• Print
• Listen
  • MP3
• Watch
  • MP4
  • Windows Media (WMV)
• E-mail

“Onze levensweg” 

CES-haardvuuravond voor jongvolwassenen • 2 mei 2010 • Brigham Young University–Hawaï

Aloha, broeders en zusters! Mijn vrouw en ik brengen met plezier wat tijd met jullie door op deze prachtige sabbatdag, hier op de campus van Brigham Young University–Hawaï, samen met andere jongvolwassenen uit vele landen. Het is erg fijn om de vele culturen te zien die hier op deze campus en in dit publiek vertegenwoordigd zijn. We zouden willen dat we persoonlijk het publiek in de vele ringcentra en instituutsgebouwen over de hele wereld in konden kijken om te zien wie er daar bijeen is om aan deze CES-uitzending deel te nemen.

Ik vind de klank en de betekenis van het woord aloha! erg mooi. Jullie weten waarschijnlijk wel dat aloha in de Hawaïaanse taal verschillende dingen betekent, zoals genegenheid, liefde, vrede, mededogen, meegevoel, zelfs een beetje medelijden, genade, vriendelijkheid of barmhartigheid. De afgelopen honderdvijftig jaar is het ook in dezelfde context gebruikt als de woorden hallo en tot ziens. Daardoor wordt het een fijne algemene begroeting en een doorvoelde afscheidsgroet.

We leven in een tijd vol tegenstrijdige waarden

Het idee van aloha is in Hawaï zo belangrijk dat de ‘geest van Aloha’ zelfs gedefinieerd en opgenomen is in de statuten van de staat Hawaï. Aloha betekent hartelijkheid en genegenheid uiten zonder enige verplichting tot wederkerigheid. Het betekent het belang van ieder erkennen voor het collectieve bestaan van de gemeenschap. Het betekent ook ‘te horen wat niet gezegd wordt, te zien wat niet gezien wordt, en te weten wat niet te weten is.’1 De geest van aloha omvat prachtige evangeliebeginselen: de beginselen van geloof, en van ‘oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt’ (Matteüs 7:1). Het beklemtoont het belang van het individu en van mededogen. Zou dit niet een geweldige wereld zijn als we allemaal de geest van aloha volledig omarmden?

Onlangs sprak generaal David H. Petraeus aan de Brigham Young University–Provo. Hij gaf blijk van een geweldig gevoel voor humor toen hij zijn boodschap begon met een lijst van tien redenen waarom afgestudeerden van de BYU goede militairen kunnen worden. Enkele van die redenen die hij noemde, luidden: ‘Het is geen probleem als ze iemands rang niet weten, want ze noemen hen gewoon broeder of zuster zus-en-zo.’ ‘Ze nemen nooit ongeoorloofd verlof. Ze noemen het gewoon minderactief zijn.’ ‘Ze gaan recht op hun doel af als je ze zegt dat er verfrissingen geserveerd worden.’ ‘Ze hebben vernieuwende ideeën om met opstandelingen om te gaan: zoals huisonderwijzers aan hen toewijzen.’ En uiteindelijk wat misschien wel de belangrijkste is: ‘Ze zijn de betrouwbaarste Bobs in de wereld.’2 Het heeft iets therapeutisch om te glimlachen om je eigenaardigheden.

Het is een bijzonder voorrecht om een zoon of dochter van een levende hemelse Vader te zijn en de kans te hebben om met Hem te communiceren en zijn Geest af te roepen over onze bijeenkomsten en ons dagelijks leven. Ik ga ervan uit dat we allemaal wel inzien dat er een groot verschil is tussen een gebed opzeggen en bidden. St. Augustinus zei vele jaren geleden:  ‘Bid alsof alles van God afhangt. Werk alsof alles van u afhangt.’3 Een mooi oud gezegde luidt: ‘Geen mens is groter dan als hij knielt.’ Ik vind het ongelooflijk dat een federale rechter in de Verenigde Staten enkele dagen geleden de uitspraak heeft gedaan dat een oproep tot een vrijwillig gedenken van een nationale gebedsdag in feite ongrondwettelijk is.

