De geestelijke kracht van onze doop Carol B. Thomas Eerste raadgeefster in het algemeen presidium jongevrouwen Hoe kunnen we de geestelijke kracht van onze doop toepassen op dat beginsel? We hopen dat jullie je van de wereld onderscheiden door je manier van kleden. Lieve jonge vriendinnen, wat houden we veel van jullie. Wat is het een zegen om vanavond bij jullie te zijn. Niet zo lang geleden stelde ouderling Robert D. Hales van het Quorum der Twaalf de vraag: 'Weten onze jongevrouwen wel wat hun doopverbonden inhouden?' En toen zei hij: 'Ik wil graag dat u ze dat vertelt.' Ik herinner me dat ik dacht: Begrijp ik wel helemaal hoe belangrijk mijn eigen doopverbonden zijn? Laten we het daarom vanavond een paar minuten hebben over wat het betekent om lid te worden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en hoe onze doop een positieve invloed op ons leven kan hebben. De Heiland heeft onze doop vergeleken met herboren worden. Ik wil dat jullie denken aan twee van de belangrijkste momenten in je leven: de dag waarop je bent geboren en de dag van je doop, twee heel belangrijke geboorten in dit leven. Niemand van ons kan zich de dag van zijn geboorte herinneren. Je kunt je alleen maar voorstellen dat je moeder jou in haar armen hield en droomde over je mogelijkheden. Waarschijnlijk is het niet zo moeilijk om je de dag van je doop te herinneren -- je tweede geboorte. Luister naar wat Lan-Ting, een bijenkorfmeisje uit de Filipijnen, over haar doop heeft geschreven: 'Ik voelde me herboren. Wat een buitengewoon gevoel van reinheid en zondeloosheid! Mijn moeders tranen gleden als parels langs haar wangen, en ik kon zien dat het vreugdetranen waren! Mijn moeder zei heel oprecht tegen me: "Lan-Ting, vandaag kan ik tot mijn opluchting zeggen dat ik je aan de Heer kan toevertrouwen. Ik vertrouw erop dat Hij je op je levensweg zal begeleiden."' (Brief in het bezit van het kantoor van de jongevrouwenorganisatie.) De doop is onze geestelijke wedergeboorte. We worden er van top tot teen door gereinigd en door de gave van de Heilige Geest krijgen we gezelschap van de Heiland. Hij zal ieder van ons vergezellen op onze weg door het leven. Er gebeuren bij onze doop en bevestiging vier dingen: (1) we worden lid van Christus' kerk en beloven Hem te volgen; (2) onze zonden worden vergeven; (3) we krijgen de mogelijkheid om het celestiale koninkrijk binnen te gaan; en (4) het is het begin van onze eigen heiliging. We zouden kunnen zeggen dat we 'heilig worden gemaakt'. De eerste drie punten zijn heel duidelijk. Laten we vanavond eens kijken naar het vierde punt: geheiligd worden. Wat betekent dat: geheiligd worden? Omdat je de Heilige Geest hebt ontvangen, ben je veranderd. Je bent een ander mens geworden. Het betekent dat je geen deel meer kunt zijn van de wereld; je kunt nooit meer terug. Ouderling Hales heeft gezegd: 'Zorg dat onze jongevrouwen begrijpen dat ze door hun doop "uit de wereld" worden genomen en "in het koninkrijk" worden geplaatst.' (Aantekeningen vergadering algemeen bestuur jongevrouwen, 5 december 1997.) Je wordt uit het donker gehaald en in het licht van Christus gebracht. Het is het begin van een heel nieuw leven. Ouderling Henry B. Eyring, ook een lid van het Quorum der Twaalf, herinnert zich de dag van zijn doop. Op weg naar huis kon hij alleen maar denken: 'Hé, het vrije leventje is voorbij.' En dat is zo. Na onze doop zijn we allemaal gezegend met de verantwoordelijkheid voor al onze daden. Er bestaat een verhaal over de zoon van koning Louis XVI van Frankrijk. Als jongeman werd hij door slechte mannen gekidnapt toen zij de koning onttroonden. Zes maanden lang werd hij blootgesteld aan alles wat maar smerig en gemeen was, en toch bezweek hij nooit onder die druk. Dat verbaasde zijn ontvoerders, en zij vroegen hem waarom hij zoveel morele kracht had. Zijn antwoord was simpel: 'Ik kan niet doen wat u vraagt, want ik ben geboren om koning te worden.' (Zie 'The King's Son', bisschop Vaughn J. Featherstone, New Era, november 1975, blz. 35.) Jullie zijn geboren om dochters van een Koning te worden. Doordat je je hebt laten dopen zijn je de zegeningen van koninklijke waardigheid beloofd als je jezelf heiligt. Hoe doen we dat dan? Hoe kunnen we heiliger worden waardoor we aanspraak kunnen maken op ons koninklijk erfgoed? Christus heeft gezegd: 'Volgt Mij ( . . . ) doet de dingen, die gij Mij hebt zien doen' (2 Nephi 31:12). Ik wil jullie een paar verhalen vertellen over jongevrouwen die volgen in het licht van Christus. Een lauwermeisje uit Arizona schrijft: 'Het was oktober en de jaarlijkse dansavond van onze middelbare school naderde snel, maar ik was pas vijftien en een half toen een jongen mij uitnodigde voor die dansavond. Ik dacht erover erop in te gaan en hem op de dansavond te ontmoeten. Mijn ouders zouden het dan niet te weten komen. Maar toen besefte ik dat het niet uitmaakte dat mijn ouders het niet wisten -- mijn hemelse Vader en Jezus Christus weten het wel en Zij zijn belangrijk. Ik ben niet naar