20. kafli

Opinberun um stofnun kirkjunnar og stjórn, gefin með spámanninum Joseph Smith í apríl 1830 (History of the Church, 1:64–70). Fyrir skráningu þessarar opinberunar skrifaði spámaðurinn: „Okkur veittist það, sem hér fer á eftir, af honum [Jesú Kristi], með anda spádóms og opinberunar, sem ekki aðeins veitti okkur miklar upplýsingar, heldur benti okkur einnig nákvæmlega á þann dag, sem við, samkvæmt vilja hans og fyrirmælum, skyldum stofna kirkju hans aftur hér á jörðu”(History of the Church, 1:64).

1-16, Mormónsbók sannar guðdómleika þessa síðari daga verks; 17–28, Kenningar um sköpunina, fallið, friðþæginguna og skírnina staðfestar; 29–37, Lögmál iðrunar, réttlætingar, helgunar og skírnar sett fram; 38–67, Skyldur öldunga, presta, kennara og djákna; 68–74, Skyldur kirkjumeðlima, blessun barna, og skírnaraðferð opinberað; 75–84, Sakramentisbænirnar og reglur um aðild að kirkjunni gefnar.

  UPPHAF kirkju Krists á þessum síðustu dögum, sem er eitt þúsund átta hundruð og þrjátíu árum eftir komu Drottins vors og frelsara Jesú Krists í holdinu, og er hún formlega skipulögð og stofnsett í samræmi við lög lands vors, að vilja og fyrirmælum Guðs, í fjórða mánuði og á sjötta degi þess mánaðar, sem nefnist apríl—

  Þau fyrirmæli voru gefin Joseph Smith yngri, sem kallaður var af Guði og vígður postuli Jesú Krists, til að verða fyrsti öldungur þessarar kirkju—

  Og Oliver Cowdery, postula Jesú Krists, sem Guð einnig kallaði til að verða annar öldungur þessarar kirkju og vígður er af hendi hans—

  Og þetta samkvæmt náð Drottins vors og frelsara Jesú Krists, hans sé öll dýrðin, bæði nú og að eilífu. Amen.

  Eftir að þessi fyrsti öldungur hafði fengið það sannlega staðfest, að syndir hans væru fyrirgefnar, flæktist hann enn í hégóma heimsins—

  En eftir að hafa iðrast og auðmýkt sig einlæglega og í trú, veitti Guð honum þjónustu með heilögum engli, en ásýnd hans var sem leiftur og klæði hans svo hrein og hvít að öllu tók fram—

  Og gaf honum fyrirmæli, sem veittu honum innblástur—

  Og veitti honum kraft að ofan til að þýða Mormónsbók á þann hátt, sem áður hafði verið undirbúinn—

  En hún geymir frásagnir af fallinni þjóð og fyllingu fagnaðarerindis Jesú Krists, til Þjóðanna og til Gyðinganna—

  10 Hún var veitt með innblæstri og staðfest fyrir öðrum með þjónustu engla, og er boðuð heiminum af þeim—

  11 Og sannar heiminum, að hinar heilögu ritningar eru sannar og að Guð innblæs menn og kallar þá til sinna heilögu starfa á þessari öld og með þessari kynslóð, jafnt og með kynslóðum til forna—

  12 Og sýnir á þann hátt, að hann er hinn sami Guð í gær, í dag og að eilífu. Amen.

  13 Og þar sem heimurinn hefur svo stórfengleg vitni, skal hann af þeim dæmdur verða, já, allir þeir, sem héðan í frá öðlast þekkingu á verki þessu.

  14 Og þeir, sem meðtaka það í trú og iðka réttlæti, skulu hljóta kórónu eilífs lífs—

  15 En gegn þeim, sem herða hjörtu sín í vantrú og hafna því, skal það snúast þeim sjálfum til fordæmingar—

  16 Því að Drottinn Guð hefur talað það og við, öldungar kirkjunnar, höfum heyrt það og berum orðum hinnar dýrðlegu hátignar í upphæðum vitni, en hans sé dýrðin alltaf og að eilífu. Amen.

