President Boyd K. Packer
Gumaganap na Pangulo ng Korum ng Labindalawang Apostol
"Ang Aklat ni Mormon: Isa pang Tipan ni Jesucristo ay may mapagkalingang kapangyarihang magpagaling sa mga gutom na kaluluwa sa mundo."
Hawak ko ang isang kopya ng unang edisyon ng Aklat ni Mormon. Inilimbag ito noong 1830 sa de-manong limbagan ng E. B. Grandin Company sa bayan ng Palmyra, New York.
Noong Hunyo ng 1829, nakipagkita si Joseph Smith, na noo'y 23 taong gulang, sa 23-taong-gulang na si G. Grandin, kasama si Martin Harris, isang magsasaka. Ipinaalam ni G. Grandin noon pang nakaraang tatlong buwan na gusto niyang maglathala ng mga aklat. Nagbigay ni Joseph Smith ng manuskritong sulat-kamay.
Hindi ang mensahe ng aklat ang magpapanatili ritong malabo at di-tanggap, kundi ang kuwento ng pinagmulan nito. Mahirap unawain na isang anghel ang nagpapunta sa isang binatilyo sa kakahuyan kung saan nakita niya ang kahang yari sa bato at mga gintong lamina.
Isinalin ang nakasulat sa mga lamina sa tulong ng Urim at Tummim na ilang beses na nabanggit sa Lumang Tipan1at inilarawan ng mga paham na Hebreo na kasangkapan "sa pagbibigay ng paghahayag at ipinahahayag ang katotohanan."2
Bago nailabas ng limbagan ang aklat, ilang pahina nito ang ninakaw at inilimbag sa lokal na pahayagang sinamahan ng pagkutya sa aklat. Ang pagsalungat sa aklat ay nag-udyok sa mga mandurumog na patayin si Propetang Joseph Smith at itaboy sa ilang ang mga naniniwala sa kanya.
Mula sa mahirap na simulang iyon hanggang sa araw na ito, 108,936,922 kopya na ng Aklat ni Mormon: Isa pang Tipan ni Jesucristo ang nailimbag. Nailathala na ito sa 62 wika, na may mga piling pagsasalin sa 37 pang wika, at 22 pang pagsasalin ang kasalukuyang ginagawa.
Ngayon 60,000 full-time na misyonero sa 162 bansa ang tinutustusan ang sarili at naglalaan ng dalawang taon sa buhay nila upang patotohanan ang Aklat ni Mormon.
Binigyang-inspirasyon ang lahat na nakabasa nito sa maraming henerasyon. Binasa ni Herbert Schreiter ang isinalin niyang Aklat ni Mormon sa German. Dito'y nabasa niya:
"At kapag inyong matanggap ang mga bagay na ito, ipinapayo ko sa inyo na itanong sa Diyos, ang Amang Walang hanggan, sa pangalan ni Cristo, kung ang mga bagay na ito ay hindi totoo; at kung kayo ay magtatanong nang may matapat na puso, na may tunay na layunin, na may pananampalataya kay Cristo, kanyang ipaaalam ang katotohanan nito sa inyo, sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Espiritu Santo.
"At sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Espiritu Santo, malalaman ninyo ang katotohanan ng lahat ng bagay."3
Sinubukan ni Herbert Schreiter ang pangako, at sumapi sa Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw.
Noong 1946, matapos lumaya sa pagkabilanggo noong digmaan, bumalik si Herbert sa kanyang asawa at mga anak sa Leipzig, Germany. Kalaunan, nagmisyon siya sa Bernburg, Germany. Nag-iisa, umupo siyang ginaw at gutom sa isang silid, na nag-iisip kung paano siya magsisimula.
Inisip niya kung ano ang maihahandog sa mga taong pininsala ng digmaan. Sumulat siya ng poster ng, "May buhay ba pagkatapos ng kamatayan?" at idinikit ito sa pader.
Halos kasabay noon, isang pamilya mula sa Poland ang dumating sa Bernburg.
Si Manfred Schütze ay apat na taong gulang. Napatay ang ama niya sa digmaan. Ang kanyang ina, lolo't lola, at tiya sa ina, na isa ring balo, at dalawa nitong anak na batang babae, ay napilitang lisanin ang kanilang bayan sa loob lamang ng 30 minuto pagkasabi. Hinablot nila ang madadala nila at nagpakanluran. Si Manfred at ang kanyang ina ang humila at nagtulak ng maliit na kariton. Paminsan-minsan, isinasakay nila ang lolong maysakit. Isang pulis na taga-Poland ang nakakita sa kaawa-awang si Manfred at napaiyak.
