ผู้ใดมีใจกรุณาย่อมได้รับพระกรุณา

โดยประธานดีเทอร์ เอฟ. อุคท์ดอร์ฟ

ที่ปรึกษาที่สองในฝ่ายประธานสูงสุด


เมื่อใจของเราเปี่ยมด้วยความรักของพระผู้เป็นเจ้า เรามี “เมตตาต่อกัน มีใจเอ็นดูต่อกัน และอภัยโทษให้กัน”

พี่น้องทั้งหลาย เมื่อไม่นานมานี้ข้าพเจ้าได้รับจดหมายจากคุณแม่ผู้วิตกกังวลและวิงวอนให้ปราศรัยในการประชุมใหญ่สามัญในหัวข้อที่จะมีประโยชน์เป็นพิเศษต่อลูกสองคนของเธอ ความร้าวฉานเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา พวกเขาเลิกคุยกัน ผู้เป็นแม่หัวใจสลาย เธอยืนยันกับข้าพเจ้าในจดหมายว่าข่าวสารการประชุมใหญ่หัวข้อนี้จะทำให้ลูกของเธอคืนดีกัน ทุกอย่างจะดี

คำวิงวอนที่จริงใจของพี่น้องสตรีแสนดีคนนี้เป็นเพียงการกระตุ้นเตือนอย่างหนึ่งจากหลายๆ อย่างที่ข้าพเจ้าได้รับในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาว่าวันนี้ข้าพเจ้าควรจะพูดสักเล็กน้อยในหัวข้อที่เป็นความกังวลมากขึ้น-ไม่เฉพาะคุณแม่ผู้ทุกข์ใจแต่สำหรับอีกหลายคนในศาสนจักร แท้จริงแล้วทั่วโลก

ข้าพเจ้าประทับใจศรัทธาของคุณแม่ผู้เปี่ยมด้วยรักคนนี้ที่ว่าคำปราศรัยการประชุมใหญ่จะช่วยเยียวยาสัมพันธภาพระหว่างลูกๆ ของเธอ ข้าพเจ้าแน่ใจว่าความมั่นใจของเธอไม่ได้อยู่ในความสามารถของตัวผู้พูดมากนักแต่อยู่ใน “อานุภาพแห่งพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้า” ซึ่งมี “​พลัง​แก่​จิตใจ​ผู้คน​ยิ่ง​กว่า​ … ​สิ่ง​ใด”1 พี่น้องสตรีทั้งหลาย ข้าพเจ้าสวดอ้อนวอนว่าพระวิญญาณจะสัมผัสใจลูกของท่าน

เมื่อสัมพันธภาพเลวร้ายลง

สัมพันธภาพตึงเครียดหรือแตกหักดำรงอยู่คู่กับมวลมนุษย์มาช้านาน คาอินในสมัยโบราณเป็นคนแรกที่ปล่อยให้มะเร็งแห่งความขมขื่นและอาฆาตพยาบาทกัดกร่อนจิตใจเขา เขาไถดินของจิตวิญญาณเขาด้วยความริษยาและชิงชังปล่อยให้ความรู้สึกเหล่านี้สุกงอมจนทำสิ่งที่นึกไม่ถึง-กระทำฆาตกรรมน้องชายตนและกลายเป็นบิดาแห่งความเท็จของซาตาน2

นับตั้งแต่ยุคสมัยแรกเริ่ม วิญญาณของความริษยาและชิงชังนำไปสู่เรื่องราวสลดใจที่สุดบางเรื่องในประวัติศาสตร์ ความรู้สึกนี้เป็นเหตุให้ซาอูลต่อต้านดาวิด บุตรของยาโคบต่อต้านโยเซฟน้องชายของพวกเขา เลมันกับเลมิวเอลต่อต้านนีไฟ และอแมลิไคยาห์ต่อต้านโมโรไน

ข้าพเจ้าคิดว่าทุกคนบนแผ่นดินโลกได้รับผลกระทบไม่ทางใดก็ทางหนึ่งจากความรู้สึกชอบทำลายอันเนื่องด้วยความขัดแย้ง ความเคียดแค้น และอาฆาต บางทีอาจมีเวลาที่เราจะมองเห็นความรู้สึกเหล่านี้ในตนเอง เมื่อเรารู้สึกเจ็บปวด โกรธ หรืออิจฉาริษยา ก็เป็นการง่ายทีเดียวที่จะตัดสินผู้อื่นโดยพิจารณาว่าพวกเขาทำเช่นนั้นเพราะความมุ่งร้ายเพื่อที่จะเข้าข้างความรู้สึกเคียดแค้นของเรา

