Andam ug Takus nga Moserbisyo

Ni Presidente Thomas S. Monson


Ang milagro anaa bisan asa kon ang priesthood nasabtan, ang gahum niini gitahud ug gigamit sa eksakto, ug ang pagtuo gipakita.

Minahal kong kaigsoonan, kanindot nga makita kamo pag-usab. Matag tambong nako sa kinatibuk-ang miting sa priesthood, mamalandong ko sa mga pagtulun-an sa pipila ka buotang lider sa Dios nga namulong sa miting sa priesthood sa Simbahan. Daghan nila patay na, apan gikan sa kalantip sa ilang hunahuna, kahiladman sa ilang kalag, ug sa ilang mabinationg kasingkasing, mihatag sila kanato og dinasig nga direksyon. Akong ipakigbahin ninyo ang pipila sa ilang pagtulun-an kalabut sa priesthood.

Gikan ni Propeta Joseph Smith: “Ang Priesthood usa ka mahangturong baruganan, ug diha uban sa Dios gikan sa kahangturan, ug hangtud sa kahangturan, nga walay sinugdanan sa mga panahon o katapusan sa mga katuigan.”1

Gikan sa mga pulong ni Presidente Wilford Woodruff, atong nasayran: “Ang Dios makigsulti ug makigsabot sa tawo pinasubay sa Balaang Priesthood dinhi sa yuta; ug ang langitnong mga mensahero nga nakabisita sa yuta aron sa pagpahayag sa mga tawo nga naghupot ug nagtahud sa priesthood samtang ania sa yuta; ug ang tanan nga gustong himoon sa Dios alang sa kaluwasan sa tawo, sukad pa sa pag-anhi sa tawo sa yuta hangtud sa katubsanan sa kalibutan, gihimo ug pagahimoon pinaagi sa hiyas sa walay katapusan nga priesthood.”2

Si Presidente Joseph F. Smith mipasabut og dugang: “Ang priesthood mao … ang gahum sa Dios nga gihatag ngadto sa tawo aron ang tawo makalihok sa yuta alang sa kaluwasan sa katawhan, sa pangalan sa Amahan ug sa Anak ug sa Espiritu Santo, ug awtorisado nga molihok; wala mangangkon nianang awtoridad, wala manghulam niini sa henerasyon nga patay ug wala na, apan awtoridad nga gihatag niining panahona pinaagi sa nangalagad nga mga anghel ug mga espiritu sa kahitas-an, direkta gikan sa presensya sa Labawng Makagagahum nga Dios.”3

Ug sa katapusan gikan ni Presidente John Taylor: “Unsa ang priesthood? … Kini mao ang pangagamhanan sa Dios, mahimong diha sa yuta o diha sa kalangitan, kay pinaagi niana nga gahum, kabubut-on, o baruganan nga ang tanan nga mga butang gidumala sa yuta ug sa mga kalangitan, ug pinaagi niana nga gahum nga ang tanan nga mga butang giabagan ug gipaluyohan. Kini nagmando sa tanang mga butang—kini nagpadagan sa tanang mga butang—kini nagpaluyo sa tanang mga butang—ug may kalabutan sa tanang mga butang diin ang Dios ug kamatuoran mahiusa.”4

Bulahan kita nga maanhi niining katapusang mga adlaw, nga ang priesthood sa Dios ania sa yuta. Atong pribilehiyo nga maghupot niana nga priesthood. Ang priesthood labaw pa sa gasa kay kini usa ka sugo sa pagserbisyo, pribilehiyo sa pagbayaw, ug oportunidad sa pagpanalangin sa kinabuhi sa uban.

Niining oportunidad moabut ang responsibilidad ug katungdanan. Akong gimahal ang nindot nga pulong katungdanan ug ang kahulugan niini.

Sa usa ka buluhaton o sa lain, usa ka kahimtang o sa lain, nagtambongan ko og miting sa priesthood sulod sa 72 ka tuig—sukad naordinahan ko nga deacon sa edad nga 12. Ang panahon nagpadayon. Ang katungdanan nagpadayon. Ang katungdanan dili mohinay o mokunhod. Makalilisang nga panagbingkil moabut ug mahanaw, apan ang gubat sa kalag sa katawhan nagpadayon sa walay pagkunhod. Sama sa tawag moabut ang pulong sa Ginoo kaninyo, kanako ug sa naghupot sa priesthood bisan asa: “Busa, karon himoa ang matag tawo nga makakat-on sa iyang katungdanan, ug pagbuhat sa buhatan diin siya natudlo, diha sa tanan nga kakugi.”5

