De plechtige taak om van elkaar te houden en voor elkaar te zorgen Ouderling L. Tom Perry van het Quorum der Twaalf Apostelen Het evenwicht bewaren tussen onze taken Er is mij gevraagd om de volgende zin uit de proclamatie over het gezin tot thema van mijn presentatie te maken: ‘Man en vrouw hebben de plechtige taak om van elkaar en van hun kinderen te houden, en voor elkaar en hun kinderen te zorgen.’1 Ik wil dit onderwerp anders benaderen dan u wellicht gewend bent in een instructiebijeenkomst. Ik zal niet veel uit handboeken citeren, want ik wil openhartig met u spreken over uw werk in het koninkrijk van onze hemelse Vader. Laten we samen eens bekijken hoe we de zorg en liefde die ons gezin verdient in balans kunnen brengen en houden met de andere roepingen die onze hemelse Vader ons gegeven heeft. Toen de kerk op 6 april 1830 werd gesticht, ontving de profeet Joseph Smith een openbaring die nu in Leer en Verbonden 21 staat. In die openbaring staat onder andere: ‘Zie, er zal onder u een verslag worden bijgehouden; en daarin zult gij ziener worden genoemd, vertaler, profeet, apostel van Jezus Christus en ouderling van de kerk door de wil van God de Vader en de genade van uw Here Jezus Christus, ‘Gij zijt door de Heilige Geest geïnspireerd om het fundament der kerk te leggen en deze tot het allerheiligst geloof op te bouwen. (...) ‘Welnu, gij, namelijk de kerk, zult acht slaan op al zijn woorden en geboden die hij u zal geven wanneer hij ze ontvangt, wandelend in alle heiligheid voor mijn aangezicht; ‘want zijn woord zult gij aanvaarden, alsof uit mijn eigen mond, in alle geduld en geloof’ (LV 21:1–2, 4–5). Een van de eerste instructies aan de pasgestichte kerk was om bij de uitvoering van onze taken in zijn koninkrijk acht te slaan op de inspiratie en openbaring die God bij monde van zijn profeet meedeelt. Hij heeft beloofd ons te laten weten hoe wij het beste zijn grote werk kunnen uitvoeren. De raad van de profeet Ik ben van mening dat president Gordon B. Hinckley, onze huidige profeet, ons in de wereldwijde instructiebijeenkomst voor leidinggevenden op 21 juni 2003 heeft aangegeven hoe we een goede balans kunnen vinden in onze taken. In die uitzending verklaarde hij: ‘U hebt het voorrecht om (...) de Heiland van de wereld te vertegenwoordigen door zijn werk voort te zetten. U hebt de mogelijkheid om te spreken over de pracht van het zoenbloed van de Heer Jezus Christus voor zijn zoons en dochters. Is er een groter voorrecht te vinden? ‘Verheug u in dat voorrecht. Die kans blijven we niet eeuwig houden. Maar al te snel hebben we alleen nog maar de herinnering aan de grote mogelijkheden die we nu hebben. ‘We zullen niet alles bereiken wat we willen. Maar laten we ons uiterste best doen. Ik ben blij dat de Verlosser dan zal zeggen: “Wèl gedaan, gij goede en getrouwe slaaf” (Matteüs 25:21).’2 U zult zich herinneren dat hij in die uitzending gezegd heeft dat onze verantwoordelijkheid vierledig is. De eerste is van toepassing op het onderwerp dat we in deze uitzending aan de orde stellen. Hij verklaarde: ‘Ten eerste is het noodzakelijk dat u uw gezin niet verwaarloost. Geen enkel bezit is waardevoller. Uw vrouw en kinderen verdienen de aandacht van hun man en vader. Het is uiteindelijk deze familierelatie die we met ons mee naar het volgende leven nemen. Om enkele woorden uit de Schriften te parafraseren: “Want wat zou het een mens baten, als hij trouw in de kerk werkzaam is, maar zijn eigen gezin verliest?” (Zie Marcus 8:36.)’3 Dat is vanaf het prilste begin van de kerk altijd al de boodschap van onze profeten geweest. Het gezin is de belangrijkste omgeving voor evangelieonderwijs en leiderschap. Als we acht slaan op die instructies zorgen we ervoor dat onze taken, programma’s, activiteiten en lessen ons gezin ten goede komen. Juiste prioriteiten vastleggen Als we onze gezinstaken en ons kerkwerk goed willen doen, is het van belang dat we onze tijd verstandig gebruiken en ons leven in balans houden. Leg uzelf erop toe de raad van de profeet over het stellen van prioriteiten op te volgen. Uw eeuwige partner Bespreek met uw eeuwige partner hoeveel tijd u samen nodig hebt om uw huwelijk hechter te maken, om uw liefde voor elkaar te tonen. Dat is uw eerste prioriteit. De kerk helpt zowel het individu als het gezin om tot Christus te komen en het eeuwige leven te beërven. Het eeuwige leven is Gods grootste gave aan zijn kinderen. Zij krijgen die alleen in gezinsverband. Deze relatie begint met de vereniging