'Leid, vriend'lijk Licht' Virginia U. Jensen Eerste raadgeefster in het algemeen presidium zustershulpvereniging 'Het licht van Jezus Christus is sterker dan welke duisternis waarmee we in dit leven ook te maken krijgen, als we geloof in Hem hebben, naar Hem zoeken en Hem gehoorzamen.' Toen hij nog maar net tien was, zat Joshua Dennis vijf dagen opgesloten in het stikdonkere duister van een verlaten mijn. Toen redders eindelijk zijn zwakke hulpgeroep hoorden en hem uit die verschrikkelijke duisternis trokken, was hij gedesoriënteerd, koud en uitgeput. Tot hun grote verbazing was hij niet bang. Josh had zijn tijd doorgebracht met slapen, om hulp roepen en bidden. 'Iemand beschermde me,' legde hij uit. 'Ik wist dat de mensen me zouden vinden.' Joshua's eenvoudige, maar grote geloof was hem bijgebracht door zijn ouders, die hem geleerd hadden dat hij een hemelse Vader had die altijd wist waar hij was. Ze leerden hem dat hij geboren was met het Licht van Christus. Josh was echt in licht en waarheid. (Zie LV 93:40.) grootgebracht zodat hij, toen hij op 610 meter diepte ineengedoken op een richel in een mijnschacht zat, erop vertrouwd had dat dit licht hem zou steunen en troosten, en hem moed en hoop zou geven. Josh heeft ervaren wat Abinadi over Christus heeft gezegd: 'Hij is het Licht en het Leven der wereld; ja, een licht dat eindeloos is, dat nimmer kan worden verduisterd' (Mosiah 16:9). Hoe passend is het dat de geboorte van de Heiland in Betlehem vergezeld ging van wonderbaarlijke lichtverschijnselen op het westelijk halfrond. Ten tijde van zijn geboorte 'ziet, bij zonsondergang was er geen duisternis; en het volk begon zich te verbazen. (. . .) En die ganse nacht was er geen duisternis' (3 Nephi 1:15, 19). Dat feest van licht stond in sterk contrast met wat er gebeurde bij zijn kruisiging, toen 'er dikke duisternis [was] over het ganse land, zodat de inwoners er van (. . .) de damp der duisternis konden voelen' (3 Nephi 8:20­23). Er zijn allerlei soorten duisternis in deze wereld: duisternis die ontstaat door zonde; duisternis die ontstaat door ontmoediging, teleurstelling, en wanhoop; duisternis die ontstaat door eenzaamheid en gevoelens van ontoereikendheid. Net als het licht dat brandde in het hart van Josh Dennis, en dat sterker was dan de verstikkende duisternis waarin hij gedompeld werd, is het licht van Jezus Christus sterker dan welke duisternis waarmee we in dit leven ook te maken krijgen, als we geloof in Hem hebben, naar Hem zoeken en Hem gehoorzamen. Want, zoals door de profeet Joseph geopenbaard is: als 'uw oog alleen op mijn eer is gericht, zal uw ganse lichaam met licht worden vervuld, en er zal in u geen duisternis zijn' (LV 88:67). Christus' licht en de evangelieboodschap van licht en heil kan in ons leven alleen verduisterd worden door onze ongehoorzaamheid en ons eigen gebrek aan geloof. Zo neemt het licht van de Heiland toe als we ons houden aan de geboden en steeds proberen op Hem te gaan lijken. Want 'hetgeen van God is, is licht; hij, die licht ontvangt en in God voortgaat, ontvangt meer licht; en dat licht neemt toe in helderheid' (LV 50:24). Naarmate het licht van Jezus Christus en zijn evangelie in ons gelaat en hart helderder wordt, kunnen we wat echt waardevol is gemakkelijker onderscheiden van de namaak die de wereld biedt. Weten dat Christus genoeg van ons hield om bereidwillig het gewicht van onze zonden te dragen, neemt de noodzaak weg van trots en ongegrond vertrouwen in de arm van het vlees. Het geloof dat de verzoening ons alles teruggeeft wat we in de loop van ons leven door zonde en misstappen verliezen, schept hoop die groter is dan welk werelds plezier of kortstondige, vergankelijke sensatie ook. Denk eens aan de ervaring van koning Lamoni. Hoewel hij onbegrensde macht had, grote aardse schatten en dienstknechten die in al zijn behoeften voorzagen, leefde hij in geestelijke duisternis. Toen hij Ammon toestond hem