Hin helga ábyrgð að elska og annast hvert annað Öldungur L. Tom Perry í Tólfpostulasveitinni Koma jafnvægi á ábyrgð okkar Mér hefur verið falið að fjalla um efni sem tengist eftirfarandi setningu í yfirlýsingu um fjölskylduna: „Eiginmaður og eiginkona bera þá helgu ábyrgð að elska og annast hvort annað og börn sín.“1 Ég ætla að nálgast efni þetta út frá allt öðru sjónarhorni en þið hafið vanist á fyrri þjálfunarfundum. Ég ætla ekki að vitna mikið í handbækur. Þess í stað ætla ég að ræða við ykkur náið um þjónustu ykkar í ríki föður okkar á himnum. Tilgangur okkar er að komast að því sameiginlega hvort við fáum betur skilið hvernig koma má jafnvægi á þá ábyrgð að elska og annast fjölskyldu okkar og að rækja aðrar þær sérstöku kallanir sem himneskur faðir hefur falið okkur. Þegar kirkjan var stofnuð 6. apríl 1830, hlaut spámaðurinn Joseph Smith opinberunina sem nú er skráð í 21. kafla Kenningar og sáttmála. Hluti hennar hljóðar svo: „Sjá, heimildaskrá skal haldin meðal yðar, og í henni verður þú nefndur sjáandi, þýðandi, spámaður, postuli Jesú Krists og öldungur kirkjunnar fyrir vilja Guðs föðurins og náð Drottins yðar Jesú Krists – Innblásinn af heilögum anda til að leggja grundvöll hennar og byggja hana upp til hinnar helgustu trúar – Þess vegna skuluð þér, það er kirkjan, gefa gaum að öllum orðum hans og fyrirmælum, sem hann gefur yður þegar hann meðtekur þau, gangandi í fullum heilagleika frammi fyrir mér – Því að hans orði skuluð þér taka á móti með fullkominni þolinmæði og trú, sem kæmi það af mínum eigin munni“ (K&S 21:1–2, 4–5). Meðal fyrstu fyrirmælanna sem þessari nýstofnuðu kirkju var veitt, var að fylgja innblæstri og opinberun Drottins, fyrir spámann hans, til að uppfylla þá ábyrgð okkar að byggja upp ríki hans. Hann hefur lofað að leiða okkur í þeim málstað, sem ætti að vera okkar, að vinna að þessu mikla verki. Leiðsögn spámannsins Ég tel að Gordon B. Hinckley forseti, og núverandi spámaður okkar, hafi á heimsþjálfunarfundi, 21. júní 2003, greint okkur frá lykilatriði þess að koma jafnvægi á ábyrgð okkar. Á þeim fundi sagði hann: „Ykkar … eru forréttindin að vera í skugga frelsara heimsins, er við þokum verkinu áfram. Ykkar er tækifærið að ræða um fegurð friðþægingarblóðs Drottins Jesú Krists í þágu sona hans og dætra. Eru til meiri forréttindi en það? Fagnið í þeim forréttindum ykkar. Tækifæri ykkar verður ekki ávallt við lýði. Minningin um stórkostlega upplifun ykkar nú verður brátt ein eftir. Enginn okkar mun áorka því sem við óskum. En gerum okkar besta. Ég verð ánægður ef frelsarinn segir að því loknu: „Gott, þú góði og trúi þjónn“ (Matt 25:21).“2 Líkt og þið munið, þá gerði hann grein fyrir fjórþættri ábyrgð okkar á fundinum. Fyrsta atriðið á við um umfjöllunarefni þessa fundar. Hann sagði: Í fyrsta lagi er áríðandi að við vanrækjum ekki fjölskyldu okkar. Ekkert sem þið eigið er henni dýrmætara. Eiginkonur ykkar og börn verðskulda athygli eiginmanns síns og föður. Hvað sem öllu öðru líður, þá eru það fjölskyldubönd okkar sem vara handan þessa lífs. Ég umorða ritninguna örlítið og segi: „Hvað gagnar það manninum að þjóna kirkjunni trúfastur, ef hann fyrirbýður fjölskyldu sinni?“ (sjá Mark 8:36).