In veel delen van de wereld, inclusief de Verenigde Staten, wordt bidden in openbare bijeenkomsten en het openbaar vertoon van godsdienstige zinnebeelden als ongrondwettelijk of onwettig gezien. Als ik daar aan denk, dan vind ik dit nauwelijks bekende feit erg interessant: In Washington D.C. mag geen enkele gebouw hoger zijn dan het Washingtonmonument. De aluminium top van het monument bevindt zich 555 voet en 5,125 inches boven de grond. In de bovenkant van het monument staan in de aluminium bekleding enkele woorden gegraveerd op een plek waar weinigen ze kunnen zien: de Latijnse woorden Laus Deo. Laus Deo! Twee schijnbaar onbelangrijke, onopgemerkte woorden die op het hoogste punt zijn geplaatst dat uitkijkt op de hoofdstad van een belangrijk land. Wat betekenen die twee Latijnse woorden, die uit vier lettergrepen en slechts zeven letters bestaan, nu eigenlijk? Ze betekenen: ‘Lof zij God.’ Dit magnifieke bouwwerk is nog versierd met andere verwijzingen naar de Godheid en naar onze hemelse Vader.

Lof zij God. Laus Deo! Loven wij individueel en gezamenlijk een liefhebbende Vader in de hemel, mogen wij dan aan de ware geest van aloha denken als wij Hem vragen om wijsheid en oordeelsvermogen, en als wij tegen Hem onze waardering uiten voor de goedheid en genade die Hij ons als een wijze en liefhebbende Vader in de hemel betoont. President Thomas S. Monson herinnert ons er vaak aan: ‘Als we eraan denken dat ieder van ons letterlijk een geestzoon of -dochter van God is, zullen we het niet moeilijk vinden om Hem in gebed te benaderen. Hij kent ons; Hij heeft ons lief; Hij wil alleen het beste voor ons.’4

Abraham Lincoln, zestiende president van de Verenigde Staten, heeft ooit gezegd: ‘Als ik me klaarmaak om mensen toe te spreken, besteed ik tweederde van mijn voorbereiding aan bedenken wat zij willen horen en één derde aan wat ik wil zeggen.’5 Met gebruikmaking van de Lincolnmethode heb ik gebeden en geworsteld met de vraag wat jullie misschien willen horen en wat je zou moeten horen, en wat ik tot jullie zou moeten zeggen. Ik heb geprobeerd mezelf in jullie te verplaatsen en me voor te stellen hoe het is om te leven zoals jullie in 2010. Ik neem aan dat het terecht zou zijn als velen van jullie je zouden afvragen: ‘Wat weet deze man, die vijftig jaar ouder is dan wij, nu van de problemen waar de jongeren van deze tijd mee zitten?’ Dat is een goede en uiterst relevante vraag! In alle eerlijkheid is het antwoord: ‘Wat jullie dagelijkse bezigheden en de verleidingen die jullie meemaken betreft: waarschijnlijk niet veel.’ Maar er zijn belangrijke aspecten van ons leven die eeuwige consequenties hebben, en die zijn tijdloos, dat zijn ze altijd geweest, en dat zullen ze altijd blijven. Misschien kan ik met mijn ervaring wat geloofwaardigheid geven aan enkele opmerkingen die voortkomen uit een harde leerschool. Toen ik mijn kleinkinderen van studentenleeftijd vroeg welk onderwerp ik volgens hen moest bespreken, zeiden ze: ‘Opa, houd het eenvoudig.’ ‘Opa, zeg gewoon waar het op staat.’ En waarschijnlijk de belangrijkste opmerking: ‘Opa, houd het alsjeblieft kort.’ Ik zal mijn best doen om aan hun bijzonder hoge verwachtingen te voldoen.

Mag ik wat inzichten bespreken waarvan ik vermoed dat ze vrijwel allen onder ons duidelijk zijn? Het lijdt geen twijfel dat we in een roerige tijd leven, waarin volken en culturen in de wereld met elkaar in conflict zijn. De toekomst van de mensheid is onduidelijk. Maar al te vaak slaat jonge mensen de angst om het hart. Velen verliezen hun geloof in de Heer Jezus Christus, en voor vele anderen is hoop slechts een vergankelijke droom. Satans oneindige jacht op het hart en de ziel van de mensen gaat onverminderd door. De zogenaamde ‘generatie X’ — de generatie geboren na 1965 — lijkt wat onzeker en is misschien wat in de war door de tegenstrijdige signalen die de maatschappij hun geeft.

