Wij zijn godlievende vrouwen Sheri L. Dew Tweede raadgeefster in het algemeen ZHV-presidium Tot Christus komen, betekent afstand nemen van de wereld. Het betekent Christus, en Christus alleen, als middelpunt in ons leven aanvaarden. Ik moest onlangs voor zaken naar het buitenland. Ik had zo'n akelig voorgevoel over de reis dat ik om een priesterschapszegen vroeg. Ik werd gewaarschuwd dat de tegenstander zou proberen mijn opdracht te dwarsbomen en dat er geestelijk en lichamelijk gevaar in het vooruitzicht lag. Ik kreeg de raad om tijdens deze reis geen bezienswaardigheden te bekijken of te winkelen, maar me volledig op mijn opdracht en op de leiding van de Geest te concentreren. Dan zou ik weer veilig terugkeren. De waarschuwing stemde mij nederig. Maar toen ik aan het werk ging, en steeds om leiding en bescherming vroeg, besefte ik dat mijn ervaring niet uniek was. Zou onze hemelse Vader toen wij zijn tegenwoordigheid verlieten niet tegen ons hebben gezegd: 'De tegenstander zal proberen je zending te dwarsbomen, en je zult zowel geestelijk als lichamelijk in gevaar verkeren. Maar als je je op je opdrachten concentreert, naar Mij luistert, en dit aardse leven niet beschouwt als een reis om bezienswaardigheden te bekijken of te winkelen, zul je veilig terugkeren.' De tegenstander is opgetogen als wij ons als toeristen gedragen, als hoorders des woord in plaats van daders (zie Jakobus 1:22), als winkelaars, als mensen die in beslag worden genomen door de ijdele zaken van de wereld, waardoor onze geest wordt verstikt. Satan verleidt ons met vergankelijke geneugten en vooroordelen -- onze bankrekeningen, onze status, onze kleding en zelfs ons gewicht -- want hij weet dat waar onze schat is, daar zal ook ons hart zijn (zie Matteüs 6:21). Helaas is het maar al te gemakkelijk om door de verblindende glans van de verleidingen van de tegenstander van het licht van Christus afgeleid te worden. 'Want wat zou het een mens baten, als hij de gehele wereld won, maar schade leed aan zijn ziel?' (Matteüs 16:26). Profeten hebben ons aangemoedigd om wereldse zaken achter ons te laten en ons hart op Jezus Christus te concentreren. Hij heeft beloofd: 'In deze wereld is uw vreugde niet volkomen, maar in Mij is uw vreugde volkomen' (LV 101:36, cursivering toegevoegd). President Spencer W. Kimball heeft gezegd: 'Als we al onze tijd en middelen besteden aan de opbouw van een werelds koninkrijk, zullen we dat ook be*rven.' ('The False Gods We Worship', Ensign, juni 1976, blz. 3.) Hoe vaak zijn we niet zodanig op het zogenaamde goede leven geconcentreerd, dat we het eeuwige leven uit het oog verliezen? Het is het noodlottige, geestelijke equivalent van de verkoop van het eerstgeboorterecht voor een linzengerecht. De Heer heeft een remedie voor dergelijke geestelijke moeilijkheden geopenbaard toen Hij tegen Emma Smith zei: 'Dat gij de dingen dezer wereld terzijde moet leggen en die van een betere [wereld] moet zoeken' (LV 25:10). En Christus heeft het voorbeeld gegeven toen Hij vlak voor Getsemane verklaarde: 'Ik heb de wereld overwonnen' (Johannes 16:33; Cursivering toegevoegd). Wij kunnen uitsluitend de wereld overwinnen als wij tot Christus komen. En tot Christus komen, betekent afstand nemen van de wereld. Het betekent Christus, en Christus alleen, als middelpunt in ons leven aanvaarden, zodat de ijdelheden en de beschouwingen van de wereld hun verleidelijke kracht zullen kwijtraken. Satan is de god van Babylon, ofwel deze wereld. Christus is de God van Israël, en door zijn verzoening krijgen wij de kracht om de wereld te overwinnen. 'Als u heerlijkheid, intelligentie en eeuwig leven verwacht,' zei president Joseph F. Smith, 'laat de wereld dan los.' (Teachings of President of the Church: Joseph F. Smith, [1998], blz. 243; cursivering toegevoegd). Als zusters in Zion kunnen wij de samenzwering tegen het gezin en de rechtschapenheid belemmeren. Het is niet verwonderlijk dat hij ons verleidt om genoegen te nemen met aards genot in plaats van naar de eeuwige heerlijkheid te streven. Een 45 jaar oude moeder met zes kinderen vertelde me onlangs dat ze meer gemoedsrust had gekregen toen ze zich niet meer verdiepte in tijdschriften die aangaven hoe haar huis en kleding eruit moesten zien. Ze zei: 'Ik ben dan misschien mollig, grijs en gerimpeld, maar ik ben een mollige, grijze, gerimpelde dochter