“3 Þetta hefur verið endurtekinn boðskapur spámanna okkar allt frá stofnun kirkjunnar á fyrri tíma. Mikilvægast er að kenna fjölskyldunni fagnaðarerindið og leiðtogahæfni á heimilinu. Ef við fylgjum þessari leiðsögn, munum við úthluta verkefnum og skipuleggja dagskrár, athafnir og nám, sem verða fjölskyldum okkar til hagsældar. Koma á réttri forgangsröðun Hvernig við nýtum tíma okkar og hvernig okkur tekst að koma jafnvægi á eigið líf, leggur grunn að því hversu vel okkur tekst að framfylgja skyldum okkar í fjölskyldunni og kirkjunni. Beitið ykkur sjálfsaga við að fylgja leiðsögn spámannsins um forgangsröðun og tímanýtingu. Eilífur förunautur ykkar Hefjist handa með því að ræða við eilífan félaga ykkar um hversu mikinn tíma þið þurfið til að styrkja hjónaband ykkar, sem sýnir ást ykkar til hvors annars. Það setjið þið fremst. Kirkjunni er ætlað að hjálpa einstaklingum og fjölskyldum að koma til Krists og öðlast eilíft líf. Eilíft líf er stærsta gjöf Guðs til barna hans og hana er aðeins hægt að öðlast fyrir fjölskyldubönd. Samband þetta verður að hefjast með sameiningu eiginmanns og eiginkonu, sem er helgur hlutur í augum Drottins og nokkuð sem ekki má hafa í flimtingum. Hjónabandssáttmálinn er nauðsynlegur í áætlun Drottins og í tilgangi hans með sköpun himna og jarðar. Á öllum tímum mannkynssögunnar hefur hann sett fram guðlegt lögmál sitt til að vernda og verja hið helga samband eiginmanns og eiginkonu. Börn ykkar Í öðru lagi þarf að huga að andlegum þörfum barna ykkar. Hversu mikinn tíma þarf að gefa þeim til að gæta þess örugglega að við séum náin þeim? Það er ábyrgð ykkar, sem feður og mæður, að sjá þeim fyrir nægilegum tíma til kennslu, því foreldrar ættu að sjá börnum sínum fyrir mikilvægustu kennslunni. Okkur þarf að vera ljóst hvað kirkjan kennir börnum okkar svo að það sem við kennum hverju barni sé í samhljóm við þá kennslu. Í bæklingnum Til styrktar æskunni, er til að mynda vitnað í yfirlýsinguna um fjölskylduna, sem veitir æskufólkinu þessa leiðsögn um fjölskyldur: „Hamingju í fjölskyldulífi er helst að finna þegar byggt er á kenningum Drottins Jesú Krists. Farsælt hjónaband og fjölskyldulíf byggist og varðveitist á reglum trúar, bænar, iðrunar, fyrirgefningar, virðingar, kærleika, umhyggju, vinnu og heilbrigðrar dægrastyttingar.“4 Í bæklingnum er einnig ritað: „Það að tilheyra fjölskyldu er mikil blessun. Fjölskyldan sér ykkur fyrir félagsskap og stuðlar að hamingju ykkar, kennir ykkur réttar reglur í ástríki og býr ykkur undir eilíft líf. Ekki eru allar fjölskyldur eins, en allar eru þær mikilvægar í áætlun himnesks föður. Gerið ykkar hlut í að stuðla að hamingjuríku heimili. Verið glaðvær, hjálpsöm og tillitssöm við aðra. Rekja má fjölmörg vandamál fjölskyldulífs til sjálfselsku og óvarlegs talsmáta. Látið ykkur skipta þarfir annarra í fjölskyldunni. Verið friðelskendur í stað þess að ögra, slást og deila. Hafið í huga að fjölskyldan er helgasta eining kirkjunnar.“5 Framfæra fjölskyldu okkar Þriðja forgangsatriðið er að framfæra fjölskyldu okkar. Enn vitna ég í yfirlýsinguna um fjölskylduna: „Samkvæmt guðlegri áætlun eiga feður að sitja í forsæti fjölskyldu sinnar í kærleika og réttlæti og bera þá ábyrgð að sjá henni fyrir nauðsynjum lífsins og vernda hana.