'Zie, de mens' Bisschop Richard C. Edgley Eerste raadgever in de Presiderende Bisschap Een echte man is sterk genoeg om de verleidingen van Satan te kunnen weerstaan en nederig genoeg om zichzelf te onderwerpen aan de verlossende invloed van de Heiland. Een paar maanden geleden kreeg ik een brief van een vriendin die we al jaren niet meer hadden gezien. Haar brief was een hulpkreet en een wanhoopsdaad. Na onder niet rooskleurige omstandigheden haar kinderen alleen grootgebracht te hebben, was ze hertrouwd. Haar man was geen lid van de kerk. Hij was een ruwe bonk die graag ging stappen en zijn mannelijkheid probeerde te bewijzen door te drinken, te vloeken en zich respectloos en oneerlijk te gedragen. Haar grootste zorg was dat haar zoon daardoor zou leren dat dit de kenmerken van mannelijkheid zijn. Ze vroeg mij dringend of er, ondanks dat we zo ver uit elkaar woonden, niet een mogelijkheid bestond dat ik met haar zoon, die we gemakshalve Ben zullen noemen, praatte over de kenmerken van mannelijkheid? Mijn toespraak van vanavond is een reactie op dat verzoek. Daarom richt ik me tot een verre vriend en tot alle 'Bens' in de kerk die proberen de eigenschappen van mannelijkheid te ontwikkelen. Laten we daarom maar beginnen, Ben. Als we volwassen beginnen te worden, willen we allemaal geaccepteerd en erkend worden. We worden allemaal op de een of andere manier volwassen als we lang genoeg leven. Echte mannelijkheid bereiken we slechts als en wanneer we het verdienen. Satan staat bekend als de grote misleider. Zijn godsdienst, zijn filosofie en zijn werk zijn gebaseerd op misleiding en leugens. Het is zijn doel om het werk van de Heer te verijdelen door ons te misleiden en ons uiteindelijk 'even ellendig te maken als hij zelf is' (2 Nephi 2:27). Hij wil ons doen geloven dat hij de man is en dat zijn weg naar mannelijkheid voert. In tegenstelling tot Satan onderwierp Jezus zich vrijwillig aan de wil van de Vader met het gevolg dat Hij verraden, beschuldigd, geslagen en veroordeeld werd. Hij werd niet gedwongen dat offer te brengen. Het kwam voort uit moed, plichtsbesef en liefde en leidde Hem naar de bittere beker die Hem uit iedere porie deed bloeden. Nadat Pilatus had gezien hoe zeer Jezus had geleden en hoe zeer Hij was vernederd en zelfs voor zijn vrijlating had gepleit, gaf hij uiteindelijk toe aan de eis van de joden. Toen hij hem overdroeg om gekruisigd te worden, sprak hij de eenvoudige maar kenmerkende woorden: 'Zie, de mens!' (Johannes 19:5). Ja, Jezus is de mens. Hij bezit alle karakteristieke eigenschappen van de echte, ideale man. Zijn weg, en niet die van Satan, leidt tot mannelijkheid. Iedereen die iets anders gelooft, begint al verstrikt te raken in de eeuwige ketenen van Satans misleidingen. (Zie 2 Nephi 28:19.) Ben, iedere jongeman moet kiezen tussen goed en kwaad en tussen Gods weg en Satans weg. Als een jongeman begint met roken om te bewijzen dat hij een man is, wat voor een man wordt hij dan? Als een jongeman begint te drinken, drugs te gebruiken, onkuise activiteiten onderneemt, onstuimig of onhandelbaar is, wat voor een man wordt hij dan? Er wordt vaak gezegd dat veel jongens in hun tienerjaren beginnen met roken om te bewijzen dat ze een man zijn en dat ze rond hun dertigste weer willen stoppen om dezelfde reden. Toegeven aan Satan heeft niets met mannelijkheid te maken. Verslagen worden door Satans werkwijze heeft niets met mannelijkheid te maken. Daarom, Ben, wil ik je met dit in gedachten mijn criteria voor echte mannelijkheid geven. Omdat ik niet meer tijd heb, beperk ik mezelf tot slechts twee criteria. Het hadden er natuurlijk veel meer kunnen zijn: 1. Een echte man is sterk genoeg om de verleidingen van Satan te kunnen weerstaan. 