We moeten weten welke weg we moeten nemen

Nadenkend over wat ik kon zeggen, en toen ik de Geest ernaar vroeg, fluisterde die me in, nee, riep die dat de jonge mensen in de kerk gerustgesteld moeten worden dat ze letterlijk zoons en dochters zijn van een liefhebbende, zorgzame en goedaardige Vader in de hemel. Zij moeten de verzekering krijgen dat geloof in de Heer Jezus Christus belangrijk is. Zij moeten weten dat er absoluut geen reden is om bang te zijn of te wanhopen als we het woord van de Heer volgen. Zij moeten weten dat er hoop is en dat die echt kan zijn, dat er veel kansen zijn, en dat gehoorzaamheid een vereiste voor geluk is, maar dat dit leven een groot en eeuwig doel heeft, en dat Satan en zijn volgelingen het zwijgen zal worden opgelegd. Het evangelie van Jezus Christus is waar. Er zijn profeten in het land.

Ik ben een voorstander van de stelling dat het glas halfvol is, niet halfleeg. Mijn jonge vrienden, het is een geweldige tijd om te leven. Wij hebben een grote taak en een goddelijke bestemming te vervullen. En dit, en nog veel meer, weten wij doordat we gezegend zijn met begrip van het plan van onze Vader in de hemel, het plan dat Hij speciaal voor ons geluk heeft opgesteld, en dat wij uitvoeren als we ons volledig bekleden met het evangelie van Jezus Christus.

Charles Dodgson, negentiende-eeuws Engels schrijver, wiskundige en logicus, schreef onder het pseudoniem Lewis Carroll Alice’s Adventures in Wonderland, en het vervolg, Through the Looking Glass. Hij stond ook bekend om zijn vele heldere uitspraken, zoals: ‘Als je niet weet waar je heengaat, zal elke weg je daar brengen.’6 Hetzelfde denkbeeld komt tot uiting in het diepzinnige gedicht van Robert Frost, ‘The Road Not Taken’:

Twee wegen scheidden zich in een bos, en ik —
Ik betreurde het dat ik niet beide kon nemen in dat woud.
Aangezien ik slechts één reiziger was, stond ik een lang ogenblik
Zo ver langs één weg voor me uit te kijken als reikte mijn blik
Tot waar hij een bocht maakte in het kreupelhout;

‘En nam toen de andere, die net zo mooi was,
En misschien wel aantrekkelijker mocht heten,
Want hij was niet zo versleten en begroeid met gras;
Hoewel de voorbijgangers hen eigenlijk pas
Allebei evenveel hadden afgesleten,

‘En beide die ochtend evenveel met bladeren waren bedekt
Zonder dat zwarte voetstappen ze hun kleur hadden ontnomen.
O, ik bewaarde voor een andere keer die eerste weg die ik had ontdekt!
Hoewel, wetend dat je na de ene weg de andere op trekt,
Ik betwijfelde of ik er ooit wel terug zou komen.

’Ooit, met een zucht, vertel ik,
Jaren, vele jaren later, aangedaan:
Twee wegen scheidden zich in een woud, en ik —
Ik nam de weg die het minst bewandeld was, met vooruitziende blik
En dat is het beste dat ik ooit heb gedaan.7

Omdat wij gezegend zijn met kennis van Gods plan voor het eeuwige geluk van zijn kinderen, weten wij, heiligen der laatste dagen, wat onze uiteindelijke bestemming is, of welke route wij moeten nemen om daar veilig aan te komen. Wij weten waar we heengaan, omdat wij weten waar we vandaan gekomen zijn en waar we heengaan.

Gods plan is een plan van geluk

Misschien is een kort overzicht van het plan van onze hemelse Vader nuttig. Wij zijn allemaal kinderen van God en wij bestonden al voordat we naar deze aarde gingen. Het plan is bedoeld om onsterfelijkheid en eeuwig leven tot stand te brengen. Er was maar één eeuwig plan, en toen onze Vader dat uitlegde, riepen wij het allemaal uit van vreugde. Het was het plan dat door God zelf werd gepresenteerd. In tegenstelling tot wat sommigen ons willen doen geloven, waren er niet meerdere plannen. Elementen van het plan behelsden geslachtsverschillen. En het geslacht is inderdaad een onmisbaar onderdeel van het plan. Het plan werd verordineerd vóór de grondlegging en schepping van de wereld, en bood allen de kans op verhoging. Het gezin is ingesteld door God en is van het allergrootste belang voor het plan. Onze Vader in de hemel spreekt bij monde van levende profeten tot zijn kinderen. Tempels en hun verlossende verordeningen verbinden ons met de eeuwigheid. Het plan vereiste dat Iemand ons de juiste weg toonde en onze Voorspraak was bij de Vader. De Heiland, Jezus Christus, reageerde zoals het moest en bood Zich aan opdat wij onze keuzevrijheid konden krijgen. Lucifer (of Satan) werd opstandig en wilde Gods kinderen dwingen in plaats van ze te laten kiezen. Toen wij het uitriepen van vreugde, verheugden we ons omdat Jezus Christus werd gekozen en wij de kans kregen om naar de aarde te gaan, een lichaam te krijgen, ervaring op te doen en ons te bewijzen.

