Hoe word ik de vrouw van mijn dromen? President Gordon B. Hinckley 'Jullie zijn dochters van de Almachtige. Jullie mogelijkheden zijn onbeperkt. Jullie toekomst ziet er schitterend uit, als je het roer in handen houdt.' Bedankt voor die prachtige lof zang. Bedankt voor jullie gebeden; bedankt voor jullie geloof; bedankt voor wat jullie zijn. Jongevrouwen van de kerk, heel hartelijk bedankt. En u ook bedankt, zuster Nadauld, zuster Thomas, Zuster Larsen, voor de fijne toespraken die u zojuist gehouden heeft. Wat zijn jullie een prachtige aanblik in deze zaal. Nog honderdduizenden anderen over de hele wereld zijn samengekomen. Zij zullen ons in meer dan twintig talen beluisteren. Onze toespraken zullen in hun eigen taal worden vertaald. Het is een overweldigende taak om tot jullie te spreken. Tegelijkertijd is het een fantastische gelegenheid. Ik bid om de leiding van de Geest, over wie wij vanavond zoveel gehoord hebben. Hoewel jullie verschillende nationaliteiten hebben, behoren jullie tot één groot gezin. Jullie zijn dochters van God. Jullie zijn lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. In je jeugd spreken jullie over de toekomst, en die is vol beloften. Jullie spreken over hoop, geloof en succes. Jullie spreken over goedheid, liefde en vrede. Jullie spreken over een betere wereld dan we ooit gekend hebben. Jullie zijn goddelijke schepsels; jullie zijn dochters van de Almachtige. Jullie mogelijkheden zijn onbeperkt. Jullie toekomst ziet er schitterend uit, als je het roer in handen houdt. Laat je leven niet vruchteloos en zonder waarde aan je voorbijglijden. Iemand gaf me een paar dagen geleden een jaarboek van mijn middelbare school. Het lijkt erop dat ik de boeken toegestuurd krijg die mensen niet meer willen hebben. Een uur lang heb ik het doorgebladerd en gekeken naar de foto's van mijn vrienden van 73 jaar geleden, mijn klas van 1928. De meesten die in dat jaarboek staan, zijn inmiddels overleden. Sommigen lijken een bijna doelloos leven te hebben geleid. Sommigen hebben veel succes gehad. Ik keek naar de gezichten van de jongens die mijn vrienden en kameraden waren. Eens waren zij jeugdig, levendig en vol energie. Nu zijn de overgeblevenen gerimpeld en traag van gang. Hun leven heeft nog steeds betekenis, maar ze zijn niet meer zo vitaal. Ik keek in dat oude jaarboek naar het gezicht van de meisjes die ik kende. Velen zijn gestorven en de overigen leiden een teruggetrokken leven. Maar nog steeds zijn ze mooi en boeiend. Mijn gedachten gaan terug naar die jongemannen en jongevrouwen uit mijn jeugd, naar de periode waarin jullie je nu bevinden. De meesten van ons zijn gelukkig. We hebben van het leven genoten. Ik denk dat we ambitieus waren. De donkere en vreselijke crisis die de aarde geteisterd heeft, zou pas een jaar daarna ontstaan. Het jaar 1928 was een periode van hooggespannen verwachtingen en prachtige dromen. Op stille momenten droomden we allemaal. De jongens droomden van bergen die ze zouden beklimmen en van een toekomstige carrière. De meisjes droomden ervan het soort vrouw te worden zoals de meesten in hun moeder zagen. Terwijl ik daarover nadacht, besloot ik mijn toespraak van vanavond te noemen: 'Hoe word ik de vrouw van mijn dromen?' Een paar maanden geleden heb ik jullie en de jongemannen van de kerk toegesproken. Ik heb toen zes zaken genoemd die jullie zouden moeten nastreven. Denk je dat we die samen kunnen opnoemen? Laten we het proberen. Wees dankbaar, wees verstandig, wees rein, wees trouw, wees nederig, spreek met God. Ik twijfel er absoluut niet aan of die gedragspatronen zullen leiden tot succes, geluk en vrede. Ik beveel ze jullie opnieuw aan, met een belofte dat, als je je daaraan houdt, je leven veel goeds zal opleveren. Ik geloof dat jullie succesvol zullen zijn. Ik weet zeker dat jullie, als jullie ouder worden, met dankbaarheid zullen terugkijken op de levenswijze die je gekozen hebt. Vanavond wil ik in mijn toespraak tot jullie, jongevrouwen, een paar van diezelfde zaken bespreken, in andere bewoordingen. Het is een herhaling waard, en ik beveel