Kringen in het water Virginia U. Jensen Eerste raadgeefster in het algemeen presidium zustershulpvereniging 'De kringen die de daden van rechtschapen vrouwen teweegbrengen in tijd en ruimte en zelfs door de generaties heen worden steeds groter.' Toen onze kinderen nog klein waren maakten we graag een wandeling in de bergen. Aan de oever van het prachtige Jacksonmeer, met de majestueuze bergtoppen erin weerspiegeld, deden we wie het beste steentjes kon scheren over het gladde water. Terwijl de steentjes zonken, keken we hoe de kringbewegingen in het gladde wateroppervlak steeds groter werden, zo ver als we konden kijken. Zelfs het kleinste steentje van onze jongste maakte eindeloos veel kringen in het water. Net als de steeds grote wordende kringen die onze steentjes maakten in het Jacksonmeer, worden de kringen die de daden van rechtschapen vrouwen teweegbrengen in tijd en ruimte en zelfs door de generaties heen steeds groter. Die rechtschapen daden ontstaan vanuit ons begrip van de goddelijke zending van Jezus Christus, onze kennis van het evangelieplan, onze gehoorzaamheid aan eeuwige geboden, en ons werk hier, in het 'koninkrijk Gods op aarde'. Ik zal u een voorbeeld geven hoe zo'n kring begint en voortgaat als een rechtschapen vrouw van de kerk handelt naar haar kennis dat Jezus de Christus is en dat het evangelie hersteld is. In 1841 was Dan Jones, een immigrant uit Wales, kapitein van een van de kleinste geregistreerde schepen met mensen en vracht op het noordelijk deel van de Mississippi. Het lijkt mij meer dan toeval dat zijn boot 'The Ripple' [De Rimpeling] heette. Onder zijn passagiers bevonden zich leden van een onbekende, 'nieuwe' kerk, De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Op zijn reizen kwam Dan Jones kritiek op die 'mormonen' ter ore. Omdat hij er velen had overgevaren, had hij met hen gesproken en hun gedrag geobserveerd. Hij merkte dat het goede mensen waren -- vriendelijk, eerlijk en hard werkend. De negatieve commentaren en artikelen over die mensen kwamen niet overeen met wat hij met hen had meegemaakt. 'Door zorgvuldig onderzoek van de beschuldigingen,' schreef hij later, 'merkte ik duidelijk dat ze onmogelijk waar konden zijn, omdat (. . .) ze overdreven waren of (. . .) zichzelf tegenspraken (. . .).' (Geciteerd in Ronald D. Dennis, 'Dan Jones, Welshman', Ensign, april 1987, blz. 50.) Door één belangrijke gebeurtenis in het bijzonder werd Dan Jones van een zorgvuldige toeschouwer een actieve onderzoeker van de kerk. Hij schreef: '(. . .) door louter toeval kreeg ik een brief van [Emma Smith] in handen. (. . .) Ik zal nooit vergeten welke gevoelens die (. . .) brief in mij opwekten. Ik merkte duidelijk dat [zij] niet alleen, zoals ik, in het Nieuwe Testament geloofde -- het apostolisch geloof beleed en te midden van haar beproevingen blij was dat ze dat lijden waard was (. . .) voor een getuigenis van Jezus en het evangelie -- maar hij bevatte ook betere raad, meer wijsheid en er sprak ook een (. . .) goddelijker geest uit dan ik ooit gelezen had!'(Ensign, april 1987, blz. 50, 52.) Geïnspireerd door Emma's woorden en voorbeeld probeerde Dan Jones meer over die kerk te weten te komen. In 1843 liet hij zich dopen in de Mississippi en hij werd een van de invloedrijkste zendelingen in de geschiedenis van de kerk, die in zijn geboorteland Wales honderden mensen tot het evangelie bracht. In heel letterlijke zin blijft Emma Smith generaties beïnvloeden. Wie kan zeggen hoeveel honderden, zelfs duizenden nakomelingen van degenen die door Dan Jones met het evangelie in aanraking zijn gekomen, misschien wel op dit moment naar deze bijeenkomst