68. Kafli

Opinberun gefin með spámanninum Joseph Smith í Hiram, Ohio, 1. nóvember 1831, sem svar við þeirri bæn, að vilji Drottins varðandi Orson Hyde, Luke S. Johnson, Lyman E. Johnson og William E. McLellin yrði kunngjörður. Þó að hluta þessarar opinberunar væri beint að þessum fjórum mönnum, þá varðar mikill hluti hennar alla kirkjuna. Undir leiðsögn Josephs Smith var þessi opinberun aukin, þegar hún var birt í útgáfu Kenningar og sáttmála árið 1835.

1–5, Orð öldunganna, sem þeir mæla fyrir áhrif heilags anda, er ritning; 6–12, Öldungarnir munu prédika og skíra, og tákn munu fylgja sönnum trúendum; 13–24, Frumburður meðal sona Arons má þjóna sem yfirbiskup (þ. e. halda forsætislyklum sem biskup) undir stjórn Æðsta forsætisráðsins; 25–28, Foreldrum er boðið að kenna börnum sínum fagnaðarerindið; 29–35, Hinir heilögu skulu virða hvíldardaginn, starfa af kappi og biðja.

 Þjónn minn Orson Hyde var með vígslu sinni kallaður til að boða hið ævarandi fagnaðarerindi með aanda hins lifanda Guðs frá einni þjóð til annarrar, úr einu landi í annað, í söfnuðum hinna ranglátu, í samkomuhúsum þeirra, og rökræða við þá og útskýra ritningarnar fyrir þeim.

 Og sjá og tak eftir. Þetta er öllum þeim til eftirbreytni, sem vígðir voru til þessa prestdæmis og útnefnt er það ætlunarverk að fara út —

 Og þetta er þeim til eftirbreytni, að þeir atali eins og heilagur andi hvetur þá til.

 Og allt sem þeir segja, hvattir af aheilögum anda, skal vera ritning, skal vera vilji Drottins, skal vera hugur Drottins, skal vera orð Drottins, skal vera rödd Drottins og bkraftur Guðs til sáluhjálpar.

 Sjá, þetta er fyrirheit Drottins til yðar, ó þér, þjónar mínir.

 Verið þess vegna vonglaðir og aóttist ei, því að ég, Drottinn, er með yður og mun standa með yður. Og þér skuluð vitna um mig, já, Jesú Krist, að ég er sonur hins lifanda Guðs, að ég var, að ég er og að ég kem.

 Þetta er orð Drottins til þín, þjónn minn aOrson Hyde, og einnig til þjóns míns Lukes Johnson og til þjóns míns Lymans Johnson og til þjóns míns Williams E. McLellin og til allra staðfastra öldunga kirkju minnar —

 aFarið um gjörvallan heiminn, bprédikið fagnaðarerindið hverri cskepnu, starfið með því dvaldi, sem ég hef veitt yður, eskírið í nafni föðurins og sonarins og hins heilaga anda.

 Og a, sem trúir og lætur skírast, mun bfrelsaður verða, en sá, sem trúir ekki, mun cfordæmdur verða.

 10 Og sá, sem trúir, skal blessaður með atáknum, sem fylgja, já, eins og ritað er.

 11 Og yður skal gefið að þekkja tímanna atákn og táknin um komu mannssonarins —

 12 Og yður skal gefið vald til að ainnsigla til eilífs lífs alla þá, sem faðirinn ber vitni um. Amen.

 13 En varðandi þau atriði, sem koma skulu til viðbótar sáttmálunum og boðorðunum, þá eru þau þessi —

 14 Síðar, þegar Drottni þóknast, munu fleiri abiskupar settir í embætti í kirkjunni, til að þjóna á sama hátt og hinn fyrsti —

 15 Þess vegna skulu þeir verða aháprestar, sem verðugir eru, og bæðsta forsætisráð Melkísedeksprestdæmisins skal tilnefna þá, nema þeir séu beinir afkomendur cArons.

