Ouderling L. Tom Perry, “Wij waren de beste generatie,” Mar 2011
CES-haardvuuravond voor jongvolwassenen • 6 maart 2011 • Brigham Young University
Het is altijd een overweldigend gevoel om voor jullie te staan en naar jullie, mooie en knappe jongvolwassenen, te kijken. Het is nog zelfs nog indrukwekkender om te beseffen dat tienduizenden van jullie over heel de wereld bijeen zijn.
Jullie zijn de toekomst van de kerk
Met het voorbijsnellen van de jaren zul je op deze tijd terugkijken als een van de opwindendste periodes in je leven. Ik heb groot vertrouwen in de jongvolwassenen van de kerk. Een van de duidelijkste openbaringen die ik ooit ontving, kreeg ik toen ik me voorbereidde op het presidentschap van het gebied Europa-Midden.
Tijdens een slapeloze nacht kreeg ik het gevoel dat de jongvolwassenen de toekomst van de kerk in Europa waren. Het bleek een van de voldoeninggevendste periodes in mijn lange bediening te worden. Enkele bevredigende resultaten zag ik in de laatste paar jaar waarin we luisterden naar jullie ideeën en zorgen.
Samen hebben we geleerd hoe jullie vrienden in groten getale mee konden nemen voor aanbidding. Ik heb de grote geestelijke kracht van de jongvolwassenen in de kerk gezien. Ik weet wat jullie kunnen. Ik heb gezien hoe jullie elkaar sterken en hoe jullie je vrienden vertellen over het herstelde evangelie van Jezus Christus.
Maar jullie zijn jong en ik ben oud. Er zitten heel veel jaren tussen jullie en mij. Toen ik jullie leeftijd was, maakte ik bij de boekhoudlessen berekeningen met een rekenliniaal. Ik zal je laten zien hoe dat werkt. Als ik een toespraak houd, spreek ik met een snelheid van 140 woorden per minuut. Als ik de rekenliniaal schuif naar het aantal woorden dat ik spreek, zie ik hoe lang de toespraak duurt. Voor mij is dit veel sneller dan een moderne rekenmachine. Maar om jullie heldere jonge verstand bij te kunnen houden, heb ik voor bijna alle berekeningen op de hoogte moeten blijven van de moderne hulpmiddelen.
Om jullie bij te kunnen houden, ben ik veel dingen anders moeten gaan doen en de nieuwste technieken moeten leren gebruiken. Ik heb geleerd een telmachine te gebruiken, een 1401-ponskaartmachine, een 360Kb-diskettecomputer, een laptop, een PalmPilot, een Blackberry, een iPod, een iPhone en nu heb ik een iPad. Voeg daar bovendien Facebook aan toe, Twitter, blogs en YouTube. Bedenk maar eens hoe het voor een man van 88 is om te proberen jullie bij te houden!
Het is een hele beproeving voor mijn generatie om wat jullie allemaal ontwikkelen bij te houden en eraan te voldoen. Maar we hebben één voordeel ten opzichte van jullie. We hebben al die veranderingen meegemaakt. We hebben ervaring opgedaan door kennis van enkele grondzaken die nog steeds grote waarde hebben en dienen als fundament om op verder te bouwen. Jullie kunnen er alleen maar over lezen. Ik wil het met jullie hebben over enkele van die fundamentele grondzaken die we nooit moeten afdanken of opzijzetten.
