50. Kafli

Opinberun gefin með spámanninum Joseph Smith í Kirtland, Ohio, í maí 1831. Í sögu Josephs Smith segir, að nokkrir öldunganna hafi ekki skilið hvernig ýmsir andar birtast, sem á jörðunni eru, og að þessi opinberun hafi verið gefin sem svar við sérstakri fyrirspurn hans um málið. Svokölluð andleg fyrirbæri voru ekki óalgeng meðal meðlimanna, sumir staðhæfðu, að þeir sæju sýnir og fengju opinberanir.

1–5, Margir falskir andar eru á jörðunni; 6–9, Vei sé hræsnurum og þeim, sem útilokaðir eru frá kirkjunni; 10–14, Öldungar eiga að boða fagnaðarerindið með andanum; 15–22, Andinn þarf að upplýsa bæði prédikara og áheyrendur; 23–25, Það sem ekki uppbyggir er ekki af Guði; 26–28, Hinir staðföstu eru eigendur alls; 29–36, Bænum hinna hreinsuðu er svarað; 37–46, Kristur er góði hirðirinn og klettur Ísraels.

 Hlýðið á, ó, þér öldungar kirkju minnar og ljáið eyra röddu lifanda Guðs, og gefið gaum að vísdómsorðum sem yður munu gefin, í samræmi við fyrirspurn yðar og einhug varðandi kirkjuna og anda þá, sem hafa farið um heiminn.

 Sjá, sannlega segi ég yður, að til eru margir andar, sem eru afalskir andar, sem farið hafa um jörðina og blekkja heiminn.

 Og aSatan hefur einnig leitast við að véla yður, svo að hann geti yfirbugað yður.

 Sjá, ég Drottinn, hef virt yður fyrir mér og séð viðurstyggð í þeirri kirkju, sem ajátar nafn mitt.

 En blessaðir eru þeir, sem trúir eru og astanda stöðugir, hvort heldur er í lífi eða dauða, því að þeir munu erfa eilíft líf.

 En vei þeim, sem eru asvikarar og hræsnarar, því að þá, segir Drottinn, mun ég leiða fyrir dóm.

 Sjá, sannlega segi ég yður, að ahræsnarar eru meðal yðar, sem blekkt hafa suma og þannig gefið bandstæðingnum cvald. En sjá, dslíkir skulu endurheimtir —

 En hræsnararnir skulu afhjúpaðir og aútilokaðir, annaðhvort í lífi eða dauða, já, að mínum vilja. Og vei sé þeim, sem útilokaðir eru frá kirkju minni, því að þeir eru ofurseldir heiminum.

 Sérhver maður skal þess vegna gæta sín, svo að hann gjöri aðeins það, sem er sannleikur og réttlæti fyrir mér.

 10 Og komið nú, segir Drottinn, með andanum, við öldunga kirkju sinnar, og aræðumst við, svo að þér megið skilja —

 11 Ræðumst við eins og maður ræðir við mann, augliti til auglitis.

 12 Þegar maðurinn rökræðir, skilja mennirnir hann, vegna þess að hann talar eins og maður, og þannig mun einnig ég, Drottinn, rökræða við yður, svo að þér megið askilja.

 13 Þess vegna spyr ég, Drottinn, yður þessarar spurningar: Til hvers voruð þér avígðir?

 14 Til að boða fagnaðarerindi mitt með aandanum, já, bhuggaranum, sem sendur var til að kenna sannleikann.

 15 Og síðan veittuð þér viðtöku aöndum, sem þér gátuð eigi skilið, og meðtókuð þá sem væru þeir frá Guði. Er það réttlætanlegt?

 16 Sjá, þér skuluð svara þeirri spurningu sjálfir. Engu að síður mun ég vera yður miskunnsamur. Sá sem er veikur yðar á meðal skal síðan gjörður astyrkur.

 17 Sannlega segi ég yður, sá sem ég hef vígt og sent til að aprédika orð sannleikans með huggaranum, í anda sannleika, prédikar hann það með banda sannleikans eða á einhvern annan hátt?

 18 Og sé það á einhvern annan hátt, er það ekki frá Guði.

 19 Og enn fremur, sá er meðtekur orð sannleikans, meðtekur hann það fyrir anda sannleikans eða á einhvern annan hátt?

 20 Sé það á einhvern annan hátt, er það ekki frá Guði.

 21 Hvers vegna skiljið þér þá ekki og vitið, að sá sem meðtekur orðið með anda sannleikans, meðtekur það eins og andi sannleikans flytur það?

