ภาค ๙

การเปิดเผยที่ประทานผ่านโจเซฟ สมิธ ศาสดาพยากรณ์ ถึงออลิเวอร์ คาวเดอรี, ที่ฮาร์โมนีย์, รัฐเพนน์ซิลเวเนีย, เดือนเมษายน ค.ศ. ๑๘๒๙ (History of the Church,1:37–38). ออลิเวอร์ถูกตักเตือนให้อดทนและให้พอใจที่จะเขียน, ในขณะนั้น, ตามคำบอกของผู้แปล, แทนที่จะพยายามแปล.

๑–๖, มีบันทึกโบราณอื่น ๆ ที่ยังจะต้องแปล; ๗–๑๔, พระคัมภีร์มอรมอนแปลโดยศึกษาและโดยการยืนยันทางวิญญาณ.

  ๑ ดูเถิด, เรากล่าวแก่เจ้า, บุตรของเรา, ว่าเพราะเจ้าไม่ได้แปลตามสิ่งที่เจ้าปรารถนาจากเรา, และได้เริ่มเขียนให้ผู้รับใช้ของเรา, โจเซฟ สมิธ, จูเนียร์ อีก, แม้เช่นนั้น เราอยากให้เจ้าทำต่อไปอีกจนกว่าเจ้าจะทำบันทึกนี้เสร็จ, ซึ่งเราฝากฝังไว้กับเขา.

  ๒ และจากนั้น, ดูเถิด, บันทึกอื่นเรามี, ซึ่งเราจะให้พลังแก่เจ้าเพื่อเจ้าจะช่วยแปล.

  ๓ จงอดทนเถิด, บุตรของเรา, เพราะเรื่องนี้เป็นปรีชาญาณในเรา, และไม่สมควรที่เจ้าจะแปลในเวลาปัจจุบันนี้.

  ๔ ดูเถิด, งานซึ่งเจ้าได้รับเรียกมาทำคือเขียนให้ผู้รับใช้ของเรา โจเซฟ.

  ๕ และ, ดูเถิด, เป็นเพราะว่าเจ้าไม่ได้ทำต่อไปดังที่เจ้าตั้งต้น, เมื่อเจ้าเริ่มแปล, เราจึงเอาสิทธิพิเศษนี้ไปจากเจ้า.

  ๖ อย่าพร่ำบ่นเลย, บุตรของเรา, เพราะเป็นปรีชาญาณในเราที่เราจัดการกับเจ้าตามวิธีนี้.

  ๗ ดูเถิด, เจ้าไม่เข้าใจ; เจ้าคิดเอาว่าเราจะให้สิ่งนี้แก่เจ้า, เมื่อเจ้าไม่ใช้ความคิดนอกจากจะถามเรา.

  ๘ แต่, ดูเถิด, เรากล่าวแก่เจ้า, ว่าเจ้าต้องศึกษาไตร่ตรองในความคิดของเจ้า; จากนั้นเจ้าต้องถามเราว่ามันถูกต้องหรือไม่, และหากมันถูกต้องเราจะทำให้ทรวงอกของเจ้าเผาไหม้อยู่ภายในเจ้า; ฉะนั้น, เจ้าจะรู้สึกว่ามันถูกต้อง.

  ๙ แต่หากมันไม่ถูกต้อง เจ้าจะไม่มีความรู้สึกเช่นนั้น, แต่เจ้าจะมีอาการเงียบงันของความคิด จนจะทำให้เจ้าลืมสิ่งที่ผิด; ฉะนั้น, เจ้าจะเขียนสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ นอกจากเจ้าจะได้รับจากเรา.

  ๑๐ บัดนี้, หากเจ้ารู้เรื่องนี้มาก่อนเจ้าก็คงแปลได้; กระนั้นก็ตาม, ยังไม่สมควรที่เจ้าจะแปลในเวลานี้.

  ๑๑ ดูเถิด, มันสมควรเมื่อตอนที่เจ้าตั้งต้น; แต่เจ้ากลัว, และเวลานั้นผ่านไปแล้ว, และมันไม่สมควรในเวลานี้;

  ๑๒ เพราะ, เจ้าไม่เห็นหรือว่าเราให้พละกำลังแก่ผู้รับใช้ของเรา โจเซฟ อย่างเพียงพอ, ซึ่งโดยสิ่งนี้จึงทดแทนกัน ? และเจ้าทั้งสองคน เราก็ไม่ได้กล่าวโทษ.

  ๑๓ จงทำสิ่งนี้ซึ่งเราบัญชาเจ้า, และเจ้าจะรุ่งเรือง. จงซื่อสัตย์, และอย่ายอมต่อการล่อลวง.

  ๑๔ จงตั้งมั่นในงานซึ่งงานนั้นเราเรียกเจ้ามา, และผมเส้นหนึ่งบนศีรษะเจ้าก็จะไม่หายไป, และเราจะยกเจ้าขึ้นในวันสุดท้าย. เอเมน.