ze je opnieuw aan. In het jaarboek waarover ik het had, staat een foto van een jongevrouw. Ze was intelligent, bruisend en mooi. Ze was populair. Haar leven kon je in één woord samenvatten -- plezier. Ze ging uit met jongens, danste veel en studeerde wat, net genoeg om haar eindexamen te halen. Ze trouwde met een jongen als zijzelf. Alcohol ging een overheersende rol spelen. Ze kon er niet van afblijven. Ze was eraan verslaafd. Haar lichaam verzwakte door de schadelijke gevolgen ervan. Verdrietig genoeg gleed haar leven zonder meer voorbij. Er staat in dat jaarboek een foto van een ander meisje. Ze was niet uitgesproken knap. Maar ze zag er goed uit, haar ogen twinkelden en ze had een glimlach op haar gezicht. Ze wist waarom ze op school zat. Ze zat daar om te leren. Zij droomde van het soort vrouw dat ze wilde worden en richtte haar leven daarop. Ze kon ook plezier maken, maar ze wist wanneer ze ermee moest ophouden om weer aan andere zaken te denken. In die tijd zat er een jongen op school. Hij kwam uit een dorp. Hij had weinig geld. Hij bracht zijn lunch mee in een zakje van bruin papier. Je kon een beetje zien dat het een boerenjongen was. Hij was niet uitgesproken knap of aantrekkelijk. Het was een goede student. Hij had zich een doel gesteld. Hij mikte hoog, en soms leek het bijna onhaalbaar. Die twee werden verliefd op elkaar. Men zei: 'Wat ziet hij in haar?' Of: 'Wat ziet zij in hem?' Zij zagen allebei iets moois wat niemand anders zag. Toen ze hun studie aan de universiteit afgerond hadden, trouwden ze. Ze spaarden en werkten. Geld was een probleem. Hij studeerde door. Zij bleef een tijdje werken, en toen kwamen er kinderen. Zij gaf haar aandacht aan hen. Een paar jaar geleden zat ik in een vliegtuig vanuit het oosten [van de VS] op weg naar huis. Het was laat. Ik liep in het halfdonker door het gangpad. Ik zag een vrouw slapen met haar hoofd op de schouder van haar man. Ze werd wakker toen ik dichterbij kwam. Onmiddellijk herkende ik in haar het meisje dat ik zo lang geleden op de middelbare school had gekend. Ik herkende ook de jongen die ik had gekend. Ze waren nu op leeftijd. Tijdens ons gesprek vertelde ze dat hun kinderen nu volwassen waren en dat zij grootouders waren. Ze vertelde trots dat ze terug kwamen vanuit het oosten waar hij een voordracht had gehouden. Tijdens een groot congres was hij daar geëerd door collega's uit het hele land. Ik hoorde dat ze actief waren geweest in de kerk en alles gedaan hadden wat van hen gevraagd was. In ieder opzicht waren ze succesvol. Ze hadden de doelen bereikt die ze zich gesteld hadden. Ze werden geëerd en gerespecteerd en hadden een belangrijk aandeel geleverd in de gemeenschap waarvan ze deel uitmaakten. Zij was het soort vrouw geworden waarvan ze gedroomd had. En meer dan dat. Toen ik naar mijn plaats in het vliegtuig terugliep, dacht ik aan die twee meisjes over wie ik jullie vanavond verteld heb. Het leven van de één kon je in één woord samenvatten: plezier. Het was doelloos geweest, instabiel, zonder een bijdrage aan de gemeenschap, zonder ambitie. Het was geëindigd in narigheid, pijn en een vroegtijdige dood. Het leven van de ander was moeilijk geweest. Ze hadden moeten beknibbelen en sparen. Ze hadden moeten werken en ploeteren om vol te houden. Het betekende voor hen: eenvoudig voedsel, eenvoudige kleding en een zeer bescheiden appartementje in de jaren dat haar man probeerde aan werk te komen. Maar uit die schijnbaar onvruchtbare bodem was een plant, waren zelfs twee planten naast elkaar ontsproten die prachtig tot bloei kwamen en vrucht droegen. Die prachtige bloei was tot stand gekomen door hulp aan hun naasten, belangeloosheid ten opzichte van elkaar, liefde, respect en geloof in elkaar, geluk doordat ze voorzagen in de behoeften van anderen in de diverse activiteiten die ze nastreefden. Toen ik nadacht over dat gesprek met die twee, nam ik me voor dat ik beter mijn best zou gaan doen, wat meer toegewijd zou zijn, mijn doelen wat hoger zou stellen, wat meer van mijn vrouw zou gaan houden, haar zou helpen, koesteren en voor