Maak van jullie generatie de beste generatie
Enkele jaren geleden beschreef een bekende auteur de mannen en vrouwen uit mijn tijd als ‘de beste generatie’. Die auteur, Tom Brokaw, legde uit:
‘Die mannen en vrouwen bereikten de volwassenheid [tijdens] de grote crisis, toen de economische wanhoop als een plaag boven het land hing. Zij zagen hun ouders bedrijven, boerderijen, banen en hoop kwijtraken. Zij moesten leren om een toekomst onder ogen te zien die één dag tegelijk aanbrak. En net toen er een glimp van economische hoop kwam, brak er oorlog uit in Europa en Azië. (…) Deze generatie werd naar het exercitieterrein bevolen en getraind voor de oorlog. Ze verlieten hun boerderij, (…) hun kantoorbaan (…) en hun plek aan de loopband (…) en functie in Wall Street, verlieten school of stapten van een verpleegstersuniform in een legeruniform. (…)
‘Ze stonden voor een zware taak en kregen een late start, maar ze protesteerden niet. In een periode van hun leven waarin ze hun dagen en avonden hadden moeten vullen met onschuldige avonturen, liefde en de lessen van een werkend leven, waren ze aan het vechten, vaak van man tot man, onder de primitiefste omstandigheden. (…) Ze waren dagelijks in de lucht, die gevuld was met verschrikkingen, en ze gingen de zee op over vijandige wateren ver van hun vaderland. (…)
‘Toen de oorlog voorbij was, namen de mannen en vrouwen die erbij betrokken waren geweest (…) kort deel aan de vieringen en begonnen toen meteen aan de taak om hun leven en de wereld die zij wensten op te bouwen. Ze waren volwassener dan hun leeftijd aangaf, gehard door wat ze hadden meegemaakt, gedisciplineerd door hun (…) training en opoffering. Ze trouwden in recordaantallen en schonken het leven aan (…) een nieuwe generatie. (…) Ze bleven hun waarden van persoonlijke verantwoordelijkheid, plicht, eer en geloof trouw.’1
Toen ik jullie leeftijd had, keek ik uit naar dezelfde dingen als jullie in deze tijd. Wij verwachtten romantiek, onderwijs, werk en huwelijk. In plaats daarvan werden we opgeroepen en naar de vier uiteinden van de aarde gestuurd om deel te nemen aan een verschrikkelijke oorlog en ons fundamentele recht te verdedigen op de vrijheid om naar eigen inzicht te denken, te handelen, te vergaderen en te regeren, beschermd door de wet. Wat wij deden, was niet alleen voor onszelf: het was onze bijdrage voor de generaties die na ons zouden komen. We gingen bereidwillig. Er was grote moed voor nodig.
Hoewel ik die titel niet alleen voor mezelf opeis, ben ik wel een van de overlevenden van ‘de beste generatie’. Als ik naar de toekomst kijk — en als ik naar jullie toekomst kijk — bid ik dat jullie de verantwoordelijkheid zullen aanvaarden om het edele erfgoed van ons verleden in stand te houden. Ik bid dat jullie in de toekomst bekend zullen staan als ‘de beste generatie’.
Jullie oorlog zal heel anders zijn. Ik ben me volledig bewust dat jullie moeilijkheden veel groter zullen zijn dan de onze. Op het slagveld wisten wij wie onze vijanden waren. Ze schoten op ons. De vijand in deze tijd is veel snoder. Hij gaat niet altijd een frontale confrontatie aan. Hij verstopt zich liever in vrijwel elk apparaat dat de mens kent. Het is zijn plan hier en daar denkbeelden en kwade gedachten te zaaien om ons weg te leiden van de deugden die ons door onze heerlijke geschiedenis zijn geleerd. Hij heeft een sluw plan opgesteld met een manier om ons christelijke geloof te ondermijnen.
Ik wil het vanavond met jullie hebben over het verzwakkende fundament van het christelijk geloof in de wereld.
Geloof in de Heiland sterken
Het is jullie taak om de kinderen van onze hemelse Vader te helpen terugkeren naar hun christelijk fundament door geloof te ontwikkelen in de Heiland en in zijn wegen.
‘Paus Benedictus XVI beklaagde zich dat de kerken in Europa, Australië en de Verenigde Staten verzwakten. Hij zei: “Er is geen behoefte meer aan God, en nog minder aan Christus. (…) De zogenaamde traditionele kerken lijken stervende te zijn.”’2
We hebben traditionele aanbidding achter ons gelaten. Meer mensen zeggen nu eerder spiritueel te zijn dan religieus: als een lering in hun levenswijze past, accepteren ze die en gaat ze deel uitmaken van hun geloof. Zo niet, dan ontwikkelen ze hun eigen menselijke geloof. Geloof en spiritualiteit worden nu als consumptieartikelen gezien. Het materialisme heeft de overhand gekregen en heeft God vervangen. Wij moeten onze stem verheffen tegen deze gevaarlijke trends die erop gericht zijn om het geloof van de mens te vernietigen.
In het Boek van Mormon worden wij telkens weer gewaarschuwd voor het vervangen van ons vertrouwen in God door tijdelijke zaken. In het Boek van Mormon staat het volgende over een tijd waarin veel Nephieten afdwaalden van hun geloof: ‘zij werden hoogmoedig, omdat hun hart verheven was wegens hun buitengewoon grote rijkdommen; daarom werden zij rijk in hun eigen ogen en wilden zij geen acht slaan op [de] woorden [van de profeten] om in oprechtheid voor het aangezicht van God te wandelen’ (Alma 45:24).
