នៅពេលយើងដាស់កាតព្វកិច្ចរបស់យើង ហើយបន្ដដោយជំនឿ នៅពេលយើងទទួលបាននូវការលួងលោមចិត្ត ការពង្រឹង លទ្ធភាព និង អំណាចនៃការព្យាបាលរបស់ដង្វាយធួន ។
បន្ទាប់ពីការហៅឲ្យបម្រើក្នុងគណៈប្រធានសមាគមសង្គ្រោះទូទៅរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំមានបំណងចង់ដឹងបន្ថែមអំពីស្ត្រីៗដែលបានបម្រើមុនខ្ញុំ ។ ខ្ញុំមានចំណាប់អារម្មណ៍ការបង្រៀនរបស់បងស្រី ហ្សីណា ឌី. យ៉ាំង ជាទីប្រឹក្សាទីមួយក្នុងគណៈប្រធានសមាគមសង្គ្រោះទូទៅទីពីរ ។ គាត់មានប្រសាសន៍ថា « បងប្អូនស្ត្រី យើងគួរតែដឹងពីកាតព្វកិច្ចរបស់យើងឲ្យពេញលេញ » ។ 1 ខ្ញុំពិចារណាអំពីពាក្យ ដឹងឲ្យពេញលេញ និង ពាក្យ កាតព្វកិច្ច ហើយបានធ្វើការស្រាវជ្រាវក្នុងគម្ពីរមួយចំនួនបន្ថែមទៀត ។
នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ប៉ុល បានបង្រៀនដល់ពួកបរិសុទ្ធជំនាន់គាត់ថា ៖
« ដោយដឹងពេលវេលាថា ដល់ម៉ោងនឹងភ្ញាក់ពីដេកហើយ ត្បិតឥឡូវនេះ សេចក្ដីសង្គ្រោះបានមកជិតបង្កើយ … ។
« យប់យូរណាស់ហើយ ថ្ងៃក៏ជិតរះ … ដូច្នេះយើងត្រូវពាក់គ្រឿងសឹករបស់ពន្លឺវិញ » ។ 2
នៅក្នុងគម្ពីរមរមន អាលម៉ា បានបង្រៀនប្រជាជនគាត់អំពីកាតព្វកិច្ចដ៏ពិសិដ្ឋនៃអ្នកទាំងឡាយ ដែលបានចូលក្នុងសេចក្ដីសញ្ញាមួយជាមួយព្រះ ៖
« ហើយឥឡូវនេះ ដោយអ្នករាល់គ្នា មានបំណងចង់ចូលរួមក្នុងក្រោលនៃព្រះ ហើយដើម្បីឲ្យបានហៅថាជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ហើយយល់ព្រមទទួលបន្ទុកគ្នាទៅវិញទៅមក ដើម្បីឲ្យបន្ទុកនោះស្រាល
« មែនហើយ ហើយយល់ព្រមទួញយំជាមួយនឹងអ្នកណាដែលទួញយំ មែនហើយ ហើយកំសាន្ដទុក្ខដល់អស់អ្នកណាដែលកំពុងត្រូវការកំសាន្ដទុក្ខ ហើយឈរជាសាក្សីដល់ព្រះនៅគ្រប់ពេល និងគ្រប់សេចក្ដី និង គ្រប់ទីកន្លែង … ។
« ឥឡូវនេះ ខ្ញុំសូមប្រាប់អ្នក បើសិននេះជាបំណងនៅក្នុងចិត្តអ្នក តើមានអ្វីទៅដែលរារាំងអ្នក មិនឲ្យទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកដោយនូវព្រះនាមនៃព្រះអម្ចាស់ ដើម្បីធ្វើជាសាក្សីដល់ទ្រង់ថា អ្នករាល់គ្នាបានចូលក្នុងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងទ្រង់ថា អ្នករាល់គ្នានឹងបម្រើព្រះអង្គ ហើយកាន់តាមព្រះបញ្ញត្តិទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យទ្រង់ស្រោចព្រះវិញ្ញាណទ្រង់ មកលើអ្នករាល់គ្នាយ៉ាងបរិបូរណ៍ ?