  17 Af þessu vitum við, að til er Guð á himni, sem er takmarkalaus og eilífur, hinn sami óbreytanlegi Guð frá eilífð til eilífðar, höfundur himins og jarðar og alls þess, sem í þeim er—

  18 Og að hann skapaði manninn, karl og konu, í sinni eigin mynd og í eigin líkingu sinni skapaði hann þau—

  19 Og gaf þeim boðorð, að þau skyldu elska hann og þjóna honum, hinum eina lifandi og sanna Guði, og að hann skyldi vera eina veran, sem þau tilbæðu.

  20 En með broti á þessum heilögu lögmálum varð maðurinn munúðarfullur og djöfullegur, og varð fallinn maður.

  21 Fyrir því gaf hinn almáttugi Guð eingetinn son sinn, eins og ritað er í þeim ritningum, sem hafa verið gefnar um hann.

  22 Hann þoldi freistingar, en sinnti þeim engu.

  23 Hann var krossfestur, dó og reis aftur upp á þriðja degi—

  24 Og sté upp til himins og situr við hægri hönd föðurins, og ríkir þar með almáttugu valdi, samkvæmt vilja föðurins—

  25 Svo að allir þeir, sem trúa munu og láta skírast í hans heilaga nafni og standa stöðugir í trú allt til enda, skuli hólpnir verða—

  26 Ekki aðeins þeir, sem trúa eftir að hann kom í holdinu á hádegisbaugi tímans, heldur allir þeir frá upphafi, já, allir, sem lifðu áður en hann kom og trúðu á orð hinna heilögu spámanna, sem töluðu eins og gjöf heilags anda blés þeim í brjóst og sem sannlega báru honum vitni í öllu, þeir skyldu eiga eilíft líf—

  27 Sem og þeir, er á eftir kæmu, sem trúa myndu á gjafir og kallanir Guðs með heilögum anda, sem ber föðurnum og syninum vitni—

  28 Þeim föður, syni og heilögum anda, sem eru einn Guð, takmarkalaus og eilífur, óendanlegur. Amen.

  29 Og vér vitum, að allir menn verða að iðrast og trúa á nafn Jesú Krists og tilbiðja föðurinn í hans nafni og standa stöðugir í trú á nafn hans allt til enda, ella geta þeir eigi frelsast í Guðs ríki.

  30 Og vér vitum, að réttlæting fyrir náð Drottins vors og frelsara Jesú Krists er réttvís og sönn—

  31 Og vér vitum einnig, að helgun fyrir náð Drottins vors og frelsara Jesú Krists er réttvís og sönn, til allra þeirra, sem elska og þjóna Guði af öllum mætti sínum, huga og styrk.

  32 En mögulegt er að maðurinn falli úr náðinni og víki burt frá lifanda Guði—

  33 Lát því kirkjuna vera vel á verði og biðja stöðugt, svo að þeir falli ekki í freistni—

  34 Já, lát jafnvel þá, sem helgaðir eru, og vera á verði.

  35 Og vér vitum, að þetta er sannleikur og í samræmi við opinberanir Jóhannesar, og leggur hvorki við spádóma bókar hans, hinar heilögu ritningar, né opinberanir Guðs, sem koma munu héðan í frá með gjöf og krafti heilags anda, rödd Guðs eða þjónustu engla, né tekur það burt úr þeim.

  36 Og Drottinn Guð hefur talað það. Og heiður, vald og dýrð sé heilögu nafni hans, nú og ætíð. Amen.

  37 Og enn fremur, með boðorði til kirkjunnar varðandi skírnaraðferðina— Allir þeir, sem auðmýkja sig fyrir Guði og þrá að láta skírast, sem koma með sundurkramin hjörtu og sáriðrandi anda og vitna fyrir kirkjunni, að þeir hafi sannlega iðrast allra synda sinna og séu fúsir að taka á sig nafn Jesú Krists, ákveðnir í að þjóna honum allt til enda og sannlega sýna með verkum sínum, að þeir hafa meðtekið af anda Krists til fyrirgefningar synda sinna, skulu teknir með skírn inn í kirkju hans.

