HOOFDSTUK 2

Abraham verlaat Ur om naar Kanaän te gaan — Jehova verschijnt aan hem in Haran — Alle zegeningen van het evangelie worden beloofd aan zijn nageslacht en door middel van zijn nageslacht aan allen — Hij gaat naar Kanaän en vervolgens naar Egypte.

 Nu deed de Here God de hongersnood in het land Ur hevig worden, zodat aHaran, mijn broeder, stierf; maar bTerach, mijn vader, woonde nog in het land Ur der Chaldeeën.

 En het geschiedde dat ik, Abraham, aSarai tot vrouw nam, en bNachor, mijn broeder, nam Milka tot vrouw, die de dochter was van Haran.

 De Heer nu had tot mij agezegd: Abraham, ga weg uit uw land en weg van uw verwanten en uit uw vaders huis, naar een land dat Ik u wijzen zal.

 Daarom verliet ik het land aUr der Chaldeeën om het land Kanaän binnen te gaan; en ik nam Lot, de zoon van mijn broeder, en zijn vrouw, en mijn vrouw Sarai mee; en ook mijn bvader volgde mij na naar het land dat wij Haran noemden.

 En de hongersnood nam af; en mijn vader bleef in Haran en woonde daar, omdat er vele kudden in Haran waren; en mijn vader keerde terug tot zijn aafgoderij; daarom bleef hij in Haran.

 Maar ik, Abraham, en aLot, de zoon van mijn broeder, baden tot de Heer, en de Heer bverscheen aan mij en zeide tot mij: Sta op en neem Lot met u mee; want Ik heb Mij voorgenomen u uit Haran weg te voeren en van u een dienaar te maken om mijn cnaam te dragen in een vreemd dland, dat Ik aan uw nakomelingen na u als eeuwigdurend bezit zal geven, mits zij luisteren naar mijn stem.

 Want Ik ben de Heer, uw God; Ik woon in de hemel; de aarde is mijn avoetbank; Ik strek mijn hand uit over de zee en ze gehoorzaamt mijn stem; Ik maak de wind en het vuur tot mijn bwagen; Ik zeg tot de bergen: Gaat heen; en zie, ze worden weggenomen door een wervelwind, in een oogwenk, plotseling.

 Mijn naam is aJehova en Ik bken het einde vanaf het begin; daarom zal mijn hand over u zijn.

 En Ik zal van u een grote natie maken en Ik zal u bovenmatig azegenen en uw naam grootmaken onder alle natiën en gij zult een zegen zijn voor uw nakomelingen na u, zodat zij deze bediening en dit bpriesterschap in hun handen naar alle natiën zullen brengen;

 10 en Ik zal hen zegenen door uw naam; want allen die dit aevangelie aanvaarden, zullen naar uw naam worden genoemd en zullen tot uw bnakomelingen worden gerekend en zullen zich verheffen en u als hun cvader prijzen;

 11 en Ik zal hen azegenen die u zegenen, en hen vervloeken die u vervloeken; en in u (dat wil zeggen: in uw priesterschap) en in uw bnakomelingen (dat wil zeggen: uw priesterschap), want Ik geef u de belofte dat dit crecht zal voortduren in u, en in uw nakomelingen na u (dat wil zeggen: het letterlijke zaad of het zaad van het lichaam) zullen alle geslachten der aarde worden gezegend, ja, met de zegeningen van het evangelie, die de zegeningen van het heil zijn, ja, van het eeuwige leven.

 12 Welnu, nadat de Heer opgehouden had tot mij te spreken en zijn aangezicht aan mij onttrokken had, zeide ik in mijn hart: Uw dienstknecht heeft U ernstig agezocht, thans heb ik U gevonden;

 13 Gij hebt uw engel gezonden om mij te averlossen van de goden van Elkenah, en ik zal er goed aan doen naar uw stem te luisteren, laat daarom uw dienstknecht opstaan en in vrede vertrekken.

 14 Aldus vertrok ik, Abraham, zoals de Heer tot mij had gezegd, en Lot met mij; en ik, Abraham, was atweeënzestig jaar oud toen ik uit Haran vertrok.

 15 En ik nam aSarai, die ik tot vrouw genomen had toen ik in bUr, in Chaldea, was, en Lot, de zoon van mijn broeder, en al onze have die wij verworven hadden en de zielen die wij in Haran cgewonnen hadden, en begaf mij op weg naar het land dKanaän; en onderweg woonden wij in tenten;

 16 daarom was de eeuwigheid onze bedekking en onze arots en ons heil, terwijl wij van Haran over Jershon naar het land Kanaän trokken.

 17 Nu bouwde ik, Abraham, een aaltaar in het land Jershon en bracht de Heer een offer en bad dat de bhongersnood van mijn vaders huis mocht worden afgewend, opdat zij niet zouden omkomen.

 18 En toen trokken wij uit Jershon weg, het land door naar de plaats Sichem; deze was gelegen in de vlakten van More; en wij waren reeds in de grensstreken van het land der aKanaänieten; en ik bracht een boffer op de vlakten van More en riep vol overgave de Heer aan, omdat wij reeds in het land van deze afgodische natie waren gekomen.

 19 En de Heer verscheen aan mij in antwoord op mijn gebeden en zeide tot mij: Aan uw nakomelingen zal Ik dit aland geven.

 20 En ik, Abraham, stond op van de plek waar ik voor de Heer het altaar had gebouwd, en ging vandaar naar een berg ten oosten van aBetel en sloeg daar mijn tent op, Betel ten westen en bAi ten oosten; en daar bouwde ik nog een altaar voor de Heer en criep weer de naam van de Heer aan.

 21 En ik, Abraham, reisde steeds verder naar het zuiden, en de hongersnood duurde voort in het land; en ik, Abraham, besloot naar Egypte te trekken om daar te verblijven, want de hongersnood werd zeer nijpend.

 22 En het geschiedde toen ik op het punt stond Egypte binnen te trekken, dat de Heer tot mij zeide: Zie, uw vrouw aSarai is een zeer mooie vrouw om te zien;

 23 daarom zal het gebeuren wanneer de Egyptenaren haar zien, dat zij zullen zeggen: Ze is zijn vrouw; en zij zullen u doden, maar haar in leven laten. Zorg er dus voor dat u aldus handelt:

 24 Laat haar tot de Egyptenaren zeggen dat zij uw zuster is, en uw ziel zal leven.

 25 En het geschiedde dat ik, Abraham, mijn vrouw, Sarai, alles vertelde wat de Heer tot mij had gezegd — zeg daarom tot hen, bid ik u, dat gij mijn zuster zijt, opdat het mij goed zal gaan om uwentwil, en mijn ziel zal leven door uw toedoen.