Op onze levensweg verwachten wij ons aan de regels te moeten houden en de wegwijzers te moeten volgen die er staan. De profeet Alma uit het Boek van Mormon heeft het als volgt uitgelegd: ‘Daarom gaf God hun geboden, na hun het verlossingsplan te hebben bekendgemaakt, opdat zij geen kwaad zouden doen, waarvoor de straf de tweede dood was, die een eeuwigdurende dood was met betrekking tot de dingen der gerechtigheid; want op dezulken kon het verlossingsplan geen uitwerking hebben, daar volgens de allesovertreffende goedheid Gods de werken der gerechtigheid niet vernietigd konden worden’ (Alma 12:32).

Als we gehoorzaam en getrouw zijn en de roede van ijzer vasthouden, en de voorgeschreven weg bewandelen, mogen wij het heerlijke moment verwachten om ooit terug te keren om voor eeuwig bij onze Vader in de hemel te wonen en alle zegeningen te ontvangen die Hij heeft beloofd aan hen die het uitstekend gedaan hebben in dit sterfelijk bestaan. Door je vast te houden aan de kerknormen, zul je gelukkiger zijn en zul je een goed voorbeeld zijn voor de mensen om je heen. Ik citeer uit de proclamatie over het gezin: ‘De kans op een gelukkig gezinsleven is het grootst als de leringen van de Heer Jezus Christus eraan ten grondslag liggen. Een geslaagd huwelijk en een hecht gezin worden gegrondvest op en in stand gehouden met de beginselen van geloof, gebed, bekering, vergeving, respect, liefde, mededogen, werk en gezonde ontspanning.’8 Het is interessant dat deze eenvoudige waarheden, die gebaseerd zijn op het plan van geluk van onze hemelse Vader, grotendeels verkeerd begrepen worden door veel mensen die niet van ons geloof zijn.

Wij moeten de tijd nemen om dat geweldige plan te overdenken, bestuderen en overpeinzen. We moeten denken aan het geluk dat door onze Vader in de hemel voor ons is weggelegd in zijn plan voor zijn kinderen. Bedenk dat het plan van de Heer een plan van geluk is. Ik vind dat president Gordon B. Hinckley het mooi heeft gezegd: ‘De weg zal gemakkelijker worden, onze zorgen minder, de confrontaties minder moeilijk als we een geest van blijheid ontwikkelen.’9

‘In 2007 hielden twee grote Amerikaanse mediaorganisaties een onderzoek onder jonge mensen in de leeftijd van 12–24 jaar over wat hen gelukkig maakt.

‘Uit het onderzoek bleek onder andere:

• • Jongeren ‘zijn voor geborgenheid en geluk afhankelijk van hun ouders.’

• • ‘Jongeren zoeken hun geluk in toenemende mate in spiritualiteit en geloof.’

• • ‘Jongeren tonen in toenemende mate een voorkeur voor de traditionele gezinsstructuur.’

‘Een van de samenvattende conclusies van het onderzoek luidde: “Uit ons onderzoek bleek aanvankelijk niet alleen dat jongeren in deze tijd traditioneler zijn dan voorgaande generaties, maar verrassend was ook hoezeer jongeren vol vreugde uitzien naar hun eigen huwelijk en gezin.’10

We kunnen onze levensweg met succes bewandelen

Ik reis graag, vooral als er genoeg tijd is om met de auto gewoon over het land te reizen. Misschien begrijpen we met een reisvoorbeeld beter welke levensweg we allemaal bewandelen.

Denk je bijvoorbeeld eens in dat je van Vermont, aan de Atlantische oostkust van de Verenigde Staten, wilt reizen naar San Francisco, aan de kust van de Grote Oceaan, en dat je daarvoor uitsluitend de interstatesnelwegen wilt gebruiken. Volgens MapQuest is de meest rechtstreekse route 4970 kilometer en de rij-uren zijn bijna 48 uur. Je kunt je indenken dat er onderweg honderden mogelijkheden zijn om van koers of route te veranderen, en dat elke keer dat je afwijkt van de rechtstreekse route, je enkele kilometers toevoegt aan je reis. Om te zorgen dat je veilig op je bestemming aankomt, zijn er verkeersborden, waarschuwingsborden, maximum snelheden en andere tekens geplaatst, en misschien heb je zelfs de luxe van een satellietnavigatiesysteem in je auto. Elke kilometer die je aflegt wordt vastgelegd door de kilometerteller van je auto en je voortgang wordt kilometer voor kilometer en uur voor uur gemeten. Onder het reizen moeten we af en toe uitrusten, bijtanken en lichaam en geest voeden.

