'Uw eigen huis in orde brengen'

Ouderling Russell M. Nelson
van het Quorum der Twaalf Apostelen

'Ons gezin is het middelpunt van ons grootste werk en onze grootste vreugde in dit leven; en dat zal ook in de eeuwigheid zo zijn.'

Elder Russell M. Nelson

Toen mijn vrouw en ik jaren geleden nog enkele tienerdochters thuis hadden, gingen we als gezin op een vakantie, ver weg van telefoon en vriendjes. We zakten met een rubberboot door de Grand Canyon de rivier de Colorado af. Voordat we aan onze reis begonnen, hadden we geen idee hoe gevaarlijk die reis kon zijn.

De eerste dag was prachtig. Maar op de tweede dag, toen we de bij de Horn Creek stroomversnellingen aankwamen en ik zag hoe steil het daar naar beneden ging, was ik doodsbang. Ons dierbare gezinnetje stond op het punt om, drijvend in een rubber bootje, zich van een waterval af te storten! Instinctief sloeg ik een arm om mijn vrouw en de andere arm om onze jongste dochter heen. Om ze te beschermen, probeerde ik ze dicht tegen me aan te houden. Maar toen we over de rand gingen, werd de gebogen boot een gigantische slinger die mij de lucht in slingerde. Ik kwam in de kolkende stroomversnellingen van de rivier terecht. Ik had moeite om boven te komen. Elke keer als ik probeerde ergens lucht te happen, kwam ik tegen de onderkant van de boot aan. Mijn gezinsleden konden mij niet zien, maar ik hoorde ze roepen: 'Papa! Waar is papa?'

Uiteindelijk vond ik de zijkant van de boot, en ik kwam boven. De familie trok mijn bijna verdronken lichaam uit het water. We waren dankbaar dat we weer veilig bij elkaar waren.

De volgende paar dagen waren prettig en verrukkelijk. Maar toen kwam de laatste dag, waarop we over de Lava Falls-waterval moesten, die bekendstaat als de gevaarlijkste val van de reis. Toen ik zag wat er voor ons lag, liet ik onmiddellijk de boot aan de kant leggen en hielden we een noodgezinsraad, in de wetenschap dat we dit goed moesten plannen als we het wilden overleven. Ik zei tegen de anderen: 'Wat er ook gebeurt, de rubber boot blijft altijd drijven. Als we uit alle macht de touwen vasthouden die aan de boot vastzitten, dan kunnen we het halen. Zelfs als kapseist de boot, dan halen we het toch nog als we maar stevig de touwen vasthouden.'

Ik wendde me tot ons dochtertje van zeven en zei: 'Alle anderen houden zich vast aan een touw. Maar jij moet papa vasthouden. Ga achter me zitten. Doe je armen om me heen en houd me stevig vast, terwijl ik het touw vasthoud.'

Dat deden we. We gingen over die steile, ruwe stroomversnellingen, ons goed vasthoudend omdat ons leven ervan afhing, en we kwamen er allemaal veilig doorheen.¹

DE LES

Broeders en zusters, ik verspeelde bijna mijn leven en leerde daarbij een les die ik u nu breng. Op onze reis door het leven, over erg ruwe wateren, kan het zijn dat de instinctieve neiging van een vader om zich stevig vast te houden aan zijn vrouw of kinderen niet de beste manier is om zijn doel te bereiken. Als hij zich in plaats daarvan liefdevol vasthoudt aan de Heiland en aan de ijzeren roede van het evangelie, dan zullen zijn gezinsleden zich aan hem en aan de Heiland willen vasthouden.

Die les geldt beslist niet alleen vaders. Iedereen, ongeacht wat zijn geslacht, burgerlijke staat of leeftijd is, kan besluiten zich rechtstreeks vast te houden aan de Heiland, en aan de roede van zijn waarheid, en zich te laten leiden door het licht van die waarheid. Doen zij dat, dan worden zij een voorbeeld van rechtschapenheid waaraan anderen zich zullen willen vasthouden.

