บทที่ ๑๔

อิสยาห์พูดเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์—ท่านกล่าวถึงการลบหลู่และการทนทุกขเวทนาของพระเมสสิยาห์—พระองค์ทรงทำให้จิตวิญญาณของพระองค์เป็นเครื่องพลีบูชาทดแทนบาป และทรงกระทำการวิงวอนแทนผู้ล่วงละเมิด—เปรียบเทียบอิสยาห์ ๕๓. ประมาณ ๑๔๘ ปีก่อนคริสตกาล.

  ๑ แท้จริงแล้ว, แม้อิสยาห์ไม่ได้กล่าวหรอกหรือว่า : ใครเล่าเชื่อรายงานของเรา, และพระพาหุของพระเจ้าเปิดเผยแก่ผู้ใด ?

  ๒ เพราะพระเมสสิยาห์จะทรงเติบโตต่อหน้าพระองค์ดังพืชอ่อน, และดังรากงอกจากดินแห้ง; พระองค์ไม่ทรงมีพระลักษณะอันต้องตาต้องใจหรือน่าชม; และเมื่อเราจะเห็นพระองค์ จะไม่มีความงดงามที่จะทำให้เราปรารถนาพระองค์.

  ๓ พระองค์ทรงถูกเกลียดชังและถูกปฏิเสธจากมนุษย์; เป็นผู้มีโทมนัส, และคุ้นเคยกับความโศกเศร้า; และประหนึ่งว่าเราซ่อนหน้าของเราจากพระองค์; พระองค์ทรงถูกเกลียดชัง, และเราหานับถือพระองค์ไม่.

  ๔ พระองค์ทรงแบกรับความโศกเศร้าของเรา, และทรงแบกโทมนัสของเราไว้อย่างแน่นอน; กระนั้นเรายังถือว่าพระองค์ทรงถูกเฆี่ยนตี, และทรงถูกลงทัณฑ์จากพระผู้เป็นเจ้า, และทรงถูกทรมาน.

  ๕ แต่พระองค์ทรงได้รับบาดเจ็บเพื่อการล่วงละเมิดของเรา, พระองค์ทรงฟกช้ำเพื่อความชั่วช้าสามานย์ของเรา; การตีสอนเพื่อสันติของเราอยู่กับพระองค์; และด้วยริ้วรอยของพระองค์ เราได้รับการรักษาให้หาย.

  ๖ เราทั้งหลาย, ล้วนหลงทางไปแล้ว, ดุจดังแกะ; เราทุกคนหันไปตามทางของตนเอง; และพระเจ้าทรงวางความชั่วช้าสามานย์ของเราทุกคนไว้กับพระองค์.

  ๗ พระองค์ทรงถูกข่มเหง, และพระองค์ทรงทนทุกข์, กระนั้นพระองค์ยังหาปริปากไม่; พระองค์ถูกพวกเขาพาไปดังลูกแกะถูกพาไปเชือด, และดังแกะที่อยู่ต่อหน้าคนตัดขนต้องเป็นใบ้ฉันใด พระองค์ก็หาปริปากไม่ฉันนั้น.

  ๘ พระองค์ทรงถูกพาไปจากเรือนจำและจากการพิพากษา; และใครเล่าจะประกาศเกี่ยวกับลูกหลานของพระองค์ ? เพราะพระองค์ถูกตัดขาดจากแผ่นดินของคนเป็น; เพื่อการล่วงละเมิดของผู้คนข้าพเจ้า พระองค์ทรงถูกตี.

  ๙ และพระองค์สิ้นพระชนม์กับคนชั่วร้าย, และอยู่กับคนร่ำรวยในการสิ้นพระชนม์ของพระองค์; เพราะพระองค์ไม่ทรงทำความชั่วเลย, ทั้งไม่มีคำหลอกลวงใด ๆ ในพระโอษฐ์ของพระองค์.

  ๑๐ กระนั้นพระเจ้าพอพระทัยให้พระองค์ฟกช้ำ; พระองค์ทรงทำให้พระองค์โศกเศร้า; เมื่อพระเจ้าจะทรงทำให้จิตวิญญาณของพระองค์เป็นเครื่องพลีบูชาทดแทนบาป พระเมสสิยาห์จะทอดพระเนตรพงศ์พันธุ์ของพระองค์, พระองค์จะทรงทำให้วันเวลาของพระองค์ยาวนาน, และความพอพระทัยของพระเจ้าจะรุ่งเรืองอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์.

  ๑๑ พระองค์จะทอดพระเนตรความปวดร้าวของจิตวิญญาณพระองค์, และจะพอพระทัย; โดยความรู้ของพระองค์ผู้รับใช้ที่ชอบธรรมของเราจะแก้ต่างให้คนเป็นอันมาก; เพราะพระองค์จะทรงแบกรับความชั่วช้าสามานย์ของพวกเขา.

  ๑๒ ฉะนั้นเราจะแบ่งส่วนหนึ่งให้พระองค์จากคนที่ยิ่งใหญ่, และพระองค์จะทรงแบ่งรางวัลกับคนที่เข้มแข็ง; เพราะพระองค์ทรงเทจิตวิญญาณของพระองค์ออกจนถึงความตาย; และพระองค์ทรงถูกนับอยู่กับคนล่วงละเมิด; และพระองค์ทรงแบกบาปของคนเป็นอันมากไว้, และทรงวิงวอนแทนคนที่ล่วงละเมิด.