Cultiveer goede tradities Ouderling Donald L. Hallstrom van de Zeventig 'Opbouwende tradities die de liefde voor de Godheid en de eenheid in het gezin en onder de mensen bevorderen, zijn belangrijk.' Ik zal altijd dankbaar zijn dat ik geboren en getogen ben op Hawaii, wat deel uitmaakt van wat in de Schriften vaak 'de eilanden der zee' genoemd wordt. Het wordt een smeltkroes genoemd vanwege zijn multi-etnische samenstelling, en anderen hebben de eilanden ook wel nog gepaster een 'heerlijke stoofpot' genoemd, waarin elke cultuur zijn eigen identiteit behouden heeft, terwijl ze toch samensmelten in een harmonieuze samenlevingspot waar iedereen van genieten kan. Daar ik bovendien in Engeland een zending heb vervuld, aanzienlijke tijd op het vasteland van de Verenigde Staten heb doorgebracht, en nu werkzaam ben en woon in Azië, ben ik al heel lang geïnteresseerd in cultuur en traditie, en de invloed die ze hebben op hoe wij eruitzien, denken en handelen. Cultuur is te definiëren als de gewoonten, overtuigingen, sociale vormen en eigenschappen van een groep mensen. Tradities -- vaste gedragspatronen die van generatie op generatie worden overgedragen -- maken een inherent deel uit van een cultuur. Onze cultuur en de bijbehorende tradities dragen ertoe bij dat we een gevoel van identiteit krijgen, en ze voorzien in onze essentiële menselijke behoefte om ergens bij te horen. Over tradities die niet indruisen tegen het evangelie van Jezus Christus, heeft Paulus deze aansporende woorden tegen de Tessalonicensen gezegd: 'Staat vast en houdt u aan de overleveringen, die u [. . .] geleerd zijn' (2 Tessalonicensen 2:13­15). In de kerk herinneren sterke tradities ons aan de kracht en de opofferingen van onze voorouders, en inspireren ze onze inspanningen. Het zijn bijvoorbeeld nijverheid, soberheid en volledige toewijding aan een goede zaak. Andere zijn gebaseerd op leerstellingen en normen die de wereld vreemd voorkomen, maar die kloppen met de door God voorgeschreven levenswijze. Het zijn onder meer kuis gedrag, kuise kleding, net taalgebruik, sabbatsheiliging, naleving van het woord van wijsheid, en het betalen van tiende. Ook in etnische culturen, kunnen veel tradities de evangelienormen en -beginselen versterken. De oude Hawaiianen hadden bijvoorbeeld een gebruik waarvan de geest nog op veel van de eilanden te zien is. Bij een begroeting kwam men dicht bij elkaar met zijn gezicht en zei 'ha', waarbij de adem dusdanig werd uitgestoten dat de ander dat voelde. De letterlijke vertaling van ha is 'de adem des levens'. Het was een manier om iets van jezelf te geven en de ander grote broederlijke liefde en zorg te betonen. Toen er voor het eerst vreemdelingen in Hawaii kwamen, betoonden ze anderen dit respect niet. Zij werden 'ha-ole' genoemd, wat 'zonder ha' betekent. Als er iemand 'ha' zou moeten hebben -- een intens gevoel van naastenliefde -- dan zijn het wel de leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Een ware heilige der laatste dagen bezit liefde voor anderen die gebaseerd is op een geloof dat iedereen zijn broeder of zuster is. Opbouwende tradities spelen een belangrijke rol in de manier waarop we naar de zaken van de Geest geleid worden. Vooral de tradities die de liefde voor de Godheid en de eenheid in het gezin en onder de mensen bevorderen, zijn belangrijk. Maar aan de macht van traditie kleeft een belangrijk gevaar. We kunnen er ons hemelse erfdeel door vergeten. Om eeuwige doelen te bereiken, moeten we onze aardse cultuur in overeenstemming brengen met de leer van het eeuwige evangelie. Dat proces houdt in dat we alles behouden