Sa hangganan, hinalungkat ng mga sundalo ang kanilang pag-aari at itinapon sa ilog ang kanilang hinihigan. Nahiwalay si Manfred at ang kanyang ina sa pamilya. Inisip ng kanyang ina kung pupunta sila sa Bernburg, kung saan isinilang ang lola niya, at baka sakali ay may mga kamag-anak sila roon. Matapos ang ilang linggong di-birong hirap, narating nila ang Bernburg at natagpuan ang mag-anak.
Pito silang tumira sa isang maliit na silid. Ngunit di pa tapos ang kanilang hirap. Namatay ang ina ng dalawang batang babae. Nagtanong ang nagdadalamhating lola sa isang mangangaral, "Makikita ko bang muli ang aking pamilya?'
Sumagot ang mangangaral. "Inang, hindi totoo ang Pagkabuhay na Mag-uli. Ang patay ay patay na!"
Ibinalot nila ang bangkay sa supot na papel para ilibing.
Pauwi mula sa puntod, binanggit ng lolo na magpakamatay na lang sila tulad ng iba. Noon nila nakita ang ipinaskil ni Elder Schreiter sa gusali—
"May buhay ba pagkatapos ng kamatayan?"—na may paanyaya mula sa Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw. Sa pulong, pinag-aralan nila ang Aklat ni Mormon: Isa pang Tipan ni Jesucristo.
Ipinaliliwanag sa aklat:
Ang layunin ng buhay sa lupa at kamatayan,4
Ang katiyakan ng buhay pagkatapos ng kamatayan,5
Ano ang nangyayari kapag nililisan ng espiritu ang katawan,6
Ang paglalarawan sa Pagkabuhay na Mag-uli,7
Paano matatanggap at mapananatili ang kapatawaran ng inyong mga kasalanan,8
Paano kayo maaapektuhan ng katarungan o awa,9
Ano ang ipananalangin,10
Priesthood,11
Mga tipan at mga ordenansa,12
Ang tungkulin at paglilingkod ng mga anghel,13
Ang marahan at banayad na tinig ng pansariling paghahayag,14
At higit sa lahat, ang misyon ni Jesucristo,15
At marami pang natatanging aral na kabilang sa kaganapan ng ebanghelyo ni Jesucristo.
Sumapi sila sa Simbahan. Di nagtagal ay nagbago ang buhay nila. Nagtrabaho ang lolo bilang panadero at napaglaanan ng tinapay ang kanyang pamilya at si Elder Schreiter, na nagbigay sa kanila ng "tinapay ng kabuhayan."16
Pagkaraa'y dumating ang tulong mula sa Simbahan sa Estados Unidos. Lumaki si Manfred sa pagkain ng butil mula sa maliliit na sakong may larawan ng pukyutan at ng milokoton mula sa California. Nagdamit siya mula sa pangkapakanang laan ng Simbahan.
Nang makatapos ako ng tungkulin sa air force, pumunta ako sa gawaan ng harina sa Kaysville Utah, upang tumulong sa pagsusupot ng trigong ipadadala sa mga nagugutom sa Europa. Gusto kong isiping isa sa mga supot na pinuno ko ng trigo ay napunta kay Manfred Schütze at sa kanyang ina. Kung hindi ma'y napunta ito sa ibang nangangailangan.
Si Elder Dieter Uchtdorf, na nakaupo sa harapan ngayon bilang isa sa mga Pitumpu, ay naaalala pa hanggang sa ngayon ang amoy ng butil at ang hipo nito sa maliliit niyang kamay. Marahil ay isa sa mga supot na pinuno ko ang nakarating sa kanyang pamilya.
Mga 10 taong gulang ako nang una kong tangkaing basahin ang Aklat ni Mormon. Madaling basahin ang unang bahagi tulad ng wika sa Bagong Tipan. Nang umabot na ako sa mga sulat ng propetang si Isaias sa Lumang Tipan, hindi ko ito maunawaan; nahirapan akong basahin ito. Huminto ako sa pagbabasa.
Ilang beses kong tinangkang basahin ang Aklat ni Mormon. Binasa ko lang ito nang buo nang sakay na ako ng barkong panghukbo kasama ang iba pang miyembro ng bomber crew patungong digmaan sa Pasipiko. Nagpasiya akong basahin ito upang alamin kung totoo ito o hindi. Paulit-ulit kong binasang mabuti ang aklat. Sinubukan ko ang pangakong nilalaman nito. Binago nito ang buhay ko. Mula noon, di ko na muling isinantabi ang aklat.
Maraming kabataan ang gumawa nang higit pa sa ginawa ko.