หลักคำสอน

แน่นอนว่าเรารู้ว่าสิ่งนี้ผิด หลักคำสอนชัดเจน เราทุกคนพึ่งพาพระผู้ช่วยให้รอด ไม่มีใครรอดได้โดยปราศจากพระองค์ การชดใช้ของพระคริสต์ไม่มีขอบเขตและเป็นนิรันดร์ การให้อภัยบาป ของเรา มาพร้อมกับเงื่อนไข เราต้องกลับใจและเราต้องเต็มใจให้อภัยผู้อื่น พระเยซูทรงสอนว่า “​เจ้า​ควรให้อภัย​กัน; เพราะ​คน​ที่​ไม่ให้อภัย … ย่อม [ยืน] ​อยู่​ใน​สภาพ​ที่​ถูก​กล่าวโทษ​ต่อ​พระ​พักตร์​พระเจ้า เพราะ​บาป​ที่​ร้ายแรง​กว่า​ยัง​คง​อยู่​กับ​เขา”3 และ “บุคคลผู้ใดมีใจกรุณา ผู้นั้นเป็นสุขเพราะว่าเขาจะได้รับพระกรุณาตอบ”4

แน่นอนว่า ถ้อยคำเหล่านี้ดูเหมือนมีเหตุผลโดยสมบูรณ์—เมื่อเรานำไปใช้กับคนอื่น เราเห็นได้ชัดเจนและง่ายดายถึงผลร้ายที่เกิดขึ้นเมื่อ ผู้อื่น ตัดสินและขุ่นแค้น แน่นอนว่าเราไม่ชอบเมื่อผู้อื่นตัดสินเรา

แต่เมื่อพูดถึงอคติและความคับแค้นใจ เรามักแก้ตัวว่าความโกรธของเราเป็นความชอบธรรม การตัดสินของเราเชื่อถือได้และเหมาะสม ถึงแม้เราไม่สามารถอ่านใจคนอื่นได้ แต่เราคาดเดาว่าเรารู้เจตนาร้ายหรือแม้กระทั่งคนร้ายเมื่อเราเห็นสิ่งนั้น เรามีข้อยกเว้นเมื่อเราเองเป็นผู้ได้รับความขมขื่นเพราะเรารู้สึกว่าในกรณีของเรา เรามีข้อมูลทั้งหมดที่เราต้องการเพื่อมองคนอื่นอย่างเหยียดหยาม

อัครสาวกเปาโลกล่าวไว้ในจดหมายของท่านถึงชาวโรมันว่าผู้ที่ประณามผู้อื่นนั้น “ไม่มีข้อแก้ตัวเลย” ท่านอธิบายว่าวินาทีที่เราตัดสินผู้อื่น เราประณามตนเองเพราะไม่มีใครปราศจากบาป5 การปฏิเสธที่จะให้อภัยเป็นบาปอันน่าเศร้าใจ— นี่เป็นพระดำรัสเตือนข้อหนึ่งของพระผู้ช่วยให้รอด สานุศิษย์ของพระเยซูเอง “หาโอกาส​ต่อต้าน [กันและกัน] ​และ​มิได้​ให้อภัยกันในใจพวกเขา; และ​เนื่องจาก​ความ​ชั่ว​นี้​พวก​เขา​จึง​ทุกข์​ทรมาน​และ​ถูก​ตีสอน​อย่าง​รุนแรง.”6

พระผู้ช่วยให้รอดของเราตรัสไว้อย่างชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้จนแทบจะตีความเป็นอย่างอื่นไม่ได้ว่า “เรา, พระเจ้า, จะให้อภัย​ผู้​ที่​เรา​จะ​ให้อภัย” แต่นอกจากนี้พระองค์ตรัสว่า “…​เรียก​ร้อง​ จาก​เจ้าที่​จะให้อภัย​มนุษย์​ ทั้งปวง7

ข้าพเจ้าขอชี้แจงไว้ตรงนี้ เมื่อพระเจ้าทรงเรียกร้องเราให้อภัยมนุษย์ทั้งปวงนั่นรวมถึงการให้อภัยตนเอง บางครั้ง จากคนทั้งโลก คนที่ให้อภัยยากที่สุด— บางทีอาจเป็นคนที่ปรารถนาการให้อภัยของเรามากที่สุด— คือคนที่มองจ้องตอบเราในกระจกนั่นเอง