over het evangelie te vertellen, gebeurde er iets uiterst merkwaardigs, Lamoni 'zeeg (. . .) ter aarde alsof hij dood was' (Alma 18:42). Ammon 'wist, dat koning Lamoni onder de kracht van God was; hij wist, dat de donkere sluier van ongeloof van zijn gemoed werd afgeworpen, en dat het licht dat zijn geest verlichtte, het licht was van de heerlijkheid Gods, (. . .) ja, dat dit licht zijn ziel zo van vreugde had doortinteld' (Alma 19:6). Alleen de heerlijkheid van God en het licht van het eeuwige leven veroorzaken een vreugde die intens genoeg is om iemand volledig te overstelpen en om de 'donkere sluier van ongeloof' weg te nemen. Overal in de Schriften, en ook in de geschriften van diepzinnige christenen door de eeuwen heen, vinden we voorbeelden van manieren waarop Christus' boodschap van licht en heil ons geestelijk en lichamelijk tot steun kan zijn. Toen hij als jonge priester in 1833 in Italië op reis was, kreeg de Engelsman John Henry Newman te maken met emotionele en fysieke duisternis doordat hij wegens ziekte een aantal weken werd opgehouden. Hij raakte intens ontmoedigd, en een verpleegster die zijn tranen zag, vroeg wat hem dwars zat. Alles wat hij kon antwoorden, was dat hij zeker wist dat God werk voor hem te doen had in Engeland. Vol verlangen om naar huis terug te keren, kon hij uiteindelijk op een kleine boot de overtocht maken. Niet lang nadat het schip het zeil gehesen had, ontstond er een dikke mist die het zicht benam op de gevaarlijke rotsen er omheen. Een week lang gevangen in de vochtige, grijze duisternis, waarin het schip niet voor- of achteruit kon, smeekte Newman om de hulp van zijn Heiland terwijl hij de woorden opschreef die wij nu kennen als de lofzang 'Leid, vriend'lijk Licht'. Leid vriend'lijk Licht, door 't duister, dicht en bang; (. . .) De weg naar huis is donker en nog lang; (. . .) Richt gij mijn voet, (. . .) leid stap voor stap mij voort. (Lofzang 66) Deze lofzang verwoordt een waarheid die ons hart bevestigt: hoewel beproevingen andere lichtbronnen doven, zal Christus ons pad verlichten, 'onze voet richten', en ons de weg naar huis wijzen. Want, zoals de Heiland heeft beloofd: 'Wie Mij volgt, zal nimmer in de duisternis wandelen' (Johannes 8:12). Allemaal bevinden we ons van tijd tot tijd in plaatsen van duisternis. We kunnen zelfs ronddwalen in donkere, geestelijke spelonken als we domme keuzen maken, schadelijke invloeden in ons leven toelaten, of ons afwenden van het licht van het evangelie om net een beetje langer op wereldse zaken in te gaan. Aanvankelijk lijkt dat misschien ongevaarlijk -- gewoon een beetje onderzoeken, dat is alles. Voordat we het weten, raken we gescheiden van het licht en blijven we alleen in het donker achter. Waarom blijven we in het donker als er zo'n reddend licht op ons wacht? Laten we ons koesteren in het warme, heldere licht van het evangelie van Jezus Christus. Laat het vriendelijke licht van de Heiland ons stap voor stap leiden. Laten we ons door verbonden en geboden veilig stellen terwijl we het pad van het evangelie volgen naar ons hemels thuis. Denk aan die kleine Josh Dennis. Nu is hij zendeling Dennis, op zending ergens ver van de donkere mijn waar hij opgesloten zat. Nu zoekt zendeling Dennis zijn weg langs de smalle, onbekende paden van Honduras waar hij de boodschap van hoop, heil en licht brengt. Wat hij elke dag verkondigt is de paradox van wat hij als een in een mijn verdwaalde jongen meemaakte: dat het in de ons omringende duisternis, in de donkerste omstandigheden, mogelijk is om hoop, vrede en troost te voelen -- en dat alles door het licht dat sterker is dan alle duisternis, het licht van Jezus Christus. Ik weet uit eigen ervaring, zo zeker als Josh dat weet uit de zijne, dat de prachtige Persoon van licht -- onze Heiland -- leeft. Mogen wij zijn licht omarmen en zo leven dat het ons pad verlicht en ons leidt naar ons hemels thuis. In de naam van Jezus Christus. Amen.