Isang 15-taong-gulang na anak ng pangulo ng misyon ang nag-aral sa hayskul kasama ang ilang miyembro ng Simbahan.
Isang araw binigyan ang klase ng pagsusulit na tama o mali ang sagot. Tiwala si Matthew na masasagot niya ang mga tanong liban sa ika-15 katanungan. Ang tanong, "Isinulat ni Joseph Smith, na umano'y propetang Mormon, ang Aklat ni Mormon. Tama o Mali?"
Hindi niya alam kung paano sasagutin ito, pero dahil matalino ang binatilyo, inayos niya ang tanong. Binura niya ang salitangumano'yat pinalitan ngisinalinang salitangisinulat.Mababasa na ito na, "Isinalin ni Joseph Smith, na propetang Mormon, ang Aklat ni Mormon." Minarkahan niya ito ng tama at ipinasa ang papel.
Kinabukasan masungit na itinanong ng guro kung bakit niya pinalitan ang tanong. Ngumiti siya at sinabing, "Dahil hindiisinulatni Joseph Smith ang Aklat ni Mormon,isinalinniya ito, at hindi siyaumano'yisang propeta, siyaayisang propeta."
Kasunod noo'y inanyayahan siyang sabihin sa klase kung paano niya nalaman iyon.17
Sa England, nakadaup-palad naming mag-asawa si Dorothy James, ang balo ng ministrong nakatira sa gusaling malapit sa Winchester Cathedral. Inilabas niya ang Biblia ng pamilya na matagal nang nawawala.
Noong mga nakaraang taon, ipinagbili ang mga pag-aari ng isang miyembro ng pamilya. Natagpuan ng bagong may-ari ang Biblia sa mesitang 20 taon nang di nabubuklat. May ilang liham din ng isang batang nagngangalang Beaumont James. Natagpuan niya ang pamilyang James at ibinalik ang matagal nang nawawalang Biblia.
Nabasa ng asawa ko sa pahina ng pamagat ang sumusunod na sulat-kamay na tala: "Ang Bibliang ito ay nasa amin nang pamilya noon pang panahon ni Thomas James noong 1683 na tuwirang kalahi ni Thomas James na unang librarian ng Bodleian Library sa Oxford, na inilibing sa New College Chapel noong Agosto 1629. —Lagda] C. T. C. James, 1880."
Ang mga palugit sa gilid at ang mga nakabukas na pahina ay puno ng mga talang isinulat sa Ingles, Latin, Griyego, at Hebreo. Isang tala ang nakaantig nang lubos sa kanya. Sa ibaba ng pahina ng pamagat, nabasa niya, "Ang pinakamagandang Impresyon ng Biblia ay ang maikintal ito sa puso ng mga Mambabasa."
At isang sipi mula sa Mga Taga Corinto: "Kayo ay ang aming sulat, na nasusulat sa aming mga puso, nakikilala at nababasa ng lahat ng mga tao: Yamang nahahayag na kayo'y sulat ni Cristo, na pinangasiwaan namin, hindi isinulat ng tinta, kundi ng Espiritu ng Dios na buhay, hindi sa mga tapyas ng bato, kundi sa mga tapyas ng pusong laman. II Mga Taga Corinto 3:2-3."18
Marami ring tala sa mga palugit sa gilid ng pahina ng aking Aklat ni Mormon at makapal ang pagkasalungguhit dito. Nasa Florida ako noon minsan kasama si President Hinckley. Bumaling siya sa likod at humiram siya ng kopya ng mga banal na kasulatan. Ibinigay ko ang akin. Ilang sandali niyang binuklat-buklat ito, lumingon at ibinalik ito sa akin, at sinabing, "Hindi ko mabasa ito. Ginuhitan mong lahat!"
Ipinropesiya ni Amos ang "kagutom sa lupain, hindi kagutom sa tinapay, o kauhawan man dahil sa tubig, kundi sa pagkarinig ng mga salita ng Panginoon."19
Sa daigdig na mas mapanganib kaysa sa daigdig ng musmos na si Manfred Schütze at Dieter Uchtdorf, ang Aklat ni Mormon: Isa pang Tipan ni Jesucristo ay may mapagkalingang kapangyarihang magpagaling sa mga gutom na kaluluwa sa mundo.
Si Manfred Schütze ay miyembro na ngayon ng Pangatlong Korum ng Pitumpu at nangangasiwa sa mga seminary natin sa Eastern Europe. Ang kanyang inang 88 taong gulang na ay patuloy pang dumadalo sa templo sa Freiberg kung saan naglingkod si Herbert Schreiter bilang tagapayo sa pangulo.