หลักธรรมพื้นฐาน

หัวข้อของการตัดสินผู้อื่นนี้อันที่จริงสามารถสอนได้ด้วยโอวาทสองคำ เมื่อมีความเกลียดชัง การนินทาว่าร้าย ความหมางเมิน การเย้ยหยัน ความขุ่นแค้น หรือความประสงค์ร้าย โปรดทำดังนี้

หยุดเถิด

ง่ายๆ ชัดแจ้ง เราแค่หยุดตัดสินผู้อื่น แทนความคิดความรู้สึกตัดสินด้วยใจที่เปี่ยมด้วยความรักที่มีต่อพระผู้เป็นเจ้าและบุตรธิดาของพระองค์ พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระบิดาของเรา เราคือบุตรธิดาของพระองค์ เราเป็นพี่น้องกัน ข้าพเจ้าไม่รู้แน่ชัดว่าจะพูดถึงประเด็นของ การไม่ตัดสินผู้อื่น ด้วยคารม วาทศิลป์ และการโน้มน้าวใจให้ตรึงแน่นในความทรงจำของท่านได้อย่างไร ข้าพเจ้าสามารถอ้างอิงพระคัมภีร์ ข้าพเจ้าอาจพยายามอรรถาธิบาย หลักคำสอน และข้าพเจ้าจะอ้างอิงสติ๊กเกอร์ติดท้ายรถที่ข้าพเจ้าเพิ่งเห็น สติ๊กเกอร์ติดอยู่หลังรถที่คนขับท่าทางไม่ค่อยจะเรียบร้อย แต่ถ้อยคำบนสติ๊กเกอร์สอนบทเรียนที่ลึกซึ้ง อ่านว่า “อย่าตัดสินฉันเพราะฉันทำบาปต่างจากเธอ”

เราต้องตระหนักว่าเราทุกคนไม่ดีพร้อม—ว่าเราเป็นขอทานต่อพระพักตร์พระผู้เป็นเจ้า เราทุกคนไม่เวลาใดก็เวลาหนึ่งจะต้องน้อมเข้าไปหาพระที่นั่งกรุณาและวิงวอนขอพระคุณมิใช่หรือ เราทุกคนปรารถนาสุดพลังจิตวิญญาณเพื่อทูลขอพระเมตตา—เพื่อรับการให้อภัยความผิดพลาดที่เราเคยทำและบาปที่เราเคยก่อไว้มิใช่หรือ

เพราะเราทุกคนพึ่งพาพระเมตตาของพระผู้เป็นเจ้า เราจะปฏิเสธพระคุณที่เราปรารถนาอย่างยิ่งนั้นไปให้ผู้อื่นได้อย่างไร พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า เราไม่ควรให้อภัยหรอกหรือตราบเท่าที่เรายังปรารถนาการให้อภัย

ความรักของพระผู้เป็นเจ้า

ทำสิ่งนี้ยากหรือ

ใช่

การให้อภัยตนเองและผู้อื่นนั้นไม่ง่าย อันที่จริงเราส่วนใหญ่เรียกร้องการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในเจตคติและวิธีคิดของเรา—แม้การเปลี่ยนแปลงในใจ แต่ก็ยังมีข่าวดี “การเปลี่ยนแปลงอันลึกซึ้ง”8 นี้ของใจเป็นสิ่งที่พระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ออกแบบมาเพื่อนำมาสู่ชีวิตของเรา

สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร โดยผ่านความรักของพระผู้เป็นเจ้า

เมื่อใจของเราเปี่ยมด้วยความรักของพระผู้เป็นเจ้า บางสิ่งที่ดีและบริสุทธิ์เกิดขึ้นกับเรา เรา “ประพฤติตามพระบัญญัติของพระองค์ และพระบัญญัติของพระองค์นั้นไม่เป็นภาระ เพราะทุกคนที่เกิดจากพระเจ้า ก็มีชัยต่อโลก”9

