2. kapítuli

(Júní—október 1830)

Guð skapar himnana og jörðina—Allt lífsform er skapað—Guð gjörir manninn og gefur honum yfirráð yfir öllu öðru.

  Og svo bar við, að Drottinn talaði til Móse og sagði: Sjá, ég opinbera þér það, sem varðar þennan himin og þessa jörð. Skrá þau orð, sem ég mæli. Ég er upphafið og endirinn, hinn almáttugi Guð. Með mínum eingetna skapaði ég þetta, já, í upphafi skapaði ég himininn og jörðina, sem þú stendur á.

  Og jörðin var formlaus og auð, og ég lét myrkur grúfa yfir djúpinu og andi minn sveif yfir vötnunum, því að ég er Guð.

  Og ég, Guð, sagði: Verði ljós, og það varð ljós.

  Og ég, Guð, sá ljósið og það ljós var gott. Og ég, Guð, greindi ljósið frá myrkrinu.

  Og ég, Guð, kallaði ljósið dag, en myrkrið kallaði ég nótt. Og með orði krafts míns gjörði ég þetta, og svo varð sem ég mælti. Og kvöld og morgunn voru hinn fyrsti dagur.

  Og ég, Guð, sagði enn: Verði festing milli vatnanna, og svo varð, já, sem ég mælti. Og ég sagði: Lát hana greina vötn frá vötnum. Og það var gjört—

  Og ég, Guð, gjörði festinguna og greindi vötnin, já, hin miklu vötn undir festingunni, frá þeim vötnum, sem yfir festingunni voru. Og svo varð, já, sem ég mælti.

  Og ég, Guð, kallaði festinguna himin. Og kvöld og morgunn voru hinn annar dagur.

  Og ég, Guð, sagði: Lát vötnin undir himninum safnast á einn stað, og svo varð. Og ég, Guð, sagði: Verði þurrlendi, og svo varð.

  10 Og ég, Guð, kallaði þurrlendið jörð, en safn vatnanna kallaði ég sjó. Og ég, Guð, sá, að allt, sem ég hafði gjört, var gott.

  11 Og ég, Guð, sagði: Lát jörðina gefa af sér grös, sáðjurtir og aldintré, og beri aldintrén aldin hvert eftir sinni tegund, og tréð beri aldin með sæði í á jörðunni. Og svo varð, já, sem ég mælti.

  12 Og jörðin gaf af sér grös, hver jurt bar sæði eftir sinni tegund og tréð bar aldin með sæði í, eftir sinni tegund. Og ég, Guð, sá, að allt, sem ég hafði gjört, var gott—

  13 Og kvöld og morgunn voru hinn þriðji dagur.

  14 Og ég, Guð, sagði: Verði ljós á festingu himins, til að greina dag frá nóttu, og séu þau til tákns og marks um árstíðir, daga og ár—

  15 Og verði þau ljós á festingu himins til að bera jörðunni birtu. Og svo varð.

  16 Og ég, Guð, gjörði tvö stór ljós. Hið stærra ljós til að ráða degi og hið minna ljós til að ráða nóttu. Og stærra ljósið var sólin og minna ljósið var tunglið. Og stjörnurnar urðu einnig til, já, samkvæmt orði mínu.

  17 Og ég, Guð, setti þau á festingu himins til að bera birtu á jörðina—

  18 Og sólina til að ráða deginum og tunglið til að ráða nóttunni, og til að greina ljós frá myrkri. Og ég, Guð, sá, að allt, sem ég hafði gjört, var gott—

  19 Og kvöld og morgunn voru hinn fjórði dagur.

  20 Og ég, Guð, sagði: Vötnin verði kvik af lifandi skepnum, og fuglar fljúgi yfir jörðina í opinni festingu himins.

  21 Og ég, Guð, skapaði stórhveli og allar lifandi skepnur, sem hrærast og vötnin eru kvik af, eftir þeirra tegund, og alla fleyga fugla eftir þeirra tegund. Og ég, Guð, sá, að allt, sem ég hafði skapað, var gott.

  22 Og ég, Guð, blessaði þau og sagði: Frjóvgist og margfaldist og fyllið vötn sjávar, og fuglum fjölgi á jörðunni—

  23 Og kvöld og morgunn voru hinn fimmti dagur.

  24 Og ég, Guð, sagði: Jörðin beri lifandi skepnur, hverja eftir sinni tegund, fénað, skriðkvikindi og dýr jarðarinnar, hvert eftir sinni tegund. Og svo varð—

  25 Og ég, Guð, gjörði dýr jarðarinnar, hvert eftir sinni tegund, fénaðinn eftir sinni tegund, og öll skriðkvikindi jarðar eftir sinni tegund. Og ég, Guð, sá, að allt þetta var gott.

  26 Og ég, Guð, sagði við minn eingetna, sem með mér var frá upphafi: Vér skulum gjöra mann eftir vorri mynd, líkan oss, og svo varð. Og ég, Guð, sagði: Þeir skulu drottna yfir fiskum sjávarins og fuglum loftsins og yfir fénaðinum og yfir allri jörðunni og yfir öllum skriðkvikindum, sem skríða á jörðunni.

  27 Og ég, Guð, skapaði manninn í minni mynd, í mynd míns eingetna skapaði ég hann. Karl og konu skapaði ég þau.

  28 Og ég, Guð, blessaði þau og sagði við þau: Verið frjósöm, margfaldist og uppfyllið jörðina og gjörið ykkur hana undirgefna og drottnið yfir fiskum sjávarins og yfir fuglum loftsins og yfir öllu, sem lifir og hrærist á jörðunni.

  29 Og ég, Guð, sagði við manninn: Sjá, ég hef gefið þér hverja sáðjurt, sem á allri jörðunni finnst, og öll tré, sem bera eiga aldin með sæði í—það sé ykkur til fæðu.

  30 Og öllum dýrum og öllum fuglum loftsins og öllum skriðkvikindum á jörðu, sem ég gef líf, skulu gefin öll hrein grös og jurtir til fæðu. Og svo varð, já, eins og ég mælti.

  31 Og ég, Guð, leit allt, sem ég hafði gjört, og sjá, allt, sem ég hafði gjört, var harla gott. Og kvöld og morgunn voru hinn sjötti dagur.