Kasama si Elder Walter F. Gonzáles bagong miyembro ng Pitumpu mula sa Uruguay, dumalo ako ng kumperensiya sa Moroni, Utah, isang bayang hinango ang pangalan sa Aklat ni Mormon. Walang doktor o dentista sa Moroni. Dapat pa silang lumuwas upang mamili. Inihahatid ng bus ang kanilang mga estudyante sa paaralan sa kabilang lambak.
Nagdaos kami ng pulong na dinaluhan ng 236 na katao. Para hindi akalain ni Elder González na mga karaniwang magsasaka lang ang naroon, ibinigay ko ang patotoong ito: "Alam kong totoo ang ebanghelyo at si Jesus ang Cristo." Itinanong ko kung may makakaulit nito sa Espanyol. Ilan ang nagtaas ng kamay. May makakaulit ba nito sa iba pang wika? Inulit ito sa:
Hapon
Espanyol
German
Portuges
Ruso
Intsik
Tongan
Italyano
Tagalog
Dutch
Finnish
Maori
Polish
Koreano
Pranses
––––––––
15 wika
Muli sa Ingles: Alam kong totoo ang ebanghelyo at si Jesus ang Cristo.
Mahal ko ang Aklat ni Mormon: Isa pang Tipan ni Jesucristo. Pag-aralan ito at mauunawaan ninyo kapwa ang Lumang Tipan at Bagong Tipan sa Biblia. Alam kong ito ay totoo.
Sa 1830 edisyong ito ng Aklat ni Mormon, na inilimbag ng 23-taong-gulang na si Egbert B. Grandin para sa 23-taong-gulang na si Joseph Smith Jr., babasa ako sa pahina 142: "Nangungusap tayo tungkol kay Cristo, nagagalak tayo kay Cristo, nangangaral tayo tungkol kay Cristo, nagpopropesiya tayo tungkol kay Cristo, at sumusulat tayo alinsunod sa ating mga propesiya, upang malaman ng ating mga anak kung kanino sila aasa para sa kapatawaran ng kanilang mga kasalanan."20
At tinitiyak ko sa inyong ito mismo ang ginagawa natin. Sa pangalan ni Jesucristo, amen.
MGA TALA
1. Tingnan sa Ex. 28:30; Lev. 8:8; Mga Blg. 27:21; Deut. 33:8; 1 Sam. 28:6; Ezra 2:63; Neh. 7:65.
2. John M'Clintock at James Strong,Cyclopaedia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature(1867–1881), s.v. "Urim and Thummim."
3. Moro. 10: 4–5.
4. Tingnan sa 2 Ne. 2:21; 33:9; Alma 12:24; 34:32; 42:4.
5. Tingnan sa 2 Ne. 9:3–7; Mosias 16:8; 3 Ne. 11.
6. Tingnan sa Alma 34:34; 40:11–14, 21.
7. Tingnan sa 2 Ne. 9:12; Alma 40:23; 41:2; 3 Ne. 11:1–16.
8. Tingnan sa Mosias 4:1–3, 12, 26; Alma 4:14.
9. Tingnan sa Alma 34:15–16; 41:14; 42:15–16, 22–25.
10. Tingnan sa 2 Ne. 4:35; 32:8–9; Enos 1:9; Alma 13:28; 34:17–27; 37:36–37; 3 Ne. 18:19–21; Moro. 7:26.
11. Tingnan sa 2 Ne. 6:2; Mosias 18:18; Alma 6:1; 13; 3 Ne. 11:21; 18:37; Moro. 2:2; 3:4.
12. Tingnan sa 2 Ne. 11:5; Mosias 5:5; 18:13; Alma 13:8, 16.
13. Tingnan sa 2 Ne. 32:2–3; Omni 1:25; Moro. 7:25, 37.
14. Tingnan sa 1 Ne. 16:9; 17:44–45; Enos 1:10; Alma 32:23; Hel. 5:30; 3 Ne. 11:3.
15. Tingnan sa 1 Ne. 11:13–33; 2 Ne. 2:6–10; Mosias 3:5–12; Alma 7:7–13; 3 Ne. 27:13–16.
16. Juan 6:35.
17. Tingnan sa "Helping Your Children Be Missionaries," ni George D. Durrant,Ensign, Okt. 1977, 67.
18. Sinipi ni Donna Smith Packer sa,On Footings from the Past: The Packers in England(1988), 329.
19. Amos 8:11.
20. Ang Aklat ni Mormon (1993/1997), 142; tingnan din sa 2 Ne. 25:26.
Previous