van een man en een vrouw, een verbintenis die de Heer als heilig beschouwt, waar niet lichtvaardig mee kan worden omgesprongen. Het huwelijksverbond ligt ten grondslag aan het plan van de Heer en aan het scheppingsdoel van hemel en aarde. In alle tijden heeft Hij zijn goddelijke wet gegeven om de heilige band tussen man en vrouw te beschermen en veilig te stellen. Uw kinderen Ten tweede, overweeg de geestelijke noden van uw kinderen. Hoeveel tijd heeft u nodig om dicht bij ze te staan? Het is aan u, ouders, om voldoende tijd vrij te maken om ze te onderrichten, want de belangrijkste lessen moeten kinderen van hun ouders leren. We moeten weten wat de kerk aan onze kinderen leert zodat ons onderwijs aan ieder kind in overeenstemming is met die leringen. In het boekje Voor de kracht van de jeugd wordt uit de proclamatie over het gezin geciteerd, waarna jongeren deze raad over het gezin krijgen. Eerst het citaat: ‘De kans op een gelukkig gezinsleven is het grootst als de leringen van de Heer Jezus Christus eraan ten grondslag liggen. Een geslaagd huwelijk en een hecht gezin worden gegrondvest op en in stand gehouden met de beginselen van geloof, gebed, bekering, vergeving, respect, liefde, mededogen, werk en gezonde ontspanning.’4 Daarna staat er in het boekje: ‘Tot een gezin te behoren is een grote zegen. Thuis vind je vriendschap en geluk, leer je in een liefdevolle sfeer correcte beginselen en kun je je op het eeuwige leven voorbereiden. De gezinssamenstelling kan variëren, maar ieder gezin is belangrijk in het plan van onze hemelse Vader. ‘Doe jouw deel om thuis een fijne sfeer te scheppen. Wees opgewekt, behulpzaam en houd rekening met anderen. Veel problemen in de gezinssfeer komen voort uit egoïstisch gedrag of onvriendelijke taal. Bekommer je om de behoeften van de andere gezinsleden. Wees een vredestichter, niet iemand die plaagt, vecht en ruzie maakt. Vergeet niet dat het gezin de heiligste eenheid in de kerk is.’5 Het onderhoud van uw gezin Onze derde prioriteit is om in het onderhoud van ons gezin te voorzien. Ik citeer nogmaals uit de proclamatie over het gezin: ‘Volgens het goddelijk plan behoort de vader zijn gezin met liefde en in rechtschapenheid te presideren. Hij heeft tot taak te voorzien in de behoeften en de bescherming van zijn gezin.’6 We dienen vakbekwaam te blijven om een baan te houden. In een wereld met veel nieuwe ontwikkelingen is het van belang om op de hoogte te blijven van ons vakgebied; anders missen we op een gegeven moment de boot. Hoewel we het druk hebben met onze kerktaken moeten we onze eigen ontwikkeling niet in de weg staan en daarmee ons gezin te kort doen. Dat betekent dat we voldoende tijd en denkwerk moeten steken in onze toekomst. Deze raad geldt zowel voor zusters als broeders. Hoewel het hoofdzakelijk de vaders zijn die in het onderhoud van hun gezin voorzien, geeft de proclamatie ook aan dat ‘invaliditeit, overlijden of andere omstandigheden’7 ertoe kunnen leiden dat u, zusters, uw vaardigheden ontwikkelt en op zoek moet naar een baan om voor uw gezin te kunnen zorgen. Kerkwerk Onze vierde prioriteit is ons kerkwerk en de tijd die wij daaraan besteden. Voor een actieve heilige der laatste dagen is zijn of haar kerkwerk belangrijk, en daarvoor wordt ruimte gemaakt in het gezinsleven. Leidinggevenden dienen echter wel voldoende rekening te houden met de gezinssituatie wanneer zij iemand een roeping geven die veel tijd opslokt. Gezinnen met jonge kinderen waarvan beide ouders een zware kerkfunctie hebben waarvoor ze vaak van huis zijn, zullen al gauw voelen dat het kerkwerk het gezinsleven belemmert. Leidinggevenden kunnen hulp bieden door de leden zoveel mogelijk in de gelegenheid te stellen om hun kerkwerk en hun gezinstaken in balans te houden. Gezinsleden inschakelen We kunnen de band met onze kinderen aantrekken terwijl we onze kerktaak vervullen. Betrek ze bij uw roeping wanneer dat maar kan. Ik zal u een voorbeeld uit mijn eigen leven geven. In mijn kinderjaren was mijn vader werkzaam als bisschop. Hij was een druk man met een veeleisende baan als jurist. Ook was hij actief in het openbare leven en een veelgevraagd spreker. En uiteraard was hij de vader van zes kinderen. Ik ben dankbaar dat mijn vader zijn prioriteiten op een rijtje had. Mijn moeder is altijd zijn eerste prioriteit geweest. Dat bleek duidelijk uit hoe hij haar behandelde. Ook was hij volkomen toegewijd aan ieder van zijn kinderen. Toen ik zes jaar oud was, kreeg ik voor kerst