« ហើយឥឡូវនេះ កាលប្រជាជនបានឮពាក្យទាំងនេះ គេក៏បានទះដៃដោយសេចក្ដីអំណរ ហើយស្រែកថា ៖ នេះហើយជាបំណងនៃចិត្តរបស់យើងខ្ញុំ » ។ 3
សេចក្ដីថ្លែងរបស់បងស្រី Young និង ខគម្ពីរទាំងនេះ បណ្ដាលឲ្យខ្ញុំពិចារណាអំពី « កាតព្វកិច្ចទាំងឡាយ » ដែលយើងត្រូវដឹងឲ្យពេញលេញក្នុងជំនាន់របស់យើង ។
នៅពេលយើងជ្រមុជទឹក យើងចូលក្នុងសេចក្ដីសញ្ញាមួយ ។ អែលឌើរ រ៉ូបឺត ឌី ហែល បានបង្រៀនថា « នៅពេលយើងចុះ និង រក្សាសេចក្ដីសញ្ញា នោះយើងចាកចេញពីលោកិយ ហើយចូលទៅក្នុងនគរនៃព្រះ » ។ 4
យើងបានផ្លាស់ប្ដូរ ។ យើងមើលខុសគ្នា ហើយយើងធ្វើទង្វើផ្សេងគ្នា ។ រឿងទាំងឡាយដែលយើងស្ដាប់ អាន និង និយាយ គឺផ្សេង ហើយអ្វីដែលយើងស្លៀកពាក់គឺផ្សេង ដោយសារយើងក្លាយជាបុត្រីនៃព្រះ ដែលចងភ្ជាប់នឹងទ្រង់ដោយសេចក្ដីសញ្ញា ។
នៅពេលយើងទទួលពិធីបញ្ជាក់ យើងទទួលអំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ជាសិទ្ធិដើម្បីមានឥទ្ធិពលនៃសមាជិកនៃក្រុមព្រះដើម្បីដឹកនាំ លួងលោមចិត្ត និងការពារយើងជាប្រចាំ ។ ទ្រង់ព្រមានយើង នៅពេលយើងត្រូវបានល្បួងឲ្យដើរចេញពីសេចក្ដីសញ្ញាយើងត្រឡប់ចូលទៅក្នុងលោកិយ ។ ប្រធាន ប៊យដ៍ វឃេ ផាកកឺ បង្រៀនថា គ្មានយើងណាម្នាក់ « នឹងធ្វើកំហុសធ្ងន់ធ្ងរ ដោយគ្មានការព្រមានជាមុនពីការបណ្ដាលនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទេ » ។ 5
ដើម្បីទទួលអំណោយទាននេះ ហើយមានព្រះវិញ្ញាណជានិច្ចគង់ជាមួយយើង យើងត្រូវមានភាពសក្ដិសម ហើយឈ្លាសវៃក្នុងការពិនិត្យមើលស្ថានភាពនៃដួងចិត្តយើង ។ តើដួងចិត្តរបស់យើងទន់ភ្លន់ឬទេ ? តើយើងមានដួងចិត្តរាបសារ ដួងចិត្តងាយប្រដៅ ដួងចិត្តទន់ភ្លន់ឬទេ ? ឬតើដួងចិត្តយើងចាប់ផ្ដើមរឹងរូសបន្ដិចៗម្ដង នៅពេលយើងអនុញ្ញាតឲ្យមានសម្លេងជាច្រើននៃពិភពលោកមករំខានយើងពុំស្ដាប់ការបំផុសគំនិតដ៏ទន់ភ្លន់ ដែលកើតមកពីព្រះវិញ្ញាណឬទេ ?