Op onze levensweg van wieg tot graf hebben we ook veel keuzen te doen. Onze voortgang wordt deels afgemeten aan leeftijd en prestatie. We hebben de Schriften om ons van leiding en waarschuwingen te voorzien, bemoediging, en een kaart met de koers voor ons leven. President James E. Faust noemde het Boek van Mormon vaak ‘het studieboek voor onze bedeling’.11 Ik denk dat hij daarmee bedoelde dat het Boek van Mormon een handboek is voor het samenstellen van een succesvolle reis door het leven. Net zoals wij vertrouwen moeten hebben in de geldigheid van de gegevens die wij ontlenen aan de verkeersborden langs de snelweg, moeten we een eigen getuigenis hebben van de Schriften.

Nephi heeft ons eraan herinnerd waarom de Schriften belangrijk zijn op onze levensreis, en dat deed hij toen hij iets schreef aan de lezers in onze tijd:

‘Ik weet, dat de Here God mijn gebeden voor het welzijn van mijn volk zal verhoren. En de woorden die ik in zwakheid heb geschreven, zullen voor hen sterk worden gemaakt; want zij overreden hen om goed te doen; zij geven hun kennis van hun vaderen; en zij spreken van Jezus en overreden hen in Hem te geloven en te volharden tot het einde, hetgeen het eeuwige leven is.

‘En zij spreken zich scherp uit tegen zonde, volgens de duidelijkheid der waarheid; daarom zal niemand toornig zijn om de woorden die ik heb geschreven, tenzij hij de geest van de duivel heeft’ (2 Nephi 33:4–5).

Dat zijn enkele van de laatste woorden die Nephi in dit deel van het Boek van Mormon schreef. In deze twee verzen uit Nephi staan ten minste vijf redenen waarom we de Schriften moeten bestuderen, net zo goed als we een wegenkaart zouden bestuderen voorafgaand aan een lange reis door het land.

En zo legde de laatste profeet die iets in het Boek van Mormon schreef uit hoe wij dat zo dringend benodigde getuigenis van de waarheid van het Boek van Mormon kunnen krijgen: ‘En wanneer gij deze dingen ontvangt, spoor ik u aan God, de eeuwige Vader, in de naam van Christus te vragen of deze dingen niet waar zijn; en indien gij vraagt met een oprecht hart, met een eerlijke bedoeling en met geloof in Christus, zal Hij de waarheid ervan aan u openbaren door de macht van de Heilige Geest’ (Moroni 10:4).

De methode waar Moroni het over had omvatte ten eerste onderzoek, en ten tweede het stellen van de juiste vraag. In dit geval is de vraag niet of het waar is, maar of het niet waar is. Geef ten derde blijk van een oprecht verlangen om de waarheid te weten te komen. Heb ten vierde genoeg geloof om te weten dat je vraag beantwoord zal worden. En bereid je er ten vijfde op voor om antwoord te krijgen van de Heilige Geest.

Omdat onze reis over de snelweg ons door grote steden voert, met een netwerk van wegen die in alle richtingen gaan, en met druk verkeer dat langs ons suist, is het makkelijk om een paar keer een verkeerde afslag te nemen, te verdwalen of zelfs een doodlopende weg in te slaan. Angst en zelfs wanhoop kunnen zich van ons meester maken als we op zoek zijn naar de veilige haven of de gewenste veilige weg. Zo is het ook in het leven, mijn jonge vrienden: we kunnen afgedwaalde zielen worden, toegeven aan verleiding, en in de loop van de tijd onze oorspronkelijke bestemming uit het oog verliezen.

Langs onze levensweg heeft een goedaardige Vader in de hemel voor deze omwegen voorzieningen getroffen in zijn prachtige plan. Hij heeft zijn eniggeboren Zoon gestuurd om onze Verlosser en onze Heiland te zijn. Vergis je niet, zonde vereist berouw. De profeet Alma heeft ons hieraan herinnerd: ‘Want Ik, de Heer, kan de zonde niet met de geringste mate van toelating aanschouwen’ (Alma 45:16). Net als de verzekering die we nemen om onze auto op reis te beschermen tegen schade of aansprakelijkheid, kunnen we met oprechte en volledige bekering de zegeningen ontvangen die verbonden zijn aan de verzoening van Jezus de Christus. Hij heeft ook een goddelijke aanstelling gegeven aan ‘redders’ die wij bisschop noemen, om ons weer op de uitgestippelde koers te zetten. Bedenk dat de Heer heeft beloofd: ‘Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw; al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol’ (Jesaja 1:18). De Heer heeft in deze bedeling gezegd:

‘Zie, wie zich van zijn zonden bekeerd heeft, die ontvangt vergeving, en Ik, de Heer, denk er niet meer aan.

