Een berouwvol en verslagen hart President Gordon B. Hinckley 'Als we dichter tot de Heiland zijn gekomen, en ons ernstig hebben voorgenomen om zijn leringen en voorbeeld te volgen, is deze conferentie een enorm succes geweest.' Het tumult en het geschreeuw houdt op; De bevelhebbers en koningen vertrekken. Toch blijft uw oude offer van kracht, Een nederig en berouwvol hart. O Here God, blijf toch bij ons, Opdat wij niet vergeten, opdat wij niet vergeten. (Naar 'God of Our Fathers, Known of Old', Hymns, nr. 80) Deze onsterfelijke woorden van Rudyard Kipling geven uitdrukking aan de gevoelens die ik heb nu wij aan het eind van deze geweldige conferentie zijn gekomen. Na het slotgebed verlaten we dit grote centrum, doen we het licht uit en sluiten we de deuren. U, die elders in de wereld luistert, zet uw tv, radio of internetverbinding uit. Als we dat doen, hoop ik dat we zullen onthouden dat als alles voorbij is, 'toch uw oude offer van kracht [blijft], een berouwvol en verslagen hart.' (Hymns, nr. 80.) Ik hoop dat we zullen nadenken over de toespraken waarnaar we hebben geluisterd. Ik hoop dat we de prachtige woorden die we hebben gehoord rustig zullen overwegen. Ik hoop dat we ons een beetje nederig en berouwvol zullen voelen. We zijn allemaal opgebouwd. Maar het gaat erom hoe we die leringen toepassen. Als we hierna een beetje vriendelijker zijn, een beetje beter voor onze naasten, als we dichter tot de Heiland zijn gekomen, en ons ernstig hebben voorgenomen om zijn leringen en voorbeeld te volgen, is deze conferentie een enorm succes geweest. Als we aan de andere kant geen verbeteringen in ons leven aanbrengen, dan hebben de sprekers grotendeels gefaald. Dergelijke veranderingen zijn misschien niet in een dag, een week of een maand waar te nemen. We hebben vaak goede voornemens, maar die vergeten we zo snel. Maar als we er over een jaar beter voorstaan dan voorheen, dan zijn de huidige inspanningen niet voor niets geweest. We zullen niet alles onthouden wat er is gezegd, maar we worden er geestelijk door opgebouwd. Het is misschien ondefinieerbaar, maar het gebeurt echt. Net als de Heer tegen Timoteüs heeft gezegd: 'De wind blaast, waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid, maar gij weet niet, vanwaar hij komt of waar hij heengaat; zo is een ieder, die uit de Geest geboren is' (Johannes 3:8). Dat geldt ook voor de ervaring die we net hebben gehad. En misschien is er een zinsnede of een alinea die ons bijblijft en onze aandacht vasthoudt. Als dat het geval is, hoop ik dat we er een notitie van maken en erover nadenken, totdat we de betekenis ervan goed begrijpen en die in ons leven verweven. Ik hoop dat we deze dingen op de gezinsavond met onze kinderen zullen bespreken, en dat ook zij de smaak van deze waarheden mogen proeven. En als de Liahona in januari uitkomt, met alle conferentietoespraken, leg die dan niet aan de kant, met de opmerking dat u de toespraken toch al hebt gehoord. Maar lees de verschillende boodschappen en overweeg ze. Dan zult u merken dat er toch veel is dat u bij het luisteren niet is opgevallen. Er is slechts één punt dat ik spijtig vind. En dat is dat zo weinig broeders en zusters de kans krijgen om te spreken. En dat komt voornamelijk door de beschikbare tijd. Morgenochtend gaan we weer naar ons werk, met onze studie verder en zijn we weer bezig met de orde van de dag. Maar de herinneringen aan deze grote conferentie kunnen ons tot steun zijn. We kunnen door onze gebeden dichter tot de Heiland komen. Ze kunnen een uiting van dankbaarheid worden. Ik kan nooit volledig begrijpen hoe de grote God van het heelal, de Almachtige, zijn kinderen uitnodigt om persoonlijk met Hem te spreken. Dat is een kostbare kans. Wat fantastisch dat dat werkelijk gebeurt. Ik getuig dat onze gebeden, nederig en oprecht uitgesproken, gehoord en verhoord worden. Het is wonderbaarlijk, maar het gebeurt. Laten we thuis zachter praten. Laat liefde overvloedig aanwezig zijn en in ons gedrag tot uiting komen. Mogen wij de vredige wegen van de Heer bewandelen, en moge voorspoed de kroon op ons werk zijn. De grandioze hosannakreet waar me vanmorgen aan hebben deelgenomen, moet een onvergetelijke ervaring blijven. We kunnen zo af en toe, als we alleen zijn, deze mooie woorden van aanbidding in gedachte herhalen. Ik getuig van de waarheid van dit werk en van het feit dat God, onze Vader, leeft, alsmede zijn eniggeboren Zoon, van Wie deze kerk is. Ik heb u allen lief. God zij met u, mijn dierbare, dierbare vrienden. Ik smeek de zegeningen van de hemel over u af, nu we weer even afscheid van elkaar nemen. In de naam van Hem die onze Meester, onze Verlosser en onze Koning is, namelijk de Heer Jezus Christus. Amen.