Madawat sa Ginoo

Ni Elder Erich W. Kopischke

Sa Seventy


Ang pagtinguha ug pagkaangkon sa pagdawat sa Ginoo mogiya kanato ngadto sa kahibalo nga kita pinili ug Iyang panalanginan.

Sa bata pa ko, nahinumdom ko nga dad-on ko sa akong amahan usahay inig trabaho na niya sa mga proyekto. Kami dunay garden mga pila ka kilometro gikan sa among gipuy-an, ug daghan kaayong buhaton sa pag-andam sa garden. Gitrabaho namo ang gazebo o mitukod o miayo sa mga koral. Sa akong nahinumduman kini nga buhat kanunayng mahitabo sa tingtugnaw, bagang snow, o kusog nga ulan. Pero ganahan ko niini. Tudloan ko ni papa sa pagpailub ug pagdawat sa trabaho.

Usa ka adlaw niana gipahugtan niya nako ang screw ug mipasidaan, “Hinumdumi, kon hugot ra kaayo ang pagka-screw, mabuak kini.” Naghinambog, gusto ko nga mopakita niya unsay akong mahimo. Akong gilubag sa tanan nakong kusog, ug, dayag lang, nabuak ang screw. Misulti siya dala ang komedya, ug nagsugod na usab kami. Bisan og ako “masayop,” akong gibati kanunay ang iyang gugma ug pagsalig nako. Namatay na siya sobra na sa 10 ka tuig, apan makadungog gihapon ko sa iyang tingog, makabati sa iyang gugma, malipay sa iyang pag-awhag, ug mobati sa iyang pagdawat.

Ang pagbati nga madawat kita sa tawo nga atong gimahal gikinahanglan sa tawo. Kon madawat kita sa buotang mga tawo madasig kita. Makadugang kini sa atong paghatag og bili ug pagsalig sa kaugalingon. Kadtong wala dawata sa gitinguha nga mga tinubdan sa kasagaran mangita niini sa lain. Mahimong modangup sila sa mga tawo nga walay interes sa ilang kaayohan. Mahimong makig-amigo sila sa dili tiunay nga mga higala ug magbuhat og dili maayo aron madawat nila ang pag-ila nga ilang gitinguha. Tinguha nila nga higalaon pinaagi sa pagsul-ob og piho nga klase sa sinina aron mobati nga nahisakop o nabantog. Alang sa uban, ang pagpaningkamot nga mahimong inila mao usab ang mga paagi aron madawat. Makita nila ang ilang bili pinaagi sa gihuptan nilang posisyon o kabantog.

Bisan sa Simbahan anaa gihapon kanunay kining matanga sa panghunahuna. Ang pagtinguha aron madawat gikan sa sayop nga mga tinubdan o mga hinungdan nagbutang nato sa makuyaw nga dalan—nga mopahisalaag kanato ug gani ngadto sa kalaglagan. Imbis mobati nga kahimut-an ug may pagsalig sa kaugalingon, mobati kita nga biniyaan ug ubos.

Mitambag si Alma sa iyang anak nga si Helaman, “Tan-awa nga ikaw mohangad sa Dios ug magpakabuhi.”1 Ang tinubdan sa paghatag og gahum ug malungtarung pagdawat mao ang atong Langitnong Amahan ug ang Iyang Anak, si Jesukristo. Nakaila Sila kanato. Nahigugma Sila kanato. Wala Sila modawat kanato tungod sa atong titulo o posisyon. Wala Sila magtan-aw sa atong kahimtang. Gitan-aw Nila ang atong kasingkasing. Gidawat Nila kita kon kinsa kita ug unsay atong gipaningkamutan nga mahisama. Ang pagtinguha ug pagkaangkon sa pagdawat gikan Kanila kanunay nga makabayaw ug makadasig kanato.

Mopakigbahin ko og yanong sumbanan, nga kon gamiton, makatabang sa tanan nga makakaplag og malungtarong pagdawat. Kini nga sumbanan gihatag sa Ginoo pinaagi ni Propeta Joseph Smith: “Sa pagkatinuod Ako moingon nganha kaninyo, tanan sila kinsa nasayud sa ilang mga kasingkasing nga mga matinuoron, ug masulub-on, ug ang ilang mga espiritu mahinulsulon, ug andam nga motuman sa ilang mga pakigsaad pinaagi sa pagsakripisyo, ang matag sakripisyo nga Ako, ang Ginoo, nagsugo—sila pagadawaton ngari kanako.”2

Kini nga sumbanan naglangkob og tulo ka yanong mga paagi:

  1. 1.