wat in onze familie- en sociale tradities geestelijk opbouwend is, en dat we alles opzijzetten wat een hindernis is voor ons eeuwige inzicht en onze eeuwige prestaties. We moeten onszelf transformeren van een 'natuurlijke' mens, zoals koning Benjamin dat definieerde, tot een 'heilige', door ons over te geven aan 'de ingevingen des Heilige Geestes' (zie Mosiah 3:19). De profeet Joseph Smith waarschuwde ook voor dat gevaar, en de ernst ervan. Hij werd geïnspireerd om een van de brieven van Paulus aan de Korintiërs als volgt te verklaren: 'En het geschiedde, dat de kinderen, die werden opgevoed in onderwerping aan de wet van Mozes, naar de overleveringen van hun vaderen luisterden, en het evangelie van Christus niet geloofden, waardoor zij onheilig werden' (LV 74:4). Zet dit niet zonder meer van u af, en denk niet dat dit beginsel alleen van toepassing is op anderen en hun cultuur; weet dat het ook geldt voor u en mij, waar wij ook wonen op aarde, of wat onze familieomstandigheden ook mogen zijn. Ongewenst zijn die tradities die ons ervan weerhouden heilige verordeningen te verrichten en ons aan heilige verbonden te houden. De leer die we uit de Schriften en van de profeten leren, dient onze leidraad te zijn. Tradities die het huwelijk en het gezin in waarde doen dalen, vrouwen verlagen of de majesteit niet erkennen van de rol die zij van God ontvangen hebben, die werelds succes meer waarderen dan geestelijke ontwikkeling, of die ons leren dat op God vertrouwen zwakheid is, houden ons weg bij eeuwige waarheden. Van alle tradities die we ons eigen zouden moeten maken, zou een 'traditie van rechtschapenheid' de voornaamste moeten zijn. Kenmerken van die traditie zijn een onwankelbare liefde voor God en zijn eniggeboren Zoon, respect voor profeten en priesterschapsmacht, voortdurend streven om de Heilige Geest te ontvangen, en de discipline van het discipelschap, die geloof omzet in daden. Een traditie van rechtschapenheid bepaalt een levenswijze waardoor kinderen dichter tot hun ouders komen, en waardoor beiden dichter tot God komen, en zij verheft gehoorzaamheid van het niveau van een last tot dat van een zegen. In een wereld waarin tradities vaak goed en kwaad door elkaar halen: Worden wij geïnspireerd door de moed van elke jongere die de sabbatdag heiligt, het woord van wijsheid houdt, kuis blijft terwijl de populaire cultuur het tegendeel niet slechts als aanvaardbaar, maar als de verwachte levenswijze heeft gevestigd. Worden wij geïnspireerd door de wijsheid van iedere man die een carrière heeft ontwikkeld waarmee hij voldoende kan voldoen aan zijn plicht om zijn gezin geestelijk te leiden, terwijl de wereld rijkdom en macht hoger schat. Worden wij geïnspireerd door de edele man en vrouw die een relatie van gelijkheid en vriendelijkheid hebben ontwikkeld, terwijl zelfzucht en onverschilligheid zo gebruikelijk zijn. Beginnen we de goddelijke aard van het leven te begrijpen en aan te voelen, dan verlangen we dat niets aards meer onze celestiale reis hindert. Verootmoedigd door de verantwoordelijkheid, maar verheugd over de gelegenheid om in de hele wereld het evangelie te verkondigen en te getuigen, bevestig ik mijn kennis van eeuwige waarheden en eeuwige cultuur. Ik getuig van vijftien mannen met een profetische roeping en apostolisch gezag, en een van hen, president Gordon B. Hinckley, die de kerk waardig en met visie en een duidelijk gevoel voor rechtschapen traditie presideert. Maar boven alles getuig ik van de Heiland en Verlosser van de mensheid, van zijn kerk, en van zijn verzoenende liefde, in de naam van Jezus Christus. Amen.