HET GEBOD

Voor de Heer is het gezin van essentieel belang. Hij heeft de aarde geschapen zodat wij een stoffelijk lichaam konden krijgen en een gezin stichten.²Hij heeft zijn kerk gesticht om gezinnen tot de verhoging te brengen. Hij verschaft ons tempels, zodat het gezin voor altijd bij elkaar kan blijven.³

Vanzelfsprekend verwacht Hij dat de vader de gezinsleden presideert, onderhoudt en beschermt.⁴Maar de Meester heeft nog veel meer gevraagd. In heilige Schriftuur is een gebod gegrift om 'uw huis in orde te brengen'.⁵Als wij, ouders, het belang en de betekenis van dat gebod eenmaal begrijpen, dan moeten we leren hoe we dat doen.

HOE UW HUIS IN ORDE TE BRENGEN

Om ons huis zo in orde te brengen dat het de Heer behaagt, moeten we het op zijn manier doen. We moeten zijn eigenschappen 'gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtzinnigheid'⁶gebruiken. Elke vader dient te onthouden dat 'geen macht of invloed [. . .] krachtens het priesterschap [kan of dient] te worden gehandhaafd, dan alleen door overreding, lankmoedigheid, zachtmoedigheid, ootmoed en door ongeveinsde liefde.'⁷

Ouders behoren levende voorbeelden te zijn van 'vriendelijkheid en zuivere kennis, die de ziel (. . .) grotelijks zal ontwikkelen.'⁸Alle moeders en vaders dienen zelfzuchtige belangen opzij te zetten en elke gedachte aan huichelarij, geweld of kwaadsprekerij te vermijden.⁹Ouders komen er al snel achter dat elk kind een aangeboren zucht naar vrijheid heeft. Ieder wil zijn of haar eigen weg gaan. Niemand wil beperkingen opgelegd krijgen, zelfs niet door een ouder met goede bedoelingen. Maar we kunnen ons allemaal vasthouden aan de Heer.

Dat wist Job eeuwen geleden ook al. Hij heeft gezegd: 'Aan mijn gerechtigheid houd ik vast en ik geef haar niet op.'¹⁰En Nephi heeft gezegd: 'Allen, die het woord Gods gehoor wilden schenken (. . .) en zich daaraan vasthouden, (. . .) zouden nimmer verloren gaan.'¹¹

Die grondbeginselen zijn net zo tijdloos als het evangelie, en net zo eindeloos als de eeuwigheid. Denk maar eens na over deze andere aansporingen uit de Schriften:

In het oudtestamentische Spreuken lezen we: 'Houd vast aan de tucht, laat haar niet los, bewaar haar, want zij is uw leven.'¹²

Uit het Nieuwe Testament: 'Broeders, staat vast en houdt u aan de overleveringen, die u door ons (. . .) geleerd zijn.'¹³

Uit het Boek van Mormon vernemen we dat er menigten mensen waren die 'zich voortdurend vast [hielden] aan de ijzeren roede'¹⁴en haar als zinnebeeld zagen van 'het woord Gods'.¹⁵Die ijzeren roede, die verankerd is in waarheid, is onwrikbaar en onveranderbaar.

ANDERE GODDELIJKE OPDRACHTEN

Ouders behoren zich niet alleen zelf vast te houden aan het woord van de Heer, maar zij hebben ook opdracht van God om hun kinderen dat te leren. De aanwijzing daarvoor in de Schriften is duidelijk: 'Voor zoverre er in Zion (. . .) ouders zijn die kinderen hebben, en dezenietonderwijzen in de leer van bekering, geloof in Christus, de Zoon van de levende God, en van doop, en de gave des Heiligen Geestes door het opleggen van handen, wanneer zij acht jaar oud zijn, dan zij de zonde op het hoofd der ouders.'¹⁶

Dat gebod legt de verantwoordelijkheid en rekenschap voor het onderwijs van kinderen op de schouders van de ouders. In de proclamatie aan de wereld over het gezin wordt gewaarschuwd dat mensen die 'hun taken in het gezin niet nakomen, [. . .] op een dag aan God rekenschap moeten afleggen.'¹⁷Ik bevestig dat dat werkelijk zo zal zijn.

Voor het uitvoeren van die taken, hebben we zowel de kerk als het gezin nodig. Zij gaan hand in hand om elkaar te sterken. De kerk is er om het gezin te verhogen. En het gezin is de fundamentele eenheid van de kerk.

Die onderlinge relatie wordt duidelijk als we de eerste geschiedenis van de kerk bestuderen. In 1833 vermaande de Heer jonge leiders van zijn kerk omdat ze als ouders tekortschoten. De Heer heeft gezegd:

'Ik heb u geboden uw kinderen in licht en waarheid groot te brengen.