van God, die me kent en van me houdt.' De zustershulpvereniging is een hulpmiddel om ons van de wereld af te scheiden, want het belangrijkste doel ervan is om zusters en gezinnen tot Christus te brengen. In die geest sluit ik me aan bij zuster Smoot en zuster Jensen. Wij verklaren wie we zijn en verheugen ons in het doel van de zustershulpvereniging dat ons leven zal verrijken. We kunnen het ons niet veroorloven om energie te verspillen aan zaken die ons niet tot Christus leiden. Dat is de lakmoestest voor de zustershulpvereniging en voor ons leven. In de toekomst zal een onregelmatige toewijding aan Christus niet voldoende zijn. Als meisje zag ik de toewijding van mijn grootmoeder, die met mijn grootvader op onze boerderij in Kansas werkte. Op de een of andere manier hebben ze de zandstormen, de economische crisis en de wervelstormen doorstaan. Ik heb me vaak afgevraagd hoe mijn grootmoeder zich moet hebben gevoeld toen ze hard moest werken voor weinig geld, en hoe ze het volhield toen haar oudste zoon tijdens een tragisch ongeluk om het leven kwam. Haar leven was niet gemakkelijk. Maar weet u wat ik mij het best van haar herinner? Haar volledige vreugde in het evangelie. Ze was het gelukkigst als ze aan haar familiegeschiedenis werkte of lesgaf uit haar Schriften. Grootmoeder had de wereldse zaken naast zich neergelegd en ging op zoek naar iets beters. Naar wereldse maatstaven was mijn grootmoeder maar gewoon. Maar in mijn ogen is zij een van de heldinnen van deze eeuw die voldeed aan haar voorsterfelijke belofte. Ze heeft een fundering van geloof gelegd waarop wij verder kunnen bouwen. Oma was niet volmaakt, maar ze was een vrouw van God. Nu hebben u en ik de taak om het werk in de volgende eeuw voort te zetten. Wij zijn geen vrouwen van de wereld. Wij zijn vrouwen van God. En vrouwen van God zullen onder de grootste heldinnen van de 21ste eeuw te vinden zijn. President Joseph F. Smith heeft gezegd dat we ons niet 'door vrouwen van de wereld moeten laten leiden, maar dat [wij] de vrouwen van de wereld moeten voorgaan in alles wat prijzenswaardig is.' (Leringen, blz. 184.) En dat zeg ik niet om het leven van ontelbare goede vrouwen in de wereld te kleineren. Maar wij zijn uniek. Wij zijn uniek door onze verbonden, onze geestelijke voorrechten en onze taken die daaraan verbonden zijn. Wij zijn begiftigd met de macht en de gave van de Heilige Geest. Wij hebben een hedendaagse profeet die ons leidt, verordeningen waardoor wij aan elkaar en aan de Heer verzegeld kunnen worden, en de macht van het priesterschap. Wij begrijpen de plaats die wij in het grote plan van gelukzaligheid innemen. En wij weten dat God onze Vader is en dat zijn Zoon onze volmaakte voorspraak is. Aan deze voorrechten zijn wel bepaalde belangrijke taken verbonden, want 'van hem, aan wie veel is gegeven, wordt veel vereist' (LV 82:3). En de vereisten die aan een discipel worden gesteld zijn vaak hoog. Maar kunnen we niet verwachten dat de reis naar het eeuwige leven nogal veeleisend is? Soms rationaliseren we onze betrokkenheid bij de wereld en onze achteloze houding ten opzichte van onze geestelijke groei door elkaar wijs te maken dat het evangelie niet zo veeleisend hoeft te zijn. Maar de gedragsnormen van de Heer zullen altijd hoger en veeleisender zijn dan de normen van de wereld. Want de beloning van de Heer zal ook oneindig veel groter zijn -- waaronder ware vreugde, vrede, en het eeuwig heil. Hoe kunnen wij als vrouwen van God dan aan het doel van onze schepping voldoen? De Heer beloont 'wie Hem ernstig zoeken' (Hebreeën 11:6). We zoeken Hem niet alleen door studie, smeken en gebed en waken opdat we niet door verzoeking worden overvallen, maar ook door het opgeven van wereldse geneugten die zich op de grens tussen God en mammon bevinden. We lopen het risico dat we wel geroepen worden, maar niet gekozen, omdat ons 'hart zo zeer op de dingen dezer wereld is gezet' (LV 121:35). Overweeg het beginsel in de volgende tekst: 'Gij moet de Here, uw God, liefhebben met uw ganse hart, en met uw ganse macht, verstand en sterkte' (LV 59:5; cursivering toegevoegd). De Heer verwacht van ons eerst ons hart. Stel u voor in welk opzicht onze keuzes beïnvloed zouden worden als we de Heiland boven alles lief zouden hebben. Hoe zouden we onze tijd en onze middelen besteden, ons op een hete zomerdag kleden, reageren