Առաջին Նախագահության Ուղերձ

Նա հարություն առավ՝ Մարգարեի վկայությունը


Thomas S. Monson

Նա հարություն առավ

«Քրիստոնեա աշխարհի շեփորի կանչը» Նախագահը Թոմաս Ս. Մոնսոնը անվանել է մահացածներից Հիսուս Նազովրեցու հարությունը: «Հարության իրականությունը բոլորին աներևակայելի խաղաղություն է պարգևում» (տես Փիլիպպեցիս 4:7):1

Հետևյալ հատվածներում Նախագահ Մոնսոնը կիսվում է իր վկայությամբ և երախտագիտությամբ Փրկչի Հարության համար, և հայտարարում է, որ քանի որ Որդին հաղթել է մահը, Հոր բոլոր զավակները, ովքեր կգան երկիր, կրկին կապրեն:

Կյանք մահից հետո

«Ես համոզված եմ, որ մեզանից ոչ մեկը չի կարող լիարժեք ընկալել նրա կարևորությունը, ինչ Քրիստոսն արեց մեզ համար Գեթսեմանում, սակայն ես շնորհակալ եմ իմ կյանքի յուրաքանչյուր օրը Նրա քավող զոհաբերության համար:

Վերջին պահին Նա կարող է հրաժարվել: Սակայն Նա դա չարեց: Նա իջավ բոլոր բաներից ներքև, որպեսզի կարողանար փրկել բոլոր բաները: Դա անելով, Նա մեզ պարգևեց կյանք այս մահկանացու գոյությունից հետո: Նա փրկագնեց մեզ Ադամի Անկումից:

Իմ հոգու խորքից ես շնորհակալ եմ Նրան: Նա մեզ սովորեցրեց, ինչպես պետք է ապրել: Նա մեզ սովորեցրեց, ինչպես պետք է մահանալ: Նա ապահովեց մեր փրկությունը:2

Մահվան խավարը վերացնելը

«Որոշ պայմաններում՝ մեծ տառապանքների և հիվանդության ժամանակ, մահը գալիս է որպես որղորմած հրեշտակ: Սակայն, հիմնականում, մենք մտածում ենք մահվան մասին որպես մարդկային երջանկության թշնամու:

Մահվան խավարը կարող է վերանալ միայն հայտնված ճշմարտության լույսի շնորհիվ: «Ես եմ հարությունը և կեանքը. Ինձ հավատացողը թեև մեռնի էլ, կապրի», - ասել է Վարդապետը:

Մահից հետո կյանքի այս հավաստիացումը, այո՝ սուրբ հաստատումը, մեծ հանգստություն է պարգևում, որը խոստացավ Փրկիչը Իր աշակերտներին. «Խաղաղություն եմ թողում ձեզ, իմ խաղաղությունն եմ տալիս ձեզ. Ոչ թե ինչպես աշխարհքն է տալիս՝ ես տալիս եմ ձեզ. ձեր սիրտը չխռովի և չվախենա»:3

Նա այստեղ չէ

«Մեր Փրկիչը կրկին ապրեց: Մարդկային պատմության առավել փառահեղ, մխիթարող և հաստատող իրադարձությունը տեղի ունեցավ, երբ մահը հաղթվեց: Գեթսեմանի և Գողգոթի ցավը և տանջանքները սրբվեցին: Մարդկության փրկությունը ապահովված էր: Ադամի Անկման վարձը վճարված էր:

Զատկի այդ առավոտ դատարկ գերեզմանը Հոբի հարցի պատասպանը եղավ. Իմ ձայնի ողջ զորությամբ ես հայտարարում եմ, որ մարդն թեև մեռնի էլ, կապրի: Մենք գիտենք, քանզի մենք ունենք հայտնությամբ տրված ճշմարտության լույսը: …

Իմ սիրելի եղբայրներ և քույրեր, խոր վշտի մեր ժամին, մենք կարող ենք մեծ հանգստություն ստանալ հրեշտակի խոսքերից, որն Զատկի այդ առավոտ հռչակեց. «Նա այստեղ չէ, որովհետև հարություն առավ»:4

Բոլորը կրկին կապրեն

«Մենք ծիծաղում ենք, մենք լաց ենք լինում, մենք աշխատում ենք, մենք սիրում են, մենք ապրում ենք: Այնուհետև մենք մահանում ենք: …

Եվ այդպես էլ մահացած կմնայինք, եթե չլիներ մի Մարդ՝ Հիսուս Նազովրեցին և Նրա առաքելությունը: …

Իմ ողջ սրտով և հոգուս ողջ կորովով ես բարձրացնում եմ իմ վկայության ձայնը՝ որպես հատուկ վկա և հայտարարում եմ, որ Աստված ապրում է: Հիսուսը Նրա Որդին է, մարմնի մեջ Հոր Միածինը: Նա մեր Քավիչն է, Նա մեր և Հոր միջև մեր Միջնորդն է: Նա էր, որ մահացավ խաչի վրա մեր մեղքերը քավելու համար: Նա դարձավ Հարության առաջին պտուղը: Որովհետև Նա մահացավ, մենք կրկին կապրենք»:5