2. Een echte man is nederig genoeg om zichzelf te onderwerpen aan de verlossende invloed van de Heiland. Ik denk dat het normaal is dat we kracht, overdreven trots en zelfs ruw en agressief gedrag associëren met mannelijkheid. De eigenschappen van mannelijkheid hoeven niet persé lichamelijk te zijn. Ik zal proberen uit te leggen wat ik bedoel. De apostel Paulus heeft ons gewaarschuwd: 'Want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees [wat niet de ware test voor mannelijkheid is], maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten' (Efeziërs 6:12). Ware moed omvat weerstand bieden tegen het kwaad, zelfs als we er alleen voor staan en de minachting en de spot van anderen voelen. Dat is moed. Dat is kracht. Dat is mannelijkheid, en het kan heel moeilijk zijn. Ik ken een jongeman die uitzinnig was omdat hij voor een basketbalteam gekozen werd dat uit de beste spelers van de staat bestond. Het team moest tegen een team uit een andere staat spelen. De eerste avond in het hotel besloten zijn kamergenoten pornofilms te kijken. Deze jongen verliet de kamer en liep tot diep in de nacht alleen door de stad tot de films afgelopen waren. Ik weet zeker dat hij zich opgelaten en eenzaam voelde en dat het een uitdaging voor hem was. Maar dat is moed; dat is mannelijkheid in de ware betekenis van het woord. En ik zeg 'Zie, de mens!' Een achttienjarige jongen werd een man. Ik ken honderden jongemannen die bespot en in verlegenheid gebracht zijn toen zij drugs of alcohol of seks weigerden en in plaats daarvan een ander dienden door het goede voorbeeld te geven of de beginselen van rechtschapenheid te verdedigen. Jongemannen zullen te maken krijgen met de verleidingen van Satan. Het is onmogelijk om die strijd uit de weg te gaan. Maar het is altijd mogelijk om als overwinnaar uit die strijd te komen. Ja, een echte man is sterk genoeg om de verleidingen van Satan te weerstaan. Ben, sommige lasten die wij moeten dragen zijn zo zwaar dat we ze alleen kunnen overwinnen door nederigheid en onderworpenheid. Dat lijkt tegenstrijdig, vind je niet, dat je kracht en sterkte kan winnen door nederig en onderworpen te zijn. Maar dat is de ironie van het leven -- we kunnen bovennatuurlijke kracht ontvangen door onze wil te onderwerpen aan die van de Vader. We geven allemaal tot op zekere hoogte toe aan verleidingen. Soms raken we zelfs verstrikt in grote overtredingen -- overtredingen die eeuwige gevolgen hebben. Zij die ernstige overtredingen hebben begaan, moeten het zorgvuldig uitgestippelde pad van bekering volgen dat de Heiland ons heeft geboden. Op dat pad worden ze vaak begeleid door de bisschop of ringpresident. Dat wordt de ware test van hun mannelijkheid en niet alle mannen zijn sterk genoeg om deze uitdaging het hoofd te bieden. Een paar maanden geleden had ik een gesprek met een jongeman van 21 om te bepalen of hij zich voldoende had bekeerd om op zending te kunnen gaan. Het deed me verdriet toen ik las over de ernstige problemen en overtredingen uit zijn verleden. Ik vroeg me af of iemand met zo'n achtergrond zich ooit zo kon voorbereiden dat hij waardig zou zijn om op zending te gaan. Toen het tijd was voor het gesprek zag ik een knappe jongeman op me afkomen. Hij zag er keurig verzorgd uit, had een geweldige uitstraling en leek net een pas teruggekeerde zendeling. Ik vroeg me af wie hij was. Hij gaf me een hand en stelde zich tot mijn grote verbazing voor als de jongeman met wie ik een afspraak had. Tijdens het gesprek vroeg ik hem eenvoudig: 'Waarom moet ik vanavond een gesprek met jou hebben?' Toen beschreef hij de walgelijke details van zijn verleden. Nadat hij zijn overtreding opnieuw had beleden, sprak hij over de verzoening en de jaren van pijnlijke bekering die tot dit gesprek hadden geleid. Hij vertelde hoeveel hij van de Heiland hield en legde uit dat het zoenoffer van Christus voldoende