Zijn wij niet allemaal moeder? Sheri L. Dew Tweede raadgeefster in het algemeen ZHV-presidium 'Het moederschap omvat meer dan kinderen krijgen. Het is de kern van wie we zijn als vrouw.' Afgelopen zomer heb ik met vier nichtjes in de tienerleeftijd een enerverende zondagavond meegemaakt toen we van een hotel in een stad die we bezochten naar een nabijgelegen kerkgebouw liepen waar ik zou spreken. Ik had die wandeling al vele malen gemaakt, maar deze keer werden we plotseling omringd door een grote groep dronken mensen die naar een optocht waren geweest. Het was geen goede plek voor vier jonge meisjes, of voor hun tante, zou ik eraan toe willen voegen. Maar omdat de straten waren afgesloten voor verkeer, moesten we wel blijven lopen. Boven het lawaai uit riep ik naar de meisjes: 'Blijf dicht bij me'. Toen we door de dichtopeengepakte mensen manoeuvreerden, was de veiligheid van mijn nichtjes mijn enige zorg. Gelukkig bereikten weeindelijkhet kerkgebouw. Maar door die enerverende gebeurtenis begreep ik beter hoe moeders zich moeten voelen als ze hun eigen veiligheid in de waagschaal stellen om een kind te beschermen. Mijn zussen hadden me hun dochters toevertrouwd. Ik houd van ze, en ik zou alles hebben gedaan om ze in veiligheid te brengen. Zo heeft onze Vader ons, vrouwen, zijn kinderen toevertrouwd, en Hij heeft ons gevraagd ze lief te hebben en ze door de gevaren van het sterfelijk leven heen veilig terug te leiden. Liefhebbenenleiden.Deze woorden zijn een samenvatting van het allesomvattende werk van de Vader en de Zoon, maar ze zijn tevens de essentie van ons werk, want het is ons werk om de Heer met zijn werk te helpen. Hoe kunnen wij, als vrouwen Gods in de laatste dagen de Heer het beste in zijn werk bijstaan? Profeten hebben deze vraag herhaaldelijk beantwoord, zoals ook zestig jaar geleden het Eerste Presidium, toen zij het moederschap 'de hoogste, heiligste dienst' noemden die men 'het mensdom kan bewijzen'.1 Hebt u zich ooit afgevraagd waarom profeten de leer van het moederschap — en hetisleer — steeds weer hebben verkondigd? Ik wel. Ik heb lang en diep nagedacht over het werk van vrouwen Gods. En ik heb geworsteld met wat de leer van het moederschap vooriedervan ons betekent. Door die kwestie voelde ik me gedrongen te bidden, de Schriften te bestuderen en de tempel te bezoeken — waar ons steeds een verheffende leer wordt bijgebracht over onze uiterst belangrijke rol als vrouw. Het is een leer waarover we duidelijk moeten zijn als we standvastig en onwrikbaar2willen blijven met betrekking tot kwesties waarmee vrouwen steeds te maken krijgen. Want Satan heeft het moederschap de oorlog verklaard. Hij weet dat degenen die hun kind wiegen zijn hele aardse imperium omver kunnen werpen. En hij weet dat Gods koninkrijk zonder rechtschapen moeders die de volgende generatie liefhebben en leiden, zal falen. Als we de grootsheid van het moederschap begrijpen, wordt duidelijk waarom profeten de uiterst heilige rol van de vrouw in bescherming hebben genomen. Terwijlwijgeneigd zijn om het moederschap alleen in verband te brengen met kinderen krijgen, heeft het woordmoederin de taal van de Heer verschillende betekenissen. Van alle woorden die ze voor haar functie en haar wezen hadden kunnen kiezen, gaven onze Vader en Adam aan Eva de naam moeder van alle levenden3— en nog welvoordatze ooit een kind had gebaard. Net als bij Eva is ons moederschap al voor onze geboorte begonnen. Zoals mannen die het waardig waren in het voorsterfelijk leven tot priesterschapsdrager voor het sterfelijk leven geordend zijn4, zijn rechtschapen vrouwen voorsterfelijk begiftigd met het voorrecht van het moederschap.5Het moederschap omvat meer dan kinderen krijgen, hoewel het dat zeker is. Het is de kern van wie we zijn als vrouw. Het is een beschrijving van onze identiteit, onze goddelijke status en aard, en de unieke eigenschappen die onze Vader ons gegeven heeft. President Gordon B. Hinckley heeft gezegd: 'God heeft in vrouwen iets goddelijks geplant.'6Dat 'iets' is de gave en de gaven van het moederschap. Ouderling Matthew Cowley heeft gezegd: 'Mannen hebben [in het sterfelijk leven] iets gekregen om hen tot heilanden van de mens te maken, maar moeders, vrouwen, niet. [Zij] worden geboren met een erfrecht, een ingewortelde bevoegdheid