als we als huisbezoekster worden geroepen om elkaar te helpen of op zaken in de media die niet in overeenstemming met de Geest zijn. Als wij de wereld achter ons laten en tot Christus komen, gaan wij steeds meer als vrouwen van God door het leven. We zijn geboren om eeuwige heerlijkheid te ontvangen. Net als getrouwe mannen in het voorsterfelijk bestaan zijn geordend om het priesterschap te ontvangen, zijn wij geordend om vrouwen van God te worden. Wij zijn gelovige, deugdzame, vooruitziende en liefdevolle vrouwen die zich in het moederschap en het vrouwzijn verheugen, en wij verdedigen het gezin. We zijn niet vertwijfeld over volmaking, maar we werken er wel aan om rein te worden. En we weten dat we met de kracht van de Heer alles tot stand kunnen brengen wat rechtschapen is, omdat we ons in het evangelie hebben verdiept. (Zie Alma 26:12.) Ik herhaal, wij kunnen geen vrouwen van de wereld zijn, wij zijn vrouwen van God in de laatste dagen. President Kimball heeft gezegd: 'We kunnen in deze wereld geen grotere erkenning krijgen dan als [vrouwen] van God bekend te staan.' ('The Role of Righteous Women', Ensign, november 1979, blz. 102.) Deze zomer had ik een onvergetelijke ervaring in het Heilige Land. Toen ik op de berg der zaligsprekingen over het meer van Galilea uitkeek, zag ik in de verte een stad op een heuvel liggen. Het uitzicht op de stad die zich niet kon verbergen was prachtig, en toen ik over het symbolisme nadacht, kreeg ik de overweldigende indruk dat wij als vrouwen van God erg veel op die stad lijken. Als wij de wereld achter ons laten en tot Christus komen, zodat de Geest in ons leven en uit onze ogen straalt, zal onze uniekheid een licht voor de wereld zijn. Als ZHV-zusters maken wij deel uit van de belangrijkste vrouwenvereniging aan deze kant van de sluier. Wij zijn een prachtige stad op een heuvel. En hoe minder we ons als vrouwen van de wereld gedragen en kleden, hoe meer we als een bron van hoop, vrede, rechtschapenheid en vreugde beschouwd zullen worden. Twintig jaar geleden heeft president Kimball tijdens eenzelfde bijeenkomst een uitspraak gedaan die sindsdien vaak is aangehaald. 'Veel van de grote groei die de kerk in de laatste dagen zal maken ( . . . ) zal afhangen van de mate waarin de vrouwen van de kerk duidelijk laten zien dat ze goed en verantwoordelijk willen leven en van de mate waarin ze verschillen -- wat de vreugde in hun leven betreft -- van de vrouwen in de wereld.' (Ensign, november 1979, blz. 103­104; cursivering toegevoegd.) Het is niet voldoende om die uitspraak van president Kimball alleen maar te citeren. Wij zijn de zusters die deze profetie moeten en zullen verwezenlijken. En dat kunnen wij. Dat weet ik zeker. President Gordon B. Hinckley heeft onlangs gezegd dat 'het eeuwig heil van de wereld op de schouders van deze kerk rust ( . . . ) Geen ander volk in de geschiedenis van de wereld heeft ( . . . ) een belangrijkere opdracht ontvangen ( . . . ) en we kunnen maar beter aan de slag gaan.' ('"Church is Really Doing Well"', Church News, 3 juli 1999, blz. 3.) Vrouwen van God, daaronder worden wij ook gerekend. Vanavond wil ik graag iedereen aanmoedigen om iets te bedenken wat we kunnen doen om afstand van de wereld te nemen en dichter tot Christus te naderen. En dan volgende maand weer iets anders te bedenken. En dan weer iets anders. Zusters, dit is een oproep te wapen, een oproep om in actie te komen, een oproep om aan de slag te gaan. Een oproep om onszelf met macht en rechtschapenheid te wapenen. Een oproep om op de Heer te vertrouwen en niet op de arm van het vlees. Een oproep die luidt: 'Staat op, en laat uw licht schijnen, opdat het een banier voor de natiën moge zijn' (LV 115:5). Een oproep om als vrouwen van God zodanig te leven dat wij en ons gezin veilig mogen thuiskomen. We hebben zoveel reden om ons te verheugen, want het evangelie van Jezus Christus is de stem van vreugde. Omdat de Heiland de wereld heeft overwonnen, zullen wij als overwinnaar uit de strijd komen. Omdat Hij op de derde dag uit de dood is herrezen, zullen wij als vrouwen van God herrijzen. Ik hoop dat wij de wereldse zaken naast ons neer zullen leggen en op zoek naar iets beters zullen gaan. Ik hoop dat wij op dit moment zullen besluiten om de wereld achter ons te laten en nooit meer terug te kijken. In de naam van Jezus Christus. Amen.