នៅពេលយើងជ្រមុជទឹក ដួងចិត្តយើងបានផ្លាស់ប្ដូរ ហើយភ្ញាក់ឡើងចំពោះព្រះ ។ នៅក្នុងដំណើរជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើង នោះយើងចាំបាច់ត្រូវសួរខ្លួនយើងជាទៀងទាត់ថា « បើ [ ខ្ញុំ ] មានបទពិសោធន៍ការផ្លាស់ប្ដូរដួងចិត្ត … តើ [ ខ្ញុំ ] អាចដឹងក្នុងពេលនេះឬទេ ? 6 ហើយបើពុំមានទេ តើហេតុអ្វី ?
ពួកបរិសុទ្ធជំនាន់ដើមជាច្រើន « មានបទពិសោធន៍នៃការផ្លាស់ប្ដូរដ៏ធំក្នុងដួងចិត្ត [ របស់ពួកគេ ] » ។ 7 វាបានរៀបចំពួកគេឲ្យទទួលពរជ័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ដើម្បីពង្រឹងពួកគេក្នុងកាតព្វកិច្ចពួកគេ ។ ពួកបរិសុទ្ធនៅណៅវូជំនាន់មុន បានទៅ « ព្រះវិហារបរិសុទ្ធពេញមួយថ្ងៃ រហូតដល់យប់ » 8 ដើម្បីទទួលពិធីបរិសុទ្ធ និងធ្វើសេចក្ដីសញ្ញា មុនពេលពួកគេចាប់ផ្ដើមធ្វើដំណើរទៅទិសខាងលិច ។
Sarah Rich ជាបងស្រីសមាគមសង្គ្រោះនៅ ណៅវូ បាននិយាយដូចនេះថា ៖ « យើងបានទទួលពរជ័យជាច្រើន នៅក្នុងដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ ដែលបានបណ្ដាលឲ្យយើងអំណរអរ និង លួងលោមយើងក្នុងពេលមានទុក្ខព្រួយ ហើយជួយឲ្យយើងមានជំនឿលើព្រះ ដោយដឹងថា ព្រះនឹងដឹកនាំ និង គាំទ្រយើង អំឡុងពេលធ្វើដំណើរទៅកន្លែងដែលពុំស្គាល់ នៅពេលខាងមុខនេះ » ។ 9
ដោយសារដួងចិត្តបានផ្លាស់ប្ដូរ តាមរយៈសេចក្ដីជំនឿទៅលើព្រះអង្គសង្គ្រោះ ពួកគេពឹងផ្អែកទៅលើអំណាចនៃដង្វាយធួនទ្រង់ ។ ពួកគេបានដាស់រំឭកឲ្យធ្វើកិច្ចការ ។ ពួកគេបានដឹង យ៉ាងច្បាស់ក្នុងចិត្តថា មាន— ព្រះសង្គ្រោះ— មួយអង្គ ដែលយល់នូវទុក្ខលំបាកផ្ទាល់ខ្លួនពួកគេ ដោយសារទ្រង់បានរងទុក្ខសម្រាប់ពួកគេនៅសួនច្បារគេតសេម៉ានី និង នៅលើឈើឆ្កាង ។ ទ្រង់ដឹងពីភាពភ័យខ្លាច ការឈឺចាប់ និង ភាពឯកកោរបស់ពួកគេ ។ ទ្រង់បានទទួលរងនូវភាពទុក្ខព្រួយ ការបៀតបៀន ភាពស្រេកឃ្លាន ការនឿយហត់ និង ការបាត់បង់របស់ពួកគេ ។ ហើយដោយសារតែទ្រង់បានរងទុក្ខនូវរឿងទាំងនេះ ទ្រង់អាចមានបន្ទូលទៅគេថា « អស់អ្នកដែលនឿយព្រួយ ហើយផ្ទុកធ្ងន់អើយ ចូរមកឯខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងឲ្យអ្នករាល់គ្នាឈប់សម្រាក » ។ 10
ហើយពួកគេក៏បានមកដល់ ។ ពួកគេបានទុកចិត្ត និង ដើរតាមព្យាការី ។ ពួកគេដឹងថា ការធ្វើដំណើរនឹងយូរអង្វែង ហើយការបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកគេនឹងលំបាក ។ ពួកគេដឹងថា នឹងតម្រូវឲ្យមានពលិកម្ម ប៉ុន្តែបានគាំទ្រដោយក្ដីជំនឿពួកគេ ហើយបានតោងជាប់នឹងសេចក្ដីសញ្ញារបស់ពួកគេ នោះពួកគេត្រូវបានរៀបចំខាងវិញ្ញាណ ។