Jonge vrienden, als je het christelijk geloof in de samenleving ziet verzwakken, moet je eigen geloof des te sterker en zekerder worden. Helaman heeft gezegd: ‘Bedenkt, bedenkt, het is op de rots van onze Verlosser, die Christus is, de Zoon Gods, dat gij uw fundament moet bouwen; zodat, wanneer de duivel zijn krachtige winden zendt, ja, zijn pijlen in de wervelwind, ja, wanneer al zijn hagel en zijn hevige storm u zullen striemen, die geen macht over u zullen hebben om u neer te sleuren in de afgrond van ellende en eindeloos wee, wegens de rots waarop gij zijt gebouwd, die een vast fundament is; en als de mensen op dat fundament bouwen, kunnen zij niet vallen’ (Helaman 5:12).
Nephi heeft ons aan het volgende herinnerd: ‘Wij spreken over Christus, wij verheugen ons in Christus, wij prediken Christus, wij profeteren over Christus, en wij schrijven volgens onze profetieën, opdat onze kinderen zullen weten op welke Bron zij mogen vertrouwen voor vergeving van hun zonden [en] dat leven dat in Christus is. (…) want de juiste weg is om in Christus te geloven’ (2 Nephi 25:26–28).
Hebben wij een fundament om een dergelijke bewering te staven?
De zinnebeelden van het offer van Christus hebben alle tijdperken doorstaan
De zending van onze Heer en Heiland op aarde is het best gedocumenteerde feit in de hele geschiedenis. Zijn zending was al vanaf het begin van de tijd dat de mens op aarde was geprofeteerd.
Laten we naar slechts één voorbeeld daarvan kijken. In hoofdstuk 5 van Mozes lezen we:
‘En het geschiedde nadat Ik, de Here God, hen verdreven had, dat Adam de aardbodem begon te bebouwen, en heerschappij te hebben over alle dieren van het veld, en zijn brood te eten in het zweet zijns aanschijns, zoals Ik, de Heer, hem had geboden. En ook Eva, zijn vrouw, arbeidde met hem. (…)
‘En Adam en Eva, zijn vrouw, riepen de naam van de Heer aan, en vanaf de weg naar de hof van Eden hoorden zij de stem van de Heer tot hen spreken, en zij zagen Hem niet; want zij waren uit zijn tegenwoordigheid gesloten.
‘En Hij gaf hun geboden, dat zij de Heer, hun God, moesten aanbidden, en de eerstelingen van hun kudden moesten offeren als offer aan de Heer. En Adam was gehoorzaam aan de geboden des Heren.
‘En na vele dagen verscheen er een engel des Heren aan Adam, zeggende: Waarom offert gij offers aan de Heer? En Adam zeide tot hem: Ik weet het niet, alleen dat de Heer mij heeft geboden.
‘En toen sprak de engel, zeggende: Dit is een zinnebeeld van het offer van de Eniggeborene des Vaders, die vol genade en waarheid is.
‘Daarom zult gij alles wat gij doet, in de naam van de Zoon doen, en gij zult u bekeren en God voor eeuwig aanroepen in de naam van de Zoon’ (vss. 1, 4–8).
En zo werden offerandes op aarde ingesteld als een evangelieverordening, uit te voeren door het gezag van het priesterschap, als zinnebeeld van het toekomende offer van de Zoon des mensen die zijn leven zou geven voor de zonden van de wereld.
De vorm van de verordening moest altijd overeenkomen met bepaalde aspecten van het offer van de Heer, als Hij zou komen in het midden des tijds. Het offer van het Pascha, bijvoorbeeld, was zo vastgesteld dat een gave, ongevlekte eenjarige ram als offerande werd gekozen. Het bloed werd vergoten en men zorgde ervoor dat er geen botten werden gebroken — wat allemaal zinnebeelden waren van de dood van de Heiland.
Ik vind het verbazend dat offeren werd voortgezet in de loop van de eeuwen, van Adam tot en met de tijd van de Heiland. Hoewel de mensheid verscheidene periodes van afvalligheid heeft doorgemaakt, hield het de hoop goed in gedachten dat de Heer door zijn eniggeboren Zoon verzoening zou bewerkstelligen voor de zonden van de mens en dat zijn zoenbloed het onsterfelijk leven mogelijk zou maken.