een rood karretje. Precies zoals dit miniatuurkarretje. Dat rode karretje zorgde voor een sterke band tussen mijn vader en mij. Hij had het zo druk dat hij manieren moest vinden om zijn gezin bij zijn werkzaamheden te betrekken zonder daarmee zijn eigen werk in het gedrang te brengen. Hij was bisschop in de jaren dertig van de vorige eeuw, de crisisjaren. Er waren veel leden in de wijk die in de problemen zaten. Als bisschop had hij tot taak die leden van levensmiddelen te voorzien. Dat was een mooie gelegenheid voor een bisschop, zijn zoon en het rode karretje. Ik kwam dan thuis van school en zag dat er tegen de garagemuur pakken meel, suiker, tarwe en andere levensmiddelen opgestapeld stonden. Ik wist dan dat mijn vader en ik die avond op stap zouden gaan. Als hij thuiskwam was het rode karretje al opgeladen met de goederen die we naar een gezin gingen brengen. Al lopend en pratend gingen we bij het gezin in kwestie langs en voerden zo onze welzijnstaak uit. Zo zag ik met eigen ogen hoe een liefdevolle en zorgzame priesterschapsleider de leden in zijn wijk hielp. Belangrijker nog was dat ik de kans kreeg om kostbare tijd met mijn vader door te brengen. De basisprioriteiten centraal stellen Ik wil u aanmoedigen om datgene te doen wat we u in de eerste wereldwijde instructiebijeenkomst voor leidinggevenden hebben geleerd. We herinneren u eraan dat alle units zich in verschillende stadia van ontwikkeling bevinden en dat ze verschillende noden hebben. We moeten bij de planning van kerkprogramma’s rekening houden met de gezinnen. We wijzen u er nogmaals met klem op dat u uw leden niet moet belasten met meer dan één roeping en de huisonderwijs- of huisbezoektaak. Dwing uzelf ertoe om u aan deze prioriteiten te houden, dan zult u verbaasd staan hoe de inspiratie van de Heer u zal toekomen in uw taken als dienstknecht in zijn koninkrijk. Het uiteindelijke doel van de herstelde kerk is om de mogelijkheden te scheppen waarmee wij de Heer in zijn werk kunnen bijstaan om de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen. Dat doen we hoofdzakelijk door het gezin te sterken. In een tijd van zedelijk verval, politieke verwarring, internationale beroering en economische instabiliteit zullen wij meer aandacht aan het gezin moeten besteden om het te verstevigen en te stabiliseren. Het eigenlijke doel van de kerk is een gezin de kans te bieden op het heil en de verhoging in het eeuwige koninkrijk des hemels. De Leidraad voor het gezin Jaren geleden hebben we de Leidraad voor het gezin gepubliceerd. Het boekje is bestemd voor de leden, maar vooral voor hen die pas lid van de kerk zijn of weinig kerkervaring hebben. We raden u aan het te gebruiken. Op bladzijde 1 staat het volgende: ‘Het gezin is de meest elementaire unit van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en de belangrijkste organisatie op aarde en in de hemel. God heeft het gezin ingesteld met het geluk van zijn kinderen voor ogen, zodat ze in een liefdevolle sfeer correcte beginselen leren en zich voor kunnen bereiden op het eeuwige leven. Het gezin is de beste plek om de evangeliebeginselen te bespreken, te leren en toe te passen.’8 Nogmaals, ons advies is dat u dit boekje met nuttige tips gebruikt. Het voorbeeld van de Heiland Onze Heer en Heiland hield zich persoonlijk met mensen bezig, verhief de onderdrukten, schonk hoop aan de ontmoedigden en ging op zoek naar de afgedwaalden. Met zijn woorden en daden liet Hij de mensen zien dat Hij ze liefhad, begreep en waardeerde. Hij had oog voor de goddelijke natuur en eeuwige waarde van ieder. Zelfs als Hij iemand tot bekering riep, veroordeelde Hij de zonde, maar niet de zondaar. Evenals onze Heiland behoren wij, leidinggevenden, de mensen die wij dienen lief te hebben en zorg voor ieder afzonderlijk te tonen. Ik bid dat de Heer ons zal zegenen, zodat we onze heilige taken kunnen uitvoeren. In de naam van Jezus Christus. Amen. Noten 1. ‘Het gezin: een proclamatie aan de wereld,’ Liahona, oktober 2004, p. 49. 2. ‘Vreugde in het voorrecht om te dienen’, Wereldwijde instructiebijeenkomst voor leidinggevenden, 21 juni 2003, p. 22. 3. Wereldwijde instructiebijeenkomst voor leidinggevenden, 21 juni 2003, p. 22. 4. Liahona, oktober 2004, p. 49. 5. Voor de kracht van de jeugd (boekje 2001), p. 10. 6. Liahona, oktober 2004, p. 49. 7. Liahona, oktober 2004, p. 49. 8. Leidraad voor het gezin (2001), p. 1. De Leidraad voor het gezin (artikelnummer 31180 120) kunt u bestellen bij het distributiecentrum.