Vaarwel oude Tabernakel President Gordon B. Hinckley De Geest van de Heer is altijd in [deze Tabernakel] geweest. Het is een heilig gebouw voor ons. We hopen, verwachten en bidden dat de Geest ook in het nieuwe [Conferentiecentrum] zal verblijven. Mijn geliefde broeders en zusters, aan het einde van deze geweldige conferentie zijn we behoorlijk ontroerd. Als alles volgens plan verloopt, zal dit de laatste keer zijn dat we in dit gebouw de conferentie houden. Op een paar uitzonderingen na, die volgens mij op een hand te tellen zijn, zijn onze conferenties 132 jaar lang in dit gebouw gehouden. In 1863 werd met de bouw van deze tabernakel begonnen, en het gebouw werd tijdens de oktoberconferentie van 1867 voor het eerst in gebruik genomen. Er bevond zich op dat moment nog geen balkon in het gebouw. Het balkon werd voor de aprilconferentie van 1870 aan het gebouw toegevoegd. Wat is het een opmerkelijk en geweldig gebouw. Maar het is nu te klein geworden. De bouw was een enorme onderneming, met het doel om alle bezoekers van de conferentie van een plaats te voorzien. Dit gebouw verving de oude tabernakel, die ten zuiden van dit gebouw heeft gestaan, waar 2500 mensen in konden. We spreken onze bewondering uit voor president Brigham Young die dit unieke gebouw heeft laten bouwen, in een tijd dat dit gebied nog op de beschavingsgrens lag. Het ontwerp was origineel. De bouwers hadden nog nooit zoiets gezien. Eerst werden deze zandstenen pilaren gemaakt, die zo geplaatst werden dat ze een ovaal van 75 meter van oost naar west vormden. Op deze pilaren werd een enorme houten brug gebouwd. De meeste dakdelen overbrugden 45 meter. Er werden verder geen steunpilaren gebruikt. De onheilsprofeten voorspelden dat het hele dak zou instorten als alle stellages zouden worden verwijderd. Het dak was 2,7 meter dik. Het werd gevormd door een enorm houten rasterwerk dat door houten pinnen bij elkaar werd gehouden. Groene ongelooide huiden werden om het hout gewikkeld zodat het geheel verstevigd werd als de huiden indroogden. Vervolgens werd de bovenzijde afgedekt. Waarna het geheel met dakspanen werd afgewerkt. De binnenzijde werd van een bepleisterd schotwerk voorzien. Er werden haren van rundvee in het pleister verwerkt om het te verstevigen. De stellages werden verwijderd en het dak bleef in tact. En zo is het ongeveer 130 jaar in tact gebleven, hoewel de dakbedekking een aantal jaren geleden is vervangen. Het gebouw heeft al die jaren bijgedragen tot de behoeften van deze kerk en de gemeenschap. De algemene conferenties van de kerk zijn hier gehouden. De profeten hebben vanaf dit podium gesproken. De wet en het getuigenis zijn geciteerd en verkondigd. Er zijn ook talrijke andere bijeenkomsten van de kerk gehouden. In dit geweldige oude gebouw zijn de uitvaartdiensten van veel geliefde leiders gehouden. Presidenten van landen en andere vooraanstaande mannen hebben vanaf deze plaats gesproken. Het is vanaf het allereerste begin de thuisbasis geweest van het Tabernakelkoor. En veel later ook van het Mormon Youth Chorus and Symphony. De Messias van Händel is hier jarenlang opgevoerd. Het publiek is in dit geweldige gebouw door talloze soorten concerten, verschillende muzikale uitvoeringen en veel vooraanstaande solisten vermaakt. Wat is het een opmerkelijk en geweldig gebouw. Het heeft aan zijn doel beantwoord. Ik ken geen ander gebouw in de wereld dat ermee te vergelijken is. Het is waar dat we met elektronische middelen overal uitzendingen kunnen verzorgen om gehoord te worden. Maar een televisiescherm is niet hetzelfde als met de sprekers en zangers in hetzelfde gebouw aanwezig zijn. Het nieuwe gebouw, dat we verderop aan het bouwen zijn, en dat we het Conferentiecentrum noemen, zal plaats bieden aan 21 duizend mensen -- met het belendende theater 22 duizend -- bijna 3,5 keer zoveel als deze tabernakel. Ik weet