Het gebruik van het brengen van offers werd goeddeels afgeschaft toen de Heiland naar de aarde kwam. Het avondmaal werd ingesteld om zijn volgelingen eraan te herinneren dat Hij op aarde was geweest en zijn aardse bediening had volbracht. We lezen in Lucas 22:19–20:
‘En Hij nam een brood, sprak de dankzegging uit, brak het en gaf het hun, zeggende: Dit is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt; doet dit tot mijn gedachtenis.
‘Evenzo de beker, na de maaltijd, zeggende: Deze beker is het nieuwe verbond in mijn bloed, die voor u uitgegoten wordt.’
Nogmaals verbaast het mij dat dit gebruik in vele vormen en generaties zelfs de duistere tijden van afval overleefde tot aan de tijd van de herstelling van het evangelie, toen de priesterschapsmacht weer op aarde was om heilige, reddende verordeningen te verrichten.
Door alle periodes van de geschreven geschiedenis heen zien we een voortdurende herinnering aan de zending van onze Heiland. Hij kwam op aarde met een tweeledig burgerschap: een van God en een van de mens. Op die manier kon Hij door zijn verzoening voor ons allen zijn grote veredelende offer brengen. Is er een beter bewijs denkbaar dat Hij Jezus de Christus is, de Heiland van de wereld, dan gewoon de leringen aller tijden te volgen? Hij heeft ons zijn evangelie gegeven om ons te leiden op onze reis door het aardse leven.
Toon de wereld de waarheid van het evangelie van Jezus Christus
President David O. McKay heeft verklaard:
‘De verantwoordelijkheid om de wereld te tonen dat het evangelie van Jezus Christus haar problemen oplost, berust bij hen die stellen dat (…) elk probleem van de wereldop te lossen is door gehoorzaamheid aan de beginselen van het evangelie van Jezus Christus. (…)
‘De oplossing voor de grootste problemen van de wereld zijn hier te vinden, in de Kerk van Jezus Christus. Er is niet alleen ruim voorzien in de behoeften van individuele mensen, maar ook die van naties en groepen naties. (…) Ik geef toe dat het kan lijken alsof we ons superieure wijsheid aanmatigen, maar dat is niet zo. Het is niet meer dan de toepassing van Gods plan op de problemen van de wereld. U die het priesterschap draagt, hebt een grotere verantwoordelijkheid nu u in deze creatieve periode van de wereldgeschiedenis leeft, groter dan de kerk ooit heeft gehad. Ik herhaal: als we stellen dat we de waarheid hebben, is het de plicht van elke heilige der laatste dagen om dusdanig te leven dat als de mensen in de wereld gehoor geven aan de oproep om de vruchten van de boom te beproeven, zij die gezond en goed zullen bevinden.’3
De grote boodschap die wij uitdragen aan de wereld is dat het evangelie van onze Heer en Heiland weer op de aarde is teruggebracht. Zijn kerk is weer op aarde, met de macht en de heerlijkheid van het heilig priesterschap.
Het is gegeven aan hen die geordend zijn met de macht om namens Hem op te treden teneinde de leringen, verordeningen, beginselen en machten te brengen die zowel in de hemel als op aarde binden. Dit is de kerk van de Heiland. Hij leidt de aangelegenheden van zijn kerk door zijn gekozen profeten. Op hun beurt verkondigen zijn profeten het evangelie aan anderen en getuigen zij van Jezus als onze Heiland en Verlosser. Deze tijd is de bedeling van de volheid der tijden waarover de profeten het vanaf het begin der tijden hebben gehad. Het is de tijd waarin alles wordt vervuld dat is geschreven, zoals gesproken bij monde van de profeten van de Heer, en zoals is opgetekend in de heilige Schriften. Het is geen nieuwe kerk, maar een kerk die in deze tijd is teruggebracht.
Jullie zijn de generatie die de Heer voor deze tijd heeft bewaard. Jullie zijn de wateren van de doop uitgekomen met een verbond en een belofte aan de Heer om Hem te vertegenwoordigen en de mensen hulp te bieden om hun wereldse manieren af te leggen en terug te keren naar de zegeningen die ons zijn beloofd op voorwaarde dat wij Hem volgen en zijn evangelie naleven. Jullie kunnen de kinderen van je hemelse Vader helpen om terug te keren naar hun christelijk geloof, en geloof in Hem te ontwikkelen en terug te keren naar zijn wegen.