luisteren? Ieder van ons kan dingen doen waarvan de invloed net zo groot is als die van de woorden van Emma Smith op het hart van Dan Jones. We zijn allemaal slechts één persoon, maar ik herinner me de kringen van dat ene steentje op dat uitgestrekte Jacksonmeer. Laten we deze schriftuurlijke aansporing ter harte nemen: 'Verflauwt daarom niet in goeddoen, want gij legt het fundament van een groot werk. En uit het kleine komt het grote voort' (LV 64:33). Op die belangrijkste plek, thuis, leren we het beste hoe 'uit het kleine het grote voortkomt', want het leven in een gezin is een opeenvolging van kleine dingen die samen een eeuwig gezin scheppen. Misschien omdat een sterke band met de Heer en met elkaar langzaam ontstaat, of omdat onderwijzen, aansporen en leidinggeven soms zo ondankbaar is, raken we gemakkelijk afgeleid en zelfs ontmoedigd. De tegenstander wil ons graag in verwarring brengen en onze aandacht afleiden van wat het belangrijkste is. Maar wij zijn gezegend, want we weten dat geloof en gezin het belangrijkste zijn. De vrouwen die mij beïnvloed hebben en me gemotiveerd hebben een beter leven te leiden zijn degenen die de Heer en het gezin op de eerste plaats stelden. Hun 'goddelijke geest' doet voor mij wat de woorden van Emma Smith voor Dan Jones gedaan hebben en ze wenken mij om tot Christus te komen, die verkondigde: 'Ik zal de dorstige geven uit de bron van het water des levens, om niet' (Openbaring 21:6). Deugdzaamheid en kracht vinden we in het alledaagse, gewone werk, in de dagelijkse zorg voor ons gezin; en in onze geregelde hulp aan anderen. Prominent staat niet gelijk aan prioriteit, en ook kan het loon van de wereld niet tippen aan dat van onze hemelse Vader, die het belang kent van de toewijding van een vrouw aan het redden van zielen. Als we denken aan vrouwen wier rechtschapen invloed doorrimpelt in de eeuwigheid, laten we dan denken aan Maria, een 'dierbaar en uitverkoren vat' (Alma 7:10). Nadat een engel een ongeëvenaarde, heilige bekendmaking had gedaan, onderwierp ze zich bereidwillig aan de wil van de Heer: 'Zie, de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord' (Lucas 1:38). Haar geloof, gehoorzaamheid en nederigheid is een voorbeeld voor alle vrouwen. Hoewel de roeping van Maria uniek was, kunnen alle vrouwen 'deelgenote worden van haar schoonheid. Het zijn vrouwen die naar de gunst van God dingen. (. . .) Ze zijn nederig en leiden een kuis en deugdzaam leven. (. . .) Ze hebben geloof en verheerlijken de Heer.. (. . .) Zij verheugen zich in de Heiland en (. . .) erkennen zijn gaven en genade.' (S. Michael Wilcox, Daughters of God: Scriptural Portraits [1998], blz. 179.) Die beschrijving past bij u, getrouwe ZHV-zusters van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. U bent de vrouwen wier werk van alledag doortrokken is van de lavende kennis die zo machtig door Jesaja onder woorden is gebracht: 'God is mijn heil; (. . .) want Jehova, de Here, is mijn sterkte en mijn lied. Daarom [zal ik] met blijdschap water uit de bronnen des heils putten' (2 Nephi 22:2­3). Voor de zaak van Christus -- alle zielen verlossen -- zijn uw kracht, tijd en talenten nodig in uw gezin en in de samenleving. Uw getrouwe werken en woorden dragen belangrijk bij tot de opbouw van het koninkrijk van God op aarde. Ouderling Bruce R. McConkie herinnert ons eraan hoe belangrijk onze rol altijd geweest is: 'Dit weten wij: Christus is de Schepper onder leiding van de Vader; Michaël, zijn metgezel en bondgenoot, presideerde veel van het scheppingswerk; en, zoals Abraham zag, met hen waren veel edelen en groten. Kunnen we dan anders concluderen dat Maria, Eva, Sara