 22 Þess vegna skilja hvor annan, sá sem prédikar og sá sem meðtekur, og báðir auppbyggjast og bfagna saman.

 23 Og það, sem ekki byggir upp, er ekki frá Guði, og er amyrkur.

 24 Það, sem er frá Guði, er aljós. Og sá, sem veitir ljósinu viðtöku og er bstaðfastur í Guði, öðlast cmeira ljós. Og það ljós verður skærara og skærara þar til hinn fullkomna dag.

 25 Og sannlega segi ég yður enn, og ég segi það svo að þér megið þekkja asannleikann og getið rekið myrkrið frá yður:

 26 Sá, sem Guð hefur vígt og sent út, hann er útnefndur til að vera amestur, enda þótt hann sé sístur og bþjónn allra.

 27 Hann er þar af leiðandi aeigandi alls, því að allt er honum undirgefið, bæði á himni og á jörðu, lífið og ljósið, andinn og bkrafturinn, sem sendur er að vilja föðurins með syni hans Jesú Kristi.

 28 En enginn maður er eigandi alls nema hann sé ahreinsaður og blaugaður af allri synd.

 29 Og séuð þér hreinsaðir og laugaðir af allri synd, skuluð þér abiðja hvers sem þér óskið í nafni Jesú, og það skal gjört.

 30 En vitið þetta: Yður mun gefið hvers biðja skal. Og þegar þér eruð nefndir til aforystu, verða andarnir yður undirgefnir.

 31 Þess vegna ber svo við, að ef þér verðið varir við aanda, sem þér skiljið eigi og þér meðtakið ekki þann anda, þá skuluð þér spyrja föðurinn í nafni Jesú. Og staðfesti hann ekki þann anda, megið þér vita, að hann er eigi frá Guði.

 32 Og yður mun gefið avald yfir þessum anda og þér skuluð með hárri röddu lýsa því yfir, að hann sé ekki frá Guði —

 33 Hvorki með aniðrandi ásökunum, svo að þér verðið eigi yfirbugaðir, né heldur með braupi eða fögnuði, svo að þér verðið eigi hremmdir.

 34 Sá er meðtekur frá Guði skal gefa Guði heiðurinn. Og hann skal gleðjast yfir því, að Guð telur hann verðugan þess að meðtaka.

 35 Og með því að gefa þessu gaum og gjöra það, sem þér hafið meðtekið og munuð síðar meðtaka — og faðirinn gefur ayður ríkið og bkraft til að sigrast á öllu, sem ekki er vígt af honum —

 36 Og sjá, sannlega segi ég yður: Blessaðir eruð þér, sem nú hlýðið á þessi orð mín af munni þjóns míns, því að syndir yðar eru yður afyrirgefnar.

 37 Lát þjón minn Joseph Wakefield, sem er mér þóknanlegur, og þjón minn aParley P. Pratt, fara út á meðal safnaðanna og styrkja þá með bhvatningarorðum —

 38 Og einnig þjón minn John Corrill, eða alla þjóna mína, sem vígðir eru þessu embætti, og lát þá vinna í avíngarðinum og lát engan hindra þá við að gjöra það, sem ég hef útnefnt þeim —

 39 Þess vegna er þjónn minn aEdward Partridge ekki réttlættur í þessu. Lát hann eigi að síður iðrast, og honum skal fyrirgefið.

 40 Sjá, þér eruð lítil börn og aþolið ekki allt nú. Þér verðið að bvaxacnáð og þekkingu á dsannleikanum.

 41 aÓttist ei, litlu bbörn, því að þér eruð mín. Og ég hef csigrað heiminn, og þér eruð af þeim, sem faðirinn hefur dgefið mér —

 42 Og enginn þeirra, sem faðir minn hefur gefið mér, skal aglatast.

 43 Og faðirinn og ég erum aeitt. Ég er í föðurnum og faðirinn í mér. Og þar eð þér hafið tekið á móti mér, eruð þér í mér og ég í yður.

 44 Ég er þess vegna mitt á meðal yðar, og ég er agóði hirðirinn og bklettur Ísraels. Sá, sem byggir á þessu cbjargi, mun daldrei falla.

 45 Og sá dagur kemur, er þér munuð heyra raust mína og asjá mig og vita að ég er.

 46 Verið þess vegna á averði, svo að þér verðið bviðbúnir. Já, vissulega. Amen.