'Maar voorwaar zeg Ik tot u (. . .)

'Gij hebt uw kinderen, in strijd met de geboden, geen licht en waarheid onderwezen; (. . .).

'En nu geef Ik u een gebod: [. . .] gij [moet] uw eigen huis in orde brengen, want er zijn vele dingen in uw gezin, die niet zijn, zoals het behoort. Breng [. . .] eerst uw huis in orde.'¹⁸

Deze openbaring is een van de krachtigste bevestigingen van de integriteit van de profeet Joseph Smith. Hij verwijderde niets uit de schriftuurlijke woorden van krachtige vermaning, ook al waren sommige tot hem zelf gericht.¹⁹

In onze tijd heeft het Eerste Presidium de prioriteit van ouders nog eens beklemtoond. Uit hun recente brief aan de heiligen haal ik het volgende aan: 'Wij vragen de ouders hun uiterste best te doen om hun kinderen de beginselen van het evangelie bij te brengen en [hen] in de kerk groot te brengen. In het gezin krijgt een rechtschapen leven vorm, en het gezin kan dan ook door niets of niemand worden vervangen, omdat alleen daar de noodzakelijke en door God gegeven taken kunnen worden uitgevoerd.'²⁰

WAARIN MOETEN OUDERS ONDERWIJZEN?

Laten we, met die heilige opdracht in gedachten, eens overdenken waarin wij moeten onderwijzen. In de Schriften krijgen ouders de aanwijzing om hun kinderen geloof in Jezus Christus, bekering, doop en de gave van de Heilige Geest te leren.²¹Ouders dienen te onderwijzen in het heilsplan²²en het belang van een levenswijze die in overeenstemming is met de geboden van God.²³Anders zullen hun kinderen lijden onder hun onwetendheid omtrent Gods verlossende en vrijmakende wet.²⁴Ouders dienen tevens een voorbeeld te geven in het toewijden van hun leven — door hun tijd, talenten, tiende en middelen²⁵toe te wijden aan de vestiging van de kerk en Gods koninkrijk op aarde.²⁶Door zo'n levenswijze zijn ouders hun nageslacht letterlijk tot zegen. In de Schriften staat: 'Uw plicht [ligt] steeds in de kerk, en wel wegens uw [gezin].'²⁷

WEERSTAND TEGEN HET GEZIN

Ouders en kinderen moeten beseffen dat er altijd sterke tegenstand zal zijn tegen het werk en de wil van de Heer.²⁸Omdat het de heerlijkheid en het werk van God is om onze onsterfelijkheid en eeuwige leven als gezin²⁹tot stand te brengen, vloeit daar logischerwijze uit voort dat het werk van de tegenstander het hart van ons thuis zal treffen: het gezin. Lucifer valt onophoudelijk de heiligheid van het leven en de vreugde van het ouderschap aan.

Omdat de boze altijd bezig blijft, mag onze waakzaamheid nooit verslappen, zelfs geen moment. Een eenvoudige, schijnbaar onschuldige uitnodiging kan omslaan in een grote verleiding die tot een tragische overtreding kan leiden. We moeten dag en nacht, binnens- of buitenshuis, zonde vermijden en 'het goede [behouden]'.³⁰

Het opruiende kwaad van pornografie, abortus en verslaving aan schadelijke middelen, ondermijnt net als termieten de onderliggende kracht van een gelukkig thuis en een getrouw gezin. We kunnen niet toegeven aan goddeloosheid zonder ons gezin gevaar te laten lopen.

Satan wil dat wij ons net zo ellendig voelen als hij.³¹Hij wil onze dierlijke begeerten activeren, ons verleiden om in geestelijke duisternis te leven en te twijfelen aan de realiteit van het leven na de dood. De apostel Paulus heeft gezegd: 'Indien wij alleen voor dit leven onze hoop op Christus gebouwd hebben, zijn wij de beklagenswaardigste van alle mensen.'³²

VOORTZETTING VAN DE ZEGENINGEN VAN HET GEZIN

Maar als wij Gods grote plan van geluk begrijpen, dan versterkt dat ons geloof in de toekomst. Door zijn plan krijgen wij antwoord op eeuwenoude vragen: is al onze genegenheid en liefde voor elkaar alleen maar tijdelijk, en gaan zij verloren bij de dood? Nee! Kan het gezinsleven voortduren tot na deze periode van onze sterfelijke proeftijd? Ja! God heeft geopenbaard dat de eeuwige aard van het celestiaal huwelijk en het gezin de bron van onze grootste vreugde zijn.