    Hibaloi nga ang atong mga kasingkasing matinuoron ug masulub-on,

  2. 2.

    Hibaloi nga ang atong mga espiritu mahinulsulon, ug,

  3. 3.

    Pag-andam sa pagsunod sa atong mga pakigsaad pinaagi sa sakripisyo, sumala sa sugo sa Ginoo.

Una, kinahanglan kitang mahibalo nga ang atong kasingkasing matinuoron. Sa unsang paagi? Pinaagi sa paghimo og sinsero nga pagpamalandong sa kaugalingon. Ang kasingkasing maoy sentro sa atong pagbati. Kon atong tan-awon ang atong kasingkasing, atong gibantayan ang atong kaugalingon. Unsay wala mahibaloi sa uban, siguradong kita nahibalo. Nahibalo kita sa atong tumong ug tinguha. Kon kita sinsero, matinuorong mamalandong, niana wala nato pakunhuri o ilara ang atong kaugalingon.

May paagi usab sa paghukom kon ang atong kasingkasing masulub-on ba. Ang masulub-ong kasingkasing humok, mapainubsanon, ug makadawat. Kon ako makadungog sa Manluluwas nga moingon, “Tan-awa, nagatindog ako sa pultahan, ug nagatuktok,”3 makadungog ko niya nga nanuktok sa akong kasingkasing. Kon akong ablihan kini nga pultahan ngadto Kaniya, mas mosunod ako sa mga pagdapit sa Espiritu, ug modawat ako sa kabubut-on sa Dios.

Samtang sinsero ug mainampoon kitang mamalandong kon unsa ka matinuoron ug kamasulub-on sa atong kasingkasing, tudloan kita sa Espiritu Santo. Makadawat kita og tam-is nga pagmatuod o malumong koreksyon, nga nagdapit nato sa paglihok.

Ikaduha, kinahanglang masayud kita nga ang atong espiritu mahinulsulon. Ang pulong nga mahinulsulon sa Oxford dictionary mao ang “pagbati o pagbasol sa pag-ila nga ang usa ka tawo nasayop.”4 Kon kita adunay mahinulsulon nga espiritu, giila nato ang atong mga sala ug mga kahuyang. Matudloan kita “sa [tanang] mga butang kabahin sa pagkamatarung.”5 Mobati kita og diosnong kasubo ug andam nga maghinulsol. Ang mahinulsulong espiritu andam nga maminaw “sa mga pagdani sa Balaang Espiritu.”6

Ang mahinulsulong espiritu mapakita pinaagi sa atong kaandam ug determinasyon sa paglihok. Andam kitang magpaubos sa atubangan sa Dios, sa paghinulsol, sa pagkat-on, ug sa pag-usab. Andam kitang mag-ampo nga, “Dili ang akong pagbuot maoy matuman kondili ang imo.”7

Ang ikatulo nga lakang aron madawat sa Ginoo mao ang desisyon sa pagtuman sa atong pakigsaad pinaagi sa pagsakripisyo, “oo, ang matag sakripisyo nga Ako, ang Ginoo, nagsugo.”8 Kasagaran maghunahuna ta kanunay nga ang pulong sakripisyo nagpasabut og dakong butang o lisud buhaton. Sa ubang sitwasyon tinuod tingali kini, apan sa kasagaran nagpasabut kini nga pagpakabuhi kada adlaw isip tinuod nga disipulo ni Kristo.