en ontelbare getrouwe zusters daarbij waren? Die zusters hebben toen net zo hard gewerkt en net zo moedig gestreden tijdens de oorlog in de hemel als de broeders, zoals zij ook nu, in het sterfelijke leven, pal staan voor waarheid en rechtschapenheid.' (Woman, [1979], blz. 59.) Net als die 'edele en grote' vrouwen die ons voor zijn gegaan, kunnen wij ook geen gewone vrouwen zijn. Wij kunnen niet te veel lijken op vrouwen van de wereld. We moeten het zonder verontschuldigingen opnemen voor rechtschapenheid. Wij zijn uniek, net als Maria, Eva, Sara en Emma. We kunnen rimpelingen maken en we hebben water om te delen. Gezien ons eeuwig erfgoed moeten we eraan denken hoeveel invloed onze eenvoudige, rechtschapen handelingen kunnen hebben op het hart en het gezin van de mensen om ons heen. We hebben veel gelegenheid om zoveel goeds te doen, en, wat het belangrijkste is: we weten waar en hoe we 'water uit de bronnen des heils [moeten] putten'. Mijn vriendin Tammy bleef weg uit de kerk toen ze pas vijftien was. In de buurt van Tammy woonde een jongeman die ook in zijn tienerjaren besloot dat hij niet bij de kerk wilde horen. Allebei ontwikkelden ze gewoonten waardoor ze steeds verder van de kerk afdwaalden. Uiteindelijk trouwden ze en stichtten ze een gezin. Tammy hield heel veel van haar man en haar twee dochters, maar diep in haar hart schuilde een verlangen naar het leven dat ze als kind gekend had. Ze herinnerde zich vaag hoe ze de Geest en de invloed van haar hemelse Vader had gevoeld, en ze miste Hem. Ze aarzelde om haar man deelgenoot te maken van die gedachten, uit angst dat hij het er niet mee eens zou zijn. Daarom hield ze ze verborgen. Ze wilde terugkomen, maar wist niet hoe ze moest beginnen. Laten we luisteren naar wat ze zegt over de kringbeweging die twee goede huisbezoeksters teweegbrachten toen zij 'water uit de bronnen des heils putten' en er Tammy in lieten delen. [Tekst van video met Tammy Clayton] Tot op de dag van vandaag ben ik dankbaar voor mijn huisbezoeksters omdat ze om me gaven en me niet veroordeelden. Ze gaven me echt het gevoel dat ik werkelijk belangrijk was en dat ik een plaats had in de kerk. Ze kwamen bij me thuis en dan zaten we met elkaar te praten. Na verloop van tijd vroegen ze of ik een les wilde, en elke maand lieten ze een boodschap achter. En toen ze elke maand kwamen, kreeg ik het gevoel alsof ik echt belangrijk was, alsof ik er echt toe deed, alsof ze echt om me gaven en echt van me hielden en me waardeerden. Door hun bezoekjes besloot ik dat het tijd werd om terug te gaan naar de kerk. Ik denk dat ik gewoon niet wist hoe, en doordat zij bij mij kwamen en mij de hand reikten, zorgden ze dat ik kon terugkeren. We moeten beseffen dat de Heer van ons houdt, ongeacht wie we zijn, en mijn huisbezoeksters hebben me laten inzien dat dit goed was. Nu zijn mijn man en ik in de tempel verzegeld. De hemel zij dank voor getrouwe huisbezoeksters. Ja, zusters, de daden van rechtschapen vrouwen maken kringen in tijd en ruimte en generaties. Er kan echt geen blijvender kringbeweging zijn dan een gezin dat zich in de tempel voor eeuwig laat verzegelen. Laten we zijn als de gelovige zusters die ons zijn voorgegaan. Laten we met volle teugen drinken 'uit de bronnen des heils'. God leeft. Dankzij zijn Zoon, Jezus Christus, kunnen we naar Hem terugkeren en bij Hem wonen. Het ware evangelie is op aarde hersteld. We hebben een levende profeet, president Gordon B. Hinckley, door wie onze hemelse Vader zijn volk leiding geeft. Mogen wij, door de kringbeweging van onze rechtschapen daden, eenieder tot deze waarheden brengen. In de naam van Jezus Christus. Amen.