Keuzevrijheid: een zegen en een last Sharon G. Larsen Tweede raadgeefster in het algemeen jongevrouwenpresidium Keuzevrijheid is de gave om voor onszelf te denken, kiezen en handelen. Zij brengt oneindig veel mogelijkheden met zich mee, en gaat vergezeld van verantwoordelijkheid en consequenties. Toen wij bij onze hemelse Vader weggingen naar deze wereld, kregen wij een onbetaalbare, heilige, voorsterfelijke en eeuwige gave mee. Over deze gave, de keuzevrijheid, wil ik spreken. Keuzevrijheid is de gave om voor onszelf te denken, kiezen en handelen. Zij brengt oneindig veel mogelijkheden met zich mee, en gaat vergezeld van verantwoordelijkheid en consequenties. Zij is een zegen en een last. Verstandig gebruik van onze keuzevrijheid, is in onze tijd extra moeilijk omdat Gods kinderen nog nooit in de geschiedenis zo gezegend en zo overduidelijk geconfronteerd zijn met zoveel keuzen. Jaren geleden was het leven in mijn geboorteplaats in Canada eenvoudiger. Ons telefoonnummer bestond uit één cijfer -- 3. Iedere donderdagavond hadden we een zwart-wit film die uit de grotere stad Cardston werd gebracht. De post werd op maandag, woensdag en vrijdag bezorgd -- tenzij het hard sneeuwde. Er was één hoofdstraat. Drie mijl ten westen daarvan lag onze boerderij en twintig mijl ten oosten van diezelfde straat stond de Alberta-tempel. Er waren niet veel andere wegen of plaatsen waar je naar toe kon. Tegenwoordig zijn er ontelbare telefoonnummers, allerlei soorten kleurenfilms, e-mail 24 uur binnen handbereik en veel situaties waarin we genoodzaakt zijn een keuze te doen. Ons leven wordt overspoeld door keuzen. Maar het doel van ons bestaan op aarde is nooit veranderd. De Heer heeft Abraham verteld dat Hij ons naar de aarde heeft gestuurd om te zien of we alles willen doen wat Hij van ons verlangt. (Zie Abraham 3:25.) Keuzen maken is onvermijdelijk. De twee tegenstrijdige krachten in de wereld proberen ons voor zich te winnen. Aan de ene kant staat Satan en aan de andere kant de sterkere liefde van de Heiland. Lehi leert ons dat er zonder tegenstelling in alle dingen, noch rechtvaardigheid , noch goddeloosheid, noch goed noch kwaad kan bestaan. We kunnen niet zelf handelen als er geen keuzemogelijkheid is. (Zie 2 Nephi 2:11, 16.) Om een toegewijd volgeling van Christus te worden, moeten we de mogelijkheid hebben om Hem te verwerpen. Daarom is het Satan toegestaan zijn macht uit te oefenen en kan het soms moeilijk zijn onze wil aan Gods wil te onderwerpen. Maar juist door zelf te kiezen, groeien we. C.S. Lewis heeft gezegd: 'Alleen diegenen die proberen verleiding te weerstaan, weten hoe sterk die is. ( . . . ) Je weet pas hoe sterk de wind is door er tegenin te lopen, niet door op de grond te gaan liggen. Iemand die na vijf minuten toegeeft aan een verleiding weet gewoon niet hoe sterk die verleiding een uur later zou zijn geweest'. Lewis gaat verder: 'Christus is de enige mens die ten volle begrijpt wat verleiding inhoudt, omdat Hij de enige is die er nooit aan toe heeft gegeven'. (Mere Christianity [1960], blz. 109­110). Ik weet nog dat ik mijn ouders vroeg of ik iets wel of niet moest doen. Hun antwoord was altijd hetzelfde: 'We hebben het je geleerd. Je weet hoe wij erover denken, maar je moet zelf beslissen'. Maar zelf beslissingen nemen, heeft consequenties -- die we niet altijd willen dragen. We willen vrijheid zonder consequenties. En daarom proberen we, te vaak, neutraal te blijven, nemen we geen beslissing en leggen we ons niet vast. Door die houding worden we vatbaar voor de invloed van Satan. Het verhaal van koning Achab en zijn volk in het noordelijke koninkrijk Israël gaat over neutraliteit en besluiteloosheid. De invloed van de Heer werd ontkend omdat het volk niet wilde kiezen wie het zou dienen -- Jehova of Baäl. Baäl is een andere naam voor Satan. De Heer stuurde de profeet Elia met deze duidelijke boodschap: 'Hoelang zult gij aan beide zijden mank gaan? Indien de Here God is, volgt Hem na; maar indien het de Baäl is, volgt hem na' (1 Koningen 18:21). Het wilde niet de verantwoordelijkheid op zich nemen en zich binden. U herinnert zich het verhaal: Elia daagde hen uit tot een test om te zien wie God was. Ze zouden elk tot hun god bidden en hem vragen het offer op het altaar te verbranden. Toen de priesters uit alle macht tot hun afgod baden, bleef hun geroep onbeantwoord. Daarentegen werd het gebed van één eenzame profeet van de ware en levende God niet alleen verhoord, maar werd hij zelfs grootgemaakt. Toen Elia God aanriep, schoot het vuur van de Heer neer en verteerde alles -- het brandoffer, het hout, de stenen, de