51. Kafli

Opinberun gefin með spámanninum Joseph Smith í Thompson, Ohio, í maí 1831. Um þetta leyti fóru hinir heilögu, sem fluttust frá austurríkjunum, að koma til Ohio og nauðsynlegt reyndist að gera ákveðnar ráðstafanir varðandi búsetu þeirra. Þar sem þetta verkefni tilheyrði sérstaklega biskupsstarfinu, leitaði Edward Partridge leiðbeininga í málinu og spámaðurinn leitaði til Drottins.

1–8, Edward Partridge er útnefndur til að ráðstafa eigum og eignum; 9–12, Hinir heilögu eiga að breyta heiðarlega og skipta jafnt; 13–15, Þeir eiga að hafa forðabúr biskups og ráðstafa eigum í samræmi við lögmál Drottins; 16–20, Ohio skal vera bráðabirgðaaðsetur.

 Hlýðið á mig, segir Drottinn Guð yðar, og ég mun tala til þjóns míns aEdwards Partridge og gefa honum leiðbeiningar, því að nauðsynlegt er, að hann hljóti leiðsögn um hvernig þessu fólki skuli komið fyrir.

 Því að nauðsynlegt er, að því sé komið fyrir í samræmi við alögmál mín. Ef ekki, mun það útilokað verða.

 Lát þess vegna þjón minn Edward Partridge og þá, sem hann hefur valið og sem ég hef velþóknun á, úthluta þessu fólki sinn hluta, sérhverjum manni ajafnt í hlutfalli við fjölskyldu hans og í samræmi við aðstæður hans, þörf og bnauðsyn.

 Og lát þjón minn Edward Partridge, þegar hann úthlutar hverjum manni hlut sinn, gefa honum skriflegt skjal, sem tryggi honum hlut hans, svo að hann haldi honum, já, þessum rétti og arfi í kirkjunni, þar til hann brýtur af sér, og með rödd kirkjunnar og í samræmi við lögmál og asáttmála hennar, telst ekki verðugur þess að tilheyra henni.

 Og brjóti hann af sér og teljist ekki verðugur þess að tilheyra kirkjunni, skal hann ekki hafa rétt til að krefjast þess hlutar, sem hann hefur helgað biskupi handa hinum fátæku og þurfandi í kirkju minni. Hann skal þess vegna ekki endurheimta gjöfina, heldur aðeins eiga kröfu til þess hlutar, sem honum er afsalað.

 Og þannig skal allt tryggt í asamræmi við blög landsins.

 Og lát það, sem tilheyrir þessu fólki, vera útnefnt þessu fólki.

 Og aféð, sem er ætlað þessu fólki — lát tilnefna erindreka fyrir fólkið til að taka við bfénu og sjá fólkinu fyrir fæði og klæði í samræmi við þarfir þess.

 Og hver maður skal breyta aheiðarlega og allir skulu vera jafnir meðal þessa fólks og hljóta jafnt, svo að þér verðið beitt, já, eins og ég hef boðið yður.

 10 Og það, sem tilheyrir þessu fólki, skal ekki frá því tekið og gefið aöðrum söfnuði.

 11 Ef þess vegna annar söfnuður hlýtur fé frá þessum söfnuði, skal hann endurgreiða þessum söfnuði samkvæmt samkomulagi —

 12 Og þetta skal biskupinn eða erindreki sá, sem arödd kirkjunnar tilnefnir, gjöra.

 13 Og enn fremur skal biskup asetja upp forðabúr fyrir þennan söfnuð. Og allt, bæði fjármunir og matvæli, sem umfram bþarfir fólksins verður, skal vera í höndum biskups.

 14 Og hann skal einnig halda eftir fyrir sjálfan sig samkvæmt þörfum sínum og þörfum fjölskyldu sinnar, meðan hann vinnur að þessum málum.

 15 Og þannig gef ég fólkinu rétt til að skipuleggja sig í samræmi við alögmál mín.

 16 Og ég helga þeim aþetta land um stundarsakir, þar til ég, Drottinn, sé fyrir þeim á annan hátt og býð þeim að fara héðan —

 17 Og dagurinn og stundin er þeim ekki gefin. Þess vegna skulu þeir starfa á þessu landi sem verði þeir þar um árabil, og það mun snúast þeim til góðs.

 18 Sjá, þetta skal verða þjóni mínum Edward Partridge afyrirmynd á öðrum stöðum, hjá öllum söfnuðunum.

 19 Og hver sá, sem reynist trúr, réttvís og vitur aráðsmaður, skal ganga inn til bfagnaðar Drottins síns og mun erfa eilíft líf.

 20 Sannlega segi ég yður: Ég er Jesús Kristur, sem akemur skjótt, á þeirri bstundu sem þér ætlið eigi. Já, vissulega. Amen.