មុនពេលចាកចេញពីណៅវូ ពួកបរិសុទ្ធមួយក្រុម បានសរសេរសារមួយនៅសាលក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ដែលពួកគេត្រូវបានបង្ខំឲ្យបោះបង់ចោល ។ វាសរសេរថា « ព្រះអម្ចាស់បានធ្វើជាសាក្សីអំពីពលិកម្មយើង ៖ សូមធ្វើតាមគំរូរបស់យើង ។11
ក្នុងពេលថ្មីៗនេះ ខ្ញុំបានចូលរួមក្នុងការដើរត្រួសត្រាយផ្លូវមួយ ជាមួយយុវជន និង យុវនារីក្នុងវួដរបស់យើង ។ រាល់ព្រឹក ខ្ញុំបានសួរខ្លួនឯង « តើពលិកម្មរបស់ខ្ញុំជាអ្វី ? តើខ្ញុំអាចធ្វើតាមគំរូពួកគេដោយរបៀបណា ?
នៅការដើរថ្ងៃទីពីរ យើងបានទាញរទេះរុញរបស់យើង ប្រាំបីម៉ែល (13 គ.ម) នៅពេលយើងទៅដល់កន្លែងមួយនៅតាមផ្លូវដែលហៅថា « ការទាញរទេះរបស់ស្ត្រី » ។ បុរស និង ស្ត្រីត្រូវបំបែកគ្នា ហើយបុរសត្រូវបញ្ជូនឲ្យឡើងទៅលើភ្នំមុន ។ នៅពេលយើងចាប់ផ្ដើមទាញរទេះយើង ខ្ញុំបានងើបមុខទៅមើលបងប្អូនបព្វជិតភាពរបស់យើង ទាំងចាស់ ទាំងក្មេង ឈរតាមសង្ខាងផ្លូវ ដោះមួកគោរពដល់ស្ត្រី ។
ផ្លូវមានភាពងាយស្រួលពីដំបូង ប៉ុន្តែមិនយូរប៉ុន្មាន យើងទៅដល់កន្លែងខ្សាច់ជ្រៅៗ ហើយភ្នំកាន់តែចោទ ។ ខ្ញុំបានឈ្ងោកក្បាលចុះ រុញដោយអស់ពីកម្លាំង ខណៈដែលខ្ញុំគិតអំពីការរុញរទេះ រួចក៏មើលទៅ Lexi ជាយុវនារី និង ជាអ្នកជិតខាងយើង ។ នាងបានទាញរទេះរបស់នាងដល់កំពូល ពេលបានឃើញថាយើងត្រូវការជំនួយ នាងបានរត់មករកយើង ។ នៅពេលយើងទៅដល់កំពូល ។ ខ្ញុំចង់រត់មកជួយអ្នកដែលនៅពីក្រោយយើងណាស់ ប៉ុន្តែខ្ញុំហត់ខ្លាំង ហើយបេះដូងខ្ញុំលោតយ៉ាងខ្លាំង នោះពាក្យគាំងបេះដូង បានចូលមកក្នុងគំនិតខ្ញុំច្រើនដង ! ខ្ញុំបានមើលដោយការដឹងគុណដល់យុវនារីដទៃទៀត ដែលបានទុករទេះរុញរបស់ពួកគេរត់ទៅជួយ ។
នៅពេលមនុស្សគ្រប់គ្នាបានទៅដល់កំពូល យើងបានចំណាយពេលខ្លះដើម្បីកត់ត្រាពីអារម្មណ៍យើងក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុ ។ ខ្ញុំបានសរសេរថា ៖ « ខ្ញុំពុំបានរៀបចំខ្លួនខាងរាងកាយបានល្អគ្រប់គ្រាន់ទេ ដូច្នេះខ្ញុំគ្មានកម្លាំងដើម្បីជួយអ្នកដែលនៅពីក្រោយខ្ញុំទេ ។ ខ្ញុំអាចនឹងពុំចាំបាច់ទាញរទេះម្ដងទៀតទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំពុំចង់ទុកឲ្យបងប្អូនស្ត្រីធ្លាក់ចុះខាងវិញ្ញាណសោះឡើយ ពុំសោះឡើយ !