Broeders en zusters, materieel bezit en de eer van de wereld zijn niet blijvend. Maar uw verbintenis als vrouw, man en gezin kan wél blijvend zijn. De enige duur van het gezinsleven dat de meest verheven verlangens van de mensenziel bevredigt, is eeuwig. Geen enkel offer is te groot om de zegeningen van een eeuwig huwelijk te verkrijgen. Om daarvoor in aanmerking te komen, hoeven we onszelf alleen maar goddeloosheid te ontzeggen en de tempelverordeningen te eren. Door heilige tempelverbonden te sluiten en die na te komen, bewijzen wij onze liefde voor God en voor onze partner, en onze ware achting voor ons nageslacht, zelfs voor hen die nog niet geboren zijn. Ons gezin is het middelpunt van ons grootste werk en onze grootste vreugde in dit leven; en dat zal ook in de eeuwigheid zo zijn, wanneer wij tronen, koninkrijken, rijken, (. . .) machten, heerschappijen, (. . .) verhoging en heerlijkheid (beërven).'³³

Wij kunnen die zegeningen van onschatbare waarde ontvangen als wij ons huis nu in orde brengen en ons getrouw vasthouden aan het evangelie. God leeft. Jezus is de Christus. Dit is zijn kerk. President Gordon B. Hinckley is zijn profeet. Daarvan getuig ik, in de naam van Jezus Christus. Amen.

NOTEN

1. Zie Russell M. Nelson en Rebecca M. Taylor, 'Van vriend tot vriend',De Kinderster, maart 1997, blz. 6–7.
2. Zie LV 2:1–3.
3. Zie LV 138:47–48.
4. Zie 1 Timoteüs 5:8.
5. LV 93:44; zie ook 2 Koningen 20:1; Jesaja 38:1.
6. 1 Timoteüs 6:11.
7. LV 121:41.
8. LV 121:42.
9. Zie 1 Petrus 2:1.
10. Job 27:6.
11. 1 Ne. 15:24.
12. Spreuken 4:13.
13. 2 Tessalonicensen 2:15. Andere aanverwante schriftteksten zijn onder meer: '[Houd u vast aan] (. . .) de gezonde woorden, die gij van mij gehoord hebt, in het geloof en de liefde, die in Christus Jezus is' (2 Timoteüs 1:13), en 'Laten wij de belijdenis van hetgeen wij [geloven] onwankelbaar vasthouden' (Heb. 10:23).
14. 1 Ne. 8:30.
15. 1 Ne. 11:25.
16. LV 68:25; cursivering toegevoegd.
17. 'Het gezin: een proclamatie aan de wereld',De Ster, oktober 1998, blz. 24.
18. LV 93:40–44.
19. Zie LV 93:47.
20. In deze brief, gedateerd 11 februari 1999, en ondertekend door de presidenten Gordon B. Hinckley, Thomas S. Monson en James E. Faust, wordt ook beschreven wat ouders kunnen doen: 'Wij raden ouders en kinderen aan de hoogste prioriteit te geven aan gezinsgebed, gezinsavond, evangeliestudie en -onderwijs, en opbouwende activiteiten. Zelfs als andere werkzaamheden en bezigheden waardevol en nuttig zijn, moet men niet toestaan dat die de plaats gaan innemen van de taken die God heeft toegewezen aan ouders en gezin.' ('Brief van het Eerste Presidium',Liahona, december 1999, blz. 1.)
21. Zie Moroni 8:10; LV 19:31; 68:25–34; 138:33; Art. 1:4.
22. Zie Mozes 6:58–62.
23. Zie Leviticus 10:11; Deuteronomium 6:7; Mosiah 4:14.
24. Zie 2 Ne. 2:26; Mosiah 1:3; 5:8; LV 98:8.
25. Zie Mosiah 4:21–26; 18:27; Alma 1:27.
26. Zie BJS, Matteüs 6:38.
27. LV 23:3.
28. Zie Moroni 7:12–19.
29. Zie Mozes 1:39.
30. 1 Tessalonicensen 5:21.
31. Zie 2 Ne. 2:17–18, 27.
32. 1 Korintiërs 15:19.
33. LV 132:19.