‘Hierdoor zult gij weten of iemand zich van zijn zonden bekeert — zie, hij zal ze belijden en ze verzaken’ (LV 58:42–43).

Als je een afkorting hebt genomen of bent afgeweken van de voorgeschreven levenskoers, dan kan je fijne bisschop je helpen. Ga met hem praten: hij heeft je lief!

Op onze reis door het land bieden diverse overheidsinstanties ons voordelen en voorrechten als ons voertuig aan bepaalde normen voldoet. Dat kunnen prestatie- of veiligheidsnormen zijn. Soms zijn er gewichtsbeperkingen. En natuurlijk moeten we een nummerbord hebben. En hier en daar verdient het de voorkeur als ons voertuig onder een bepaald benzineverbruik per kilometer blijft.  Stemmen we erin toe om ons daar aan te houden, en geven we blijk van verantwoordelijk gedrag, dan mogen we misschien speciale stroken gebruiken om files te vermijden, ongehinderd door tolafzettingen te gaan, of krijgen we andere bijzondere voorrechten.

In het leven verwacht onze Vader in de hemel van ons dat we bepaalde afspraken maken die we verbonden noemen. In de loop van de geschiedenis heeft onze Vader in de hemel altijd verbonden gesloten met zijn kinderen. Je zult je herinneren dat er verbonden werden gesloten met Adam, Abraham en Mozes. Tegenwoordig omvat die verwachting van het sluiten van verbonden dat we een doopverbond sluiten, priesterschapsverbonden en tempelverbonden. Samen noemen we die verbonden het ‘nieuw en eeuwig verbond’. Bij elk verbond hoort een heilige verordening die noodzakelijk is voor onze verhoging. Komen wij heilige verbonden na, dan verstrekt onze Vader in de hemel ons de beloofde zegeningen. We moeten onze verordeningen en verbonden niet licht opvatten.

Ouderling Russell M. Nelson herinnert ons aan deze belofte van onze Vader in de hemel. ‘Hij hoopt dat we het eeuwige leven beërven. Daar komen we voor in aanmerking door gehoorzaamheid aan de verbonden en verordeningen van de tempel — voor onszelf, ons gezin, en onze voorouders. Wij kunnen zonder hen niet tot volmaking komen. We kunnen ons niet in de tegenwoordigheid van God wensen. We dienen de wetten te gehoorzamen waarop die zegeningen gegrond zijn.’12

Mijn jonge vrienden, wij weten niet hoe ver onze levensweg zich uitstrekt, maar alleen als we volharden tot het einde in een leven dat stevig geworteld is in evangeliegrond, en als we actief in de kerk blijven en onze medemens ootmoedig dienen, een christelijk leven leiden en ons houden aan die heilige verbonden, zullen we gelukkig zijn binnen het raamwerk van het plan van onze Vader in de hemel.

Om zo veel mogelijk plezier te halen uit een lange autorit, moeten we af en toe even stoppen, genieten van de plaatselijke cultuur en bezienswaardigheden. Die voegen allemaal wat bewustzijn en animo toe, en verrijken onze reis. De wonderen der natuur zijn geschapen zodat wij ze kunnen waarderen en ervan kunnen genieten. En als we opletten, kunnen we er veel van leren.

Als je je levensweg met succes wilt bereizen, neem dan de tijd om anderen te dienen en hun de hand te reiken. Barbara Bush, echtgenote van de vorige president van de Verenigde Staten, heeft gezegd: ‘Aan het eind van je leven zul je geen spijt hebben dat je niet één examen meer hebt gedaan, één rechtszaak meer hebt gewonnen, of één zakentransactie meer hebt afgesloten. Je zult er wél spijt van hebben dat je niet meer tijd hebt doorgebracht met een echtgenoot, een kind, een vriend of een ouder.’13

Net zoals je een rijbewijs nodig hebt om auto te rijden, heb je een aanbeveling nodig om te genieten van de zegeningen die je ter beschikking staan in het huis van de Heer.