Wat jij kunt doen
Jullie vragen dan misschien: ‘Wat kan ik doen?’ Enkele maanden geleden had onze ringpresident het tijdens een toespraak in de avondmaalsdienst over vier dingen die we kunnen doen om anderen terug te brengen:
Ten eerste dagelijks bidden. Ik vind deze uitspraak in de Bible Dictionary mooi: ‘Zodra we de ware relatie van ons met God kennen (namelijk dat God onze Vader is en wij zijn kinderen zijn), wordt bidden opeens een natuurlijke en intuïtieve aangelegenheid voor ons. (Matteüs 7:7–11). Veel zogenaamde moeilijkheden met het gebed ontstaan doordat wij deze relatie vergeten. Bidden is de handeling waarmee de wil van de Vader en de wil van het kind in overeenstemming met elkaar worden gebracht. Het doel van het gebed is niet om de wil van God te veranderen, maar om voor onszelf en anderen de zegeningen te ontvangen die God graag wil geven, op voorwaarde dat wij erom vragen. Zegeningen vereisen enig werk of enige inzet van ons voordat wij ze kunnen krijgen. Bidden is een vorm van werken, en is een van de aangewezen manieren om de hoogste van alle zegeningen te ontvangen.’4
President Thomas S. Monson heeft gezegd:
‘Tegen ieder in mijn gehoor die worstelt met problemen en moeilijkheden, groot of klein, zeg ik dat het gebed geestelijke kracht geeft; het is het paspoort naar gemoedsrust. (…) Gebed is de brug naar onze Vader in de hemel, die ons liefheeft. Spreek Hem in gebed aan en luister dan of er antwoord komt. Door gebed komen wonderen tot stand. (…)
‘Denk eraan om vurig te bidden.’5
Spreek je dagelijkse gebeden uit en help andere mensen om terug te keren naar hun christelijk geloof door hen aan te moedigen op hun knieën te gaan en tot God te bidden.
Ten tweede dagelijkse schriftstudie. Is er een sterker getuigenis van Jezus Christus mogelijk dan de getuigenissen die we in het Boek van Mormon vinden? De Heiland wordt genoemd in 233 van de 239 hoofdstukken. Is dat niet opmerkelijk?
Zorg dat je dagelijks in de Schriften studeert. Help anderen vervolgens om terug te keren naar hun christelijk geloof door hen aan te moedigen tot dagelijkse schriftstudie.
Ten derde tempelwaardigheid. Sommigen onder jullie zijn naar de tempel geweest, anderen nog niet. Het is goed om te begrijpen wat er nodig is voor een tempelaanbeveling. Wij begrijpen de procedure waarbij we naar een rechter in Israël gaan en aan hem bevestigen dat we een geldige tempelaanbeveling waardig zijn, en wij vervolgens leven naar de normen voor die aanbeveling.
Jullie leven zo dat je rechtschapen voorbeeld laat zien hoe je moet leven om in aanmerking te komen voor tempelzegeningen.
Ten vierde dagelijkse goede daden. Denk aan de woorden van koning Benjamin: ‘En zie, ik vertel u deze dingen opdat gij wijsheid zult leren; opdat gij zult leren dat wanneer gij in dienst van uw medemensen zijt, gij louter in dienst van uw God zijt’ (Mosiah 2:17). De Heer verhoort letterlijk onze gebeden door onze diensten aan anderen.
Wees een voorbeeld van christelijk dienstbetoon en help andere mensen om terug te keren naar hun christelijk geloof door hen aan te moedigen hun medemens te dienen.
‘Voorwaarts, christenstrijders’
Toen ik net zo oud was als jullie, maakte ik iets mee dat mij inzicht gaf in het belang van dienstbaarheid. Tien jaar geleden vertelde ik daarover in de video Bijzondere getuigen van Christus. Ik wil dat vanavond nog eens met jullie doornemen:
‘Ik heb eens wat meegemaakt dat me er vaak aan heeft herinnerd welke vreugde er voortvloeit uit het stellen van de vraag: “Wat zou de Heiland in deze situatie doen?”
‘Ik maakte deel uit van een van de eerste groepen mariniers die in Japan aan wal gingen na de ondertekening van het vredesverdrag aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. De verwoeste stad Nagasaki binnentrekken, was een van de droefste ervaringen in mijn leven. Een groot deel van de stad was volledig verwoest. Nog niet alle doden waren begraven. Wij als bezettingsmacht zetten een hoofdkwartier op en gingen aan de slag.