ยิ่งเรายอมให้ความรักของพระผู้เป็นเจ้าควบคุมความคิดและอารมณ์ของเรามากเท่าไร—ยิ่งเรายอมให้ความรักที่เรามีต่อพระบิดาบนสวรรค์เบ่งบานในจิตใจเรามากเท่าไร—ก็ยิ่งเป็นการง่ายที่จะรักผู้อื่นด้วยความรักอันบริสุทธิ์ของพระคริสต์เท่านั้น ขณะที่เราเปิดใจรับรุ่งอรุณอันเรืองรองด้วยความรักของพระผู้เป็นเจ้า ความมืดและความหนาวเย็นของความจงเกลียดจงชังและความริษยาก็จะจางหายไปในที่สุด

ดังที่เป็นมาเสมอ พระคริสต์ทรงเป็นแบบอย่างให้เรา ในคำสอนและพระชนม์ชีพของพระองค์ พระองค์ทรงแสดงทางนั้นให้เราเห็น พระองค์ทรงให้อภัยคนชั่วร้าย คนหยาบคาย คนที่หมายมั่นจะทำร้ายและทำอันตรายพระองค์

พระเยซูตรัสว่าเป็นการง่ายที่จะรักคนที่รักเรา แม้คนชั่วก็ยังทำ ได้ แต่พระเยซูคริสต์ทรงสอนกฎที่สูงกว่า พระวจนะของพระองค์ก้องกังวานตลอดมาหลายศตวรรษและยังมีความสำคัญสำหรับเราจนทุกวันนี้ พระวจนะของพระองค์มีความสำคัญต่อทุกคนที่ปรารถนาจะเป็นสานุศิษย์ของพระองค์ พระวจนะของพระองค์มีความสำคัญสำหรับท่านและข้าพเจ้า “จงรักศัตรูของท่าน และจงอธิษฐานเพื่อผู้ที่ข่มเหงท่าน”10

เมื่อใจของเราเปี่ยมด้วยความรักของพระผู้เป็นเจ้า เรามี “เมตตาต่อกัน มีใจเอ็นดูต่อกัน และอภัยโทษให้กัน เหมือนดังที่พระเจ้าได้ทรงโปรด [อภัยโทษให้เรา] ในพระคริสต์”11

ความรักอันบริสุทธิ์ของพระคริสต์สามารถขจัดความรู้สึกเคียดแค้นชิงชังออกจากดวงตาของเรา ทำให้เรามองเห็นผู้อื่นในแบบที่พระบิดาบนสวรรค์ทรงเห็นเรา ว่าเป็นมนุษย์ที่บกพร่องและไม่ดีพร้อมผู้มีศักยภาพและมีค่าควรเกินกว่าที่เราจะคาดคิด เพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงรักเรามาก เราจึงต้องรักและให้อภัยกัน

หนทางของสานุศิษย์

พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ลองพิจารณาคำถามต่อไปนี้โดยถือเป็นการทดสอบตนเอง

ท่านเก็บความขุ่นแค้นต่อผู้อื่นไหม

ท่านนินทาไหม แม้สิ่งที่ท่านพูดอาจจะเป็นเรื่องจริง

ท่านกีดกัน ผลักไส หรือลงโทษผู้อื่นเพราะบางสิ่งที่พวกเขาทำไหม

ท่านแอบอิจฉาผู้อื่นไหม

ท่านอยากทำร้ายผู้อื่นไหม

ถ้าท่านตอบคำถามเหล่านี้ข้อใดข้อหนึ่งว่าใช่ ท่านอาจต้องใช้โอวาทสองคำที่กล่าวไว้ในเบื้องต้น หยุดเถิด

ในโลกที่เต็มไปด้วยการประณามและความไม่เป็นมิตร เป็นการง่ายที่จะเก็บรวบรวมก้อนหินมาขว้างใส่กัน แต่ก่อนที่เราจะทำเช่นนั้น ขอให้เราระลึกถึงพระวจนะของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระอาจารย์และแบบอย่างของเรา “ผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีผิด ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน”12

พี่น้องทั้งหลาย ขอให้เราวางก้อนหินของเรา

ขอให้เรามีเมตตา

ขอเราจงให้อภัยกัน

ขอให้เราพูดกันอย่างสงบ

ขอให้ความรักของพระผู้เป็นเจ้าเปี่ยมอยู่ในใจเรา

ขอ “ให้เราทำดีต่อคนทั้งปวง”13

พระผู้ช่วยให้รอดทรงสัญญาว่า “จงให้เขา และท่านจะได้รับด้วย และในตักของท่านจะได้รับตวงด้วยทะนาน… เพราะว่า [ท่าน] จะตวงให้เขาด้วยทะนานอันใด พระเจ้าจะได้ทรงตวงให้ท่านด้วยทะนานอันนั้น”14