វាគឺជាបទពិសោធន៍ពិសិដ្ឋ ដែលបានដាស់ឲ្យខ្ញុំដឹងពេញលេញខាងវិញ្ញាណចំពោះកាតព្វកិច្ច ដែលខ្ញុំមានចំពោះគ្រួសារ និង អ្នកដទៃ ។ ក្នុងពេលការធ្វើដំណើររបស់យើង ខ្ញុំបាននឹកគិតអំពីអ្វីដែលខ្ញុំបានរៀន ។
ដំបូង ខ្ញុំគិតអំពីបងប្អូនស្ត្រីរបស់ខ្ញុំ អ្នកទាំងឡាយដែលបាន ទាញ និងអ្នកទាំងឡាយដែលបន្តទាញរទេះរបស់ពួកគេតែម្នាក់ឯងនៅសព្វថ្ងៃនេះ ។ មានស្ត្រីជិត 20 ភាគរយនៃស្ត្រីនៅក្នុងក្រុមរទេះរុញនោះឯកកោ យ៉ាងហោចណាស់មានមួយចំណែក ។ ស្ត្រីទាំងនេះ ជាស្ត្រីដែលពុំទាន់បានរៀបការ លែងលះគ្នា ឬជាស្ត្រីមេម៉ាយ ។ ហើយមានស្ត្រីជាច្រើនជាម្ដាយទោល ។ 12 ពួកគេទាំងអស់ធ្វើការជាមួយគ្នា — បុត្រីក្នុងសេចក្ដីសញ្ញា ទាំងក្មេង ទាំងចាស់ ស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពជីវិតផ្សេងៗគ្នា ស្ថិតនៅលើផ្លូវ និង មានគោលដៅដូចគ្នា ។
អ្នកទាំងឡាយដែលបានរត់ទៅជួយដល់បងប្អូនស្ត្រីរបស់ពួកគេ ដែលមានតម្រូវការ បានរំឭកខ្ញុំអំពីអ្នកជួយសង្គ្រោះ ទាំងអ្នកដែលមើលឃើញ និង អ្នកដែលមើលមិនឃើញ ដែលរហ័សនឹងសង្កេត មើលឃើញពីតម្រូវការ ហើយធ្វើសកម្មភាព ។
ខ្ញុំបានគិតអំពីបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ថា ៖ « ត្បិតយើងនឹងទៅពីមុខអ្នក ។ យើងនឹងនៅខាងស្ដាំដៃអ្នក ហើយខាងឆ្វេងដៃអ្នក ហើយព្រះវិញ្ញាណរបស់យើងនឹងសណ្ឋិតនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់អ្នក ហើយពួកទេវតារបស់យើងនៅព័ទ្ធជុំវិញអ្នក ដើម្បីទ្រអ្នកឡើង » ។ 13
អ្នកឈរតាមសង្ខាងផ្លូវ គឺជាបុរសស្មោះត្រង់ គោរពប្រតិបត្តិ និង ជាបុរសរក្សាសេចក្ដីសញ្ញា ។ អំណាចបព្វជិតភាពរបស់ពួកគេ— ជាអំណាច ដែលព្រះប្រើដើម្បីប្រទានពរដល់កូនចៅរបស់ទ្រង់ទាំងអស់— ដើម្បីបំផុសគំនិត ពង្រឹង និង គាំទ្រយើង ។ បុរសទាំងនេះ គឺជាការរំឭកមួយថា យើងពុំនៅឯកកោទេ ។ យើងអាចមានអំណាចនេះនៅជាមួយយើងជានិច្ច នៅពេលយើងរក្សាសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើង ។
ខ្ញុំបានគិតអំពីបុរសដែលបានបែកគ្នាពីគ្រួសារ ទុកឲ្យពួកគេនៅរុញរទេះតែឯងមួយរយៈពេល ។ មានបុរសជាច្រើនបានស្លាប់តាមផ្លូវ ។ កូនប្រុសមួយចំនួន ត្រូវនៅដើម្បីបម្រើបេសកកម្ម នៅក្នុងទឹកដីកំណើតពួកគេ ។ អ្នកខ្លះបានទៅមុនក្នុងក្រុមមុន ដើម្បីរៀបចំសម្រាប់ការមកដល់របស់គ្រួសារគេនៅជ្រលងភ្នំសលត៌ លេក ។ បុរសខ្លះ អវត្តមានដោយពួកគេជ្រើសរើសពុំរក្សាសេចក្ដីសញ្ញារបស់ពួកគេ ។