  38 Skyldur öldunga, presta, kennara, djákna og meðlima kirkju Krists— Postuli er öldungur og það er köllun hans að skíra—

  39 Og að vígja aðra öldunga, presta, kennara og djákna—

  40 Og þjónusta brauð og vín—tákn holds og blóðs Krists—

  41 Og staðfesta þá, sem eru skírðir inn í kirkjuna, með handayfirlagningu til skírnar með eldi og heilögum anda, samkvæmt ritningunum—

  42 Og kenna, útskýra, hvetja, skíra og vaka yfir kirkjunni—

  43 Og staðfesta söfnuðinn með handayfirlagningu og veitingu heilags anda—

  44 Og hafa forystu á öllum samkomum.

  45 Öldungarnir eiga að stjórna samkomunum eins og heilagur andi leiðir þá, samkvæmt boðum og opinberunum Guðs.

  46 Skylda prestsins er að prédika, kenna, útskýra, hvetja og skíra og þjónusta sakramentið—

  47 Og vitja heimilis sérhvers meðlims og hvetja þá til að biðja upphátt og í leynum og rækja allar skyldur við fjölskyldu sína.

  48 Og hann má einnig vígja aðra presta, kennara og djákna.

  49 Og hann skal hafa forystu á samkomum, þegar enginn öldungur er viðstaddur—

  50 En þegar öldungur er viðstaddur, skal hann aðeins prédika, kenna, útskýra, hvetja og skíra—

  51 Og vitja heimila allra meðlima, hvetja þá til að biðja upphátt og í leynum og rækja allar skyldur við fjölskyldu sína.

  52 Í öllum þessum skyldustörfum skal presturinn aðstoða öldunginn, ef aðstæður krefja.

  53 Skylda kennarans er að vaka stöðugt yfir söfnuðinum, vera með honum og styrkja hann—

  54 Og sjá um að hvorki tíðkist misgjörðir í kirkjunni, harka í garð hver annars, lygi, rógburður, né illt umtal—

  55 Og sjá um að söfnuðurinn komi oft saman og einnig sjá um að allir meðlimir gegni skyldum sínum.

  56 Og hann skal hafa forystu á samkomum í fjarveru öldungs eða prests—

  57 Og í öllum skyldustörfum sínum skal hann njóta aðstoðar djáknanna, ef aðstæður krefja.

  58 En hvorki kennarar né djáknar hafa vald til að skíra, þjónusta sakramentið eða leggja hendur yfir aðra—

  59 Þeir eiga samt sem áður að aðvara, útskýra, hvetja og kenna og bjóða öllum að koma til Krists.

  60 Sérhver öldungur, prestur, kennari og djákni skal vígður í samræmi við gjafir og kallanir Guðs honum til handa, og hann skal vígður með krafti heilags anda, sem er í þeim er vígir hann.

  61 Hinir ýmsu öldungar, sem mynda þessa kirkju Krists, skulu koma saman til ráðstefnu á þriggja mánaða fresti, eða eins oft og ákveðið er eða tilgreint á umræddum ráðstefnum—

  62 Og umræddar ráðstefnur skulu sinna öllum málum kirkjunnar eins og nauðsynlegt er á hverjum tíma.

  63 Öldungarnir skulu hljóta embættisleyfi sín frá öðrum öldungum með samþykkt þess safnaðar, sem þeir tilheyra, eða ráðstefnanna.

  64 Sérhver prestur, kennari eða djákni, sem prestur vígir, getur fengið vottorð hjá honum á þeim tíma, og hann á, þegar það vottorð er lagt fyrir öldung, rétt á embættisleyfi, sem veitir honum vald til að framkvæma skyldur köllunar sinnar, eða hann getur fengið það frá ráðstefnu.

  65 Enginn skal vígður til nokkurs embættis í þessari kirkju, þar sem fyrir er formlega skipulögð grein hennar, án samþykktar þess safnaðar—

  66 En ráðandi öldungar, farandbiskupar, háráðsmenn, háprestar og öldungar mega framkvæma vígslu, þar sem engin grein kirkjunnar er, sem leita megi samþykktar hjá.

  67 Sérhver forseti hins háa prestdæmis (eða ráðandi öldungur), biskup, háráðsmaður og háprestur, skal vígður vera samkvæmt ákvörðun háráðs eða aðalráðstefnu.

  68 Skyldur kirkjumeðlima eftir að tekið er á móti þeim með skírn—Öldungar eða prestar skulu gefa sér nægan tíma til að útskýra allt varðandi kirkju Krists, svo að þeir öðlist skilning, áður en þeir meðtaka sakramentið og hljóta staðfestingu með handayfirlagningu öldunganna, þannig að regla sé á öllum hlutum.