คำสัญญานี้ไม่พอหรอกหรือที่จะทำให้เรามุ่งเน้นความพยายามของเราอยู่เสมอในการกระทำที่มีเมตตา การให้อภัย และจิตกุศลแทนพฤติกรรมในด้านลบทุกอย่าง

ขอให้เรา ในฐานะสานุศิษย์ของพระเยซูคริสต์ ทำดีต่อคนชั่ว15 ขออย่าได้พยายามแก้แค้นหรือยอมให้ความโกรธชนะเรา

“เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า การแก้แค้นเป็นของเรา เราเองจะตอบสนอง

“ถ้าศัตรูของท่านหิว จงให้อาหารเขารับประทาน ถ้าเขากระหายน้ำก็จงให้น้ำเขาดื่ม …

“อย่าให้ความชั่วชนะเราได้ แต่จงชนะความชั่วด้วยความดี”16

จงจำไว้ว่า ในที่สุดแล้ว ผู้ใดมีใจกรุณาเขาจะได้รับพระกรุณาตอบ17

ในฐานะสมาชิกศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน ขอให้เราเป็นที่รู้จักว่าเป็นผู้คนที่ “รักซึ่งกันและกัน”18

รักกันและกัน

พี่น้องทั้งหลาย มีความปวดร้าวและโทมนัสเพียงพอแล้วในชีวิตนี้โดยที่ไม่ต้องเพิ่มเติมผ่านความดื้อรั้น ความขมขื่น และความเคียดแค้น

เราไม่ดีพร้อม

ผู้คนที่อยู่รอบข้างเราไม่ดีพร้อม19 ผู้คนทำสิ่งที่น่ารำคาญ ทำให้ผิดหวัง และโกรธ ในชีวิตมรรตัยนี้จะเป็นอย่างนั้นอยู่เสมอ

กระนั้นก็ตาม เราต้องปล่อยวางความคับแค้นใจ จุดประสงค์ส่วนหนึ่งของความเป็นมรรตัยคือเรียนรู้ที่จะปล่อยวางเรื่องเช่นนั้น นั่นถือวิถีของพระเจ้า

พึงจำไว้ว่า สวรรค์เต็มไปด้วยผู้ที่มีสิ่งนี้เหมือนกัน พวกเขาได้รับการให้อภัย และพวกเขาให้อภัย

จงวางภาระของท่านไว้ที่พระบาทพระผู้ช่วยให้รอด ปล่อยวางการตัดสิน ยอมให้การชดใช้ของพระคริสต์เปลี่ยนและเยียวยาจิตใจท่าน จงรักกันและกัน จงให้อภัยกันและกัน

ผู้ใดมีใจกรุณาเขาจะได้รับพระกรุณาตอบ

ข้าพเจ้าเป็นพยานถึงสิ่งนี้ในพระนามของพระผู้ทรงรักเราเป็นอย่างดีและอย่างสมบูรณ์พร้อมจนพระองค์สละพระชนม์ชีพของพระองค์แทนเรา สหายของพระองค์—ในพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูคริสต์ เอเมน

참조 보이기

  1.  

    1.  แอลมา 31:5

  2.  

    2. ดู โมเสส 5:16–32

  3.  

    3.  หลักคำสอนและพันธสัญญา 64:9

  4.  

    4.  มัทธิว 5:7

  5.  

    5. ดู โรม 2:1

  6.  

    6.  หลักคำสอนและพันธสัญญา 64:8

  7.  

    7.  หลักคำสอนและพันธสัญญา 64:10 เน้นตัวเอน

  8.  

    8.  โมไซยาห์ 5:2

  9.  

    9.  1  ยอห์น 5:3–4

  10.  

    10.  มัทธิว 5:44; ดู ข้อ 45–47 ด้วย

  11.  

    11.  เอเฟซัส 4:32

  12.  

    12.  ยอห์น 8:7

  13.  

    13.  กาลาเทีย 6:10

  14.  

    14.  ลูกา 6:38

  15.  

    15. ดู มัทธิว 5:39–41

  16.  

    16.  โรม 12:19–21

  17.  

    17. ดู มัทธิว 5:7

  18.  

    18.  ยอห์น 13:35

  19.  

    19. ดู โรม 3:23