Ang tawag sa katungdanan miabut nila ni Adan, Noe, Abraham, Moises, Samuel, David. Miabut kini ni Propeta Joseph Smith ug sa matag usa nga mipuli niya. Ang tawag sa katungdanan miabut ni Nephi dihang gisugo siya sa Ginoo, pinaagi ni Lehi, nga mobalik sa Jerusalem uban sa iyang mga igsoon sa pagkuha sa palid nga tumbaga gikan ni Laban. Ang mga igsoon ni Nephi nagbagulbol, nga lisud ang gipabuhat kanila. Unsay tubag ni Nephi? Miingon siya, “Ako moadto ug mobuhat sa mga butang nga ang Ginoo nagsugo, kay ako nasayud nga ang Ginoo dili mohatag og mga sugo ngadto sa mga katawhan, gawas kon siya moandam og paagi alang kanila nga sila unta makatuman sa butang diin siya misugo kanila.”6

Kon kanang sama nga tawag moabut kaninyo ug kanako, unsay atong itubag? Magbagulbol ba kita, sama nila ni Laman ug Lemuel, ug moingon, “Kini usa ka malisud nga butang nga gipabuhat kanato”?7 O kita, sama ni Nephi, moingon, “Ako moadto. Ako mobuhat”? Andam ba kita nga moserbisyo ug mosunod?

Usahay ang kaalam sa Dios daw kabuang tan-awon o lisud kaayo, apan ang labing bililhong leksyon nga makat-unan sa mortalidad mao nga kon mosulti ang Dios ug motuman ang tawo, kanang tawhana sakto kanunay.

Kon maghunahuna ko sa pulong katungdanan ug sa unsang paagi kini makapalambo sa atong kinabuhi ug sa uban, mahinumduman nako ang mga pulong nga gisulat sa inila nga magbabalak ug manunulat:

Natulog ko ug nagdamgo.
Nga ang kinabuhi kalipay
Ako nahigmata ug nakita
Nga ang kinabuhi katungdanan diay
Akong gihimo, ug tan-awa
Ang katungdanan kalipay.8

Si Robert Louis Stevenson misulti niini sa laing paagi. Miingon siya, “Kahibalo ko unsa ang kaharuhay, kay naghimo kog maayong buhat.”9

Sa atong paghimo sa katungdanan ug paggamit sa priesthood, makit-an nato ang tinuod nga kalipay. Masinati nato ang katagbawan nga nahuman ang atong buluhaton.

Gitudloan kita sa pihong katungdanan sa priesthood nga atong gihuptan, Aaronic man o Melchizedek Priesthood. Moawhag ko ninyo sa paghunahuna sa katungdanan ug himoa ang tanan ninyong mahimo aron matuman kini. Sa paghimo sa ingon, matag usa kinahanglang takus. Magbaton kita og andam nga mga kamot, limpyong mga kamot, ug andam nga mga kamot, nga makaapil kita sa paghatag sa unsay buot sa atong Langitnong Amahan nga dawaton sa uban gikan Kaniya. Kon kita dili takus, posibling mawala ang gahum sa priesthood; ug kon kini mawala, mawad-an kita sa kahulugan sa kahimayaan. Himoa nga takus kita nga moserbisyo.

Si Presidente Harold B. Lee, usa sa bantugang magtutudlo sa Simbahan, miingon: “Kon ang usa mahimong tighupot sa priesthood, mahimo siyang sulugoon sa Ginoo. Kinahanglan siya maghunahuna sa iyang calling ingon og siya anaa sa pagkasinugo sa Ginoo.”10

Panahon sa Ikaduhang Gubat sa kalibutan, sa sayong bahin sa 1944, ang kasinatian kalabut sa priesthood nahitabo dihang ang mga marinero sa Estados Unidos misulong sa Kwajalein Atoll, dapit sa Marshall Islands ug anaa sa Dagat sa Pasipiko tunga-tunga sa Australia ug Hawaii. Unsay nahitabo niini gisaysay sa usa ka reporter—dili miyembro sa Simbahan—nga nagtrabaho sa usa ka pamantalaan sa Hawaii. Sa 1944 iyang gisulat ang artikulo sa pamantalaan human sa kasinatian, gipasabut niya nga siya ug ang ubang mga reporter nagsunod sa mga marine didto sa Kwajalein Atoll. Pag-adto nila sa unahan, nakita nila ang batan-ong marine naglutaw nga nagkulob sa tubig, nasamdan og grabe. Ang mabaw nga tubig libut kaniya napuno sa iyang dugo. Ug dayon nakita nila ang laing marine nga nagpaingon sa iyang samdan nga kauban. Ang ikaduhang marine samdan usab, ang iyang walang kamot wala nay umoy. Iyang gipahangad ang ulo sa tawo nga naglutaw sa tubig aron dili siya malumos. Sa nahadlok nga tingog nangayo siya og tabang. Ang mga reporter mitan-aw og balik sa batan-on nga iyang gitabang ug mitubag, “Dong, wala nay mahimo alang niining tawhana.”

