Pisma święte
Ks. Helamana 16


Rozdział 16

Nefici, którzy uwierzyli Samuelowi, zostają ochrzczeni przez Nefiego. Samuel nie może być zabity ani kamieniami, ani strzałami Nefitów, którzy nie odpokutowali. Niektórzy znieczulają swe serca, a inni widzą aniołów. Niewierzący mówią, że nierozsądnie jest wierzyć w Chrystusa i Jego przyjście do Jerozolimy. W okresie lat 6–1 p.n.e.

1. I teraz stało się, że wielu słyszało słowa Lamanity Samuela, gdy przemawiał z murów miasta. I tylu, ilu uwierzyło jego słowom, szukało Nefiego; i gdy poszli, i znaleźli go, przyznali się przed nim do swych grzechów, i nie zaprzeczali, pragnąc być ochrzczonymi w Panu.

2. Lecz tylu, ilu tam było i którzy nie uwierzyli słowom Samuela, byli na niego rozgniewani; i ciskali w niego kamieniami w kierunku muru, i wypuszczali na niego strzały, gdy stał na murze; lecz Duch Pana był z nim, tak że nie mogli go trafić ani swymi kamieniami, ani swymi strzałami.

3. I gdy zobaczyli, że nie mogą go trafić, niektórzy z nich uwierzyli w jego słowa i poszli do Nefiego, aby mogli zostać ochrzczeni.

4. Oto bowiem Nefi chrzcił i prorokował, i głosił, nawołując ludzi do pokuty, pokazując znaki i dziwy, dokonując cudów pośród ludzi, aby wiedzieli, że Chrystus ma wkrótce przyjść —

5. Mówiąc im o tym, co ma wkrótce nastąpić, aby wiedzieli i pamiętali, w momencie gdy to się stanie, że zostało im to wcześniej przepowiedziane, aby uwierzyli; przeto tylu, ilu uwierzyło słowom Samuela, poszło do niego, by mogli zostać ochrzczeni; albowiem przyszli odpokutowawszy i wyznawszy swe grzechy.

6. Lecz większość z nich nie dała wiary słowom Samuela; przeto gdy zobaczyli, że nie mogą go trafić ani swymi kamieniami, ani swymi strzałami, wołali do dowódców tymi słowy: Pochwyćcie tego mężczyznę i zwiążcie go, gdyż oto ma diabła; i przez moc diabła, która jest w nim, nie możemy go trafić ani naszymi kamieniami, ani naszymi strzałami; przeto pochwyćcie go i zwiążcie go, i precz z nim.

7. I gdy poszli go pochwycić, oto rzucił się z muru i uciekł z ich ziem, zaiste, do swej ojczyzny, i zaczął głosić ewangelię i prorokować pośród własnego ludu.

8. I oto, nigdy już nie słyszano o nim pośród Nefitów; i takie były dzieje tego ludu.

9. I tak upłynął osiemdziesiąty szósty rok panowania sędziów nad ludem Nefiego.

10. I tak upłynął także osiemdziesiąty siódmy rok panowania sędziów, i większość ludzi pozostała w swej pysze i niegodziwości, a mniejszość postępowała jeszcze rozważniej wobec Pana.

11. I takie były warunki w osiemdziesiątym ósmym roku panowania sędziów.

12. I w osiemdziesiątym dziewiątym roku panowania sędziów niewiele się pośród nich zmieniło, oprócz tego, że ludzie stali się jeszcze bardziej niegodziwi i w coraz większym stopniu przestępowali przykazania Boże.

13. I stało się, że w dziewięćdziesiątym roku panowania sędziów dane były ludziom wielkie znaki i dziwy; i słowa proroków zaczęły się wypełniać.

14. anioły ukazywały się ludziom, mądrym ludziom, i oznajmiały im dobrą nowinę wielkiej radości; przeto tego roku zaczęły się wypełniać pisma święte.

15. Jednakże ludzie zaczęli znieczulać swe serca, wszyscy z wyjątkiem najbardziej wierzących, zarówno spośród Nefitów, jak i Lamanitów, i zaczęli polegać na własnej mocy i na własnej mądrości, mówiąc:

16. Może i udało im się odgadnąć niektóre z tych rzeczy; lecz oto, wiemy, że wszystkie te wielkie i zdumiewające dzieła, o których mówili, nie mogą nastąpić.

17. I zaczęli rozprawiać i roztrząsać to między sobą, mówiąc:

18. To nie ma sensu, że taka istota jak Chrystus ma przyjść; gdyby było to prawdą, i był On Synem Boga, Ojcem niebios i ziemi, jak powiedziano, dlaczego nie miałby ukazać się nam tak samo, jak tym w Jerozolimie?

19. Zaiste, dlaczego nie miałby ukazać się na tej ziemi tak samo, jak w ziemi jerozolimskiej?

20. Lecz oto, wiemy, że jest to niegodziwą tradycją przekazaną nam przez naszych ojców, abyśmy wierzyli w coś wielkiego i zdumiewającego, co ma nastąpić nie pośród nas, ale w ziemi odległej od nas, której nie znamy; przeto w ten sposób mogą trzymać nas w niewiedzy, albowiem nie możemy na własne oczy zobaczyć, czy to prawda.

21. I przez podstępy i tajemne sztuki złego przygotowali tę wielką tajemnicę, której nie możemy zrozumieć, zmuszając nas do posłuszeństwa i polegania na ich słowach, albowiem to oni nauczają nas słowa; i tak będą trzymać nas w niewiedzy przez wszystkie dni naszego życia, jeśli się im poddamy.

22. I ludzie wymyślali w swych sercach wiele więcej rzeczy, które były niedorzeczne i próżne; i byli zaniepokojeni, albowiem Szatan podburzał ich bezustannie do czynienia niegodziwości; zaiste, chodził pośród nich i rozsiewał plotki, i doprowadzał do sporów na całej powierzchni tej ziemi, aby móc znieczulać serca ludzi wobec tego, co dobre, i wobec tego, co ma nastąpić.

23. I pomimo znaków i dziwów dokonywanych pośród ludu Pana, i wielu cudów, które czynili, Szatan miał wielką władzę nad sercami ludzi na całej powierzchni tej ziemi.

24. Tak upłynął dziewięćdziesiąty rok panowania sędziów nad ludem Nefiego.

25. I tak kończy się księga Helamana spisana przez Helamana i jego synów.