aarde, en het water in de groeve verdampte. Na deze gebeurtenis zei het volk: 'De Here, die is God!' (1 Koningen 18:39). En in de Schriften staat dat de priesters van Baäl gedood werden. Op die dag waren er geen ongelovigen meer in leven in het noordelijke koninkrijk Israël! Keuzen zouden niet tot een dilemma leiden als goede keuzen net zo snel en op net zo'n spectaculaire wijze beloond zouden worden als Elia of als de slechte onmiddellijk met de dood bestraft zouden worden. Maar zo eenvoudig ligt het niet als we ons geloof willen versterken. Ons geloof en onze toewijding worden op de proef gesteld als de wereld verleidende en aantrekkelijke alternatieven biedt die ons van het koninkrijk van de Heer kunnen afwenden. Sommigen zouden graag in die eeuwige stad willen wonen maar toch een 'buitenhuisje' in Babylon willen hebben. Als we niet bewust en bezonnen voor het koninkrijk van God kiezen, gaan wij in feite achteruit terwijl het koninkrijk van God 'moedig, nobel en onafhankelijk' vooruit gaat. (Zie De Ster, juli 1996, blz. 68.) De keuze welke kant we opgaan, zal bepalen welke zegeningen of lasten we krijgen. De Heer nodigt ons uit onze lasten op Hem te leggen en Hij zal ons steunen. (Zie Psalmen 55:22.) Mormon waarschuwt: de duivel zal zijn kinderen niet steunen. (Zie Alma 30:60.) Een jongeman van wie ik heel veel hou, zei eens tegen me: 'Niemand hoeft me te vertellen wat ik wel en niet moet doen. Ik ben baas over mijn eigen leven'. Hij denkt ten onrechte dat je om onafhankelijk en vrij te zijn in opstand tegen God moet komen. Waar haalt hij zijn kracht dan vandaan? Broeder James E. Talmage heeft over Jezus gezegd: 'Jezus was alles wat een jongen behoorde te zijn, want zijn ontwikkeling werd niet belemmerd door de neerdrukkende last van zonde. Hij had de waarheid lief en gehoorzaamde die en daarom was Hij vrij'. (Jezus de Christus, blz. 85.) Juiste keuzen maken ons vrij en zijn ons tot zegen, zelfs in zaken die onbelangrijk lijken. Een vriend vond dat de Heer zijn leven te veel bepaalde. Hij zei: 'Ik kan niet tegen al die absolute waarheden in de kerk, die me zeggen wat ik moet doen; ik kan het gewoon niet'. Mijn vriend had niet door dat die absolute waarheden het bewijs zijn van de oplettende zorg van onze hemelse Vader. Is het niet ongelofelijk? Er zijn zes miljard mensen op deze planeet en het interesseert onze hemelse Vader wat ik doe voor ontspanning, wat ik eet en drink. Het interesseert Hem hoe ik me kleed en hoe ik mijn geld verdien en uitgeef. Het interesseert Hem wat ik wel en niet doe. Onze hemelse Vader is geïnteresseerd in mijn geluk. Onze hemelse Vader zorgt op zoveel manieren voor ons, en we hoeven alleen maar te luisteren en er open voor te staan. Iemand heeft eens gezegd: 'Als we het koninkrijk Gods niet op de eerste plaats zetten, zal het uiteindelijk niet uitmaken wat we er voor in de plaats hebben gekozen.' (William Law, 18de-eeuws geestelijke.) Omdat het doel waarvoor we hier op aarde zijn niet veranderd is, noch ooit zal veranderen, geeft onze hemelse Vader ons voortdurend en regelmatig nieuwe gaven om onze wereld veilig te maken en ons verstandiger te laten kiezen. Denkt u maar aan de gave van het gebed -- gelegenheden om gehoord en begrepen te worden. Denkt u maar aan de gave van de Heilige Geest die ons alles zal tonen wat we moeten doen. (Zie 2 Nephi 32:5.) Denkt u maar aan de heilige verbonden die we gesloten hebben, de Schriften, priesterschapszegens en onze patriarchale zegen. Denkt u maar aan de ultieme gave van de verzoening en het avondmaal dat ons daaraan herinnert en ons overdekt met liefde en hoop en genade. Daardoor kunnen we onze keuzevrijheid op de juiste manier leren gebruiken en terugkeren naar ons hemels huis waar 'geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, al wat God heeft bereid voor degenen, die Hem liefhebben' (1 Korintiërs 2:9). Tegenwoordig zijn er veel wegen, maar net als in mijn geboorteplaats is er slechts één hoofdweg, de enge en smalle. We weten dat we geneigd zijn om naar vreemde wegen af te dwalen (zie 1 Nephi 8:32) en daarom pleiten we bij de Heer met deze lofzang-- Geneigd om af te dwalen, Heer, ik voel het, Geneigd om de God die ik liefheb te verlaten, Hier is mijn hart, o neem het en verzegel het; Verzegel het voor eeuwig in uw paleis daarboven. (Hymns, uitgave van 1948, blz. 70) Ik wil afsluiten met het gebed van Nephi voor u en voor mij: 'O Here, sluit Gij de poorten uwer gerechtigheid niet voor mij, opdat ik moge wandelen op het pad van het nederige dal, en nauwgezet op de rechte weg moge zijn!' (2 Nephi 4:32). In de naam van Jezus Christus. Amen.