Gods richtlijnen maken ons succes mogelijk

Albert Schweitzer, vooraanstaand theoloog, medisch zendeling en filosoof, heeft opgemerkt: ‘Succes is niet de sleutel tot geluk. Geluk is de sleutel tot succes.’14 En geluk krijgen we alleen als we de voorschriften opvolgen in het eeuwige plan van onze Vader in de hemel voor zijn kinderen. Bedenk in het dagelijks leven wat het goddelijke doel van onze schepping is.

Kort geleden legde een uiterst wijze moeder in onze wijk aan haar gehoor uit waarom de Heer grenzen stelt aan de manier waarop wij leven. In een avondmaalsdienst liet ze ons de ogen dicht doen en liet ze ons denken aan een rustig tafereel. Ik vraag jullie om dat ook te doen. Doe je ogen dicht. Stel je nu een prachtig tafereel voor. Het is een zonnige dag op een strand en er rollen zachtjes golven op het witte zand. Het is voorjaar en het zand is niet al te heet. Je rent blootsvoets over het strand en voelt het zand knisperen tussen je tenen. Er staat een prettig briesje dat prima geschikt is om in te vliegeren. Je hebt een zelfgemaakte vlieger van vloeipapier, stokjes en touw. Om de vlieger te stabiliseren, heeft hij een felgekleurde staart. Je hebt je vliegertouw zorgvuldig uitgekozen. Het is een geweldige vlieger en je wilt hem niet kwijt. Je wilt er zo hoog mogelijk mee komen.

Nu hou je je vlieger in de lucht en begint ermee over het strand te rennen, waarbij je de wind onder de vlieger laat komen en die de lucht in laat trekken. Hij is eerst nog wat onstabiel en hij gaat wat op en neer, totdat je hem hoog genoeg krijgt om de bries goed te pakken. Daarna stijgt hij makkelijk terwijl jij het touw afrolt Al gauw staat hij zo hoog dat hij nog maar een puntje aan de prachtige lucht is.

Kun je hem zien? Kun je het trekken aan het touw voelen als de wind telkens en telkens weer greep krijgt op de vlieger? Je kunt hem laten dalen. Je kunt hem laten draaien. Je kunt hem laten duiken en stijgen door met het touw te spelen. Dat dunne, sterke touw stuurt en verankert de vlieger aan de grond. Je voelt de beheersing over de situatie en de pracht van die dag.

Nu wil ik je wat vragen. Wat houdt de vlieger nu eigenlijk in de lucht? De wind? Daar lijkt het wel op. Nu ga ik je iets vragen dat je moeilijk zult vinden om te doen. Knip snel het touw door. Laat de vlieger gaan. Geef hem de vrijheid om steeds verder en hoger te vliegen. De wind heeft ’m toch zeker onder controle en zal ’m veilig houden.

Maar wat gebeurt er nu het touw is doorgeknipt? De vlieger daalt en duikt, waggelt en gaat heen en weer, en uiteindelijk valt hij op de grond. De wind sleurt hem mee boven de grond als hij hoogte verliest en je hem uit het oog verliest, maar je weet dat de uiteindelijke uitkomst is dat hij op de grond valt. Die prachtige vlieger die je zo veel tijd heeft gekost om in elkaar te zetten, is niet meer op weg naar de hemel, maar is op de grond gevallen en geen enkele bries zal hem meer optillen. Ben je teleurgesteld, en heb je een gevoel van verlies?

Je mag je ogen nu weer opendoen. De realiteit is dat het er weliswaar op lijkt dat het touw in werkelijkheid de vlieger onder controle houdt, maar eigenlijk stelt het touw de vlieger alleen maar in staat om hoog te stijgen en te doen wat hij moet doen.

Ik heb geprobeerd om in woorden in je gedachten een evangeliewaarheid af te schilderen die de sleutel is tot ons heil. De vlieger stelt ieder van ons voor. God heeft ons naar zijn beeld geschapen, en wij zijn mooi in zijn ogen. Hij heeft het erg goed gedaan, maar Hij dwingt ons niet om iets te doen. Wat Hij wél heeft gedaan, is ons een sterke band met Hem geven, net als het touw van de vlieger. Dat touw is een zinnebeeld van de richtlijnen voor ons geluk en eeuwige leven die we in zijn geweldige plan vinden.

