Ouders hebben een heilige plicht Bonnie D. Parkin Algemeen ZHV-presidente Taken in het gezin Als er iéts is wat ik alle ouders en leiders in deze kerk toewens, dan is het wel dat zij in hun zorg voor de kinderen van onze hemelse Vader dagelijks de liefde van de Heer voelen. Misschien is het niet iets wat ík zeg waardoor uw hart geraakt wordt, maar iets wat de Geest u influistert. Geef gehoor aan die goede ingevingen. Ik herinner me nog goed wanneer de proclamatie over het gezin werd gepresenteerd: 23 september 1995. Ik woonde de algemene zustersbijeenkomst bij in de Tabernakel. President Hinckley was de slotspreker. Hij las ‘Het gezin: een proclamatie aan de wereld’ voor. De aanwezigen waren stil, maar er heerste ook een gevoel van opwinding. Een reactie van ‘Ja — we hebben hulp nodig met ons gezin!’ Ik herinner me dat ik aanvoelde dat het zo goed was. Er rolden tranen over mijn wangen. Toen ik naar de zusters om mij heen keek, leken zij soortgelijke gevoelens te hebben. Er stond zoveel in de proclamatie dat ik bijna niet kon wachten tot ik de tekst in handen had om die te bestuderen. De proclamatie bevestigt de waardigheid van de vrouw. En dan te bedenken dat zij voor het eerst tijdens de algemene zustersbijeenkomst werd gepresenteerd aan de kerk. Wij zijn allen leidinggevenden in de kerk. We hebben het druk. Maar ik moet eraan denken — net als u — dat ons eigen gezin onze eerste verantwoordelijkheid is. Bedenk dat ons gezin een van de weinige zegeningen is die we met ons meenemen in de eeuwigheid!1 Newel K. Whitney was bisschop in de begintijd van de kerk in Kirtland. Net als u, bisschoppen in deze tijd, moet hij het aardig druk hebben gehad met van alles en nog wat. Maar hij werd vermaand door de Heer en geboden om ‘zijn gezin in orde [te] brengen’ (LV 93:50; cursivering toegevoegd). Zusters en broeders, die raad geldt voor ieder van ons. Velen van u zijn ouders of grootouders, of u wordt het misschien ooit. Maar, gehuwd of niet, we maken allemaal deel uit van een gezin. Neem eens even een minuut de tijd om aan uw eigen gezin te denken. Wat vindt u er fijn aan? Wat ik fijn vind aan mijn gezin is de vreugde die ik voel omdat mijn vier zoons zo graag met elkaar omgaan. Welke leerstellingen over het gezin staan er in de proclamatie? Ik wil me op één alinea concentreren: ‘Volgens het goddelijk plan behoort de vader zijn gezin met liefde en in rechtschapenheid te presideren. Hij heeft tot taak te voorzien in de behoeften en de bescherming van zijn gezin. De taak van de moeder is op de eerste plaats de zorg voor de kinderen. Vader en moeder hebben de plicht om elkaar als gelijkwaardige partners met deze heilige taken te helpen.’2 Ik vind die woorden ‘Volgens het goddelijk plan’ zo mooi. Het ouderschap maakt deel uit van het goddelijke plan dat onze hemelse Vader heeft met zijn kinderen. Als ouders hebben wij de goddelijke plicht om onze gezinsleden te onderhouden, beschermen en verzorgen. Hoe kunnen die richtlijnen — onderhouden, beschermen en verzorgen — ons helpen om onze rechtschapen kinderen groot te brengen? Kostwinning In de proclamatie staat dat ouders in hun ‘behoeften’ voorzien. Maar welke behoeften zijn dat dan? Ja, een dak boven hun hoofd en eten op tafel. Maar dankzij het evangelieplan weten we dat er meer nodig is. Onder meer vaardigheden, zaken om het karakter te ontwikkelen. Laten we er een paar onder de loep nemen. In het onderhoud van onze kinderen voorzien houdt ook in ze te leren werken. Ik wil u vertellen over mijn kleinzoon Jacob. Hij wilde een keer niet naar school. Zijn moeder had al van alles geprobeerd. Uiteindelijk ging ze bij hem zitten en zei: ‘Het is papa’s taak om naar zijn werk te gaan en geld te verdienen. Mijn taak is om thuis te blijven en voor jou, je broers en zusje te zorgen. En jouw taak, Jacob, is om naar school te gaan.’ Toen Jacob het beginsel begreep, aanvaardde hij het en ging naar school. We leren onze kinderen ook werken als we van ze verwachten dat ze karweitjes doen en, indien gepast, misschien zelfs een baantje buitenshuis nemen. We helpen onze kinderen om de rest van hun leven in hun onderhoud te voorzien als we ze leren hoe waardevol werken is. Begin daar vroeg mee! Mijn man zegt dat het grootste geschenk dat zijn vader hem gaf, onafhankelijkheid was — omdat hij hem leerde werken. Maar als we ons geld goed beheren, kunnen we ook beter in de behoeften van onze gezinsleden voorzien. Als ouders moeten we samen een planning en begroting opstellen. Leer uw kinderen het verschil tussen wensen en behoeften. Stel geen onredelijke financiële eisen aan uw huwelijkspartner. Toen president Hinckley ons de raad gaf om onze schulden af te betalen, ging een vader die ik ken met zijn gehuwde kinderen om de tafel zitten en vroeg hen naar hun financiën. Tot zijn verbazing hadden er twee flinke schulden. Hij vroeg hun of hij kon helpen met het opstellen van een afbetalingsplan. Door scholing en training kunnen ouders ook beter in behoeften voorzien. Moedig uw kinderen aan om zich zo goed mogelijk te scholen. In sommige landen komen sommige jonge mensen niet in aanmerking om gebruik te maken van het Permanent Studiefonds omdat ze het voortgezet onderwijs niet afgemaakt hebben. In de huidige wereld is het zo belangrijk dat ook de ouders zich blijven scholen. Bescherming De tweede richtlijn waar ik het over wil hebben, is bescherming. Bescherming waartegen? Tegen letsel, zowel lichamelijk als geestelijk. We beschermen onze kinderen als we ze leren dat ze goddelijke waarde hebben, als we samen naar de kerk gaan, als we gezinsavond houden, als we gezinsgebed houden, als we samen de Schriften bestuderen. Dat is allemaal tamelijk voor de hand liggend, maar ik getuig dat het uitstekende bescherming biedt. In de proclamatie staat ook dat ouders een heilige plicht hebben om hun kinderen te beschermen. Mishandeling en misbruik kunnen emotioneel zijn, bijvoorbeeld denigrerend spreken tegen een partner of een kind, of ze behandelen alsof ze waardeloos zijn, of ze liefde en genegenheid onthouden. Een vader beschermt zijn gezinsleden niet als hij zijn vrouw of kinderen slaat. Een zuster uit West-Afrika zei dat haar vader haar moeder en de kinderen sloeg voordat hij lid van de kerk werd. ‘Nu behandelt hij ons met respect en liefde omdat hij begrijpt dat wij kinderen van God zijn’, zegt ze. Ouders beschermen hun kinderen door in de gaten te houden wat voor vrienden ze kiezen. Een tienermeisje was boos toen haar vader haar vroeg wat ze die avond had gedaan. De vader legde uit dat er in de proclamatie stond dat hij zijn gezin moest beschermen, dat hij van zijn dochter hield en dat hij ervoor wilde zorgen dat ze veilig was. We moeten onze kinderen ook beschermen tegen de invloeden van de media. Weet wat uw kinderen op tv, in de bioscoop en bij hun vrienden thuis zien. Als u thuis een computer hebt, zorg er dan voor dat hij gebruikt wordt voor doeleinden die ‘deugdelijk, liefelijk, eervol of prijzenswaardig’ zijn (Geloofsartikelen 1:13). We worden beschermd als we de levende profeet volgen. Hebt u als gezin bescherming genoten door u aan de raad van president Hinckley te houden om het Boek van Mormon te lezen? Ik kreeg laatst een briefje van een zuster in Engeland. Ze schreef: ‘Mijn gezin heeft het afgelopen