“Dayon,” misulat ang reporter, “nakita nako ang butang nga wala pa sukad nako makita.” Ang batan-on, nga nasamdam usab og grabe, miadto sa daplin sa baybayon uban sa daw wala nay kinabuhi nga kaubang marine. Iyang gipatong ang ulo sa iyang kauban sa iyang tuhod. … Kanindot tan-awon—kining duha ka samdan nga mga batan-on—parehong … limpyo, nindot tan-awon nga batan-ong mga lalaki, bisan diha sa ilang lisud nga sitwasyon. Ug ang batan-on miduko sa iyang ulo ug miingon, ‘Ako momando kanimo, sa pangalan ni Jesukristo ug sa gahum sa priesthood, nga magpabiling buhi hangtud makakuha ko og tabang.’” Ang reporter mitapos sa iyang artikulo: “Kaming tulo, [ang duha ka marine ug ako], ania sa ospital. Ang mga doktor wala masayud … [sa unsang paagi nga buhi pa sila], apan ako nasayud.”11

Ang milagro anaa bisan asa kon ang priesthood nasabtan, ang gahum niini gitahud ug gigamit sa eksakto, ug ang pagtuo gipakita. Kon ang pagtuo mopuli sa pagduhaduha, kon ang serbisyo mowagtang sa kahakog, ang gahum sa Dios mopahinabo sa Iyang katuyoan.

Ang tawag sa katungdanan moabut kon kitang naghupot sa priesthood mobuhat sa atong buluhaton. Si Presidente George Albert Smith, kanang mapaubsanon apan epektibong lider, miingon, “Inyong katungdanan una sa tanan ang pagkat-on unsay gusto sa Ginoo ug dayon, pinaagi sa gahum ug kalig-on sa Iyang balaang Priesthood, mobuhat sa inyong calling atubangan sa inyong isigkatawo … aron ang mga tawo malipay nga mosunod kaninyo.”12

Sama nga tawag sa katungdanan—dili kaayo talagsaon nga tawag apan nakatabang sa pagluwas—miabut nako niadtong 1950 dihang bag-o lang kong natawag nga bishop. Ang akong responsibilidad isip bishop daghan ug nagkalainlain, ug gibuhat nako kutob sa akong mahimo unsay gimando kanako. Ang Estados Unidos apil sa lainlaing gubat nianang higayuna. Kay daghan man sa atong mga miyembro ang nagsundalo, usa ka buluhaton gikan sa Church headquarters alang sa tanang bishop nga hatagan ang matag sundalo og subskripsyon sa Church News ug sa Improvement Era, ang magasin sa Simbahan nianang panahona. Matag bishop gisugo sa pagsulat og personal, binulan nga sulat para sa matag sundalo sa iyang ward. Sa among ward 23 ka tawo ang sundalo. Ang mga korum sa priesthood, sa paningkamot, mihatag og kwarta para sa subskripsyon. Gihimo nako, gani ang katungdanan, sa pagsulat og 23 ka sulat matag bulan. Hangtud karon duna pa koy kopya sa daghan nakong sulat ug mga tubag nga nadawat. Makahilak ko kon basahon nako pag-usab kining mga sulat. Dako kining kalipay nga masayud sa panumpa sa sundalo nga mosunod sa ebanghelyo, sa desisyon nga magpadayon uban sa iyang pamilya.

Usa ka gabii akong gihatag sa usa ka sister sa ward ang 23 ka sulat para niana nga bulan. Iyang trabaho mao ang pagdala sa sulat ug paglista sa nag-usab-usab nga address. Mitan-aw siya sa usa ka sobre, mipahiyom, nangutana, “Bishop, wala pa ka pul-i? Ania ang laing sulat para ni Brother Bryson. Ika-17 na kini nimo nga sulat nga imong gipadala niya nga walay tubag.”

Mitubag ko, “Basin karong bulana.” Nahitabo gayud, mao kanang bulana. Sa unang higayon, gitubag niya ang akong sulat. Ang iyang tubag halandumon, usa ka bahandi. Nagserbisyo siya sa layong lugar, nag-inusara, gimingaw, masulub-on. Misulat siya, “Dear Bishop, dili ko hilig mosulat.” (Sutihan unta nako siya niana pipila ka bulan ang milabay.) Ang sumpay sa iyang sulat, “Salamat sa Church News ug mga magasin, apan labaw sa tanan sa imong mga sulat. Gipakli nako ang sunod pahina. Naordinahan ko nga priest sa Aaronic Priesthood. Ang akong kasingkasing puno sa kalipay. Malipayon kaayo ko.”