Անձնական վկայություն

«Ես հայտարարում եմ իմ անձնական վկայությունն այն մասին, որ մահը հաղթվել է, գերեզմանի վրա հաղթանակ է տարվել: Թող որ խոսքերը սրբացվեն Նրա կողմից, ով դրանք իրական գիտելիք դարձրեց բոլորի համար: Հիշեք դրանք: Փայփայեք դրանք: Պատվեք դրանք: Նա հարություն առավ»:6

Ուսուցանում այս ուղերձից

Նախագահ Մոնսոնի ուղերձից հատվածներով կիսվելուց հետո, նշեք այն վկայությունը, որը նա բերում է Զատկի իրական նշանակության մասին: Դուք կարող եք ընտանիքի անդամներին տալ հետևյալ հարցերը. «Ի՞նչ նշանակություն ունի ձեզ համար այն, որ կենդանի մարգարեն վկայում է այս ճշմարտությունների մասին այսօր: Ինչպե՞ս դուք կարող եք կիրառել դրանք ձեր կյանքում»: Կարող եք ավելացնել ձեր վկայությունը:

Երիտասարդներ

Ես կրկին կտեսնեմ Նրան

Հայրիկն այնպես էր անում, որ մենք՝ երեխաներս, յուրաքանչյուրս մեզ հատուկ զգայինք: Նա սիրում էր մեզ և հեշտությամբ ներում: Նա անում էր, ինչ կարող էր, որպեսզի յուրաքանչյուրս իրեն երջանիկ զգար, և նա աշխատում էր, որ մեզ պարզ լիներ, որ նա մեզ համար լավագույնն էր ցանկանում: Ես նրան շատ էի սիրում:

Երբ ես վեցերորդ դասարանում էի, հայրս մահացավ ավտովթարից: Իմ ընտանիքը և ես ամբողջովին տարահատված էինք: Մեծ դատարկություն կար մեր ընտանիքում: Հայրիկն էր այն մարդը, որին ես դիմում էի, երբ սատարման կարիք ունեի, որի մոտ գնում էի, երբ խնդիրներ ունեի: Օգնություն փնտրելու փոխարեն, ես թույլ տվեցի, որ բարկությունը և ցավը մնային ինձ հետ: Ի վերջո, ես որոշեցի, որ դա Աստծո սխալն էր: Ես դադարեցի կարդալ իմ սուրբ գրությունները և ասել իմ աղոթքները: Ես գնում էի եկեղեցի միայն, որովհետև մայրիկն էր այդպես ցանկանում: Ես աշխատում էի հեռու մնալ իմ Երկնային Հորից:

Այնուհետև, մի օր առաջին անգամ ես գնացի Երիտասարդ Կանանց ճամբար: Ինձ դուր էր գալիս նոր ընկերների հանդիպելը, սակայն ես, մինույն է, չէի կարդում սուրբ գրությունները: Վերջին երեկոն էր և մենք վկայության ժողով էինք անցկացնում: Ես զգացի մի բան, որը չէի զգացել շատ երկար ժամանակ՝ Սուրբ Հոգին: Ես հիանում էր աղջիկներով, որոնք կանգնում էին և բերում իրենց վկայությունները, սակայն ես նստած էի, քանի որ կարծում էի, որ չունեմ վկայություն: Հանկարծ, ես զգացի, որ պետք է վեր կենամ: Ես բացեցի իմ բերանը, մտածելով, թե ինչ պետք է ասեմ: Եվ ես ասացի, որ ուրախ էի Երիտասարդ Կանանց ճամբարի համար: Ապա, անսպասելիորեն, ես ասացի, որ գիտեի, որ Հիսուս Քրիստոսը մահացել է ինձ համար և որ իմ Երկնային Հայրը սիրում է ինձ և որ Եկեղեցին ճշմարիտ է:

Ես լցվեցի աննկարագրելի խաղաղությամբ: Այդ փորձառությամբ ես կարող եմ ասել, որ գիտեմ, որ նորից կտեսնեմ հայրիկիս՝ Փրկչի Քավության և Հարության շնորհիվ:

Երեխաներ

Նա ապրում է

Նախագահ Մոնսոնը ուսուցանում է, որ որովհետև Հիսուս Քրիստոսը մահացավ և հարություն առավ, մենք բոլորս կրկին կապրենք: Նայեք ստորև բերված նկարներին: Յուրաքանչյուր վանդակում մի համար գրեք, ցույց տալով այդ իրադարձությունների հերթականությունը:

Որովհետև Հիսուս Քրիստոսն ապրում է, ընտանիքները ընդմիշտ կարող են միասին լինել: Ստորև տրված վանդակում նկարեք ձեր ընտանիքին:

Ցույց տալ հղումները

    ՀՂՈՒՄՆԵՐ

  1.   1.

    «Նա հարություն առավ», Լիահոնա, ապրիլ 2003, 7:

  2.   2.

    «Բաժանվելով», Լիահոնա, մայիս 2011, 114:

  3.   3.

    «Այժմ է ժամանակը», Լիահոնա, հունվար 2002, 68; տես նաև Հովհաննես 11.25–26; 14.27:

  4.   4.

    «Նա հարություն առավ», Լիահոնա, մայիս 2010, 89, 90; տես նաև Յոբ 14.14; Մատթեոս 28.6:

  5.   5.

    «Գիտեմ ապրում է Փրկիչն իմ», Լիահոնա, մայիս 2007, 24-25:

  6.   6.

    Լիահոնա, ապրիլ 2003, 7: