De weduwen van Zion Ouderling Earl C. Tingey van het Presidium der Zeventig De Heer heeft de weduwen lief. (. . .) Als leden moeten wij thuis, in onze wijk en buurt voor de weduwen zorgen. Ik heb mijn toespraak 'De weduwen van Zion' genoemd. In het woordenboek wordt een weduwe gedefinieerd als een vrouw van wie de echtgenoot overleden is.1 Sommige weduwen zijn jong. Hun echtgenoot is vaak vroegtijdig overleden. Als er nog jonge kinderen thuis zijn, moet de jonge weduwe die zelf opvoeden. Ze heeft een onbeantwoorde vraag: 'Waarom is mij dit overkomen?' Buitengewone eenzaamheid is niet ongebruikelijk. Andere weduwen zijn ouder. Hun echtgenoot is na een leven van innige kameraadschap aan ziekte of ouderdom overleden. Decennia vol gekoesterde herinneringen, gezamenlijke vreugde in het opvoeden van een prachtig gezin en dienstbetoon in de kerk en de samenleving, worden door eenzaamheid en gevoelens van ongewenstheid en onnodigheid vervangen. De vraag: 'Hoe lang moet ik nog wachten voordat ik me bij mijn eeuwige metgezel kan voegen?', blijft onbeantwoord. Hun tempelwerk neemt misschien toe. Het leven wordt vaak moeilijker. Bij familie of in een verzorgingshuis wonen, vervangt een thuis met levenslange herinneringen. Voordat ze weduwe werden, was eenzaamheid hun vreemd. Ze willen hulp verlenen en bijdragen tot het welzijn van anderen. Velen hebben door hun slechte gezondheid beperkingen. Ze willen getrouw blijven om op een dag weer bij hun eeuwige metgezel te zijn. Zij kunnen ons veel over geloof bijbrengen. De leer van de kerk is heel duidelijk met betrekking tot de weduwen. Vroeger werden de leiders gekastijd als ze de weduwen verwaarloosden. Er werden zeven eerlijke mannen geroepen om daar hulp bij te verlenen.2 Paulus zei tegen de heiligen dat ze de weduwen in ere moesten houden.3 Hij zei: 'wie niet zorgt voor eigen familie en zelfs niet voor het eigen gezin, heeft het geloof verloochend en is erger dan een ongelovige.'4 Toen Brigham Young in 1847 de eerste tocht van de pioniers naar de Salt Lake Valley organiseerde, gaf hij de heiligen de volgende raad: 'Laat elke groep naar verhouding van haar deel der bezittingen een evenredig gedeelte dragen door de armen, de weduwen, de vaderlozen mede te nemen en de gezinnen van hen, die in het leger zijn gegaan, opdat het geroep van de weduwe en de vaderloze niet tegen dit volk opstijge tot in de oren des Heren.'5 Ik vind deze inspanningen om de weduwen over de vlakten te helpen, een van de grootste hedendaagse voorbeelden van de manier waarop we voor de weduwen moeten zorgen. In hedendaagse openbaringen wordt de orde van de kerk uitgelegd: 'Vrouwen hebben aanspraak op haar echtgenoten voor haar onderhoud totdat dezen sterven. (. . .) Kinderen hebben aanspraak op hun ouders voor hun onderhoud, (. . .) en daarna hebben zij aanspraak op de kerk.'6 In de Leer en Verbonden staat ook: 'En de voorraadschuur moet door de vrijwillige gaven der kerk worden onderhouden; en voor de weduwen en wezen, alsmede voor de armen, moet worden gezorgd.'7 In het boek Jakobus staat een van de mooiste beschrijvingen van de leer van de kerk met betrekking tot onze taak om voor de weduwen te zorgen: 'Zuivere en onbevlekte godsdienst voor God, de Vader, is: omzien naar wezen en weduwen in hun druk en zichzelf onbesmet van de wereld bewaren.'8 De term weduwen komt in de Engelstalige Schriften 34 keer voor. In 23 van deze gevallen slaat de term op weduwen en vaderlozen. Ik geloof dat de Heer tedere gevoelens ten opzichte van weduwen, vaderlozen en wezen heeft. Hij weet dat zij misschien meer op Hem zullen moeten vertrouwen dan op anderen. Hun gebeden zijn persoonlijker en duurzamer, hun dienstbetoon is oprechter en hun geloof is groter. Het geloof van weduwen is legendarisch in de Schriften. De weduwe van Sarefat gaf uiting aan haar geloof toen ze de profeet Elia brood gaf in plaats van het laatste meel en de olie voor haarzelf en haar zoon te gebruiken en vervolgens te sterven. In de Schriften staat: 'Daarop ging ze heen en deed, zoals Elia gezegd had, en een tijdlang at zij, evenals hij, en haar huis. 'Het meel in de pot raakte niet op, en de olie in de kruik ontbrak niet, naar het woord des Heren, dat Hij door de dienst van Elia gesproken had.'9 Misschien is de zinsnede 'Daarop ging ze heen en deed, zoals Elia gezegd had', symbolisch voor het vertrouwen dat weduwen in de Heer hebben. Hanna, een weduwe van 84 jaar die voortdurend in de tempel werkzaam was, herkende het kindje Jezus in de tempel.10 Toen hij het grote geloof van de weduwe uit Naïn waarnam, wekte Jezus Christus haar zoon uit de dood op, haar enige zoon, die buiten de poorten van de stad werd gebracht om begraven te worden.11 Als voorbeeld van de ware geest van vrijgevigheid is het verhaal van het penningske van de weduwe als een van de grootste leringen van de Heiland vereeuwigd. 'De schare [wierp] kopergeld in de offerkist. En vele rijken wierpen er veel in. 'En er kwam een arme weduwe, die er twee koperstukjes in wierp, (. . .) 'En Hij riep zijn discipelen en zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, deze arme weduwe heeft het meeste in de offerkist geworpen van allen, die er iets in geworpen hebben. 'Want allen hebben erin geworpen van hun overvloed, maar zij heeft van haar armoede erin geworpen, al wat zij had, haar ganse levensonderhoud.'12 Zusters, als u weduwe bent, weet dan dat God u liefheeft. U bent zijn bloem van de kerk. Ik weet waarover ik spreek. Mijn eigen moeder is al bijna drie jaar weduwe. Ze presideert als edele matriarch 247 familieleden. De moeder van mijn vrouw, die al 97 is, blijft ondanks haar slechte gezondheid getrouw, en volhardt tot het einde. Lieve zusters, uw voorbeeld van een rechtschapen leven, blijft de jongere familieleden inspireren om meer hun best te doen. U blijft een mentor. Op enig moment in het tijdschema van de Heer zult u uw eeuwige metgezel weer ontmoeten en samen, voor eeuwig, werkzaam zijn in het grote werk in de geestenwereld. Jonge weduwen, met steeds meer taken in het gezin, weet dat God op de hoogte is van uw behoeften en voor u zal zorgen. Blijf uw geloof oefenen en goede werken verrichten. Getrouwe familieleden en leden van de kerk zullen u helpen. Wees gewillig om zonodig hulp van anderen te aanvaarden. Uw kinderen zullen weten dat u hun twee keer zoveel liefde geeft. Het is mijn getuigenis dat onze hemelse Vader uw gezin overvloedig zal compenseren met eeuwige zegeningen, omdat u een goed hart hebt. Familieleden en vrienden van weduwen, God is op de hoogte van het dienstbetoon dat u verricht, en Hij zal uw werken later beoordelen op de manier waarop u voor de weduwe hebt gezorgd. President James E. Faust heeft eens een prachtig verhaal aan de algemene autoriteiten verteld over de manier waarop vrienden en buren in een landelijk dorpje in Utah voor de weduwen zorgden. Iedereen had een bepaald aantal uren of minuten om zijn tuin de sproeien. Ze besloten om allemaal een beetje minder water te gebruiken zodat de weduwen in de buurt meer water voor hun tuin zouden hebben. Ik zag onlangs vijf oudere weduwen in een eenvoudige auto samen naar de kerk rijden. Zij gingen samen het kerkgebouw binnen en gingen bij elkaar zitten. Het leek wel of ze kracht en bescherming aan elkaar ontleenden. Ik voelde de goedheid van hun nobele leven en keek toe hoe zij in de nadagen van hun leven met elkaar omgingen. Broeders en zusters, de Heer heeft de weduwen lief. Ik weet dat de leiders van de kerk zich zorgen maken over het welzijn van de weduwen. Als leden moeten wij thuis, in onze wijk en buurt voor de weduwen zorgen. Ik moedig alle jonge mensen aan, jeugdwerkkinderen, jongeren en jonge alleenstaanden, om de weduwen in uw omgeving te helpen en kracht van hen te ontvangen. Ik bid dat wij attenter zullen zijn en zorgzamer voor de weduwen in Zion. In de naam van Jezus Christus. Amen. NOTEN 1. Van Dale, Groot woordenboek der Nederlandse taal, dertiende herziene uitgave, blz. 3924. 2. Zie Handelingen 6:1­3. 3. Zie 1 Timoteüs 5:3. 4. 1 Timoteüs 5:8, Willibrord-vertaling. 5. LV 136:8. 6. LV 83:2, 4­5. 7. LV 83:6. 8. Jakobus 1:27. 9. 1 Koningen 17:8­16. 10. Zie Lucas 2:36­38. 11. Zie Lucas 7:11­15. 12. Marcus 12:41­44 (zie ook Lucas 21:1­4).