Usa ka paagi sa pagtuman sa atong pakigsaad pinaagi sa sakripisyo mao ang takus nga pag-ambit sa sakrament kada semana. Mangandam gayud kita alang sa sagrado nga ordinansa. Atong bag-uhon ug pamatud-an ang atong sagrado nga mga saad ngadto sa Ginoo. Niining paagiha atong mabati ang Iyang pagdawat ug makadawat sa Iyang kasiguroan nga ang atong paningkamot nakita ug ang atong mga sala napasaylo pinaagi sa Pag-ula ni Jesukristo. Atol niini nga ordinansa, ang Ginoo misaad kanato nga kon kita andam sa pagdala sa pangalan sa Iyang Anak ug sa kanunay mahinumdom Kaniya ug maghupot sa Iyang mga sugo, sa kanunay makabaton kita sa Iyang Espiritu. Ang pagbaton sa Espiritu Santo isip atong kanunay nga kauban maoy bugtong timailhan nga gidawat kita sa Dios.

 Ang ubang paagi sa pagtuman sa atong pakigsaad pinaagi sa sakripisyo sama ra ka yano sa pagdawat og calling sa Simbahan ug matinud-anong moserbisyo niana nga calling o mosunod sa imbitasyon sa atong propeta nga si Thomas S. Monson sa pagtabang niadtong nanaghulat nga kinahanglang luwason sa espirituhanong paagi. Atong matuman ang atong pakigsaad pinaagi sa sakripisyo pinaagi sa hilom nga pagserbisyo sa atong kasilinganan o sa komunidad o pinaagi sa pagpangita sa mga pangalan sa atong katigulangan ug pagpahigayon og buhat sa templo alang kanila. Atong matuman ang atong pakigsaad pinaagi sa sakripisyo pinaagi sa pagpaningkamot alang sa pagkamatarung, bukas, ug maminaw sa mga aghat sa Espiritu samtang kita magpakabuhi. Usahay ang pagtuman sa atong pakigsaad nagpasabut nga magbarug nga lig-on ug matinud-anon kon ang mga unos sa kinabuhi mohampak kanato.

Human mapasabut ang sumbanan kon unsaon aron kita Iyang madawat, ang Ginoo migamit og talagsaong paghulagway kon unsaon nga kita makabenepisyo isip mga indibidwal ug pamilya samtang magtinguha kita sa Iyang pagdawat. Miingon Siya, “Kay Ako, ang Ginoo, magsugo kanila sa pagdala og usa ka mabungahon nga kahoy nga natanom diha sa daplin sa usa ka maayo nga yuta, pinaagi sa daplin sa usa ka maputli nga sapa, nga naghatag og daghan nga mahalon nga mga bunga.”9

Kon sa kaugalingon nahiangay kita sa Espiritu sa Ginoo ug mobati sa Iyang pagdawat, mapanalanginan kita labaw sa atong pagsabut ug makadala og daghang bunga sa pagkamatarung. Mahilakip kita niadtong Iyang giingnan, “Maayong pagkabuhat, maayo ug kasaligan nga ulipon: sa diyutay kasaligan ka diay, sa daghan pagapiyalan ko ikaw; dumuyog ka sa kalipay sa imong agalon.”10

Ang pagtinguha ug pagkaangkon sa pagdawat sa Ginoo mogiya kanato ngadto sa kahibalo nga kita pinili ug Iyang panalanginan. Molambo ang atong pagsalig nga Siya mogiya kanato alang sa kaayohan. Ang Iyang malumo nga kalooy maklaro diha sa atong kasingkasing, sa atong kinabuhi, ug sa atong pamilya.

Sa akong tibuok kasingkasing modapit ko ninyo sa pagtinguha nga madawat sa Ginoo ug tagamtama ang iyang gisaad nga mga panalangin. Samtang sundon nato kining yanong mga sumbanan nga gihatag sa Ginoo, mahibalo kita nga kita Iyang gidawat, bisan pa sa atong kahimtang, o mortal nga mga limitasyon. Ang Iyang mahigugmaong pagdawat modasig nato, mopalambo sa atong pagtuo, ug makatabang sa tanan nga atong giatubang sa kinabuhi. Bisan pa sa atong mga hagit, kita molampus, mouswag,11 ug mobati og kalinaw.12 Mahilakip kita sa gisulti sa Ginoo:

“Ayaw kahadlok, gagmayng mga bata, kay kamo ako, ug Ako nakabuntog sa kalibutan, ug kamo kabahin kanila nga gihatag sa Amahan kanako;

“Ug walay usa kanila nga gihatag sa akong Amahan nga mawala.”13

Sa pangalan ni Jesukristo, amen.