“6 Í síbreytilegum heimi er nauðsynlegt að við bætum okkur stöðugt, svo okkur dagi ekki uppi í kunnáttu okkar í atvinnulífinu. Jafnvel þótt við séum önnum kafin í kirkjustarfinu, þá ættum við ekki að sleppa tækifærum til að auka hæfni okkar og bæta stöðu fjölskyldunnar. Það krefst þess að við gefum okkur nægilega mikinn tíma til að huga að framtíðinni. Leiðsögn þessi á ekki aðeins við um bræðurna, heldur einnig systurnar. Þótt sú ábyrgð að sjá fjölskyldu sinni farborða hvíli einkum á feðrum, segir einnig í yfirlýsingunni: „Sjúkdómar, andlát eða aðrar aðstæður“7 geta leitt til þess að þið systurnar þurfið að beita og bæta kunnáttu ykkar til að sjá fyrir fjölskyldu ykkar. Þjónusta í kirkju Fjórða forgangsatriðið er sú ábyrgð okkar að helga tíma okkar kirkjustarfinu. Virkar fjölskyldur Síðari daga heilagra meta mikils þann tíma sem þær helga kirkjunni og ákveða í fjölskyldulífi sínu að gefa sér tíma til þess. Leiðtogar þurfa að vera sérlega næmir á aðstæður fjölskyldna þegar þeir veita kallanir og setja fram kröfur. Fjölskyldur ungra barna, þar sem báðir foreldrar hafa krefjandi kallanir sem þarf að sinna utan heimilisins, eru líklegastar til að finna kirkjustarfið koma niður á fjölskyldulífi þeirra. Kirkjuleiðtogar geta komið til hjálpar með því að meta og viðurkenna þá viðleitni meðlima að koma á jafnvægi kirkjuþjónustu og fjölskyldulífs. Fá fjölskyldu okkar til þátttöku Við getum aukið samverustundir okkar með fjölskyldunni meðan við þjónum í kirkjuköllunum okkar með því að fá hana til að taka þátt í þjónustu okkar, sé það viðeigandi. Ég ætla að nefna eitt dæmi úr eigin lífi. Faðir minn þjónaði sem biskup á æskuárum mínum. Hann var önnum kafinn maður er vann við lögmannsstörf. Hann var einnig virkur í samfélagsmálum og eftirsóttur við opinber ræðuhöld. Og svo var hann auðvitað sex barna faðir. Ég var alltaf þakklátur fyrir að faðir minni kunni að forgangsraða. Móðir mín gekk alltaf fyrir hjá honum. Það var augljóst af því hvernig hann kom fram við hana. Þar á eftir helgaði hann sig hverju barni sínu. Þegar ég var um sex ára gamall, fékk ég rauðan flutningavagn í jólagjöf. Hann var nákvæmlega eins og þessi í smækkaðri mynd. Litli rauði flutningavagninn styrkti böndin milli mín og föður míns. Í önnum sínum varð hann að finna leiðir til að fá fjölskyldu sína til að taka þátt í störfum sínum án þess þó að rýra eigin árangur. Stór hluti þjónustu hans sem biskups var í Kreppunni miklu á fjórða áratug tuttugustu aldarinnar. Margir deildarmeðlimir okkar áttu í miklu basli. Sem biskup hvíldi á honum sú ábyrgð að sjá þeim fyrir birgðum til lífsviðurværis. Það virtist gott starf fyrir biskup, son hans og lítinn rauðan flutningavagn. Þegar ég kom heim úr skóla og sá stafla af sykursekkjum og hveitisekkjum og öðrum vörum fyrir utan bílskúrinn var mér ljóst að við faðir minn yrðum saman um kvöldið. Þegar hann kom heim var litli rauði flutningavagninn hlaðinn vörum til að færa einhverri fjölskyldunni. Við tveir gengum og ræddum saman og lukum því velferðarverkefni okkar að færa hinum þurfandi matvæli. Ég fékk sjálfur að fylgjast með hvernig ástúðlegur og umhyggjusamur