‘De situatie was erg uitzichtloos en enkelen van ons wilden wat extra voor de mensen doen. We gingen naar de aalmoezenier van onze divisie en vroegen toestemming om te helpen met het opbouwen van de christelijke kerken. Vanwege beperkingen die de overheid hen tijdens de oorlog had opgelegd, hadden deze kerken vrijwel niet meer gefunctioneerd. Hun gebouwen waren zwaar beschadigd. Een aantal van ons bood vrijwillig aan om in onze vrije tijd deze kerken te herstellen en van nieuw pleisterwerk te voorzien zodat er weer christelijke kerkdiensten konden worden gehouden.
‘We waren de taal niet machtig. Al wat we konden doen, was met onze lichaamsarbeid de gebouwen herstellen. We zochten de predikanten op die niets hadden kunnen doen tijdens de oorlogsjaren en moedigden hen aan om terug te keren naar hun preekstoel. Het was een fantastische ervaring toen deze mensen opnieuw de vrijheid ervoeren om hun christelijke geloofsovertuiging uit te oefenen.
‘Toen we Nagasaki op weg naar huis verlieten, gebeurde er iets dat me altijd bij zal blijven. Toen we op de trein stapten die ons naar onze schepen zou brengen om naar huis te gaan, werden we geplaagd door veel andere mariniers. Zij hadden hun vriendinnetjes bij zich om afscheid te nemen. Ze lachten ons uit en zeiden dat wij de pleziertjes van een verblijf in Japan hadden gemist. We hadden onze tijd verknoeid met arbeid en pleisterwerk.
‘Net toen hun plagerijen een hoogtepunt bereikten, kwamen er over een heuvel bij het treinstation ongeveer tweehonderd van de fijne Japanse christenen van de kerken die we hadden hersteld, “Voorwaarts, christenstrijders” zingend. Ze liepen de heuvel af en bedolven ons onder geschenken. Toen gingen ze allemaal langs de spoorlijn staan. En toen de trein zich in beweging zette, strekten we onze handen uit en raakten tijdens ons vertrek de toppen van hun vingers aan. We waren niet in staat om iets te zeggen; daarvoor waren we te zeer overweldigd door onze emoties. Maar we waren dankbaar dat we op een bescheiden manier iets hadden kunnen doen om het christendom in de naoorlogse situatie van een natie weer op poten te helpen.’6
Bereik een nieuw gevoel van toewijding
Ik weet dat God leeft. Ik weet dat ieder van ons zijn kind is en dat Hij ons liefheeft. Ik weet dat Hij zijn Zoon naar de wereld heeft gestuurd als zoenoffer voor de hele mensheid, en dat zij die zijn evangelie omarmen en Hem volgen, het eeuwige leven krijgen, de grootste van alle gaven Gods. Ik weet dat Hij leiding gaf aan de herstelling van het evangelie op aarde door de bediening van de profeet Joseph Smith. Ik weet dat de enige blijvende vreugde en gelukzaligheid in onze sterfelijke ervaring komt door het volgen van de Heiland, gehoorzamen van zijn wet, en nakomen van zijn geboden.
Vanavond, mijn jonge vrienden, daag ik jullie uit om je te verheffen tot een nieuw gevoel van toewijding. Ik daag je uit om ‘de beste generatie’ te worden door de kinderen van onze hemelse Vader te helpen terugkeren naar hun christelijk geloof, en tot het sterke godsdienstige fundament dat zo nodig is om gemoedsrust en waar geluk te ervaren in deze periode van de sterfelijke proeftijd.
Moge God jullie zegenen met de moed, de stoutmoedigheid, het enthousiasme en het verlangen om het geloof in het evangelie van onze Heer en Heiland te herstellen. Hij leeft. Dat is mijn getuigenis aan jullie in zijn heilige naam. In de naam van Jezus Christus. Amen.
© 2011 by Intellectual Reserve, Inc. Alle rechten voorbehouden. Engels origineel vrijgegeven: 6/10. Ter vertaling vrijgegeven: 6/10. Titel van het origineel: We Were the Greatest Generation. Dutch. PD50029874 120
Notes
2. Noelle Knox, ‘Religion Takes a Back Seat in Western Europe’, USA Today, 11 augustus 2005, http://www.usatoday.com/news/world/2005-08-10-europe-religion-cover_x.htm.