  69 Og kirkjumeðlimir skulu með guðlegri göngu og tali sýna kirkjunni og einnig öldungunum, að þeir séu verðugir þessa, að verk og trú verði í samræmi við heilagar ritningar—og gangi í heilagleika frammi fyrir Drottni.

  70 Sérhver meðlimur kirkju Krists, sem á börn, skal leiða þau fyrir öldungana, og þeir skulu leggja hendur yfir þau í nafni Jesú Krists og blessa þau í hans nafni frammi fyrir söfnuðinum.

  71 Engan má meðtaka í kirkju Krists, nema hann hafi náð ábyrgðaraldri gagnvart Guði og sé fær um að iðrast.

  72 Skírn allra þeirra er iðrast skal framkvæmd á eftirfarandi hátt:

  73 Sá, sem kallaður er af Guði og hefur vald frá Jesú Kristi til að skíra, skal stíga niður í vatnið ásamt honum eða henni, sem til skírnar er kominn, nefna nafn hans eða hennar og segja: Með umboði frá Jesú Kristi, skíri ég þig í nafni föðurins, og sonarins, og hins heilaga anda. Amen.

  74 Þá skal hann dýfa honum eða henni niður í vatnið og stíga síðan upp úr vatninu.

  75 Æskilegt er að kirkjan komi oft saman til að meðtaka brauð og vín í minningu Drottins Jesú—

  76 Og öldungur eða prestur skal þjónusta það, og á þennan hátt skal hann þjónusta það—hann skal krjúpa með söfnuðinum og ákalla föðurinn í hátíðlegri bæn og segja:

  77 Ó Guð, eilífi faðir. Í nafni sonar þíns, Jesú Krists, biðjum vér þig að blessa og helga þetta brauð fyrir sálir allra, er þess neyta; að þau neyti þess til minningar um líkama sonar þíns og vitni fyrir þér, ó Guð, eilífi faðir, að þau séu fús til að taka á sig nafn sonar þíns og hafa hann ávallt í huga og halda boðorð hans, sem hann hefur gefið þeim, svo að andi hans sé ætíð með þeim. Amen.

  78 Hátturinn við þjónustu vínsins—hann skal einnig taka bikarinn og segja:

  79 Ó Guð, eilífi faðir. Í nafni sonar þíns, Jesú Krists, biðjum vér þig að blessa og helga þetta vín fyrir sálir allra, er það drekka; að þau gjöri svo til minningar um blóð sonar þíns, sem úthellt var fyrir þau; að þau vitni fyrir þér, ó Guð, eilífi faðir, að þau hafi hann ávallt í huga, svo að andi hans sé með þeim. Amen.

  80 Með mál sérhvers meðlims, sem brýtur af sér eða er sekur um yfirsjón, skal fara eins og ritningarnar segja til um.

  81 Það skal vera skylda hinna ýmsu safnaða, sem mynda kirkju Krists, að senda einn eða fleiri af kennurum sínum til þeirra ýmsu ráðstefna, sem öldungar kirkjunnar halda—

  82 Með lista yfir nöfn þeirra ýmsu meðlima, sem gengið hafa í kirkjuna eftir að síðasta ráðstefna var haldin, eða senda hann með presti, svo að nákvæm skrá yfir öll nöfn í allri kirkjunni sé færð í bók af þeim öldungi, sem hinir öldungarnir tilnefna á hverjum tíma—

  83 Og einnig, ef einhverjum hefur verið vikið úr kirkjunni, svo að nöfn þeirra séu þurrkuð út af heildarnafnaskrá kirkjunnar.

  84 Allir meðlimir, sem flytja úr þeim söfnuði, er þeir tilheyra, flytji þeir til safnaðar, sem ekki þekkir til þeirra, geta tekið með sér bréf, sem vottar að þeir séu traustir meðlimir og í góðu áliti. Þetta vottorð má öldungur eða prestur undirrita, ef meðlimurinn, sem vottorðið fær, er persónulega kunnugur öldunginum eða prestinum. Eins geta kennarar eða djáknar kirkjunnar undirritað það.