The Christus statueThe Church of Jesus Christ of Latter-day Saints Search | Feedback | Site Map | Help | Country Sites |
Home Broadcast General Conference Archives
Conferences
April 1998
Jongevrouwen ­ banieren der vrijheid

Jongevrouwen ­ banieren der vrijheid

Zuster Sharon G. Larsen
Tweede raadgeefster in het algemeen jongevrouwenpresidium

Je hoeft bevelhebber Moroni niet te zijn om een ander tot zegen te zijn. Onze Vader in de hemel wil dat jij thuis jezelf kunt zijn. Dat heeft Hij zo bedoeld.

Zuster Sharon G. Larsen

De bevelhebber van de Nephieten was woedend! Amalickiah, een slecht en ambitieus man, wilde de huizen, de gezinnen en het land van de rechtschapen Nephieten vernietigen. Bevelhebber Moroni nam zijn mantel, scheurde er een stuk af en maakte er een banier van. Op de banier schreef hij: 'Ter gedachtenis aan onze God, onze godsdienst, en vrijheid en onze vrede, onze vrouwen en onze kinderen' (Alma 46:12). Hij maakte de lap stof aan een stok vast. Hij noemde deze vlag 'de banier der vrijheid'. Hij werd overal in het land opgehangen ­ als herinnering om hun gezinnen tegen goddeloze indringers te beschermen.

Jongevrouwen, jullie zijn net als banieren der vrijheid als je ernaar streeft om je gezin tegen indringers als egoïsme, wreedheid, boosheid en ruzie te beschermen. Jullie banier staat voor vrede, liefde en dienstbetoon in het gezin.

Luister naar het volgende voorbeeld van een jonge zuster: 'Bij ons thuis gaan we nu door een moeilijke periode. Ik neem nu de taak van mijn moeder waar. Soms kan ik niet met bepaalde activiteiten op school mee doen omdat ik voor mijn broertje moet zorgen. Soms kan ik niet met mijn vriendinnen uitgaan omdat ik moet koken of boodschappen doen.' Ze zegt verder: 'Door deze taak heb ik geleerd wat het betekent om moeder te zijn, om op te groeien en om taken op je te nemen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen.'

Als je je banier der vrijheid bij je draagt, zul je op verschillende manieren in staat zijn om een zegen voor het gezin te zijn en van het gezin te houden. Ook zul je je bewust zijn van wat er moet gebeuren.

Toen onze dochter Shelly bijvoorbeeld van haar zending thuiskwam, heb ik geen stuk van mijn jas uitgehangen. Ik had nog wel een smal stuk rood tapijt liggen. Toen Shelly thuiskwam, liep ze over de 'rode loper' naar de voordeur.

Maar je hebt geen rode loper of een lap van een jas nodig. Soms zijn een briefje op een hoofdkussen, een glimlach, of een omarming de beste manieren om uitdrukking aan je liefde te geven.

Uit dienstbetoon spreekt liefde.

Lindsey hield haar banier hoog in de lucht toen ze haar moeder hielp. Ze schreef: 'Mijn moeder ging even een uurtje rusten. In die tijd heb ik het huis schoongemaakt. Toen ze opstond, was ze verrast.' Luister goed naar wat Lindsey schreef: 'Ik had een goed gevoel van binnen.' Hoe denk je dat haar moeder zich gevoeld heeft? Hoe denk je dat onze hemelse Vader zich heeft gevoeld? Jongevrouwen, in mijn hart leg ik voor jullie allemaal een rode loper uit, en ik geef jullie een staande ovatie. Je hoeft bevelhebber Moroni niet te zijn om een ander tot zegen te zijn. Onze Vader in de hemel wil dat jij thuis jezelf kunt zijn. Dat heeft Hij zo bedoeld. Je ouderlijk gezin zou zonder jou niet hetzelfde zijn. Jij bent heel erg belangrijk. Toen ik een bijenkorfmeisje was, ging mijn oudere zus het huis uit om te studeren. Ik was ontroostbaar. Toen ze mij probeerde te troosten, zei ze: 'Je moet niet huilen, Sharon, ik kom weer terug.' Met rode ogen van het huilen keek ik haar aan en zei: 'Ik weet wel dat je weer terugkomt, maar wie moet de keukenvloer dweilen als je weg bent?' Dat noemen ze 'jezelf in je hart sluiten'.