haar zou zorgen. En daarom, mijn lieve, jonge vriendinnen wil ik vanavond zo ernstig, zo oprecht, zo graag iets tegen jullie zeggen waardoor je het soort vrouw kunt worden waarvan je droomt. Om te beginnen moet er reinheid zijn, want onkuisheid zal je schade berokkenen en een litteken achterlaten dat nooit helemaal verdwijnt. Je moet een doel hebben. We zijn hier om iets tot stand te brengen, om de samenleving tot zegen te zijn met onze talenten en onze kennis. Natuurlijk kun je plezier hebben. Maar je moet inzien dat het leven ernstig is, dat de risico's groot zijn, maar dat je die te boven kunt komen als je jezelf in de hand houdt en vraagt om de onuitputtelijke kracht van de Heer. Ik wil je eerst geruststellen dat niet alles verkeken is als je een fout hebt gemaakt, als je meegesleept bent in onzedelijk gedrag. De herinnering aan die fout zal waarschijnlijk blijven hangen, maar de daad kan je vergeven worden, en je kunt het verleden te boven komen door een leven te leiden dat, als je je bekeerd hebt, voor de Heer volledig aanvaardbaar is. Hij heeft beloofd dat Hij je zonden zal vergeven en ze niet meer zal gedenken. (Zie LV 58:42.) Hij heeft gezorgd voor behulpzame ouders en kerkleiders die je kunnen helpen als je moeilijkheden hebt. Je kunt alle kwaad waarbij je betrokken bent geweest, achter je laten. Je kunt verder gaan met nieuwe hoop en een veel betere manier van leven. Maar er zullen littekens blijven. De beste manier, de enige manier is dat je elke verlokking van het kwade vermijdt. President George Albert Smith zei altijd: 'Blijf aan de kant van de Heer'. (Sharing the Gospel with Others, samengesteld door Preston Nibley [1948], blz. 42.) Binnenin je heb je driften, krachtig en ontzettend overtuigend, die je er soms toe brengen je te laten gaan en een beetje te experimenteren. Dat moet je niet doen. Dat kan niet. Jullie zijn dochters van God met enorme mogelijkheden. Hij koestert grote verwachtingen ten aanzien van jou, en anderen doen dat ook. Je kunt geen minuut toegeven. Je kunt niet toegeven aan een impuls. Je moet gedisciplineerd, sterk en onverzettelijk zijn. Ga verleiding uit de weg, zoals Jozef de verleidingen van Potifars vrouw uit de weg ging. In deze hele wereld is er niets zo mooi als deugd. Die hoef je niet op te poetsen. Deugd is kostbaar en mooi. Ze is onbetaalbaar. Je kunt ze niet kopen of verkopen. Ze is het resultaat van zelfbeheersing. Jullie, jongevrouwen, denken veel aan de jongens. Je kunt het gezellig met hen hebben, maar overschrijd nooit de grens van de deugd. Welke jongeman ook van je vraagt, je aanmoedigt, of eist dat je je bezondigt aan enige vorm van seksueel gedrag, is jouw gezelschap niet waard. Sluit hem buiten je leven voordat het jouwe en het zijne te gronde worden gericht. Als je je zo kunt beheersen, zul je je leven lang dankbaar zijn. De meesten van jullie zullen trouwen, en jullie huwelijk zal veel gelukkiger zijn omdat je je daarvóór beheerst hebt. Je zult waardig zijn om het huis van de Heer te betreden. Er is geen gelijkwaardige vervanging voor die schitterende zegening. De Heer heeft een fantastische opdracht gegeven. Hij heeft gezegd: 'Laat deugd uw gedachten zonder ophouden versieren' (LV 121:45). Dat is een gebod dat we ijverig en met zelfbeheersing moeten naleven. En eraan vast zit de belofte van prachtige zegeningen. Tegen degenen die een deugdzaam leven leiden, heeft Hij gezegd: 'Dan zal uw vertrouwen in het nabij-zijn van God sterk worden. (. . .) 