niet of het gebouw vol zal zitten, maar ik weet wel dat we veel grotere groepen heiligen der laatste dagen hebben toegesproken. We hebben bijvoorbeeld in een groot voetbalstadion in Santiago (Chili) 57 duizend mensen toegesproken, in Buenos Aires (Argentinië) 50 duizend mensen en in Manila (Filipijnen) 35 duizend mensen. Deze tabernakel zal nog voor verschillende doeleinden gebruikt blijven worden. We verwachten dat het koor vanuit hier wekelijks haar uitzendingen zal blijven verzorgen. In dit gebouw zullen nog steeds verschillende bijeenkomsten van de kerk en de gemeenschap worden gehouden. We zullen wel aan het nieuwe gebouw moeten wennen. Maar het zal veel prettiger zijn. Het zal van airconditioning worden voorzien. De zitplaatsen zullen comfortabeler zijn dan deze harde, houten banken. Ik ben bang dat te veel mensen in slaap zullen vallen. Het is een ander ontwerp dan deze tabernakel, maar het is ook uniek en prachtig. Er is van de nieuwste bouwkundige technieken gebruikt gemaakt. Ook het parkeren zal worden verbeterd. We verwachten dat we volgend jaar april, in een nieuwe eeuw en een nieuw millennium, de conferentie voor het eerst in dat gebouw zullen houden. Het gebouw is dan misschien nog niet helemaal klaar. Het orgel is dan waarschijnlijk nog niet helemaal af. Ook zal er nog aandacht aan bepaalde details moeten worden besteed. Het zal over ongeveer een jaar worden ingewijd. Het is een erg groot en indrukwekkend gebouw, volgens de hoogste seismische normen ontworpen en gebouwd. Het bestaat uit gewapend beton met een granieten exterieur. Het graniet is hetzelfde als het graniet dat voor de bouw van de Salt Lake-tempel is gebruikt, met dezelfde onvolkomenheden. Dus nemen we wat de algemene conferentie betreft afscheid van een oude, vertrouwde vriend. We hopen dat de tabernakel nog lang zal bestaan en bruikbaar zal blijven. We nemen een grote stap. Maar deze stap is in overeenstemming met de enorme groei van de kerk over de hele wereld. We hebben geen verlangen om het beter te doen dan Brigham Young of zijn architecten -- William H. Folsom, Henry Grow, en Truman O. Angell. We willen alleen maar voortbouwen op het enorme fundament dat Brigham Young in deze vallei in het westen heeft gelegd. Nu we vandaag de deuren van deze tabernakel sluiten en naar het nieuwe Conferentiecentrum in april uitkijken, doen we dat met liefde, waardering en eerbied ten opzichte van dit gebouw en de mensen die het zo goed gebouwd hebben. Een gebouw gaat een eigen geest uitstralen. De Geest van de Heer is altijd in dit gebouw geweest. Het is een heilig gebouw voor ons. We hopen, verwachten en bidden dat de Geest ook in het nieuwe gebouw zal verblijven. Ik wil afsluiten met woorden die zo vaak zijn gesproken in dit indrukwekkende vergadergebouw -- mijn getuigenis, mijn zegen en mijn liefde -- geliefde broeders en zusters. Dit werk is waar. U weet dat net zo goed als ik. Het is het werk van God. Dat weet u ook. Het is het herstelde evangelie van Jezus Christus. Het is de weg naar geluk, het plan van vrede en rechtschapenheid. God, onze eeuwige Vader, leeft. Zijn Zoon, onze Verlosser, de herrezen Heiland van de wereld, leeft. Zij verschenen aan de jonge Joseph Smith om aan het geweldige werk van de herstelling te beginnen, en de bedeling van de volheid der tijden in te luiden. Het Boek van Mormon is waar. Het spreekt als een stem uit het stof en getuigt van de goddelijkheid van de Heer. Het priesterschap is met haar sleutels, gezag en zegeningen op aarde. En wij nemen aan deze kostbare gaven deel. En dus zeggen we nu tot dit gebouw, alsof het om een oude vriend gaat: vaarwel. Moge de zegen van de Heer rusten op dit gewijde en geweldige gebouw. En mogen wij, die hier vaak gekomen zijn om de Geest te voelen, de titel heilige der laatste dagen, waardig zijn, dat bid ik nederig in de naam van de Heer Jezus Christus. Amen.