jaar geworsteld met een vader die besloten heeft niet meer naar de kerk te gaan. Hij is zijn hele leven actief geweest en is lid van enkele bisschappen geweest. Ik heb mijn hart uitgestort voor de Heer met de vraag wat ik kan doen om geen wrok en verbittering te voelen. Ik houd in mijn eentje gezinsavond en gezinsgebed met de kinderen. In de tempel kreeg ik in verband met de aanmoediging om het Boek van Mormon te lezen de ingeving om niet alleen met de kinderen in de Schriften te lezen, maar met de kinderen en de Schriften naar mijn man te gaan, waar hij zich ook in huis bevindt. Dus elke avond gaan we om negen uur op pad om hem te zoeken. Hij leest met ons mee — eerst niet, maar nu wel. Hij gaat weer naar kerkbijeenkomsten, doet weer mee aan het gezinsgebed en leidt onze evangeliebesprekingen. Mijn kinderen waren als de voeten van de Heer die het woord van verlossende liefde aan mijn man brachten. Dit is mijn gezin zeer tot zegen geweest.’ Verzorging Het derde beginsel is verzorging. Hoe zorgen we voor iemand? Hoe voelt dat? Hoe klinkt dat? Zorgen voor iemand ziet eruit, voelt en klinkt als deze schrifttekst: ‘(…) door overreding, door lankmoedigheid, door mildheid en zachtmoedigheid, en door ongeveinsde liefde; door vriendelijkheid’ (LV 121:41–42). Ik zal een paar voorbeelden geven. Volgens mij ziet zorgen voor iemand eruit als liefdevol disciplineren. Een jonge moeder houdt haar kind in bedwang als het niet luistert. Ze houdt zijn hoofd in haar handen, kijkt hem in de ogen en zegt: ‘Luister naar wat ik zeg.’ We moeten onze kinderen leren om verstandige keuzes te doen, maar we kunnen de consequenties van hun daden niet ongedaan maken. Bedenk dat keuzevrijheid ten grondslag ligt aan het plan van onze hemelse Vader. Hoe voelt zorgen voor iemand? Onderwijzen en relaties ontwikkelen in het gezin vindt voornamelijk plaats tijdens korte, ongeplande momenten gedurende de dag. De avondmaaltijd is een gelegenheid waarbij we onderling contact hebben, vertellen wat we die dag gedaan hebben, naar elkaar luisteren, elkaar aanmoedigen en samen lachen. Ik weet dat lachen onze lasten verlicht. Beste moeders en vaders, zorg dat u regelmatig samen eet met de mensen van wie u houdt. Is uw taak als ouder klaar als uw kinderen volwassen zijn en zelfstandig wonen? Nee, in werkelijkheid bent u er nooit klaar mee. Het is nu eenmaal ons streven een eeuwig gezin tot stand te brengen. Toen mijn man en ik in Engeland op zending waren, kwam een van onze zoons met zijn gezin op bezoek. Ik herinner me dat hij zei: ‘We zijn langsgekomen omdat we verzorging nodig hadden.’ Eens een ouder, altijd een ouder. Is dat niet geweldig? Toen ik in december het Boek van Mormon bijna had uitgelezen, viel mij op dat zelfs Mormon zijn volwassen zoon, Moroni, raad gaf: ‘Mijn zoon, wees getrouw in Christus; (…) moge Christus u verheffen (…) en [mogen] zijn barmhartigheid en lankmoedigheid, en de hoop op zijn heerlijkheid en op het eeuwige leven, u voor eeuwig bijblijven’ (Moroni 9:25). Hoe klinkt zorgen voor iemand? Soms is het moeilijk om een antwoord van meer dan één woord uit een tiener te krijgen. Ik heb een vraag voor u die ik bijzonder nuttig heb gevonden in mijn pogingen om daar verandering in aan te brengen: ‘Wat is momenteel je grootste moeilijkheid of uitdaging?’ Dat is een uitnodiging aan de jongeren om te vertellen. En wanneer ze dat doen, luister dan gewoon! Oordeel niet, geef geen raad, doe verder niets. Luister gewoon. Het zal u verbazen wat een band dat geeft. Bisschoppen en raadgevers, diezelfde vraag kan erg nuttig zijn in uw gesprekken met de jongeren van uw wijk. Zorgen voor iemand klinkt als een gezinsgebed. Een van de herinneringen aan mijn vader die mij het beste is bijgebleven is toen ik met mijn broers en zus neerknielde bij het bed van mijn ouders en mijn vader onze hemelse Vader hoorde smeken om onze moeder te zegenen die in het ziekenhuis lag. Doordat ik mijn vader zijn hart uit hoorde storten, wist ik dat er een God in de hemel is die luistert. Bid voor uw kinderen in verband met hun schoolwerk en voor hun bescherming overdag. Onze kinderen weten dat we van ze houden en wat onze verwachtingen van hen zijn als ze ons voor hen horen bidden. Het gezin sterken Hoe sterkt en steunt u als leider de gezinnen waar u over gesteld bent? U kunt diezelfde beginselen — onderhoud, bescherming en verzorging — gebruiken om de gezinnen in uw wijk te sterken. Leiders steunen ouders door ze te eren en niet door ze verantwoordelijkheid uit handen te nemen en een kind van ze over te nemen. U kunt als mentor optreden, gezamenlijke interessen gebruiken, maar toch de wensen van de ouders respecteren. Een moeder vertelt: ‘Ik had vaak de indruk dat mijn tienerzoons pas als laatste met mijn man en mij wilden praten. Mijn zoons draaiden soms, onder druk van leeftijdgenoten, het oudervolume weg. Ik ben dankbaar voor wijze kerkleiders die onze zoons raad gaven. Ze namen nooit onze ouderrol over. Ze luisterden, maar verleenden hun steun wel volgens onze richtlijnen, en verwezen ze vervolgens naar ons terug.’ Alle gezinnen hebben behoeften. Nog enkele meelevende woorden over moeders in eenoudergezinnen. Ik wil u vertellen over een moeder van vijf kinderen van wie de echtgenoot in het buitenland diende. Ze vertelt: ‘Toen mijn man begin februari vertrok, hadden we nog drie betrouwbare auto’s. Tegen de tijd dat november aanbrak waren ze echter alledrie kapot en konden we er twee niet meer repareren. In die periode vertelde mijn zoon van zeventien me dat hij niet van plan was om op zending te gaan omdat hij er niet zeker van was dat het evangelie waar was. Als er ooit een moment in mijn leven is geweest waarop ik de zegeningen van het priesterschap nodig had, was het toen wel. Ik herinner me niet alle details zoals wanneer en waar, maar ik herinner me duidelijk dat ik in die periode meer dan één zegen kreeg van zorgzame priesterschapsdragers. Ik wist dat ik altijd mijn huisonderwijzers kon bellen en dat ze er voor me zouden zijn. Geen van hen kon onze bestelwagen repareren, maar ze konden me wel de priesterschapszegen geven die ik zo hard nodig had. En ze vonden iemand die de wagen wél kon repareren.’ Toegewijde huisonderwijzers betekenden veel voor dit gezin, en zij kunnen veel betekenen voor alle gezinnen met alleenstaande ouders door ze te leren kennen, hun vertrouwen te winnen en priesterschapszegens te geven. Bisschoppen, hogepriestersgroepsleiders, ouderlingquorumpresidenten: deze moeders hebben de zegeningen van het priesterschap thuis nodig, net zo goed als onze fijne alleenstaande zusters die nodig hebben. President Hinckley heeft tien jaar geleden, bij het uitgeven van de proclamatie, gewaarschuwd voor de dingen die ‘de wereld langzaam tot verval brengen’. Die profetische uitspraak bevestigde nog eens de ‘normen, leerstellingen en gebruiken met betrekking tot het gezin’ die de Heer ons heeft gegeven.3 De wereld echter probeert zelf de rollen van de vrouw en moeder voor te schrijven. De vrouwen van tegenwoordig krijgen te horen dat ze een bloeiende carrière moeten hebben, bij allerlei organisaties moeten horen en, als ze er geld voor hebben, kinderen moeten krijgen. De gewaardeerde rol van moeder raakt steeds meer uit de mode. Laat ik dit heel duidelijk maken: we