die dansavond gegaan. In plaats daarvan nodigde ik mijn vriendinnen uit. Ik voelde me zo gelukkig, en springlevend.' (Brief in het bezit van het kantoor van de jongevrouwenorganisatie.) Een bijenkorfmeisje, Rebecca, gunde ons een blik in haar dagboek: 'Soms vind ik het op school echt moeilijk. Er zit een jongen in mijn klas die veel vloekt. Ik doe dan een gebedje om niet op hem te hoeven letten en het niet in gedachten te hoeven houden. En het helpt. Door gebed kunnen zelfs je kleinste problemen opgelost worden.' (Brief in het bezit van het kantoor van de jongevrouwenorganisatie.) Een rozenmeisje uit Utah schreef: 'Dit afgelopen jaar had ik wat moeilijkheden. Ik vergat de Geest en toen gebeurde er iets ongelooflijks. Ik ging naar mijn bisschop. Ik kan me niet herinneren ooit zo bang te zijn geweest. Maar de Heer was daar bij me en hield mijn trillende hand vast. Ik wist dat ik vergeving kon krijgen. Het is moeilijk geweest -- ik heb me verootmoedigd, me bekeerd, en geleerd om steeds maar weer te bidden. Maar Hij was er. Hij heeft me geen moment verlaten. Ik heb beide kanten gezien, en de kant van het licht is absoluut de beste.' (Brief in het bezit van het kantoor van de jongevrouwenorganisatie.) Wij zijn onder de indruk van jullie verlangen om het licht van de Heiland te volgen. Jullie maken allemaal moeilijke situaties mee, maar jullie kennen de bron van jullie geestelijke kracht. Elke keer dat je bidt, je getuigenis geeft of het goede verdedigt, roep je de macht van het kwade een halt toe. Als je op school door de hal loopt en alle andere studenten ziet, denk je dan bij jezelf: Ik ben anders? Je bent niet beter dan zij, maar doordat je de Heiland kent en bij Hem betrokken bent, word je anders, en dat verschil kan een voordeel, een zegen zijn. Een van de moeilijkste dingen voor velen van jullie is fatsoen. Hoe kunnen we de geestelijke kracht van onze doop toepassen op dat beginsel? We hopen dat jullie je van de wereld onderscheiden door je manier van kleden. Marcie Matthews, een lauwermeisje uit Chicago (Illinois), vertelt haar verhaal: '1998 was een jaar waarin ik kon zien hoe ik de jongevrouwenlessen, toespraken en adviezen had toegepast. Ik ben een gewoon mormoons meisje. Het is niet makkelijk geweest om trouw en sterk te blijven. Ik stel mezelf steeds doelen om mijn getuigenis en mijn normen te versterken. 'Onlangs hadden we een jongevrouwenactiviteit over het belang van fatsoenlijke kleding. Elke les daarvóór had ik gemeend ik dat ik me fatsoenlijk kleedde, maar ik wist dat er iets was wat ik niet kon veranderen -- mijn shorts en de lengte van mijn rokjes. Ik wist dat het een van mijn zwakheden was, maar dat had ik verdrongen. Iedereen droeg shorts, heel korte shorts en minirokjes, en de mijne had ik zelf betaald. Toen kreeg ik les over fatsoenlijke kleding. Toen ik naar huis ging, wilde ik rechtstreeks naar mijn kast lopen en alles weggooien wat niet fatsoenlijk was, zodat het er niet meer was om me te verleiden. Daarna vertelde ik het aan mijn ouders. Ik hoopte stilletjes dat ze zouden zeggen dat er niets verkeerd was aan mijn manier van kleden en dat ze me dan mijn gang zouden laten gaan. 'Later die avond zei mijn vader tegen me dat hij trots op me was en dat hij graag een paar rokjes voor me wilde kopen die tot op mijn knie kwamen en die ik in de kerk aan kon. De volgende stap was dat ik al mijn kleren bekeek en alles weggaf. Het was moeilijk om afstand te doen van mijn favoriete rokjes en van de shorts waar ik zoveel van hield, maar ik deed het. U zult me nooit meer in shorts of korte rokjes zien. 'Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Ik ben blij dat ik de tempel en de kerk binnen kan lopen, het gevoel heb dat ik een kind van God ben en dat ik Hem vertegenwoordig ( . . . ) door de kleren die ik draag. 'Ik roep elke jongevrouw op om die stap ook te nemen. Je zult merken wie je bent en waarvoor je staat. Wanneer we iets moeten opgeven wat deel van onszelf is, zullen ons onvoorstelbare zegeningen ten deel vallen.' (Brief in het bezit van het kantoor van de jongevrouwenorganisatie.) Het voorbeeld van Marcie is ons jongevrouwenthema in de praktijk. Je kent het gedeelte waar staat: 'Wij [zullen] te allen tijde en in alle dingen als getuige voor God staan' -- en in al onze kleding. We hebben gesproken over de geestelijke kracht van de doop. We kunnen die kracht elke week hernieuwen door waardig van het avondmaal te nemen. 'Er is geen welsprekender taaluiting dan de avondmaalsgebeden. We nodigen u uit de verbonden en beloften in de gebeden voor het brood en het water uit het hoofd te leren.' (Ouderling Dallin H. Oaks, aantekeningen in het bezit van de spreekster.) Overdenk hun betekenis, zodat ze jullie leven tot zegen kunnen zijn. Ik bid dat jullie je doopverbonden zullen koesteren. Vraag je hemelse Vader als je bidt, in het bijzonder op zaterdagavond, om je te helpen bij je voorbereiding op het avondmaal waardoor je van die kracht gebruik kunt maken. In de naam van Jezus Christus. Amen.