om mensenzielen te redden (. . .) en zijn de hernieuwende kracht in het leven van Gods kinderen.'7 Moederschap is niet wat er overbleef toen onze Vader zijn zoons zegende met de ordening tot het priesterschap. Het was de verheffendste begiftiging die Hij zijn dochters kon geven, een heilige taak waardoor wij volwaardige partners zijn in het werk van God. Zoals president J. Reuben Clark jr. heeft gezegd, is het moederschap 'net zo'n goddelijke roeping en net zo belangrijk als het priesterschap.'8 Het onderwerp moederschap ligt niettemin heel gevoelig, want het herinnert ons aan onze grootste vreugden en smarten. Dat is vanaf het begin zo geweest. Eva was 'verheugd' na de val, omdat ze besefte dat ze anders 'nooit zaad [zou] hebben gehad.'9En toch, stelt u zich haar smart over Kaïn en Abel eens voor. Sommige moeders voelen pijn vanwege de kinderen die zij gebaard hebben; anderen voelen pijn omdat zij hier geen kinderen hebben gekregen. Daarover is ouderling John A. Widtsoe duidelijk geweest: 'Vrouwen die buiten hun schuld de gave van het moederschap niet rechtstreeks kunnen uitoefenen, kunnen dat plaatsvervangend doen.'10 Om redenen die de Heer bekend zijn, moeten sommige vrouwen wachten voordat ze kinderen kunnen krijgen. Dat uitstel is voor geen enkele rechtschapen vrouw gemakkelijk. Maar het tijdschema van de Heer neemt ons natuurlijke verlangen niet weg. Sommigen onder ons moeten dus gewoon een andere manier zoeken om die moederlijke behoefte te bevredigen. En overal om ons heen zijn er mensen die behoefte hebben aan liefde en leiding. Eva heeft het voorbeeld gegeven. Ze heeft niet alleen kinderen gekregen, maar heeft gezorgd voor de hele mensheid toen ze het moedigste besluit nam dat een vrouw ooit heeft genomen en met Adam samen onze vooruitgang mogelijk maakte. Ze heeft als vrouw een voorbeeld gegeven dat mannen kunnen respecteren en dat vrouwen kunnen volgen, waarmee ze een voorbeeld was van de kenmerken waarmee wij als vrouw zijn begiftigd: heldhaftig geloof, fijngevoeligheid voor de Geest, afschuw van het kwaad en volkomen onzelfzuchtigheid. Net als de Heiland, 'die, om de vreugde, welke vóór Hem lag, het kruis op Zich genomen heeft'11, heeft Eva, om de vreugde dat ze de mensheid kon helpen, de val verdragen. Ze had ons voldoende lief om ons mede te leiden. Als dochters van onze hemelse Vader en als dochters van Eva zijn wij allen moeder en zijn we dat ook altijd geweest. En allemaal hebben we de taak om lief te hebben en de opgroeiende generatie te leiden. Hoe zullen onze jongevrouwen leren om te leven als vrouwen Gods als zij niet weten hoe vrouwen Gods eruitzien, met andere woorden wat we dragen, bekijken en lezen; hoe we onze tijd en onze geest vullen; hoe we verleiding en onzekerheid tegemoet treden; waarin we echte vreugde vinden, en waarom fatsoen en vrouwelijkheid kenmerken zijn van een rechtschapen vrouw? Hoe zullen onze jongemannen leren om vrouwen Gods te respecteren als wij ze niet laten zien wat die deugden waard zijn? Ieder van ons heeft de uiterst belangrijke taak om een voorbeeld van rechtschapenheid te zijn, omdat onze jeugd dat misschien nergens anders ziet. Elke zuster in de ZHV, wat de belangrijkste vrouwengemeenschap aan deze kant van de sluier is, heeft de taak om onze jongevrouwen te helpen met een prettige overgang naar de ZHV. Dat betekent dat onze vriendschap met hen lang vóór hun achttiende verjaardag moet beginnen. Ieder van ons kan voor iemand zorgen — beginnend, natuurlijk, met de kinderen in onze eigen familie, maar ook ver daarbuiten. Ieder van ons kan door woord en daad laten zien dat het werk van de vrouwen in het koninkrijk van de Heer schitterend en heilig is. Ik herhaal:Wij zijn allemaal moeder in Israël,en het is onze roeping de opgroeiende generatie lief te hebben en te leiden door de gevaarlijke straten van het sterfelijk leven. Weinigen onder ons zullen ons potentieel waarmaken zonder de koestering van zowel de moeder die ons heeft gebaard als de moeders die ons verzorgen. Kort geleden was ik opgetogen toen ik voor het eerst in jaren een van mijn jeugdleidsters weer zag. Als tiener zonder enig zelfvertrouwen ging ik altijd naast deze vrouw staan, omdat ze dan haar arm om me heen sloeg en zei: 'Jij bent gewoon een fijne meid!' Ze hield van me en daarom liet