 16 Og séu þeir beinir afkomendur aArons, eiga þeir lagalegan rétt til biskupsdæmisins, ef þeir eru frumburðir sona Arons —

 17 Því að frumburðurinn heldur rétti forsætis yfir þessu prestdæmi og alyklum eða valdi þess.

 18 Enginn maður hefur lagalegan rétt til þessa embættis, að halda lyklum þessa prestdæmis, nema hann sé abeinn og frumborinn afkomandi Arons.

 19 En eins og aháprestur Melkísedeksprestdæmisins hefur vald til að starfa í öllum lægri embættunum, svo má hann starfa í embætti bbiskups, þegar enginn beinn afkomandi Arons finnst, svo fremi, að hann sé kallaður og settur í embætti og vígður þessu valdi af hendi æðsta forsætisráðs Melkísedeksprestdæmisins.

 20 Og beinn afkomandi Arons þarf einnig útnefningu þessa forsætisráðs, og verður að reynast verðugur og vera asmurður og bvígður af hendi þessa forsætisráðs, ella hafa þeir ekki löglegt vald til að starfa í prestdæmi sínu.

 21 En samkvæmt eðli ákvæðanna um rétt þeirra til prestdæmisins frá föður til sonar, geta þeir krafist smurningar sinnar af hendi fyrrnefnds forsætisráðs, hvenær sem þeir geta sannað ættlegg sinn eða fullvissa fæst um það með opinberun frá Drottni.

 22 Og ennfremur skal enginn biskup eða háprestur, sem settur verður í þá helgu þjónustu, yfirheyrður eða dæmdur fyrir nokkurt afbrot, nema frammi fyrir aæðsta forsætisráði kirkjunnar —

 23 Og sannist sekt hans fyrir forsætisráðinu með framburði, sem ekki er unnt að hrekja, skal hann dæmdur —

 24 En iðrist hann, skal honum afyrirgefið í samræmi við sáttmála og boðorð kirkjunnar.

 25 Og enn fremur, að því leyti sem aforeldrar, er eiga börn í Síon eða einhverri skipulagðri bstiku hennar, ckenna þeim ekki, þegar þau eru dátta ára að aldri, að skilja kenninguna um iðrun, trú á Krist, son hins lifanda Guðs, og um skírn og gjöf heilags anda með handayfirlagningu, fellur esyndin á höfuð foreldranna.

 26 Því að þetta skal vera lögmál fyrir íbúa aSíonar eða sérhverrar skipulagðrar stiku hennar.

 27 Og börn þeirra skulu askírð til bfyrirgefningar synda sinna og hljóta handayfirlagningu, þegar þau eru cátta ára gömul.

 28 Og þeir skulu einnig kenna börnum sínum að abiðja og ganga grandvör frammi fyrir Drottni.

 29 Og íbúar Síonar skulu einnig virða ahvíldardaginn og halda hann heilagan.

 30 Og íbúar Síonar skulu af einlægri trúfestu einnig vera minnugir starfa sinna, hafi þeim verið falin þau, því að iðjuleysingjans skal minnst frammi fyrir Drottni.

 31 Nú er ég, Drottinn, ekki vel ánægður með íbúa Síonar, því að aiðjuleysingjar eru meðal þeirra, og börn þeirra vaxa einnig upp í branglæti. Þeir cleita heldur ekki af einlægni auðæfa eilífðarinnar, heldur eru augu þeirra full af ágirnd.

 32 Þannig á þetta ekki að vera og verður að útrýma því frá þeim. Þess vegna skal þjónn minn, Oliver Cowdery, bera þessi orð til Síonarlands.

 33 Og boðorð gef ég þeim — að sá, sem rækir ekki abænir sínar til Drottins á hverjum tíma, hans skal bminnst frammi fyrir dómara fólks míns.

 34 Þessi aorð eru sönn og traust. Brjótið þess vegna hvorki gegn þeim né brýrið þau.

 35 Sjá, ég er aAlfa og Ómega, og ég bkem skjótt. Amen.