Nalipay pag-ayo si Brother Bryson sama sa iyang bishop. Akong nakat-unan nga ang paggamit sa panultihon, “Buhata ang [inyong] katungdanan; sa labing maayo. [Ang] uban Iyaha na sa Ginoo.”13

Paglabay sa mga katuigan, samtang nagtambong sa Salt Lake Cottonwood Stake dihang si James E. Faust ang presidente niini, gisaysay ko kana sa tuyo nga makaawhag og pagtagad para sa atong mga sundalo. Human sa miting, usa ka buotan nga batan-ong lalaki miduol. Gilamano ko niya ug miingon, “Bishop Monson, kahinumdom pa ka nako?”

Nakaila dayon ko niya. “Brother Bryson!” Misinggit ko. “Kumusta? Unsa may gibuhat nimo sa Simbahan?”

Mapagarbuhon siyang mitubag, “Maayo ra ko. Nagserbisyo ko sa kapangulohan sa elders quorum. Salamat sa imong pagpakabana kanako ug sa imong mga sulat nga gipadala ug nga akong giampingan.”

Kaigsoonan, ang kalibutan nagkinahanglan sa atong tabang. Gihimo ba nato ang tanan? Gihinumduman ba nato ang mga pulong ni Presidente John Taylor: “Kon kamo dili mopalambo sa inyong balaang mga tawag, ang Dios mohimo kaninyong responsable alang niadtong kinsa mahimong inyo untang maluwas kon kamo naghimo pa sa inyong katungdanan.”?14 Dunay mga tiil nga pabarugon, mga kamot nga tabangunon, hunahuna nga awhagon, kasingkasing nga dasigon, ug mga kalag nga luwason. Ang mga panalangin sa kahangturan naghulat kaninyo. Inyo ang pribilehiyo nga dili lang tigtan-aw apan partisipante sa pagserbisyo sa priesthood. Patalinghugan nato ang pahinumdom nga makita sa Sulat ni Santiago: “Tumana ninyo ang mga pulong, ug dili kay magpaminaw ra kamo niini, nga sa ingon ginalimbongan kamo sa inyong kaugalingon.”15

Atong kat-unan ug hunahunaon ang atong katungdanan. Kinahanglan nga kita andam ug takus nga moserbisyo. Sa paghimo sa atong katungdanan atong sundon ang atong Manluluwas. Kon kamo ug ako mosunod ni Jesus, atong madiskubrihan nga Siya labaw pa sa gamayng bata sa Bethlehem, labaw pa sa anak sa panday, labaw pa sa labing bantugan nga magtutudlo. Kita makaila Kaniya nga mao ang Anak sa Dios, ang atong Manluluwas ug Manunubos. Dihang miabut kaniya ang tawag sa katungdanan, Siya mitubag, “Amahan, ang imong pagbuot mao ang matuman, ug ang himaya imo sa kahangturan.”16 Hinaut himoon nato kana, ako nag-ampo sa Iyang balaang pangalan, amen.

참조 보이기

  1.  

    1.  Mga Pagtulun-an sa mga Presidente sa Simbahan: Joseph Smith (2007), 122.

  2.  

    2.  Mga Pagtulun-an sa mga Presidente sa Simbahan: Wilford Woodruff (2004), 43.

  3.  

    3. Joseph F. Smith, Gospel Doctrine, 5th ed. (1939), 139–40; emphasis gidugang.

  4.  

    4.  Mga Pagtulun-an sa mga Presidente sa Simbahan: John Taylor (2001), 145.

  5.  

    5.  Doktrina ug mga Pakigsaad 107:99; emphasis gidugang.

  6.  

    6.  1 Nephi 3:7; tan-awa usab sa mga bersikulo 1–5.

  7.  

    7. Tan-awa sa 1 Nephi 3:5.

  8.  

    8. Rabindranath Tagore, sa William Jay Jacobs, Mother Teresa: Helping the Poor (1991), 42.

  9.  

    9. Robert Louis Stevenson, sa Elbert Hubbard II, comp., The Note Book of Elbert Hubbard: Mottoes, Epigrams, Short Essays, Passages, Orphic Sayings and Preachments (1927), 55.

  10.  

    10.  Stand Ye in Holy Places: Selected Sermons and Writings of President Harold B. Lee (1976), 255.

  11.  

    11. Sa Ernest Eberhard Jr., “Giving Our Young Men the Proper Priesthood Perspective,” typescript, July 19, 1971, 4–5, Church History Library.

  12.  

    12. George Albert Smith, sa Conference Report, Abr. 1942, 14. 1942, 14.

  13.  

    13. Henry Wadsworth Longfellow, “The Legend Beautiful,” sa The Complete Poetical Works of Longfellow (1893), 258.

  14.  

    14.  Teachings: John Taylor, 164.

  15.  

    15.  Santiago 1:22.

  16.  

    16.  Moises 4:2.