moeten niet toestaan dat de wereld ons ertoe verleidt om datgene in gevaar te brengen waarvan we weten dat God het ons heeft gegeven. Zusters, ik wil enkele minuten specifiek tot u spreken. Als lid van de zustershulpvereniging van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is het onze zegen en verantwoordelijkheid om het gezin als eenheid te sterken en te steunen. Iedereen behoort tot een gezin en elk gezin moet gesterkt en beschermd worden. De grootste hulp die ik gekregen heb toen ik huismoeder werd, kwam in eerste instantie van mijn eigen moeder en grootmoeder, maar ook van de ZHV-zusters in de verschillende wijken waar we gewoond hebben. Ik leerde vaardigheden en zag de vreugde die je krijgt als je een thuis schept waar anderen graag willen zijn. Met ingang van januari 2006 zijn er nieuwe richtlijnen voor de activiteiten en bijeenkomsten ter verrijking van het persoonlijk en huiselijk leven. Ze bieden meer flexibiliteit om alle zusters een kans te geven eraan deel te nemen. ZHV-leidsters, zorg ervoor dat u bijeenkomsten en activiteiten plant die het gezin van al uw zusters sterkt. Huisbezoek is nog zo’n ander middel om het gezin te steunen. Ik hoop dat u allemaal huisbezoekster bent. Huisbezoeksters sterken een zuster niet alleen geestelijk, maar ze bevinden zich ook in een unieke positie om behoeften te analyseren en erin te voorzien. ZHV-leidsters, neem het voortouw in de vergaderingen van uw welzijnscomité en breng verslag uit van de geestelijke en stoffelijke noden die uw huisbezoeksters hebben geconstateerd. De reine liefde van Christus Diegenen onder u die gehuwd zijn, denk eens aan vroeger. Waardoor bent u verliefd geworden op uw partner? Als u zich dat herinnert, kunt u daar een vergevensgezind hart van krijgen. Spreek uw liefde voor uw partner uit. Een vrouw kan veel goeds tot stand brengen in het leven van haar man als ze zijn zelfvertrouwen opbouwt. Een echtgenoot kan zelfs de naarste dag vrolijker maken met deze eenvoudige woorden: ‘Ik hou van je.’ Een van de grootste geschenken die ouders hun kinderen kunnen geven, is te laten zien dat ze van elkaar houden. Onze rol als ouders in het opvoeden van rechtschapen kinderen is in hun behoeften te voorzien en hen te beschermen en verzorgen, en dat doen we als gelijkwaardige partners. En als leidinggevenden doen we hetzelfde. Leidinggeven is hard werken. Ouderschap is hard werken. We raken wel eens ontmoedigd, maar gaan gewoon door. Ik vind dat we in ons gezin en door ons werk in de kerk zo veel leren over de reine liefde van Christus. Als ouders en leiders moeten we onze kinderen de liefde geven die onze hemelse Vader ons schenkt. In Moroni 8:17 lezen we: ‘Ik ben vervuld met naastenliefde, ja, de eeuwigdurende liefde.’ Voeg daar deze woorden van de Heer aan toe: ‘Bekleedt u met de band der naastenliefde, als met een mantel, die de band is van volmaking en vrede’ (LV 88:125). Ik nodig u uit om in al wat u doet de mantel van naastenliefde om te doen, om uw gezin te omringen met de reine liefde van Christus. Moge de Heer u als gezinsleden en als leidinggevenden zegenen om hen die u liefhebt te omgeven met de mantel van naastenliefde opdat wij allen mogen terugkeren naar de tegenwoordigheid van onze Vader in de hemel en voor eeuwig bij Hem wonen. In de naam van Jezus Christus. Amen. Noten 1. ‘Vreugde in het voorrecht om te dienen’, president Gordon B. Hinckley, Wereldwijde instructiebijeenkomst voor leidinggevenden, 21 juni 2003, p. 22. 2. ‘Het gezin: een proclamatie aan de wereld,’ Liahona, oktober 2004, p. 49. 3. ‘Bied weerstand aan de verlokkingen van de wereld’, De Ster, januari 1996, p. 89.