Ik kwam er al snel achter dat ik haar niet alleen miste vanwege het dweilen van de vloer. We hebben elkaar nodig. We moeten een steun voor elkaar zijn. Een paar jaar later was dezelfde oudere zus bereid om mij haar auto te lenen toen ik een aantal vriendinnen wilde bezoeken. Ik mocht haar auto lenen, maar ik moest wel voor vier uur terug zijn, omdat ze de auto dan zelf nodig had. Blij en gelukkig reed ik weg. Ik had zo'n leuke tijd dat ik mijn ogen niet kon geloven toen ik op de klok keek. Het was al zes uur! Toen ik het huis inrende, zag ik dat mijn zus er niet was. Op de tafel stond een chocoladetaart, mijn lievelingstaart, met een briefje: 'Maak je maar geen zorgen. Ik neem aan dat je een gezellige tijd hebt gehad. Ik kon met iemand anders meerijden. Ik hou van je.' Dat is 'het hart tot het gezin richten', en 'je banier hoog in de lucht houden.' Zij was bezorgd over mijn gevoelens, terwijl ik me niet aan mijn afspraak had gehouden!

Er is een bepaalde kracht tussen zussen. Er is ook een bepaalde kracht tussen broers en zussen. Er is een bepaalde kracht tussen ouders en kinderen. Zij steunen elkaar, en kunnen elkaar zelfs 'redden'.

Denk maar eens na over de reddende kracht in het volgende verhaal. Een paar jaar geleden werd de tweeling Brielle en Kyrie Jackson te vroeg geboren. Ze werden allebei in een eigen couveuse gelegd om infecties te voorkomen. Kyrie, de grootste van de twee, die bijna drie pond woog, begon al snel te groeien en sliep goed. Maar Brielle, die bij haar geboorte maar twee pond woog, groeide niet zo snel. Op een dag ging de conditie van Brielle hard achteruit. De verpleegster deed alles wat ze kon om Brielle te stabiliseren. Maar Brielle bleef zenuwachtig kronkelen terwijl ze steeds minder zuurstof naar binnen kreeg. Ook haar hartslag ging omhoog. Toen moest de verpleegster plotseling aan een methode denken waar ze over gehoord had. Ze zei tegen de bezorgde ouders: 'Ik zal Brielle bij haar zus leggen om te zien of dat helpt.' De ouders gaven toestemming, en de verpleegster legde de kronkelende baby bij haar grotere zus in de couveuse. De deur van de couveuse was amper dicht toen Brielle tegen Kyrie aankroop. Ze werd onmiddellijk rustig. Binnen een paar minuten was de hoeveelheid zuurstof in haar bloed hoger dan enig moment sinds haar geboorte. In haar slaap sloeg Kyrie een arm om haar kleine zus. (Zie Nancy Sheehan, 'A Sister's Helping Hand', Readers Digest, mei 1996, blz. 155­156.)

De artsen en verpleegsters hadden alles gedaan wat medisch en wetenschappelijk mogelijk was; maar het mocht niets baten. Alleen haar eigen zus kon doen wat nodig was. Dat kunnen zussen voor elkaar betekenen. En dat kunnen gezinsleden voor elkaar betekenen.

Jongevrouwen, jullie leven is de banier om het gezin tegen kwade indringers te beschermen. We roepen jullie op om een goed voorbeeld van vriendelijkheid, deugdzaamheid en naastenliefde te zijn voor degenen van wie je het meest houdt ­ je huisgenoten. Dat is mijn gebed in de naam van Jezus Christus. Amen.

 
© 2008 Intellectual Reserve, Inc. All rights reserved.   Rights and use information.  Privacy policy