ដូចជាអ្នកដែលបានទៅមុន មានមនុស្សជាច្រើននៅថ្ងៃនេះ រស់នៅក្នុងស្ថានភាពដែលមិនល្អ ។ យើងបន្ដបង្រៀន និង ព្យាយាមឲ្យបានល្អ ដោយសារយើងដឹងថា ការព្យាយាមជាបន្ដបន្ទាប់ នឹងជួយយើងឲ្យរីកចម្រើននៅតាមផ្លូវ ហើយរៀបចំយើងសម្រាប់ឱកាស ដើម្បីទទួលរាល់ពរជ័យដែលបានសន្យាទាំងអស់ ខណៈដែលយើង « សង្ឃឹមដល់ព្រះយេហូវ៉ា » ។ 14
យើងម្នាក់ៗមាន ហើយនឹងបន្ដមានភាពមិនអនុគ្រោះ នៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ។ ជីវិតរមែងស្លាប់នេះ គឺជាគ្រាសាកល្បង ហើយយើងនឹងបន្ដមានឱកាសដើម្បីប្រើសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់យើង ជ្រើសរើសអ្វីដែលយើងនឹងរៀនមកពីភាពមិនអនុគ្រោះ ដែលនឹងមកនោះ ។
ក្នុងនាមជាបុត្រីនៃព្រះ យើងបន្ដនៅលើផ្លូវនៃក្ដីជំនឿ ដោយសារតែយើងទទួលស្គាល់ ដូចជាប្រធាន ថូម៉ាស អេស. ម៉នសុន បានបង្រៀន « ពិធីបរិសុទ្ធជួយសង្គ្រោះ ដែលបានទទួលនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ដែលអនុញ្ញាតឲ្យយើងត្រឡប់ទៅព្រះវរបិតាសួគ៌នៅថ្ងៃមួយក្នុងទំនាក់ទំនងគ្រួសារដ៏អស់កល្ប និង ត្រូវបានប្រទានពរជ័យ និង អំណាចមកពីស្ថានលើ គឺវាមានតម្លៃគ្រប់ការពលិកម្ម និង កិច្ចខិតខំទាំងអស់ » ។ 15
វាមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ដែលគ្រាន់តែធ្វើដំណើរនោះ យើងត្រូវដឹងពេញលេញនូវកាតព្វកិច្ចរបស់យើង ហើយបន្ដមានជំនឿ នៅពេលយើងត្រូវការលួងលោមចិត្ត កម្លាំង សមត្ថភាព និង អំណាចការព្យាបាលនៃដង្វាយធួន ។
បងប្អូនស្ត្រី ខ្ញុំស្រឡាញ់បងប្អូន ។ ខ្ញុំពុំស្គាល់អ្នករាល់គ្នាជាច្រើនផ្ទាល់ទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំស្គាល់ថាអ្នកជានរណា! យើងជាបុត្រីរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាក្នុងនគរទ្រង់ ហើយបានទទួលអំណាចតាមរយៈសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើង យើងត្រូវបានរៀបចំឲ្យធ្វើកាតព្វកិច្ចយើង ។