Blijf je concentreren op het doel van het eeuwige leven

Elke reis heeft een begin en een einde, en meestal zijn er onderweg enkele stopplaatsen. Hopelijk krijgen we onderweg niet al te vaak autopech. Waar je je momenteel ook bevindt op de snelweg van het leven, het kan nuttig en zelfs verstandig zijn om objectief je gezondheid en levensvatbaarheid te controleren, net zoals je de spanning in je banden en het benzinepeil controleert voordat je op reis ging. Als je geestelijke welzijn gehinderd wordt door zonde, uitstel, onverschilligheid, begeerte, drugs, onkuisheid, of enige andere kwaal, dan is dit de tijd om daar een eind aan te maken. Ik vind dat moeder Teresa een goed advies heeft gegeven. Ze zei: ‘Gisteren is voorbij. Morgen is nog niet gekomen. We hebben alleen vandaag. Laten we beginnen.’15

Laten we beginnen. Laten we allemaal nú beginnen! Laten we de kans niet uitstellen om volledig deel te hebben aan het geluk dat voortkomt uit een rechtschapen leven waarin we een bijdrage leveren.

In de loop der jaren heb ik het grote voorrecht gehad om af en toe wat golf te spelen met Jack Nicklaus, Johnny Miller, Mike Weir en Arnold Palmer. Ieder van hen is een bijzonder indrukwekkend mens en een uitnemend golfspeler. Toen ik eens met Arnold Palmer speelde, vond er een schijnbaar onbelangrijk voorval plaats dat een blijvende, grote indruk op me heeft gemaakt. Sommigen onder jullie herinneren zich misschien dat ik dit al eens verteld heb voordat ik een zending vervulde in Australië.

We hadden afgeslagen en ik stond bij de bal van meneer Palmer toen zijn jonge caddy enkele gevaren beschreef van de hole waarop we toen speelden. Het gesprek verliep ongeveer als volgt:

Jonge caddy tegen meneer Palmer: ‘Meneer, links naast het gras is een beekje dat u net niet kunt zien, en rechts hebben ze het gras vijf centimeter langer laten groeien.’

Meneer Palmer zei beslist, kortaf maar vriendelijk tegen de caddy: ‘Alsjeblieft, jongeman, prent mij niet in wat er links is of welk gevaar er rechts zou kunnen zijn. De enige informatie die voor mij van belang is, dat is de afstand van deze bal naar de vlaggenstok.’

Maar al te vaak maak ik me in het leven druk om wat er links te vinden is en wat er misschien rechts is, in plaats van me te concentreren op het doel dat recht voor me ligt. Voormalig minister van gezondheid, onderwijs en welzijn John W. Gardner heeft gezegd: ‘Wij staan allen voor een serie grote kansen in de briljante vermomming van onoplosbare problemen.’16 Onze geestelijke moeilijkheden oplossen is een kans die we allemaal met succes kunnen benutten.

Er is wel eens gezegd dat ‘wat we in dit leven doen, zijn uitwerking heeft in de eeuwigheid.’17 Mijn jonge vrienden, mogen wij met succes onze levensweg bereizen en het geluk ontvangen dat we krijgen als we het plan van onze hemelse Vader voor ons volledig naleven. Dit is een fijne tijd om te leven!

Ik spreek mijn liefde en respect voor ieder van jullie uit en roep de zegeningen des hemels over jullie af opdat je gezegend mag worden met geluk in je leven als je getrouw Gods plan volgt, opdat je gezegend mag worden met het onderscheidingsvermogen om in te zien wat goed is, zodat je het kwaad kunt vermijden, opdat je het vermogen mag hebben om blijvende vreugde te putten uit werken in zijn koninkrijk, en succes in je opleiding en beroep.

Ik weet dat Jezus leeft. Ik weet dat Hij onze Heiland is. Ik weet dat Hij verzoening heeft gebracht voor onze zonden. Ik ben dankbaar dat Hij onze Voorspraak bij onze Vader in de hemel is. Ik weet dat de woorden in de Schriften, en met name in het Boek van Mormon, ons tot leiding zijn in ons leven, opdat wij onze levensweg mogen bewandelen en terugkeren naar onze Vader in de hemel, met een volledige mate aan geluk. Ik ben dankbaar voor levende profeten. Ik weet dat wij nu gezegend zijn met een levende profeet, Thomas S. Monson. Dat weet ik, en daarvan getuig ik tot jullie in de heilige naam van Jezus Christus, onze Verlosser en Heiland. Amen.

© 2010 by Intellectual Reserve, Inc. Alle rechten voorbehouden. Origineel vrijgegeven: 10/09. Ter vertaling vrijgegeven: 10/09. Titel van het origineel: The Road of Life. Dutch. PD50021016 120

^ Back to top