ik haar leiding aan mij geven. Hoeveel jongemannen en jongevrouwen verlangen wanhopig naaruwliefde en leiding? Beseffen we ten volle dat onze invloed als moeder in Israël onvervangbaar en eeuwig is? Toen ik opgroeide, was het niet ongewoon dat mijn moeder me midden in de nacht wakker maakte en zei: 'Sheri, pak je kussen en ga naar beneden.' Ik wist wat dat betekende. Het betekende dat er een orkaan kwam en dan was ik meteen bang. Maar dan zei moeder: 'Sheri, alles komt goed'. Haar woorden kalmeerden mij altijd. Nu, tientallen jaren later, als het leven overweldigend of beangstigend lijkt, bel ik mijn moeder om haar te horen zeggen: 'Alles komt goed.' De recente, afschuwelijke gebeurtenissen in de Verenigde Staten hebben nog eens beklemtoond dat we in een onzekere wereld leven. Er is nog nooit grotere behoefte geweest aan rechtschapen moeders — moeders die hun kinderen tot zegen zijn met een gevoel van veiligheid, en vertrouwen in de toekomst, moeders die hun kinderen leren waar ze gemoedsrust en waarheid vinden, en dat de macht van Jezus Christus altijd groter is dan de macht van de tegenstander. Elke keer als we bouwen aan het geloof van een jonge man of jonge vrouw, of hun voortreffelijke eigenschappen aanmoedigen, elke keer als we iemand liefhebben of ook maar een klein stapje leiden op het pad — zijn we trouw aan onze begiftiging als moeder en aan de opbouw van Gods koninkrijk. Geen enkele vrouw die het evangelie begrijpt, zal ooit denken dat ander werk belangrijker is, of zal ooit zeggen: 'Ik benslechtsmoeder', want moeders genezen de ziel van de mens. Kijk om u heen. Wie heeftuen uw invloed nodig? Als wij echt iets goeds tot stand willen brengen, dan zal dat gebeuren als we zorgen voor degenen die we het leven hebben geschonken en degenen voor wie we willen zorgen. Als we naast onze jeugd blijven staan — als we van ze houden — zullen zij in de meeste gevallen dicht bij ons blijven, wat inhoudt dat zij onzeleidingaccepteren. Als moeder in Israël zijn wij het geheime wapen van de Heer. Onze invloed komt voort uit een goddelijke begiftiging die er vanaf het begin geweest is. Ik vraag me af of we in de voorsterfelijke wereld, toen onze Vader onze functie beschreef, niet stomverbaasd waren dat Hij ons wilde zegenen met een heilige taak die in zijn plan zo centraal stond, en dat Hij ons wilde begiftigen met gaven die zo belangrijk waren voor het liefhebben en leiden van zijn kinderen. Ik vraag me af of we niet juichten van vreugde12, ten dele vanwege de edele status die Hij ons schonk in zijn koninkrijk. De wereld zal u dat niet vertellen, maar de Geest wel. We mogen de Heer gewoon niet teleurstellen. En als de dag aanbreekt dat wij de enige vrouwen op aarde zijn die het moederschap iets edels en goddelijks vinden, zo zij het. Want het woordmoederis de definitie van een rechtschapen vrouw die vervolmaakt is in de hoogste graad van het celestiale koninkrijk, een vrouw die in aanmerking komt voor een eeuwig nageslacht, voor eeuwige wijsheid, vreugde en invloed. Ik weet dat deze leringen over onze goddelijke rol absoluut waar zijn, en dat ze, als ze begrepen worden, alle vrouwen gemoedsrust en een doel schenken. Lieve zusters, van wie ik meer houd dan ik onder woorden kan brengen, geeft u gehoor aan de uitdaging om in deze hachelijke tijden moeder te zijn, hoewel dat uw volharding, moed en geloof tot het uiterste op de proef zal stellen? Zult u standvastig en onwrikbaar zijn als moeder in Israël en als vrouw Gods? Onze Vader en zijn eniggeboren Zoon hebben ons een heilig rentmeesterschap gegeven en een heilige kroon in hun koninkrijk. Mogen wij ons daarin verheugen. En mogen we hun vertrouwen waardig zijn. In de naam van Jezus Christus. Amen. NOTEN 1. 'The Message of the First Presidency to the Church',Improvement Era, november 1942, blz. 761. 2. Mosiah 5:15. 3. Mozes 4:26. 4. Zie Alma 13:2–4, 7–8. 5. Zie Spencer W. Kimball, 'The Role of Righteous Women',Ensign, november 1979, blz. 102. 6. Teachings of Gordon B. Hinckley(1997), blz. 387. 7. Matthew Cowley Speaks, 1954, blz. 109. 8. 'Our Wives and Our Mothers in the Eternal Plan',Relief Society Magazine, december 1946, blz. 801. 9. Mozes 5:11. 10. Priesthood and Church Government,bezorgd door John A. Widtsoe (1939), blz. 85. 11. Hebreeën 12:2. 12. Zie Job 38:7.