prestdæmisleiðtogi bar sig að við deildarmeðlimi sína. Og það sem meira var, mér gafst kostur á að eyða dýrmætum tíma með föður mínum. Einbeita sér að grundvallaratriðum Ég hvet ykkur til að gera það sem ykkur var kennt á fyrsta heimsþjálfunarfundinum. Við minnum ykkur á að kirkjueiningar hafa mismunandi þarfir og eru á hinum ýmsu þróunarstigum. Nauðsynlegt er að huga að fjölskyldunum þegar kirkjustarfið er skipulagt. Við hvetjum ykkur enn á ný til að veita ekki meðlimum ykkar fleiri en eina kirkjuköllun, að auki við heimiliskennslu og heimsóknarkennslu. Beitið ykkur sjálfsaga og haldið ykkur við forgangsatriðin og þið munið undrast yfir hvernig innblástur Drottins mun leiða ykkur er þið framfylgið skyldum ykkar sem þjónar í ríki hans. Hin endurreista kirkja hefur það markmið að auðvelda okkur og gera okkur kleift að aðstoða Drottin í því verki hans að gera ódauðleika og eilíft líf mannsins að veruleika. Megintilgangurinn með þessu er að styrkja fjölskyldur. Á tíma hnignandi siðferðis, og óvissu og ólgu sem alls staðar ríkir í heiminum, og óstöðugleika hagkerfa, er nauðsynlegt að við beinum kröfum okkar enn frekar að því að styrkja og efla fjölskyldur. Hinn raunverulegi tilgangur kirkjunnar er að aðstoða fjölskyldur við að hljóta sáluhjálp og upphafningu í eilíft ríki himins. Fjölskyldan – Leiðarvísir Fyrir nokkrum árum gáfum við út sérstakan bækling sem heitir Fjölskyldan – Lei›arvísir. Hann er ætlaður öllum meðlimum, einkum þó nýjum trúskiptingum eða þeim sem hafa litla reynslu af kirkjunni. Við hvetjum ykkur til að nota hann. Hann hefst á þessari staðhæfingu: „Fjölskyldan er grunneining Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu og mikilvægasta félagseining um tíma og eilífð. Guð stofnaði fjölskyldur til að stuðla að hamingju barna sinna og gefa þeim kost á að tileinka sér réttar reglur við ástúðleg skilyrði og búa þau undir eilíft líf. Best er að kenna, læra og tileinka sér reglur fagnaðarerindisins á heimilinu.“8 Við hvetjum ykkur enn á ný að nýta ykkur gagnlegt efni þessa bæklings. Fordæmi frelsarans Drottinn okkar og frelsari þjónaði fólkinu persónulega, uppörvaði hina undirokuðu, vakti hinum sorgbitnu von og leitaði hinna týndu. Hann sýndi í orði og verki að hann elskaði fólkið, skildi það og var þakklátur fyrir það. Hann bar kennsl á guðlegt eðli og eilíft gildi sérhvers einstaklings. Jafnvel þegar hann kallaði fólk til iðrunar, fordæmdi hann syndina án þess að að fordæma syndarann. Sem kirkjuleiðtogar ættum við, líkt og frelsarinn, að elska þá sem við þjónum, auðsýna sérhverjum umhyggju. Ég bið þess að Drottinn megi blessa okkur í hinni helgu ábyrgð sem hann hefur falið okkur. Í nafni Jesú Krists, amen. Heimildir 1. „Fjölskyldan: Yfirlýsing til heimsins,“ Vonarstjarnan, júní 1996, 10. 2. „Gleðjist í forréttindum þjónustu,“ Heimsþjálfunarfundur leiðtoga, 21. júní 2003, 24. 3. Heimsþjálfunarfundur leiðtoga, 21. júní 2003, 22. 4. Liahona, okt. 2004, 49. 5. Til styrktar æskunni (bæklingur, 2001), 10. 6. Liahona, okt. 2004, 49. 7. Liahona, okt. 2004, 49. 8. Fjölskyldan – Leiðarvísir (2001), 1. Fjölskyldan – Leiðarvísir (birgðanúmer: 31180). Hægt er að fá bækling þennan í dreifingarstöðvum og þjónustustöðvum.