was om zelfs een jongen als hij te redden. Aan het eind van ons gesprek legde ik mijn hand op zijn schouder en zei: 'Als ik bij de hoofdzetel van de kerk kom, zal ik adviseren dat je op zending mag gaan'. En toen zei ik nog: 'Ik vraag slechts één ding van je -- slechts één. Als je het voorrecht krijgt om op zending te gaan, wil ik dat je de beste zendeling van de hele kerk wordt. Dat is alles.' Ongeveer vier maanden later hield ik een toespraak tijdens een devotional aan het opleidingsinstituut voor zendelingen in Provo (Utah). Na mijn toespraak stond ik voor het podium en begroette wat zendelingen toen ik een bekend gezicht op me af zag komen. Mijn eerste gedachte was dat ik in verlegenheid gebracht zou worden, omdat ik die jongeman ergens van kende en niet meer wist waarvan. Ik kon me niet herinneren waar ik hem had ontmoet en ik wist al wat zijn eerste vraag zou zijn. Ja hoor, hij gaf me een hand en zei: 'Weet u nog wie ik ben?' Verontschuldigend en wat in verlegenheid gebracht, zei ik: 'Het spijt me. Ik weet dat ik je ken, maar ik weet niet meer waarvan'. Hij vervolgde: 'Ik zal u zeggen wie ik ben. Ik ben de beste zendeling aan het opleidingsinstituut voor zendelingen'. Ik kon niet voorkomen dat een traan over mijn wang liep terwijl ik dacht: daar staat een man. Hij is door zijn Getsemane heengegaan. Hij heeft de pijnlijke prijs van bekering betaald. Hij heeft zich vernederd en onderworpen aan de verlossende macht van de Heiland. Hij heeft de uitdagingen weerstaan. Hij heeft de eigenschappen van echte mannelijkheid ontwikkeld. En ik zei: 'Zie, de mens', een man nederig genoeg om zichzelf aan de verlossende macht van de Heiland te onderwerpen. Ben, je kunt over een man vertellen hoe groot hij is, hoe zwaar hij weegt of hoe zijn lichaamsbouw is. Maar zijn karakter, de mate waarin hij naastenliefde heeft, integer of zachtmoedig is en hij een man van principes is, bepaalt of hij een echte man is. Eenvoudig gezegd wordt de mate waarin een man een echte man is bepaald door de eigenschappen van zijn hart en ziel en niet door zijn lichamelijke eigenschappen (zie 1 Samuël 16:7). En die eigenschappen van zijn hart en ziel zie je terug in zijn gedrag en de wijze waarop hij anderen behandelt. De kenmerken van mannelijkheid komen vaak tot uitdrukking in zijn gelaat. Toen Alma zei: 'Hebt gij zijn beeld [daarmee verwijzend naar de Heiland -- de echte man] in uw gelaat ontvangen' bedoelde hij daarmee, mijn vriend, de eigenschappen van echte mannelijkheid (zie Alma 5:14). Ja, Ben, Satan heeft zijn man en God heeft zijn man, en Satan heeft zijn kenmerken van mannelijkheid en God de zijne. Satan presenteert zijn kenmerken als de enige echte kenmerken en zal die van God als slap en laf afschilderen. Maar men moet begrijpen dat Satans kenmerken altijd de gemakkelijkste en slapste zijn. Satans weg volgen vereist geen moed, geen karakter, geen persoonlijke kracht en getuigt totaal niet van mannelijkheid. Een echte man heeft Satan niet nodig. Satan wil hem alleen maar langs het eenvoudige pad leiden met zijn eeuwige kettingen van verwoesting. Een echte man is sterk genoeg om de verleidingen van Satan te weerstaan en nederig genoeg om zichzelf te onderwerpen aan de verlossende macht van de Heiland. Mozes moedigde de Israëlieten in een moment van bezieling en berisping aan, en zei: 'Wie is voor de Here?' (Exodus 32:26). Wat hij eigenlijk vroeg was 'Wiens mannen zijn jullie eigenlijk?' Onze hemelse Vader wordt ook 'Mens der heiligheid' genoemd (Mozes 6:57, 7:35). Dat is een titel die wij alleen met groot respect voor het Opperwezen gebruiken. Het is geen titel die we onszelf toebedelen, Ben. Maar iedere priesterschapsdrager moet ernaar streven gewoon een man van God te zijn. Dat, mijn beste vriend, is mannelijkheid. In de naam van Jezus Christus. Amen.