'De Heilige Geest -- over wie we vanavond hebben gesproken -- zal voortdurend uw metgezel zijn, en uw scepter een onveranderlijke scepter van gerechtigheid en waarheid; en uw heerschappij zal een eeuwige heerschappij zijn, en zonder dwangmiddelen zal deze u voor eeuwig toevloeien' (LV 121:45–46). Bestaat er een belangrijkere of mooiere belofte? Zoek een doel in je leven. Kies wat je graag wilt doen en volg een opleiding om dat te bereiken. Voor de meesten is het heel moeilijk om een beroep te kiezen. Jullie hopen dat je zult trouwen en dat overal voor gezorgd zal worden. In deze tijd heeft een meisje een opleiding nodig. Ze moet in haar levensonderhoud kunnen voorzien als ze in een situatie terecht komt waarin dat noodzakelijk wordt. Kijk goed wat je mogelijkheden zijn. Vraag de Heer ernstig om leiding. Volg dan vastbesloten de koers die je hebt uitgezet. Het hele scala van menselijke mogelijkheden staat de vrouw nu ter beschikking. Er is niets onmogelijk als je je zinnen erop zet. De droom van het soort vrouw dat je wilt worden, kun je aanvullen met het plaatje van iemand die de samenleving van dienst kan zijn en een zinvolle bijdrage kan leveren aan de wereld waarvan ze deel zal uitmaken. Een tijdje geleden was ik een paar uur in het ziekenhuis. Ik maakte kennis met mijn zeer opgewekte en kundige verpleegster. Zij is het soort vrouw waarvan jullie zouden kunnen dromen. Toen zij jong was, besloot ze dat ze verpleegster wilde worden. Ze volgde de opleiding die nodig was voor de hoogste functie op dat gebied. Ze werkte hard en werd heel deskundig. Ze wilde op zending en ging ook. Ze trouwde. Ze heeft drie kinderen. Nu werkt ze zo veel of zo weinig als ze wil. Er is zoveel behoefte aan mensen met haar bekwaamheden, dat ze bijna alles kan doen wat ze leuk vindt. Ze heeft een functie in de kerk. Ze heeft een goed huwelijk. Ze heeft een goed leven. Zij is het soort vrouw waarvan jullie misschien dromen als je naar de toekomst kijkt. Jullie hebben, mijn jonge vriendinnen, eindeloze mogelijkheden. Jullie kunnen in elk opzicht uitmuntend zijn. Jullie kunnen tot de besten behoren. Je hoeft niet onbeduidend te zijn. Respecteer jezelf. Heb geen zelfmedelijden. Blijf niet stilstaan bij onaardige dingen die anderen misschien tegen je zeggen. Besteed er vooral geen aandacht aan als een jongen iets vernederends tegen je zegt. Hij is niet beter dan jij. In feite heeft hij zichzelf al gekleineerd door zijn daden. Ontwikkel en verfijn de talenten die de Heer je gegeven heeft. Ga voort in het leven met een twinkeling in je ogen en een glimlach op je gezicht, maar met een belangrijk en sterk doel in je hart. Hou van het leven en let op de kansen die het je biedt, en blijf eeuwig en altijd trouw aan de kerk. Vergeet nooit dat je op aarde bent gekomen als kind van de goddelijke Vader, met iets van die goddelijkheid in je natuur. De Heer heeft je hier niet naartoe gestuurd om te mislukken. Hij heeft je het leven niet gegeven om het te verspillen. Hij heeft je de gave van het aardse leven gegeven opdat je er ervaring mee zou opdoen -- positieve, mooie, zinvolle ervaringen, die uitmonden in het eeuwige leven. Hij heeft je deze heerlijke kerk gegeven, zijn kerk, om je de weg te wijzen, om je de kans te geven om te groeien en ervaringen op te doen, om je te onderwijzen, te leiden, te bemoedigen, om je te zegenen met een eeuwig huwelijk, om een verbond op je te verzegelen tussen jou en Hem waardoor je zijn uitverkoren dochter wordt, naar wie Hij met liefde kan kijken, met een verlangen om te helpen. Moge God jullie rijkelijk en overvloedig zegenen, lieve, jonge vriendinnen, zijn geweldige dochters. Natuurlijk zullen zich onderweg wat problemen voordoen. Er zullen moeilijkheden zijn die je de baas moet worden. Maar die zullen niet eeuwig duren. Hij zal je niet in de steek laten. Als op 's levens zee de stormwind om u loeit, Als gij tevergeefs uw arme hart vermoeit, Tel dan al uw zegeningen, één voor één, En gij zegt verwonderd: God liet nooit alleen!   Dus in alle moeiten, zorgen zonder tal, Wees toch nooit ontmoedigd, God is overal. Dank Hem voor zijn zegen, eng'len staan u bij, Schenken kracht en troost u, blijven aan uw zij. ('Tel uw zegeningen', lofzang 163.)   Bekijk het positief. Weet dat Hij over je waakt, dat Hij je gebeden hoort en zal beantwoorden, dat Hij van je houdt en dat ook zal laten blijken. Laat je door de Heilige Geest leiden bij alles wat je doet, zodat je de soort vrouw wordt waarvan je droomt. Je kunt het. Je zult vrienden en dierbaren hebben die je helpen. En God zal je zegenen op je levenspad. Dat, meisjes, is mijn belofte en mijn gebed voor jullie. In de naam van de Heer Jezus Christus. Amen.