សមាគមសង្គ្រោះ រៀបចំស្ត្រីសម្រាប់ពរជ័យនៃជីវិតអស់កល្ប តាមរយៈការដាស់ខាងវិញ្ញាណយើងឲ្យចម្រើនសេចក្ដីជំនឿ និង ភាពសុចរិតផ្ទាល់ខ្លួន ។ ចូរយើងចាប់ផ្ដើមពីខ្លួនយើង ។ ចូរយើងចាប់ផ្ដើមពីខ្លួនយើង ។ ចូរយើងចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃនេះ ។ នៅពេលយើងត្រូវបានដាស់ខាងវិញ្ញាណ នោះយើងនឹងអាចពង្រឹងគ្រួសារ និង គេហដ្ឋានរបស់យើង ហើយជួយអ្នកដទៃបានកាន់តែល្អ ។
នេះគឺជាកិច្ចការនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ ហើយអំណាចនៃការពង្រឹង និង អំណាចធ្វើឲ្យកើតមាននៃដង្វាយធួន ធ្វើឲ្យអ្វីៗអាចធ្វើទៅបាន ។ ចូរដឹងដោយពេញលេញថាយើងជានរណា ។ យើងជាបុត្រីរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌យើង ដែលស្រឡាញ់យើង ។ ខ្ញុំថ្លែងពីកិច្ចការនេះក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ។
Show References
-
1 Zina D. Young, នៅក្នុង វWoman’s Exponent, ថ្ងៃទី 15 ខែតុលា ឆ្នាំ 1877, 74 ។
-
2 រ៉ូម 13:11–12 ។
-
3 ម៉ូសាយ 18:8–11 ។
-
4 រ៉ូបឺត ឌី ហែល « Modesty: Reverence for the Lord » Liahona ខែសីហា ឆ្នាំ 2008, 21
; Ensign ខែសីហា ឆ្នាំ 2008, 36 ។ -
5 ប៊យដ៍ ឃេ ផាកកឺ « How to Survive in Enemy Territory » លីអាហូណា ខែ តុលា ឆ្នាំ 2012, 35
; New Era , ថ្ងៃទី 3 ខែមេសា ឆ្នាំ 2012, 3 ។ -
6 អាលម៉ា 5:26 ។
-
7 អាលម៉ា 5:14 ។
-
8 Daughters in My Kingdom: The History and Work of Relief Society ( ឆ្នាំ 2011 ), 29 ។
-
9 Sarah Rich នៅក្នុង Daughters in My Kingdom, 30 , 30 ។
-
10 ម៉ាថាយ 11:28 ។
-
11 នៅក្នុង Daughters in My Kingdom 30 ។
-
12 ការសិក្សាបានធ្វើឡើង ដោយ Jolene S. Allphin, មកពីរឿង និង បញ្ជីក្រុមហ៊ុន សូមមើល នៅក្នុងTell My Story, Too 8th ed. ( ឆ្នាំ 2012 ) ។
-
14 អេសាយ 40:31 ។
-
15 ថូម៉ាស អេស ម៉នសុន « The Holy Temple—a Beacon to the World » Liahona
និង Ensign , ខែឧសភា ឆ្នាំ 2011, 92 ។
កំណត់ចំណាំ
Official Web site of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints
© 2013 Intellectual Reserve, Inc. All Rights Reserved